139 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
14.12.2017
Ορφέας | Main Feed

Εύφωνα και παράφωνα

Τάσος Π. Καραντής

Η Ελένη Μενεγάκη, στο ρόλο – θέλω να πιστεύω – της λίγο «αγαθής κι όμορφης ξανθιάς», μπορώ να πω μου είναι συμπαθής. Μην παραξενεύεστε, φαντάζομαι καμιά φορά, κι ένα τηλεοπτικό ή καθημερινό τοπίο χωρίς, την Μενεγάκη, την Άντζελα κι  άλλες, καλές στο είδος, και σ’ αυτό, ακριβώς, που πρέπει να επιτελούν, και τρομάζω. Δηλαδή, φανταστείτε να κυριαρχούσαν  - τηλεοπτικά και στην καθημερινότητά μας – μόνο κατηφείς διανοούμενοι και γενικώς «φιλοσοφική μαυρίλα» άνευ οράματος, ολίγον μαζοχιστική κι απαισιόδοξη και μηδενιστική; Είμαι σίγουρος, ότι θα ξεπερνούσαμε, στατιστικά, σε αυτοκτονίες και την Σουηδία! Αρκετή μαυρίλα βιώνουμε από το πρωί που ανοίγουμε τα μάτια, ως το βράδυ που τα κλείνουμε. Ας σκάσει και κάνα χαμόγελο στο χείλι μας.

Θα μου πείτε, τι ζητάς; Να επικρατήσει η ελαφρότητα κι η σάχλα; Όχι! Κάθε άλλο! Αλλά, ούτε και την «καταθλιπτική εντεχνίλα», που επιβαρύνει, με δυσθυμία, την ήδη ζοφερή πραγματικότητα της ζωής μας γουστάρω. Πάν μέτρον άριστον, δηλαδή. Γιατί έγραψα, όλη αυτήν την εισαγωγή; Για να πω, ότι το κάθε τι στο ρόλο του. Το πράγμα, αρχίζει να χαλάει, όταν οι ελαφρότητες της όποιας κ. Μενεγάκη (δεν έχω τίποτα αποκλειστικά με τη Μενεγάκη) γίνονται μότο ζωής!

Στην κυριακάτικη «REAL LIFE», υπάρχει μια στήλη, που λέγεται «POINT SYSTEM». Εκεί βαθμολογούνται διάφορες φράσεις (εντελώς άσχετες θεματολογικά αναμεταξύ τους) που έχουν ειπωθεί, από δημόσια πρόσωπα, στο χρονικό όριο μιας βδομάδας, με μια βαθμολογική κλίμακα από το 10 (το καλύτερο), ως το μηδέν (το χειρότερο). Στης περασμένης Κυριακής (1/4) λοιπόν το πρώτο (με 9 βαθμολογία) ήταν της Μενεγάκη(αρίστευσε δηλαδή!) και το τελευταίο (με βαθμολογία 3) ήταν του Νταλάρα (έμεινε δηλαδή μετεξεταστέος!).

Ας δούμε λοιπόν τον πρώτο και τον τελευταίο «μαθητή», μαζί με το σχόλιο της εφημερίδας :
Ελένη Μενεγάκη: «Εγώ πιστεύω πάρα πολύ στον έρωτα με την πρώτη ματιά. Άμα περάσουν δυο – τρεις ώρες, μιλήσουμε, περάσει κι η πρώτη μέρα και δεν μου κάνεις το κλικ, ε, δεν θα μου το κάνεις ποτέ!». Σχόλιο εφημερίδας : «Ξεκάθαρα πράγματα».

Γιώργος Νταλάρας: Απέδωσε τους προπηλακισμούς σε κλίκες του χώρου, που δεν είδαν με καλό μάτι την επαγγελματική του πρόοδο. Χωρίς να δικαιολογούμε καθόλου την πράξη, ας πούμε ότι … Σχόλιο εφημερίδας : «όχι, δεν φάνηκε να έγινε επειδή σας ζηλεύουν».

Και τα δικά μου σχόλια, επί των φράσεων και των σχολίων: Έχω την εντύπωση, επειδή δεν είμαι από άλλο κράτος, κι άλλο πλανήτη, ότι ο έρωτας, ακόμα κι ο λεγόμενος «κεραυνοβόλος», δεν παίζεται έτσι. Έτσι εγώ ξέρω, και πρακτικά, πως παίζεται η σεξουαλική φάση, το πήδημα της μιας βραδιάς, που μακάρι να είναι και τρελό κι επιτυχημένο! Αλλά αυτό λέγεται σεξ και πάθος, ο έρωτας είναι, κάτι άλλο, πιο βαθύ, πιο ισχυρό, που έχει να κάνει, εν δυνάμει, με την μετεξέλιξή του, στο χρόνο, σε αγάπη, στην απόλυτη ανθρώπινη ένωση δηλαδή.

Τώρα για τα του Νταλάρα, φυσικά και δεν είμαι μάντης, άρα δεν μπορώ να βάλω το «χέρι μου στη φωτιά», είτε για την μια περίπτωση, είτε για την άλλη, εξάλλου δεν υπάρχει ποτέ το 100%! Πως την τεκμηριώνουν, όμως, αυτήν τη σιγουριά τους, για το: «όχι, δεν φάνηκε να έγινε επειδή σας ζηλεύουν»; Ο Νταλάρας κατέχει ένα σωρό από τα ρεκόρ του ελληνικού τραγουδιού. Η πρώτη απονομή πλατινένιου δίσκου στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας έχει πραγματοποιηθεί για δίσκο του Νταλάρα («50 ΧΡΟΝΙΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ» / 1975 – 500.000 πωλήσεις). Είναι ο πρώτος, σε πωλήσεις χρυσών και πλατινένιων δίσκων, τραγουδιστής όλων των εποχών του ελληνικού τραγουδιού (ακολουθούν Πάριος και Αλεξίου), είναι ακόμη ο μόνος καλλιτέχνης με τρεις δίσκους του («Τα τραγούδια μου» / 1983-700.000 πωλήσεις, «Λάτιν» / 1987 - 600.000 πωλήσεις, «50 ΧΡΟΝΙΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ» / 1975 – 500.000 πωλήσεις) στο τοπ-10 των δίσκων με τις μεγαλύτερες πωλήσεις της ελληνικής δισκογραφίας. Είναι ο μόνος καλλιτέχνης που γέμισε σε δύο διαδοχικά προσωπικά live το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας (1983) με συνολικά 160.000 θεατές και κόντεψε να το γεμίσει και τρίτη φορά λίγα χρόνια αργότερα (1987). Μόνο η συναυλία -επανένωση των Πυξ Λαξ πρόσφατα σχεδόν πέτυχε το sold out στο εν λόγω στάδιο, με τη μνήμη και θύμιση του Μάνου Ξυδούς ακόμα πολύ νωπή. Είναι αυτός που πρωτοτραγούδησε το Άξιον Εστί του Θεοδωράκη στο Ηρώδειο το 1988, όταν για όλα τα χρόνια που προηγήθηκαν ο χώρος ήταν άβατο για το συνθέτη και τα τραγούδια του, μια συναυλία που έγινε δίσκος και μάλιστα χρυσός. Και είναι κι άλλα. Έχω την εντύπωση ότι στην ελληνική κοινωνία, σε πιο υψηλό βαθμό, αλλά και γενικότερα, οι πρωτιές φέρνουν ζήλειες.

Ξέρω τι θα μου πείτε. Πως αυτά είναι παλιές δόξες και πως τα τελευταία γεγονότα ήταν άλλου παπά ευαγγέλιο. Δε θα διαφωνήσω πως η αφορμή για τις οργανωμένες και όχι αυθόρμητες αντιδράσεις ήταν τα μνημόνια, αλλά η αιτία κρύβεται όχι μόνο εκεί αλλά και αλλού. Όπως είπα και στην αρχή, το 100% δεν υπάρχει πουθενά και σε τίποτα. Ο Νταλάρας στα 63 του χρόνια και με 45 χρόνια καριέρας στην πλάτη και ένα πολύ μεγάλο και πολυποίκιλο ρεπερτόριο, παραμένει ενεργός καλλιτεχνικά, διατηρεί τη φωνή του πολύ λίγο επηρεασμένη  από το χρόνο και εξακολουθεί να  ψάχνει και να πειραματίζεται. Και βέβαια, έχει πολιτική και κοινωνική άποψη και τη λέει, όποια κι αν είναι αυτή, και όσο κι αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί του. Η εκτίμησή του λοιπόν, δεν είναι και τόσο άτοπη και μάλλον ο βαθμολογητής της εφημερίδας είναι αυτός που δεν πιάνει όλες τις πλευρές του θέματος.
Από την άλλη, και μόνο το γεγονός πως έσπευσε η εφημερίδα και ο επιμελητής της στήλης να ασχοληθεί με τη συγκεκριμένη ατάκα της Μενεγάκη περί έρωτος, κλικ και άλλων δαιμονίων και μάλιστα να την βαθμολογήσει ως την κορυφαία προσωπική τηλεοπτική εξομολόγηση της εβδομάδας, δείχνει πως η επιδερμική αντιμετώπιση ανθρώπων και καταστάσεων είναι πια ένα από τα πολλά κουσούρια του σύγχρονου νεοέλληνα.

Που θέλω να καταλήξω; Ότι για το που έχουμε φτάσει, όπου έχουμε φτάσει σήμερα, δεν είναι μόνο οικονομικοί & πολιτικοί οι λόγοι, αλλά, και πολλοί - πολλοί ακόμα. Πρωτίστως κοινωνικοί. Κι ένας, λόγος πολύ σοβαρός, είναι και το αξιολογικό πρίσμα στον κάθε τομέα της ζωής μας. Σ’ αυτό, στην καταστρατήγησή του δηλαδή ας αντισταθούμε. Χωρίς όμως και να δαιμονοποιήσουμε – όπως κάνουν κάποιοι ψευτοδιανοούμενοι – καθολικά την ελαφρότητα. Χρήσιμη είναι κι αυτή, στο μέτρο της, αρκεί όμως να μη γίνεται μότο ζωής κι αξιολογικός δείκτης.

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

Σχόλια  

 
0 #2 Τάσος Π. Καραντής 04-04-2012 21:28
Αγαπητή Μαρία,
Δεν το ανακινήσαμε εμείς, αλλά η «REAL LIFE». Εγώ με αφορμή αυτό, σε συνδυασμό με το μότο της Μενεγάκη, έκανα ένα γενικότερο κοινωνικό σχόλιο. Απλά, ευκαιρίας δοθείσης, ανέφερα και κάποια πραγματικά ρεκόρ του Νταλάρα, που – όντας χρόνια στο χώρο, γνωρίζω ότι, και γι’ αυτά, τον ζηλεύει το σινάφι του – πιο πολύ για να γνωρίζουν οι νεότεροι, οι αγέννητοι τότε. Θα συμφωνήσω ως προς το ότι το θέμα δεν θα πρέπει ανακινείται, όσον τον αφορά προσωπικά, αλλά δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ, ως βάρβαρη πράξη, γιατί, τότε, θα συμβεί, «αύριο» σε άλλον.
Παράθεση
 
 
0 #1 Μαρία Χρόνη 04-04-2012 20:34
είστε απόλυτα σίγουροι ότι του κάνετε καλό με το να ανακινείτε συνέχεια το θλιβερό αυτό ζήτημα και να μην το αφήνετε να ξεχαστεί? αν ναι, οκ, εσείς ξέρετε καλλίτερα...
Παράθεση
 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Υπερτερεί συντριπτικώς ο πόλεμος.
Γιώργος Σεφέρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

14/12/1883 Γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας ο μουσουργός Μανώλης Καλομοίρης
15/12/1933 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο συνθέτης Άκης Πάνου

ΤΥΧΑΙΑ TAGS