105 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.10.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής

Ο ΡΟΥΒΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ

Εύφωνα και παράφωνα

Τάσος Π. Καραντής

Ο ΡΟΥΒΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ

Γράφει ο : Τάσος Π. Καραντής


Δεν είναι καυστικό(προτού δω μάλιστα κιόλας την παράσταση!) το σχόλιό μου, αλλά, με αφορμή την εμφάνιση του «ποπ σταρ» σε πρωταγωνιστικό ρόλο ηθοποιού, στην Επίδαυρο, σκέφτηκα, να δούμε το θέμα «όταν οι τραγουδιστές αναλαμβάνουν ρόλους ηθοποιών». Γιατί, φυσικά, ο Σάκης Ρουβάς, δεν είναι ο πρώτος, ούτε ο μόνος.
Ας δούμε, όμως, λίγα στοιχεία για την παράσταση, καθώς και κάποια αποσπάσματα από συνεντεύξεις του Σάκη Ρουβά και του σκηνοθέτη Δημήτρη Λιγνάδη.

Ο Σάκης Ρουβάς ερμηνεύει το ρόλο του Διονύσου
Στους «Βάκχες» του Ευριπίδη, ερμηνεύοντας τον ρόλο του Διονύσου, θα πρωταγωνιστήσει ο Σάκης Ρουβάς. Την πρόταση έκανε στον τραγουδιστή ο σκηνοθέτης της παράστασης, Δημήτρης Λιγνάδης και ο τραγουδιστής είναι κατενθουσιασμένος. Τη μουσική της παράστασης, που θα είναι ζωντανή, την υπογράφει ο Γιώργος Πούλιος, με τον Μιχάλη Αφολαγιάν στα κρουστά, ενώ η σκηνογραφία, τα σκηνικά και τα κοστούμια θα είναι της Εύας Νάθενα.

Ο Σάκης Ρουβάς μίλησε (στη Μυρτώ Λοβέρδου) στο «ΒΗΜΑ»(16/6) :

« - Σας απασχόλησε το μέγεθος της δυσκολίας του είδους ακόμη και για έμπειρους ηθοποιούς;

Ξέρω ότι χρειάζεται πολλή δουλειά. Αλλά όλα τα πράγματα που επιθυμείς να κάνεις σε βάθος και δίνοντας όλο σου το είναι θέλουν πολλή δουλειά. Έχω τεράστια εμπιστοσύνη στο ένστικτό μου, στην έλξη που νιώθω γι’ αυτό και φυσικά στον Δημήτρη Λιγνάδη. Μου αρέσει πολύ να κολυμπάω στα βαθιά. Πάντα το έκανα και πάντα επεδίωκα να θέτω καινούργιες προκλήσεις στον εαυτό μου. Είναι άλλωστε το στοιχείο που με κρατά καλλιτεχνικά ζωντανό.
Υποδύεστε τον Διόνυσο. Πιστεύετε ότι είναι ένας ρόλος που ταιριάζει στην εικόνα του Σάκη Ρουβά;

Ο Διόνυσος είναι τα πάντα. Και αυτό είναι κάτι που κι εγώ το συνειδητοποίησα κατά τη διάρκεια αυτής της προετοιμασίας. Τον είχα στο μυαλό μου ως τον θεό της ηδονής, του κρασιού, ως μια αυτάρεσκη μορφή, αμφίφυλο... Διαπίστωσα όμως ότι είναι τα πάντα. Εμπεριέχει το θεϊκό κομμάτι, που είναι όμως αδιάσπαστο από την ανθρώπινη φύση του, Ίσως είναι ο πιο πλήρης θεός.
Άρα, σε σχέση με εσάς;


Κοιτάξτε, όποιος κι αν ήμουν, όπως κι, αν ήμουν, ο Διόνυσος υπάρχει. Είναι μέσα μας. Αν τον αντιλαμβανόμαστε, αν ερχόμαστε σε επαφή μαζί του, αν είμαστε “φίλοι”, όπως λέει και ο Δημήτρης, είναι άλλο θέμα. Εμένα μου αρέσει πολύ αυτή η εξερεύνηση. Και με συνεπαίρνει το μεγαλείο του. Το θέμα είναι πώς αντιλαμβάνονται οι άλλοι τον Ρουβά... Γιατί εγώ λειτουργώ λίγο και σαν καθρέφτης : οι άλλοι βλέπουν σε μένα αυτό που θέλουν να δουν... Ειλικρινά νομίζω ότι είμαι ανοιχτός σε όλα. Άλλος βλέπει σε μένα ένα καλό παιδί, άλλος ένα κωλόπαιδο, άλλος έναν τραγουδιστή καλό ή κακό, άλλος κάτι άλλο...

Η παράσταση εστιάζει το ενδιαφέρον της και στο μουσικό κομμάτι. Πόσο καθόρισε η μουσική την επιλογή σας;


Μα τα πάντα είναι μουσική. Και ο λόγος μουσική είναι. Προσωπικά δεν έχει παίξει κανένα ρόλο το γεγονός ότι αυτές οι “Βάκχες” έχουν μουσική ταυτότητα. Και να μην είχε τύμπανα και να μην είχε μουσική η παράσταση, πάλι θα την έκανα... Το αρχαίο δράμα, όπως αρχίζω πια να το αντιλαμβάνομαι μέσω του Δημήτρη και του Γιάννη Λιγνάδη, είναι ένα μουσικό είδος. Για μένα είναι η μεταφορά ενέργειας, συναισθήματος, κραδασμού από τον έναν στον άλλον. Και νομίζω ότι αυτό θέλει ο Δημήτρης από μένα : να μεταφέρω αυτό που αναγνωρίσαμε μαζί μέσα στο κείμενο του Ευριπίδη. Τι σας ενδιαφέρει λοιπόν ο τρόπος; Το θέμα είναι να γίνει αυτή η μεταφορά.».


Στην ίδια συνέντευξη κι ο σκηνοθέτης Δημήτρης Λιγνάδης κατέθεσε την δική του οπτική :


«Όταν πρωτοείδα τον Σάκη Ρουβά πάνω στη σκηνή είναι αλήθεια ότι ενθουσιάστηκα. Από εκεί ως το αρχαίο δράμα η απόσταση είναι μεγάλη. Βρήκα πάνω του ένα διονυσιακό στοιχείο, σαγηνευτικό. Αργότερα έτυχε να δουλέψω μαζί του για μια μουσική του παράσταση. Είδα πόσο δυναμικό, αφοσιωμένο και διαθέσιμο φορτίο δουλειάς είναι και πόσο σοβαρά παίρνει ό,τι αναλαμβάνει. Επαγγελματίας. Μετά τον είδα να παίζει στο σινεμά. Τέλος, ο Διόνυσος που οραματιζόμουν γι' αυτές τις "Βάκχες" ήθελα ως σκηνικό αποτύπωμα αλλά και προσωπική μυθιστορία να φέρει κάτι πάνω του. Ότι είναι αυτός ο Διόνυσος με πολλούς τιμητές και πολλούς θιασώτες.
Θα προσπαθήσω να διονυσοποιήσω τον Ρουβά και όχι να ρουβοποιήσω τον Διόνυσο. Άλλωστε στην παράσταση ο Σάκης θα τραγουδήσει ελάχιστα. Η παράσταση έχει πολλή μουσική, έντονη ηχητική χροιά. Με έναν Διόνυσο ακτινοβόλο άμα τη εμφανίσει... Με έναν Διόνυσο άγριο στα τελετουργικά μυστήρια και ήμερο με τα ανθρώπινα καθημερινά, όπως λέει και ο ίδιος. Φυσικά και δίνει ένα στίγμα η επιλογή του Σάκη Ρουβά. Στον πειραματισμό υπάρχουν κι άλλες πλευρές. Ισως δούμε έναν Ρουβά κι έναν Διόνυσο που δεν έχουμε ξαναδεί...
Και εγώ παίρνω το ρίσκο μου με τον Ρουβά.
Προσωπικά μπορεί να ενυπάρχει μέσα μου η ματαιοδοξία της πρόκλησης ασυνείδητα, αλλά δεν είναι το ζητούμενο μου. Δεν παριστάνω τον αδαή. Ξέρω τι σημαίνει η επιλογή μου. Δεν είναι απαραίτητο στην τέχνη να είναι το θέμα αυτό που μας λέει κάτι αλλά η ομορφιά του καλλιτεχνήματος... Τι λένε θεματικά οι “Βάκχες”;  Ότι αν θες να προσχωρήσεις στον Διόνυσο θα ματώσεις, θα θυσιαστείς, για να μπορέσεις να μυηθείς... Κάτι θα χάσεις, κάτι θα κερδίσεις. Έτσι προχωρούν τα πράγματα».

Να προσθέσω μόνο, πως – έξω από τις μικρότητες της «Ψωροκώσταινας» - ο Σάκης Ρουβάς είναι ένας σόουμαν πανευρωπαϊκού, για να μην πω παγκοσμίου επιπέδου. Σ’ αυτό που κάνει, στην κυρίαρχη ταυτότητά του, είναι άριστος και μοναδικός. Επίσης, δεν είναι άσχετος με τη ηθοποιία, αφού το 2006  πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική ταινία «Alter Ego» που έκοψε 200.000 εισιτήρια, ενώ, μετά από σπουδές στις ΗΠΑ, πρωταγωνίστησε, με ικανοποιητική ερμηνεία, στο ψυχολογικό θρίλερ «Στα άκρα(DURESS)»(2009).

 

  
  
  
 
 


Ο Διονύσης Σαββόπουλος «Πλούτος»

Με τρεις ιδιότητες, όμως, μας συστήνεται φέτος κι ο Διονύσης Σαββόπουλος, που παρουσιάζει στην Επίδαυρο τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη, αναλαμβάνοντας τη μετάφραση, τη σκηνοθεσία αλλά και τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Φυσικά ο ίδιος υπογράφει και τη μουσική της παράστασης. Η παράσταση θα παρουσιαστεί στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου στις 12 και 13 Ιουλίου.
Βέβαια, οι παρτίδες του Σαββόπουλου με τον Αριστοφάνη είναι παλαιές. Πριν από τον «Πλούτο» είχε ασχοληθεί με τους «Αχαρνής», όπου πρωτοπαρουσιάστηκαν στην μπουάτ «Ρήγας» της Πλάκας τον Δεκέμβρη του 1976 και κυκλοφόρησαν σε δίσκο το φθινόπωρο του 1977, με ερμηνευτές τον ίδιο τον Σαββόπουλο, τον Σάκη Μπουλά, τον Νίκο Παπάζογλου και τον Μανώλη Ρασούλη(κι άλλοι τραγουδιστές και τραγουδοποιοί σε ρόλο ηθοποιού). Τα τελευταία χρόνια ο Σαββόπουλος επέστρεφε συχνά στο μεγάλο έρωτά του, την Αττική Κωμωδία, πραγματοποιώντας συναυλίες με θέμα «Αριστοφάνους Αχαρνής –Πλούτος».
Κι ο Σαββόπουλος, φυσικά, δεν είναι – επίσημα – ούτε σκηνοθέτης, ούτε ηθοποιός, αλλά είναι ο … Σαββόπουλος. Αναμένουμε, να δούμε και να κρίνουμε.

Αλκίνοος Ιωαννίδης – Ελένη Τσαλιγοπούλου – Γιώργος Νταλάρας

Κάνω και μια μικρή, χρονική, αναδρομή, από μνήμης(κι όχι σχολαστικά…), για να δείξω ότι πάντα τραγουδιστές, δοκιμάζονται, σε παραστάσεις και, μάλιστα, της Επιδαύρου. Προσωπικά, καλλιτεχνικά, το βρίσκω υγιές κι ενδεικτικό δημιουργικής, ανήσυχης, τολμηρής κι ισχυρής προσωπικότητας.
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης(ο οποίος έχει σπουδάσει  στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου), το 1993 εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, ερμηνεύοντας το ρόλο του Μοσχίονα, στη «Σαμία» του Μενάνδρου, ενώ, το 1996 και πάλι στην Επίδαυρο ερμηνεύει το ρόλο του Απόλλωνα στην «Άλκηστη» του Ευριπίδη. Φέτος, μάλιστα, επιστρέφοντας στον ΘΟΚ και τον Μοσχίονα(με τον ρόλο με τον οποίο έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο πριν από 20 χρόνια) συμμετέχει στην ίδια παράσταση στο φετινό Φεστιβάλ Επιδαύρου.
Η Ελένη Τσαλιγοπούλου το καλοκαίρι 2004, συμμετέχει ως κορυφαία του Χορού στην παράσταση «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.
Ο Γιώργος Νταλάρας – ο πιο πολυπράγμων ίσως καλλιτέχνης του τραγουδιού μας – έχει συμμετάσχει στο «Τραγούδι του Νεκρού Αδερφού»(μουσικό-θεατρικό έργο - λαϊκή τραγωδία) του Μίκη Θεοδωράκη(1981/σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολωμού), σε πρώτη φορά σε όπερα, στο ρόλο του ποιητή και σχολιαστή των γεγονότων, στη λυρική κωμωδία(λιμπρέτο) του Μίκη Θεοδωράκη «Λυσιστράτη»(ΜΜΑ-2002) και το καλοκαίρι του 2005,  είχε το ρόλο του Κορυφαίου του Χορού στην παράσταση "Οιδίπους Τύραννος" του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία και πρωταγωνιστικό ρόλο(μαζί με τη Νόνικα Γαληνέα) του Γιώργου Κιμούλη, που παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο. Τη μουσική επένδυση την είχε αναλάβει ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς και τους στίχους των χορικών η Λίνα Νικολακοπούλου.

Για να επανέλθω όμως και να ολοκληρώσω, με τον «Διόνυσο» του Σάκη Ρουβά. Μέχρι να δούμε την παράσταση, θα θέσω ένα προβληματισμό στους, σοβαρούς, σκεπτικιστές. Εφόσον οι ηθοποιοί, και μάλιστα πολλάκις, αναλαμβάνουν και δοκιμάζονται στον ρόλο του τραγουδιστή(όπου κι η τέχνη του τραγουδιού απαιτεί γνώσεις και τεχνική), γιατί κι οι τραγουδιστές να μην δοκιμάζονται στο ρόλο του ηθοποιού; Εξάλλου, στην τέχνη, το αποτέλεσμα, πάντα, μετράει!

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Θα ’ρθει η μέρα που η νέα φτώχεια θα εκδικηθεί πολύ σκληρά τους άθλιους τραπεζίτες. Για τη μέρα αυτή τραγουδώ πάντα.
Μανώλης Μητσιάς

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

20/10/1854 Γεννήθηκε ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ. Πέθανε στις 10.11.1891
21/10/1907 Γεννήθηκε ο σουρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS