189 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Εύφωνα και παράφωνα

Τάσος Π. Καραντής

Θα σας εξομολογηθώ, πως έρχομαι σε δύσκολη θέση, που θα γράψω αυτό το αρνητικό σχόλιο για τον Σαββόπουλο, γιατί παρατηρώ, πως, τα τελευταία χρόνια, είναι ένα  από «τα μαύρα πρόβατα του τραγουδιού»! Και δεν συμφωνώ καθόλου – από πλευράς προσωπικής μου ηθικής – να στοχεύονται, πάντα, μόνο δυο ή τρεις(οι ίδιοι), κι όλοι οι άλλοι, «να βγαίνουν λάδι», λες και δεν ανήκουν στην ίδια πιάτσα του τραγουδιού, με τα συν και τα πλην της(ανθρώπινα και καλλιτεχνικά). Αλλά, δυστυχώς, ακροατές και μουσικογράφοι, τους αφήνουν στο απυρόβλητο, για όσο καιρό είναι στο ζενίθ τους κι άρα ισχυροί από κάθε άποψη! Τέλος πάντων, ας μην φλυαρήσω.
Το έχω ξαναπεί, και θα το λέω πάντα, ότι διαχωρίζω τον άνθρωπο από τον καλλιτέχνη και το έργο του, αλλά δεν μπορούμε, και δεν πρέπει, να αφήνουμε ασχολίαστες συμπεριφορές, που ναι μεν δεν έχουν να κάνουν μ’ αυτό καθαυτό το καλλιτεχνικό τους έργο, αλλά, έχουν να κάνουν με την παρουσίασή του στο κοινό και το πλασάρισμά του μέσω των ΜΜΕ. Είναι κι αυτό μέρος της καλλιτεχνικής πλευράς τους.

Διάβασα, πολύ πρόσφατα, το ρεπορτάζ του συντάκτη μας Θεοδόση Βαφειάδη στον «ΟΡΦΕΑ», για την «17η Συνάντηση Νέων Άρδα 2011», στις Καστανιές του Έβρου, όπου συμμετείχε κι ο Σαββόπουλος. Ο Θεοδόσης Βαφειάδης είχε το θάρρος, και την πρωτοτυπία, να παρουσιάσει και τις οικονομικές απολαβές όλων των συμμετεχόντων καλλιτεχνών, κάνοντας και κάποια εύστοχα σχόλια ως προς αυτές.
Η πιο υψηλή ήταν του Σαββόπουλου (23.370 ευρώ)! Σ’ ένα πρόγραμμα, με τη λιγότερη διάρκεια(45-50 λεπτά) και το μικρότερο σχήμα (τριμελές/ο Σαββόπουλος και δυο μουσικοί)! Και μη νομίζει κανείς, αφελής, ότι τα λεφτά – πέρα των αμοιβών καλλιτεχνικών γραφείων, τεχνικών κλπ -  μοιράζονται, ισότιμα,  στα τρία!
Πολύ πριν το ξέσπασμα της κρίσης – δηλ. πριν 5-6 χρόνια - το είχε φέρει η συγκυρία κι είχα μιλήσει – off the record -(γι’ αυτό κρατώ και την ανωνυμία του), μ’ έναν μουσικό, ο οποίος ανήκε στην ορχήστρα μεγάλου μέινστριμ τραγουδιστή με εμφανίσεις (5νθήμερες), σε νυχτερινό μαγαζί, για ολόκληρη σεζόν (χειμερινή ή καλοκαιρινή). Η αμοιβή του συγκεκριμένου μουσικού (δεν ανήκε στα σολιστικά-πρωταγωνιστικά όργανα της ορχήστρας, οι οποίοι αμείβονται με περισσότερα), ήταν 500 ευρώ τη βραδιά. Αμέσως, θα μπορούσε να σχολιάσει κάποιος, 10.000 ευρώ το μήνα! Μια χαρά! Ναι, αλλά, τότε, ο μέινστριμ δημοφιλής τραγουδιστής έπαιρνε 20.000 ευρώ τη βραδιά! Για να δείτε τη, χαώδη, διαφορά, όσον αφορά τις αμοιβές τραγουδιστών & τραγουδοποιών, και μουσικών. Θα μπορούσε να πει κάποιος, κοινοβουλευτικό καπιταλισμό κι ελεύθερη αγορά έχουμε, αφού του τα έδιναν, κι ο κόσμος (με τις ανάλογες υψηλές τιμές) γέμιζε το μαγαζί του, καλά έκανε, τον διασκέδαζε με τα τραγούδια του, και τα ‘κονόμαγε. Δεν το έπαιζε όμως «επαναστάτης τραγουδοποιός», ούτε έλεγε κοινωνικοπολιτικά τραγούδια, τσεπώνοντας χιλιάδες ευρώ, για 40-50 λεπτά, σε εποχή τέτοιας οικονομικής κρίσης, σαν την σημερινή, που είναι σαν να ζούμε στην Κατοχή, χωρίς πόλεμο! Ας κρατάμε και τα προσχήματα! Κι ας μην προκαλούμε! Αλίμονο! Δεν μπορεί ο Σαββόπουλος να την βγάλει με λιγότερα λεφτά; Δεν ξέρει τα μηνιάτικα και τα μεροκάματα του κοσμάκη; Την συνεχώς αυξανόμενη ανεργία; Σε ποιο κράτος ζει; Προκαλούν οι πολιτικοί κι ο ζάπλουτος κύκλος τους, ας μην προκαλεί κι ο Σαββόπουλος! Ας σεβαστεί την ιστορία του και τον παλιό του εαυτό, που έγραψε τα τραγούδια που βοήθησαν κι αυτά στην ευαισθητοποίησή τόσων γενιών!

Ευκαιρίας δοθείσης όμως, θα πω και για την συμπεριφορά του Σαββόπουλου, προς το περιοδικό μας, τον «ΟΡΦΕΑ». Λίγο «μπαγιάτικη» η ιστορία, αλλά, βλέποντας, τι γίνεται, στον μουσικό περίγυρο, σκέφτηκα, πως πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και στους τομείς αυτούς. Αφεντικό ο «ΟΡΦΕΑΣ» δεν έχει, συμφέροντα δεν εξυπηρετούμε, οικονομικό όφελος δεν έχουμε (ούτε και θέλουμε να έχουμε), «παίζουμε για τη φανέλα», άρα, γιατί να μη βγουν ονομαστικά, στη φόρα τα «στραβά» όλων, από τη στιγμή που υπάρχουν;
Αρκετά με την πλάκα, που σπάμε, μόνο, με τους lifestyle, που, στο κάτω – κάτω, πιο “καθαροί” είναι αυτοί, αφού δείχνουν αυτό που είναι, και σε όποιους αρέσουν. Ας μιλήσουμε και για τους λεγόμενους “εντέχνους και ποιοτικούς», για να γκρεμίσουμε τα εικονίσματά τους, και να μείνουμε μόνο στο έργο τους, όταν αυτό είναι καλό, γιατί δεν είναι πάντα! Μα κι όταν δεν είναι σημαντικό, δεν ξεπερνάει δηλαδή τον δικό τους πήχη, το βλέπει, κάθε ουδέτερο μάτι, ότι οι κριτικές είναι πάντα μαλακές κι ανεκτικές, και τους έχουμε κακομάθει, κι «έχουν πάρει ψηλά τον αμανέ», όπως θα έλεγε η γιαγιά μου. Και θέλουν να ακούν μόνο μπράβο και ζήτω. Ο «ΟΡΦΕΑΣ» όμως δεν είναι το περιοδικό κανενός φανκλάμπ! Τιμή και σεβασμός, λοιπόν, στο έργο τους, αλλά όχι και στον κωλοπαιδισμό ορισμένων. Το μόνο που παλεύουμε είναι να σπάσουμε τις φιμέ βιτρίνες, και να δούμε κι από μέσα. Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία, αλλά, θα πρόσθετα, κι η αλήθεια.   
Όταν κυκλοφόρησε «Ο Σαμάνος» (2008), της περιβόητης συνεργασίας Θανάση Παπακωνσταντίνου & Διονύση Σαββόπουλου, ενδιαφερθήκαμε για συνεντεύξεις και των δύο, τις οποίες θα τις αναλάμβαναν δυο από τους βασικούς συντάκτες του «ΟΡΦΕΑ», άριστα καταρτισμένοι για το έργο τους. Η απάντησή τους, μέσω εταιρίας, ήταν θετική. Ωστόσο, αν και στην προκειμένη περίπτωση, μιλάμε για το Σαββόπουλο, κανείς από τους δύο δεν αποδείχτηκε συνεπής. Έτσι, οι εν λόγω αρθρογράφοι, κάθισαν και μελέτησαν κι ετοιμάστηκαν (αφιερώνοντας χρόνο και κόπο αφιλοκερδώς) για να κάνουν συνεντεύξεις ουσιαστικές κι όχι στο γόνατο. Η συμφωνία, με τον Σαββόπουλο, ήταν η συνέντευξη να γίνει τηλεφωνικά και μας έδωσαν, από τη δισκογραφική εταιρία του, το τηλέφωνο του σπιτιού του. Πράγματι, επικοινώνησαν Σαββόπουλος και αρθρογράφος, κι από τότε, άρχισε ο εμπαιγμός(!) τόσο του συντάκτη μας, αλλά και του «ΟΡΦΕΑ», από τον Σαββόπουλο : πάρε με τη Δευτέρα, πάρε με την Παρασκευή, πάρε με την άλλη βδομάδα, την παράλλη, θα σε πάρω εγώ, να περιμένεις δικό μου τηλέφωνο κλπ. Όπως θα μαντέψατε, η συνέντευξη δεν έγινε ποτέ! Ο μεγάλος (το εννοώ, δεν τον ειρωνεύομαι) Σαββόπουλος, ενέπαιξε τον συντάκτη μας, μη κρατώντας το λόγο του, και μη σεβόμενος τον δημοσιογράφο, τον κόπο του και τον χρόνο του. Περιφρόνησε βέβαια, με τη συμπεριφορά του αυτή, και το περιοδικό μας και τους χιλιάδες αναγνώστες του. Τα συμπεράσματα δικά σας, αλλά πριν τα βγάλετε, ακούστε κι αυτό.
Όταν διηγήθηκα το περιστατικό, σ’ έναν συνάδελφο δημοσιογράφο, μου είπε, σιγά μην έδινε ο Σαββόπουλος συνέντευξη σε διαδικτυακό περιοδικό! Τόση απαξίωση, αλλά και άγνοια για τη δυναμική του διαδικτύου;

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ο νέος δίσκος του Κώστα Μακεδόνα («Αντικριστά»/2011), σε μουσική του Γιώργου Θεοφάνους. Από την εταιρία, μας έκαναν πρόταση για συνέντευξη του Μακεδόνα, όπου κι έγινε (από την συντάκτριά μας Έλλη Ρουμπέν). Εγώ, επιδίωξα, και τους πρότεινα πως ήθελα μια συνέντευξη κι από τον Γιώργο Θεοφάνους. Μου είπαν, θα τον ρωτήσουμε και θα σου απαντήσουμε. Η απάντηση ήταν η εξής: συνεντεύξεις από κοντά δίνει μόνο παρουσία τηλεοπτικής κάμερας! “Ψώνιο”; “Ψώνιο”, να συμφωνήσω. Αλλά! ... δε μας άφησε έτσι, δεν μας περιφρόνησε. Αντιπρότεινε να γίνει η συνέντευξη με μέιλ, να του στείλουμε ερωτήσεις και να απαντήσει γραπτά. Έτσι κι έγινε, κι αφιέρωσε κόπο και χρόνο και μας απάντησε (την συνέντευξη την πήρε η συντάκτριά μας Καλή Βανδώρου μαζί με τον υπογράφοντα). Ο μέινστριμ κι «εμπορικός» συνθέτης, λειτούργησε ως σωστός επαγγελματίας, απέναντι σ’ ένα περιοδικό και τους αναγνώστες του. Ο «έντεχνος» επαγγελματίας τραγουδοποιός (κι ένα από τα μεγάλα κι ιστορικά ονόματα του τραγουδιού μας) επέλεξε ως τακτική την περιφρόνηση. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Ακούστε αυτό το τραγούδι του  Θανάση Γκαϊφύλλια: «Ωδή στο Διονύση»
Get Adobe Flash player

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

Σχόλια  

 
0 #12 Τάσος Καραντής ... e-orfeas.gr 21-08-2011 23:12
Παραθέτοντας Σωτήρης:
Σε άλλα σου κείμενα έχω δει να λες για "κλίκα", "κατεστημένο" και λοιπά μειωτικά για τους έντεχνους καλλιτέχνες. Δεν λέω ότι απορρίπτεις το είδος, ξέρω ότι πολλά έντεχνα ακούσματα τα γουστάρεις, παρατηρώ μόνο ότι στην προσπάθεια σου να "ενώσεις" τους μουσικούς χώρους λες και κάποια υπερβολικά πράγματα.
Στο θέμα μας τώρα. Έχω δει και πολύ σκληρές,..
Υπάρχουν και τέτοιες («παρέες» και «κλίκες») Σωτήρη, τουλάχιστον όσον αφορά το διαδίκτυο, όπου αποτελεί την «τηλεόραση των εντέχνων». Οι lifestyle έχουν τα πρωινό-μεσημεριανάδικα, τα βραδινά σόου, τα ανάλογα lifestyle έντυπα κλπ. Οι έντεχνοι έχουν συγκεκριμένα μπλογκ, και site, που τους στηρίζουν με «κλειστά τα μάτια». Δεν χρειάζεται να τα κατονομάσω, είναι αντιδεοντολογικό δημοσιογραφικά. Προσωπικά, δεν απορρίπτω κανένα είδος συνολικά, διαχωρίζω τραγούδια, σε καλά και κακά, και τα ακούσματά μου είναι πολυποίκιλα ανάλογα με τις διαθέσεις μου. Αυτό όμως δεν επηρεάζει και δεν αφορά τον ΟΡΦΕΑ. Το ξαναλέω, το 50% της ύλης του, δεν είναι του προσωπικού μου γούστου, αλλά πασχίζω να το παρουσιάσω, γιατί αυτό σημαίνει δημοσιογραφία, ενημέρωση για όλα.
Δεν θέλω να ενώσω τους μουσικούς χώρους(είμαι υπέρ της διαφορετικότητας), αλλά να είναι όσο γίνεται ο ΟΡΦΕΑΣ πιο πλουραλιστικό μουσικό περιοδικό. Πάντα με άποψη και κρίση, που φυσικά δεν αποτελεί θέσφατο. Γνώμες εκφράζουμε, όσο μπορούμε εμπεριστατωμένα, με στοιχεία κι αποδείξεις.
Όσον αφορά τις κριτικές, μακάρι να κάνω λάθος! Μακάρι να είναι έτσι! Αυτό θέλω κι εγώ! Νηφαλιότητα, λέγοντας όμως τα «σύκα – σύκα και τη σκάφη – σκάφη».
Κι αυτό να ισχύει –αυτό αφορά περισσότερο εμάς τους δημοσιογράφους / μουσικογράφους , αλλά και τους ακροατές– για όλα τα είδη του τραγουδιού. Να μην απαξιώνουμε είδη, αλλά να κρίνουμε δίσκους και καλλιτέχνες στο είδος τους, άσχετα αν μας αρέσει ή όχι προσωπικά, ή το θεωρούμε σοβαρό ή ανάλαφρο. Για να μην παρεξηγηθώ, αναφέρομαι σε τραγούδια, όχι σε παρατράγουδα...
Παράθεση
 
 
0 #11 Σωτήρης 21-08-2011 20:39
Σε άλλα σου κείμενα έχω δει να λες για "κλίκα", "κατεστημένο" και λοιπά μειωτικά για τους έντεχνους καλλιτέχνες. Δεν λέω ότι απορρίπτεις το είδος, ξέρω ότι πολλά έντεχνα ακούσματα τα γουστάρεις, παρατηρώ μόνο ότι στην προσπάθεια σου να "ενώσεις" τους μουσικούς χώρους λες και κάποια υπερβολικά πράγματα.

Στο θέμα μας τώρα. Έχω δει και πολύ σκληρές, εντελώς απαξιωτικές κριτικές για έντεχνους δίσκους. Στις μισές τουλάχιστον κριτικές ο καλλιτέχνης θα κατηγορηθεί για επανάληψη, έλλειψη έμπνευσης κ.τ.λ. Απορριπτικές κριτικές για "εμπορικούς" καλλιτέχνες πέρα από τα θαψίματα κριτικών που έχουν ξεκάθαρα εχθρική στάση προς όλα αυτά τα ακούσματα ελάχιστες έχω δει. Μια που ανέφερες και την κριτική σου προς τον Οικονομόπουλο, είδες πως το fan club του σου επιτέθηκε, αντιθέτως αν έκανες αρνητική κριτική στους "Δρόμους" του Μάλαμα μέσα σε έναν διαδικτυακό χώρο θαυμαστών πολλοί θα συμφωνούσαν μαζί σου ή θα λέγανε και χειρότερα. Για αυτό λέω πως η κριτική στους έντεχνους υπάρχει και είναι έντονη, δεν έχω την εντύπωση ότι τους χαϊδεύουμε τα αφτιά.
Παράθεση
 
 
0 #10 Τάσος Καραντής ... e-orfeas.gr 19-08-2011 10:25
Παραθέτοντας Σωτήρης:
Και εδώ ο Νταλάρας; Δεν κατανοώ αυτή την εμμονή, και εμένα δεν μου αρέσουν κάποιοι καλλιτέχνες αλλά δεν γυρνάω από site σε site να το διαλαλήσω. Εδώ έχουμε ένα άρθρο για τη συμπεριφορά του Σαββόπουλου ...
Σωτήρη,
Καταρχάς, συμφωνώ με το αρχικό ερώτημά σου. Καταλαβαίνω σε ένα θετικό σχόλιο για τον Νταλάρα, να την πέσουν οι φανατικοί αντινταλαρικοί, αλλά, εδώ παρατηρείται το φαινόμενο, και σε σχόλιο που αφορούν άλλους – είτε τυχαίνει, απλά (λόγω κάποιας συγκυρίας) να αναφέρεται το όνομα Νταλάρας ή και να μην υπάρχει καθόλου, και πάλι να του την πέφτουν! Άσε που σε αρκετές συνεντεύξεις καλλιτεχνών – χωρίς να τον αναφέρω καν ή να υπάρχει σε κάποια ερώτησή μου, τον πιάνουν μόνοι τους στο στόμα! Εγώ έχω την εξήγησή μου (δεν είναι του παρόντος να την αναπτύξω), άλλα, πιστεύω, ότι αυτή η ακρότητα, θα δώσει, στο μέλλον, θέματα για διατριβές στις επιστήμες της ιστορίας (του τραγουδιού), της κοινωνιολογίας και της … ψυχιατρικής!
Δεν έχω και δεν έχουμε ως ΟΡΦΕΑΣ καμιά αρνητική εμμονή με τους έντεχνους. Εξάλλου αν περιηγηθείς αρκετά στο περιοδικό, θα δεις ότι συνεντεύξεις, ρεπορτάζ, δισκοκριτικές, χορηγίες επικοινωνίας, αφορούν αυτούς κι αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της ύλης του.
Επίσης, προσωπικά, δεν είναι κρυφή, η μεγάλη εκτίμηση κι ο θαυμασμός μου, για την έντεχνη Μποφίλιου. Οπότε δεν τίθεται τέτοιο θέμα στον ΟΡΦΕΑ. Και να σου πω και κάτι άλλο, δεν με ικανοποιεί αυτό, και προσπαθώ να βάζω τους πάντες, γιατί αυτό σημαίνει δημοσιογραφία, ενημέρωση κι άποψη για όλα κι όχι επιλεκτικά. Αλλά ο ΟΡΦΕΑΣ είναι ένα μη κερδοσκοπικό περιοδικό και βασίζεται στους εθελοντές συνεργάτες του και τις μουσικές προτιμήσεις τους. Καταλαβαίνεις τι εννοώ. Σ’ αυτό και μόνο οφείλονται κι οι όποιες ελλείψεις του, εμείς είμαστε δυνητικά ανοιχτοί στους πάντες, με άποψη και κρίση πάντα.
Για τις κριτικές, στις οποίες αναφέρεσαι, δεν είπα ότι δεν γράφονται αρνητικές, αλλά ότι είναι ήπιες, ενώ σε τραγουδιστές της πιο παλιάς γενιάς ή του λαϊκού ή του ποπ, είναι πολύ πιο σκληρές όταν είναι αρνητικές. Αυτό το διαπιστώνω, παρακολουθώντας, τον μουσικό Τύπο (έντυπο κι ηλεκτρονικό). Με τα φαν κλαμπ, και τα αντίστοιχα φόρουμ, δεν ασχολούμαι καν, γιατί δεν υπάρχει ίχνος νηφαλιότητας κι αντικειμενικότητας. Όταν έγραψα αρνητικά για τον δίσκο του Οικονομόπουλου (γιατί εγώ γράφω εξίσου – σεβόμενος όλα τα ακροατήρια - για όλους τους καλλιτέχνες κι όλα τα είδη, άσχετα αν αποτελούν, προσωπικά, αγαπημένα μου ακούσματα ή όχι), μου την έπεσαν από τον φαν κλαμπ του (μπορείς να δεις τα αντίστοιχα σχόλια), μέχρι που μία μου αράδιασε τα μουσικά πτυχία της, λέγοντας μου ότι πρέπει να έχω 5 μουσικά μπάτσελορ για να κρίνω έναν –πραγματικά– κακό, λαϊκοπόπ, δίσκο όπως ήταν ο συγκεκριμένος του Οικονομόπουλου!
Επίσης, είμαι, ως άνθρωπος κι ως δημοσιογράφος, εναντίον των διακρίσεων και των «δυο μέτρων και δύο σταθμών». Όπως θα κρίνουμε την υπερβολική –ειδικά σε μια εποχή κρίσης– αμοιβή ενός lifestyle τραγουδιστή, το ίδιο θα κρίνω και του Σαββόπουλου. Ή, δεν θα κωλώσω να μιλήσω για την σωστή επαγγελματική συμπεριφορά, προς ένα περιοδικό, του Θεοφάνους, και για την περιφρονητική του Σαββόπουλου. Και, δυστυχώς, τα περισσότερα περιφρονητικά περιστατικά (θα τα παρουσιάσω, σιγά – σιγά, in time) προέρχονται, δυστυχώς, από τους έντεχνους, όπου την ίδια ώρα, που μας ενέπαιζαν, έδιναν συνεντεύξεις σε lifestyle free press εφημερίδες! Γι’ αυτό έγραψα, ότι αρκετές φορές οι μέινστριμ –ως επαγγελματίες– είναι πιο συνεπείς από τους έντεχνους, εξ΄ ιδίας πείρας από το περιοδικό μας. Επέτρεψε μου, λόγω επαγγέλματος, να ξέρω περισσότερα, για το τι παίζεται από πίσω, από τη «σεμνή και προσγειωμένη βιτρίνα». Υπομονή. Θα επανέλθουμε ξανά. Με στοιχεία για συγκεκριμένες συμπεριφορές, στο θέμα αυτό.
Παράθεση
 
 
0 #9 Σωτήρης 18-08-2011 16:34
Και εδώ ο Νταλάρας; Δεν κατανοώ αυτή την εμμονή, και εμένα δεν μου αρέσουν κάποιοι καλλιτέχνες αλλά δεν γυρνάω από site σε site να το διαλαλήσω. Εδώ έχουμε ένα άρθρο για τη συμπεριφορά του Σαββόπουλου και πετάγεται ένα σχόλιο για το αν ο Νταλάρας μπορεί να έκανε τα ίδια.

Βέβαια εδώ συνεχίζεται και μια άλλη εμμονή, αυτή του συντάκτη με τους έντεχνους καλλιτέχνες. Δεν καταλαβαίνω γιατί με αφορμή την συμπεριφορά του Σαββόπουλου πρέπει να τσουβαλιαστούν όλοι οι έντεχνοι καλλιτέχνες; Από που κι ως που είναι πάντα θετικές οι κριτικές για τα έργα τους; Μπορώ να σου φέρω πλήθος αρνητικών κριτικών για δίσκους του Μάλαμα (ειδικά οι "Δρόμοι" έχουν θαφτεί εντελώς), του Μικρούτσικου, του Θαλασσινού, του Πασχαλίδη, του Ζερβουδάκη, των Χαΐνηδων κ.α. Ακόμα και οι φανατικοί αυτών των καλλιτεχνών είναι αυστηρότατοι κριτές των δίσκων τους και δύσκολα θα ικανοποιηθούν με κάτι μέτριο, μια επίσκεψη σε σελίδες θαυμαστών θα σε πείσει για αυτό. Μόνο καλομαθημένους δεν τους έχουμε και ούτε βλέπω οι περισσότεροι να έχουν πάρει ψηλά τον αμανέ. Αντιθέτως είναι σεμνοί και προσγειωμένοι και δεν επιδιώκουν την αυτοπροβολή τους με κάθε τρόπο.
Παράθεση
 
 
0 #8 Τάσος Καραντής ... e-orfeas.gr 18-08-2011 10:55
Παραθέτοντας Μάνος Λίδης:
Μην ανησυχείτε κ. Αγγελε Θαλασσινέ... δεν θα στείλω κανένα κείμενο. Λογιστής είμαι, όχι δημοσιογράφος κ. Τάσο Καραντή...
Μην ταράζεσαι Μανώλη, δεν θέλεις, δεν θέλεις. Για τη μουσική - αν έχει ασχοληθεί σοβαρά μαζί της, έχει μελετήσει την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού κι έχει και το ταλέντο της γραφής – μπορεί να γράψει (ως συντάκτης) ο καθένας, αρκεί να γράφει εμπεριστατωμένα, με αποδείξεις και να μην έχει προκατάληψη με κανέναν καλλιτέχνη. Κι άλλοι συνεργάτες του ΟΡΦΕΑ δεν είναι επαγγελματίες δημοσιογράφοι (έχουμε από οικονομολόγους μέχρι εκπαιδευτικούς) και γράφουν περίφημα. Όπως υπάρχουν κι επαγγελματίες δημοσιογράφοι(μουσικ ογράφοι) που δεν ξέρουν που παν τα τέσσερα!
Φαν κλαμπ του Νταλάρα υπάρχει –όπως και για τους περισσότερους καλλιτέχνες– αλλά δεν θα το βρεις στον ΟΡΦΕΑ, με ένα ψάξιμο σε μηχανή αναζήτησης, θα το βρεις που είναι πανεύκολα. Εγώ, πάντως, σε παροτρύνω να μην σταματήσεις να σχολιάζεις στον ΟΡΦΕΑ, αλλά να σχολιάζεις με επιχειρήματα κι όχι με αναθέματα και τσιτάτα.
Παράθεση
 
 
0 #7 Μάνος Λίδης 18-08-2011 07:59
Μην ανησυχείτε κ. Αγγελε Θαλασσινέ... δεν θα στείλω κανένα κείμενο. Λογιστής είμαι, όχι δημοσιογράφος κ. Τάσο Καραντή. Τόσοι άσχετοι γράφουν στο διαδίκτυο, να μην γίνω και εγώ ένας από αυτούς! Σας αφήνω ήσυχους να κάνετε τη δουλειά σας. Δεν υπάρχει περίπτωση να ασχοληθώ με το φαν κλαμπ του Νταλάρα. Εξάλλου δεν έχω ούτε επιχειρήματα, ούτε αποδείξεις, ούτε πολλά λεφτά για να πληρώνω δικηγόρους, έχετε δίκιο!
Από τη μεριά μου σταματά ο σχολιασμός άρθρων στον Ορφέα. Ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να πω δυο κουβέντες και εγώ σε 2-3 άρθρα που διάβασα στο περιοδικό σας.
Παράθεση
 
 
0 #6 Τάσος Καραντής ... e-orfeas.gr 17-08-2011 10:55
Παραθέτοντας Άγγελος Θαλασσινός:
Κύριε Καραντή, με προβληματίζει η επιθυμία σας να δώσετε "ρόλο" συντάκτη στον κύριο Μανώλη Λίδη, ώστε να γράψει ένα κείμενο για τον Γιώργο Νταλάρα. Γιατί...
Κύριε Θαλασσινέ,
Μην προβληματίζεστε καθόλου. Δυστυχώς, μερικές φορές, ο γραπτός λόγος, έχει την επικινδυνότητα να παρεξηγηθεί. Ας τα ξεκαθαρίσω λοιπόν, ένα – ένα, από την αρχή.
Λόγο στον ΟΡΦΕΑ, έχει ο κάθε αναγνώστης (βασικά μέσω των σχολίων), όπου βέβαια το όποιο σχόλιό του, κρίνεται, από άλλους θετικά κι από άλλους αρνητικά.
Επίσης, αν δείτε στην πάνω μπάρα της αρχικής σελίδας μας, υπάρχει η πρόταση – προτροπή : «Είστε αναγνώστες; Γίνετε αρθρογράφοι, στείλτε μας τα δικά σας κείμενα θα τα δημοσιεύσουμε επώνυμα». Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει, πως θα υπάρξει αναρχία στο περιοδικό. Ως Υπεύθυνος Σύνταξης του ΟΡΦΕΑ που είμαι, κείμενα (όπως και σχόλια) με βωμολοχίες, χυδαιότητες και συκοφαντίες (δηλαδή αναπόδεικτα πράγματα), δεν θα τα δημοσιεύσω, όχι για λόγους λογοκρισίας, αλλά δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Άρα, δυνητικά –αν το επιθυμούσατε– θα μπορούσατε κι εσείς να πάρετε το ρόλο του συντάκτη, αρκεί, βέβαια, να μη γίνει «σήριαλ» ο Νταλάρας στον ΟΡΦΕΑ.
Για τις συναυλίες, που αναφέρεστε, τον διόρθωσα ήδη στο σχόλιό μου, γράφοντάς του: «για τον Καζαντζίδη(στο Καλλιμάρμαρο και του Παπαδόπουλο(στο ΟΑΚΑ) θα εννοείς» (αφαιρώντας δηλαδή το όνομα Νταλάρας, ο οποίος, απλά, συμμετείχε, όπως πολύ σωστά τα γράφετε).
Ο Μανώλης είναι τακτικός αρνητικός σχολιαστής (δικαίωμά του) αναφορών μας για τον Νταλάρα, αλλά με –κατά τη γνώμη μου– αοριστολογίες: «ξέρουμε και ποιος και τι είναι ο Νταλάρας(!) – «δεν θα αλλάξετε εσείς την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού μ’ αυτά που γράφετε» κλπ».
Επειδή, εγώ, είμαι άνθρωπος των πράξεων και της γραφής μέσω επιχειρηματολογίας, του έκανα αυτήν την πρόταση (και πρόκληση, αν θέλετε), για να μας πει, επιτέλους (εξηγώντας του!: με επιχειρήματα κι αποδείξεις), εμπεριστατωμένα δηλαδή, για το τι ξέρει, ως προς το ποιος και τι είναι ο Νταλάρας, να τελειώνουμε! Από εκεί και πέρα, θα κριθεί (όπως και του το γράφω) το σχόλιό του, κι από εμένα, κι από εσάς, κι από τον όποιον αναγνώστη. Θα κριθεί δηλαδή πόσα απίδια (επιχειρήματα – αποδείξεις – ντοκουμέντα - γνώσεις), έχει ο σάκος του καθενός, ώστε να λήξει το θέμα, και να βρεθεί μια κοινή λογική κι αντικειμενική (ανταποκρινόμενη στην ιστορική αλήθεια) συνισταμένη. Αν έχετε παρακολουθήσει την αρθρογραφία μου, θα γνωρίζετε, ότι είμαι υπέρμαχος της αλήθειας, και γράφω, πάντα, με επιχειρήματα και με παραπομπές.
Οπότε, μη φοβάστε και μην απογοητεύεστε. Αν αποδεχτεί την πρότασή μου ο Μανώλης, θα ισχύσει το: «ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα». Γιατί, έξω από το χορό, πολλά τραγούδια ξέρουμε όλοι. Ας μπούμε λοιπόν στο χορό.
Παράθεση
 
 
0 #5 Άγγελος Θαλασσινός 17-08-2011 00:57
Κύριε Καραντή, με προβληματίζει η επιθυμία σας να δώσετε "ρόλο" συντάκτη στον κύριο Μανώλη Λίδη, ώστε να γράψει ένα κείμενο για τον Γιώργο Νταλάρα. Γιατί μέχρι στιγμής τα λίγα δείγματα γραφής του κυρίου Λίδη, είναι άκρως απογοητευτικά.
Θα σταθώ μόνο στη φράση του: ..."τις περίφημες συναυλίες των Νταλάρα & Παπαδόπουλου"..., την οποία συνοδεύει ένα video του Πανούση.
Ουσιαστικά διαβάλλει τον Γ.Νταλάρα, στηριζόμενος στην "αποτυχία" του Τριανταφυλλόπουλου και στα λόγια του (καταδικασμένου για συκοφαντία) Πανούση.

Ωστόσο ο κύριος Λίδης κατάφερε μέσα σε μία πρόταση, να γράψει πολλές λάθος πληροφορίες.
Δεν πρόκειται για "συναυλίες Νταλάρα & Παπαδόπουλου", αλλά για μία και μοναδική συναυλία προς τιμήν του Λευτέρη Παπαδόπουλου, που διοργάνωσε κυρίως η ΕΣΗΕΑ.
Ο Γ.Νταλάρας απλώς συμμετείχε ερμηνεύοντας 4 τραγούδια. Τίποτα άλλο. Δεν είχε καμία συμμετοχή στην οργάνωση της συναυλίας ή στη μουσική επιμέλεια κλπ...
Εκτός από τον Γ.Νταλάρα, στην συναυλία συμμετείχαν περισσότεροι από 15 καλλιτέχνες (Πλέσσας, Πάριος, Μητσιάς, έως την Πρωτοψάλτη, Αρβανιτάκη κλπ). Επίσης ακούστηκαν συνολικά περίπου 50 τραγούδια.

Είναι προφανές λοιπόν πως το συγκεκριμένο σχόλιο του κυρίου Λίδη, είναι ο ορισμός της παραπληροφόρησης και της κακοήθειας.
Ως αναγνώστης του "Ορφέα", προσωπικά θα απογοητευτώ πολύ αν οι συντάκτες του περιοδικού, αρχίσουν από εδώ και στο εξής να δημοσιεύουν τόσο ρηχά άρθρα. Δηλαδή άρθρα γεμάτα κακοήθειες και ανακρίβειες, που θα στηρίζονται μόνο στην εμπάθεια...
Παράθεση
 
 
0 #4 Τάσος Καραντής ... e-orfeas.gr 16-08-2011 21:30
Παραθέτοντας Μανώλης:
Εδώ και τώρα, ναι, σας βγάζω το καπέλο κ. Καραντή. Ωραίο άρθρο. Πρέπει να τα λέμε και αυτά. Εγώ δεν μπορώ -μπράβο που το έχετε καταφέρει εσείς- να διαχωρίσω τον καλλιτέχνη από τον άνθρωπο. Θέλω ο σπουδαίος και ο μεγάλος καλλιτέχνης, να έχει και μεγάλη ψυχή και να είναι ωραίος άνθρωπος. Σα το Θανάση Βέγγο για παράδειγμα! Με αφορμή το παραπάνω κείμενο όμως, σας προτείνω σαν τακτικός αναγνώστης του Ορφέα που είμαι, να καταπιαστείτε και με τις περίφημες συναυλίες των Νταλάρα & Παπαδόπουλου. Ο Τριανταφυλλόπουλος δεν κατάφερε να βγάλει άκρη και να το συνεχίσει. Ελπίζω εσείς να προσπαθήσετε τουλάχιστον.

Φιλικά
Μάνος Λίδης

www.youtube.com/.../

Η ταύτιση του ανθρώπου με την καλλιτεχνική του ιδιότητα και το έργο του, αποτελεί την εξαίρεση. Η ιστορία, παγκόσμια, μας δείχνει το αντίθετο, πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες, ήταν μικροί άνθρωποι, με πολλές αδυναμίες. Εγώ όμως δεν μπορώ να μην απολαύσω την μουσική του Βάγκνερ, επειδή ήταν αντισημίτης κι αγαπημένος του Χίτλερ ή τους ονειρικούς πίνακες του Νταλί, επειδή ήταν φιλοφρανκικός, ή τα σπουδαία λαϊκά του Πάνου, επειδή αφαίρεσε ανθρώπινη ζωή, ή τη στιβαρότητα του Διονυσίου, επειδή έκανε φυλακή για ναρκωτικά ή τον Νταλάρα, επειδή είναι της μόδας να μην τον γουστάρουν πολλοί ή έχει τα αγκάθια του!
Με βοήθησε σ’ αυτό η επαγγελματική ενασχόληση (δημοσιογραφική) με το τραγούδι, όπου έμαθα πράγματα και καταρρίφτηκαν, μπροστά στα μάτια μου, μύθοι και μεγάλα ονόματα, όπου ήμουν αναγκασμένος να κάνω την υπέρβαση, για να μπορώ να συνεχίσω να ακούω, ανεπηρέαστος τραγούδια! Σου συνιστώ να το προσπαθήσεις, είναι δύσκολο, αλλά, θα σου βγει σε καλό.
Τώρα για τις συναυλίες –για Καζαντζίδη (στο Καλλιμάρμαρο ) και του Παπαδόπουλου (στο ΟΑΚΑ) θα εννοείς– αν βρω στοιχεία, να είσαι σίγουρος, ότι θα τα παρουσιάσω, κι, ανάλογα, θα τα σχολιάσω.
Παράθεση
 
 
0 #3 Τάσος Καραντής ... e-orfeas.gr 16-08-2011 20:08
Παραθέτοντας Ρούλα Ξάνθη ... via Facebook:
Συγχαρητήρια! Κανείς δεν είναι αθώος, το ξέρω, αλλά αυτό το ψεύτικο και υποκριτικό προφίλ...
Τι να πούμε τώρα, έχει κάνει αρκετά σφάλματα κι ατυχείς δηλώσεις τις τελευταίες σχεδόν δυο δεκαετίες ο Σαββόπουλος.
Ήρθε τώρα κι αυτό το προκλητικό, με το μεγάλο οικονομικό ποσό σε μια τέτοια εποχή κρίσης, για μια … μίνι εμφάνιση…
Θα τα σχολιάζουμε κι αυτά, εφόσον έχουν να κάνουν με το πως χειρίζονται και παρουσιάζουν το καλλιτεχνικό τους έργο.
Αρκεί, το ξαναλέω, η κριτική των ανθρωπίνων και των παρακαλλιτεχνικών, να μην οδηγεί στην απαξίωση και τον μηδενισμό του – κατ’ ουσίαν - έργου του καθενός και της καλλιτεχνικής του αξίας.
Παράθεση
 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι.
Οδυσσέας Ελύτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά

ΤΥΧΑΙΑ TAGS