166 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Εύφωνα και παράφωνα

Τάσος Π. Καραντής

Ζούμε σε μια κοινωνία, που της αρέσει να βαυκαλίζεται με ηρωισμούς, αγιολογίες κι αγιοποιήσεις, καθώς κι ωραιολογίες. Πάντα όλα τα κάνουμε καλά, πάντα μας φταίνε οι άλλοι, και πάντα θέλουμε να έχουμε πρότυπα, κατάλοιπα από την μυθολογία μας, την θρησκεία μας και την πολιτική ιδεολογία μας. Κι αυτό περνά από την επίσημη σχολική ιστορία στη συλλογική γνώση και συνείδηση. Οι μαύρες σελίδες κρύβονται – για ευνόητους λόγους – επιμελώς! Η κορυφαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, έχει πει, ότι το μοναδικό κράτος, που έχει μνημεία για τις μαύρες σελίδες της ιστορίας του, είναι η Γερμανία, εννοώντας τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα κρεματόρια.
Αυτό έχει περάσει και στη μουσική, όπου πρέπει, ντε καλά, να υπάρχει ταύτιση λόγου κι έργου στους κορυφαίους καλλιτέχνες, θέλοντας τους να είναι άγιοι, επαναστάτες, ακτιβιστές και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο! Δεν είναι όμως έτσι(πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, που επιβεβαιώνουν τον κανόνα), γιατί, πολύ απλά είναι άνθρωποι! Με αδυναμίες και πάθη! Τολμάμε να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη; Αν ναι, θα καταλάβουμε και τον διαχωρισμό που πρέπει να γίνεται μεταξύ ανθρώπου και σπουδαίου καλλιτέχνη κι αντίστροφα και το πόση αλήθεια κρύβει το «ουδείς αναμάρτητος»! Ουδείς! Αν όχι, τότε θα ζούμε μέσα σε ένα ωραιοποιημένο εικονικό ψέμα, αναζητώντας ψεύτικους αγίους, ενώ θα είμαστε, παράλληλα, εύκολα fashion victims, όπου θα μένουμε στα εκάστοτε «μαύρα πρόβατα» της εκάστοτε μόδας και χρονικής συγκυρίας.
Τα έχω ξαναγράψει, υποκλίνομαι στον ιδιοφυή ζωγράφο Σαλβαντόρ Νταλί, αλλά είμαι κάθετα αντίθετος με τον φιλοφρανκικό Νταλί. Ακούω κάθε μέρα τραγούδια του σπουδαίου Άκη Πάνου, αλλά δεν διστάζω να τον αποκαλώ και δολοφόνο και να με αποτροπιάζει η εγκληματική πράξη του! Συνάδελφος με έψεξε – όσον αφορά τον Πάνου – γι’ αυτήν μου την αντίφαση. Και του απάντησα, πολύ απλά, γιατί, δεν είναι – ως άνθρωπος – δολοφόνος; Αν εγώ σκοτώσω, δεν θα είμαι δολοφόνος; Αυτός, επειδή ήταν δημόσιο πρόσωπο και κορυφαίος συνθέτης, πρέπει να απαλείψουμε το έγκλημά του και την αφαίρεση ανθρώπινης ζωής; Κι ύστερα λέμε γιατί δεν καταδικάζονται οι «οικονομικοί εγκληματίες» πολιτικοί!
Δυστυχώς, αυτά, δεν πρόκειται να αλλάξουν εύκολα και σύντομα, ούτε και στο τραγούδι μας, φυσικά, που αποτελεί, απ’ όλες τις πλευρές, μέρος κι αντανάκλαση της κοινωνίας μας. Ούτε έχω αυταπάτες ότι θα πείσω κανέναν – για - τον αναγκαίο - διαχωρισμό, ανθρώπου και καλλιτέχνη, που στο τραγούδι, προχωρεί και σε χειρότερο στάδιο, φτάνοντας στο σημείο, μια τέχνη μουσική και της φωνής, να την κρίνουμε, όχι με μουσικά κριτήρια, αλλά με ιδεολογικά κι αισθητικά.
 



Βάγκνερ
Βιβάλντι
Λιστ



Μπαχ
Μπερνστάιν
Μπετόβεν



Ραβέλ
Σούμαν
Τσαϊκόφσκι
 
Να όμως, που τα ίδια συνέβαιναν – προς επιβεβαίωση των όσων υποστηρίζω – και στους μεγάλους συνθέτες της κλασικής μουσικής. Κι εδώ, μέχρι σήμερα, διαβάζαμε τις αγιολογίες τους, ώσπου, η Αμερικανίδα δημοσιογράφος Ελίζαμπεθ Λάντεϊ, έκανε μια έρευνα, για τις αδυναμίες και τα πάθη των μεγάλων κλασικών συνθετών(που κάθε άλλο παρά άμεμπτου ηθικής ήταν, ενώ πίσω από τις πιο θεσπέσιες μελωδίες και τις πιο ένδοξες καριέρες κρύβονταν άνθρωποι παράξενοι κι εκκεντρικοί), την οποία εξέδωσε  σε βιβλίο με τίτλο : «Η μυστική ζωή των μεγάλων μουσουργών» (κυκλοφορεί και στα ελληνικά, σε μετάφραση Ν. Σταμπάκη, από τις εκδόσεις «ΑΙΩΡΑ»). Ανθολογώ (οι χιουμοριστικοί μεσότιτλοι είναι δικοί μου) μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές αποκαλύψεις (όπως τις παρουσίασε η Σταυρούλα Παπασπύρου, στο «ΕΠΤΑ» / σελ. 12-13) της «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ» / 23-10-2011).
 
Λιστ: ο Ρουβάς του 19ου αιώνα
«Ποιος είπε ότι η εικόνα του σέξι ή του προκλητικού μουσικού ήταν άγνωστη σε περασμένους αιώνες; Ο Λιστ πολιορκείτο από στρατιές ξελογιασμένων θαυμαστριών, που, όταν δεν λιποθυμούσαν από έκσταση στα ρεσιτάλ του, του έφραζαν το δρόμο για να του κλέψουν μια μπούκλα απ’ τα μαλλιά. »

Μπετόβεν: ο σταρ με τις παράλογες απαιτήσεις
«Αν κάποιοι αστέρες της ροκ καταστρέφουν δωμάτια ξενοδοχείων ή με τις παράλογες απαιτήσεις τους τεντώνουν τα νεύρα των διοργανωτών συναυλιών, ο Μπετόβεν ήταν άσος στο να διαλύει σουίτες. Ενώ … όποιος τον επισκεπτόταν, στο σπίτι του στη Βιέννη, σοκαριζόταν από την ακαταστασία και την βρόμα, στην οποία ζούσε ο συνθέτης, ανάμεσα σε αποφάγια και χρησιμοποιημένα δοχεία νυχτός … »

Μπαχ – Σούμαν – Τσαϊκόφσκι - Μπερνστάϊν: φυλακή – σύφιλη – ομοφυλοφιλία - εγωισμός 
«Ο Μπαχ έγραψε το «Καλώς συγκερασμένο κλειδοκύμβαλο» στη φυλακή.
Ο Σούμαν είχε σύφιλη.
Ο Τσαϊκόφσκι μια ζωή φοβόταν το στίγμα της ρώσικης κοινωνίας, έτσι κι αποκαλυπτόταν η ομοφυλοφιλία του.
Τον εγωισμό του Μπερνστάϊν δεν τον χωρούσε ολόκληρη η Νέα Υόρκη.»
 
Βιβάλντι : ο ιερέας κι ερωτική σχέση του με μια κορασίδα
«Ως ιερέας που ήταν, θεωρήθηκε ασφαλής επιλογή για ν’ αναλάβει, στα είκοσί του, δάσκαλος μουσικής σε ορφανοτροφείο κορασίδων, όπου φιλοξενούνταν πολλές νόθες κόρες επιφανών ανδρών της Βενετίας. Χάρη στις τύψεις και τις δωρεές των τελευταίων, το ίδρυμα διατηρούσε μια θαυμάσια γυναικεία χορωδία και ορχήστρα, την οποία ο Βιβάλντι διηύθυνε υπό τα βλέμματα χιλιάδων τουριστών. Η κατοπινή ερωτική του σχέση, όμως, με μια σοπράνο μαθήτριά του – πιο γνωστή για την προσκόλλησή της πάνω του, παρά για το ταλέντο της – θα τον αναγκάσει να φύγει απ’ την πατρίδα όπου είχε σταδιοδρομήσει με επιτυχία, και να πεθάνει, το ίδιο φτωχός όσο κι όταν είχε γεννηθεί. »

Βάγκνερ: αντισημίτης και παρενδυτικός
«Τα αντισημιτικά αισθήματα του Βάγκνερ είναι κοινό μυστικό(υπήρξε ο αγαπημένος συνθέτης του Χίτλερ). Η θηλυκή πλευρά του όμως; Ο Βάγκνερ αρεσκόταν να ποζάρει ως αρρενωπός, επαναστάτης, μαχητής, καρδιοκατακτητής. Του άρεσαν όμως τα μετάξια και τα σατέν, ιδίως τα ροζ. Συχνά μάλιστα φορούσε γυναικεία εσώρουχα.»

Ραβέλ: η μπαλαρίνα!
«Ο Ραβέλ, από την άλλη, συνήθιζε να διασκεδάζει τους φίλους του χορεύοντας με καλσόν, φούστα μπαλαρίνας και ψεύτικα στήθη, αλλά για τη σεξουαλικότητά του, δεν μιλούσε ποτέ».
 
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Το λαϊκό τραγούδι κάθεται απ’ έξω κρυώνει και πονάει και λεφτά δεν έχει να πληρώσει να μπει μέσα.
Θωμάς Γκόρπας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά

ΤΥΧΑΙΑ TAGS