113 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
21.10.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής

Άκης Πάνου: Μόνο «Αδιορθωαναρχί»;

Εύφωνα και παράφωνα

Τάσος Π. Καραντής

Ο Άκης Πάνου (1933-2000) είναι ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς του λαϊκού μας τραγουδιού, αφού τα τραγούδια του, περικλείουν, σε πανέμορφες λαϊκές μουσικές φόρμες, τους πιο κοινωνικούς, καταγγελτικούς και διεισδυτικούς στίχους που έχουν γραφτεί σε καθαρόαιμα λαϊκά τραγούδια. Προσωπικά, μάλιστα, τα λατρεύω κι έχω όλη τη δισκογραφία του, αφού έχω μάθει να διαχωρίζω τον καλλιτέχνη και το έργο του, από τον άνθρωπο με τα λάθη του και τα πάθη του.
Στις 9 του Μάη (2011), πραγματοποιήθηκε, στο θέατρο Badminton, ένα αφιέρωμα – φόρος τιμής στον Άκη Πάνου. Δεν κατάφερα, δυστυχώς, να το παρακολουθήσω, αλλά, είμαι σίγουρος για τα καλλιτεχνικά – μουσικά στάνταρ της βραδιάς, αφού τόσο ο, έχων την καλλιτεχνική διεύθυνση, συνθέτης Μιχάλης Κουμπιός, όσο κι δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και μαέστρος Δημήτρης Μαργιολάς είναι ικανότατοι. Έχω όμως κάποιες ενστάσεις, τόσο όσο, ως προς τους συμμετέχοντες ερμηνευτές, όσο και στο όλο προφίλ του αφιερώματος, ιδιαίτερα στα γραφόμενα του, αφηγητή της βραδιάς, Στέλιου Ελληνιάδη.
Ας ξεκινήσουμε από τους επτά (7) ερμηνευτές, απ’ τους οποίους μόνο ένας (Γιάννης Ντουνιάς) είχε πει σε πρώτη εκτέλεση τραγούδια του Άκη Πάνου και μόνο ένας (Λάμπρος Καρελάς) είχε συνεργαστεί σε live μαζί του. Αλήθεια, γιατί δεν κλήθηκαν (ή κλήθηκαν κι αρνήθηκαν;) κι ο Θοδωρής Παπαδόπουλος, ο Γιώργος Σαρρής κ.ά., που συμμετείχαν κι αυτοί – μαζί με τον Καρελά - στο πρόγραμμα του Άκη Πάνου στο «Επειγόντως» το 1989;
 Νομίζω ότι σε ένα αφιέρωμα – φόρο τιμής, η πρώτη επιλογή θα έπρεπε να ήταν οι – ζώντες κι εν ενεργεία – πρώτοι εκτελεστές των τραγουδιών του. Δεν ξέρω αν τους έγινε πρόταση κι(όλοι;) αρνήθηκαν ή δεν τους έγινε, αλλά, εγώ, οφείλω να αναφέρω ποιοι ήταν - οι γνωστότεροι - (αλφαβητικά) : Λεωνίδας Βελής, Τόλης Βοσκόπουλος, Καίτη Γκρέυ, Λίτσα Διαμάντη, Χαρούλα Λαμπράκη, Γιώτα Λύδια, Γιώργος Μαργαρίτης, Μαρινέλλα, Γιώργος Μαρίνος, Μιχάλης Μενιδιάτης, Δημήτρης Μητροπάνος, Μανώλης Μητσιάς, Γιώργος Νταλάρας, Νίκος Ξανθόπουλος. Καταλαβαίνω, ακόμα, ότι κάποιοι απ’ αυτούς είναι ηλικιωμένοι, αλλά θα μπορούσαν να πουν, τιμητικά και συμβολικά, ένα, έστω, τραγούδι.
 Κι όμως, πέραν του Ντουνιά και του Καρελά, που είχαν συνεργαστεί με τον Άκη Πάνου, οι υπόλοιποι, αναφέρεται ότι επιλέχτηκαν, επειδή αγαπούν τα τραγούδια του Άκη Πάνου. Διερωτώμαι : μόνο αυτοί τα αγαπούν; Γιατί, εγώ δεν γνωρίζω τραγουδιστή που να μην σέβεται και να μην εκτιμά τα τραγούδια του Άκη Πάνου. Από τους υπόλοιπους τώρα συμμετέχοντες, παρότι δεν ήταν πρώτοι εκτελεστές των τραγουδιών του, υπήρχαν επιτυχείς κι ατυχείς επιλογές. Ο Γεράσιμος Ανδρεάτος είναι ένας καλός λαϊκός τραγουδιστής και, μάλιστα, έχει κυκλοφορήσει κι έναν δίσκο («Δυο αλήθειες»/2002) με επανεκτελέσεις τραγουδιών του Άκη Πάνου. Κι ο Βαγγέλης Κορακάκης είναι ένας από τους γνήσιους λαϊκούς δημιουργούς, της στόφας, του Άκη Πάνου. Η Γιώτα Νέγκα, όμως, αν κι είναι μια σπουδαία φωνή, δεν θα την έλεγα καθαρόαιμη λαϊκή τραγουδίστρια, αλλά εντεχνολαϊκή. Το ίδιο ισχύει και για την Λιζέτα Καλημέρη, καλή μεν, αλλά δεν είναι ορίτζιναλ λαική τραγουδίστρια, όπως απαιτούν τα τραγούδια του Άκη Πάνου. Τέλος, ο Μπάμπης Στόκας, μπορεί να συγγενεύει «ιδεολογικά», αλλά δεν έχει καμιά σχέση μουσικά μαζί του, δεν είναι λαϊκός τραγουδιστής. Και να πω κι αυτό, αν ήθελε – ο πάντα καινοτόμος και τολμηρός – Άκης Πάνου να συνεργαστεί με ροκ τραγουδοποιό, είχε όλη την ευχέρεια να το κάνει τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, δεν το έκανε όμως, αλλά, πάντα, επέλεγε να ερμηνεύσουν τα τραγούδια στους δίσκους του λαϊκούς τραγουδιστές και μάλιστα τους καλύτερους και τα μεγαλύτερα ονόματα.   
Κι ας περάσω στα όσα γράφει το δελτίο τύπου του αφιερώματος κι ιδιαίτερα στα γραφόμενα του Ελληνιάδη. Πέφτουν βροχή οι χαρακτηρισμοί: ασυμβίβαστος, λαϊκός διανοούμενος, μαχητικός, επίμονος, αλλιώτικος, αναρχικός ως και μάγος! Ακόμα και βαρύγδουπες διαπιστώσεις, ότι ο κύκλος του λαϊκού τραγουδιού άνοιξε με τον Βαμβακάρη το 1930 κι έκλεισε με τον Άκη Πάνου! Το τελευταίο το αφήνω  στην κρίση σας και την λογική σας …
Ανήκω σ’ αυτούς που διαχωρίζουν τον άνθρωπο από τον καλλιτέχνη και το έργο του, γιατί, να το πω πολύ απλά, μπορεί κάποιος να είναι κακός άνθρωπος, αλλά σπουδαίος καλλιτέχνης ή, το αντίθετο, καλός άνθρωπος και κακός καλλιτέχνης. Οι χαρακτηρισμοί όμως που χρησιμοποιήθηκαν για τον Άκη Πάνου, δεν αφορούν μόνο τον καλλιτέχνη, προεκτείνονται και στον άνθρωπο, ως κοινωνικό και πολιτικό ον. Κι ο Άκης Πάνου δεν ήταν μόνο αυτά! Έχει και μια μελανή κηλίδα ως άνθρωπος, αφαίρεσε ανθρώπινη ζωή! Θα μου πείτε, στα πλαίσια ενός αφιερώματος έπρεπε να το θίξουν; Από τη στιγμή που αναφέρονται και στον άνθρωπο Άκη Πάνου – κι όχι μόνο στον καλλιτέχνη και τα τραγούδια του - ναι! Ας πάρουμε λίγο τη θέση των γονιών και της οικογένειας του δολοφονημένου, να διαβάζουν τόσους ύμνους από τους τιμητές προς τον τιμώμενο, χωρίς ουδεμία αναφορά στην αποτρόπαια πράξη του κι ίχνος συμπάθειας και συγγνώμης στην οικογένεια του νεκρού. Το ίδιο είχε συμβεί, πριν 2-3 χρόνια, σε αφιέρωμα στον Άκη Πάνου στην κρατική τηλεόραση («Στην υγειά μας»/ΝΕΤ) και σκέφτηκα και τότε, την οικογένεια, του δολοφονημένου - που πληρώνει κι αυτή την κρατική τηλεόραση – να ακούει ύμνους γι’ αυτόν που αφαίρεσε τη ζωή του παιδιού τους, χωρίς, μια φράση, έστω, συγγνώμης και συμπάθειας.
Το αποκορύφωμα ήρθε με την “φαεινή” ιδέα να παρουσιαστεί, στην αφίσα του αφιερώματος, ο Άκης Πάνου ως γραμματόσημο. Μέγα λάθος! Δεν μπορεί να γίνει γραμματόσημο ένας άνθρωπος που έχει αφαιρέσει ζωή, όσο καλά τραγούδια και να φτιάχνει!
 

Δεν ήταν λοιπόν μόνο «ΑΔΙΟΡΘΩΑΝΑΡΧΙ» ο Άκης Πάνου. Καλώς έγινε το αφιέρωμα στο έργο του και τα σπουδαία τραγούδια του, και να γίνουν κι άλλα, μα με την συστολή και την ευαισθησία που απαιτεί η μελανή κηλίδα του βίου ενός καλλιτέχνη που εγκλημάτησε κι αφαίρεσε ανθρώπινη ζωή.
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Όταν αγαπάς η μισή αγάπη είναι φόβος για το χαμό της αγάπης, η άλλη μισή είναι μίσος για τη σκλαβιά της αγάπης, όλη η αγάπη είναι πόνος που λείπει η αγάπη.Που ’ναι η χαρά της αγάπης; Που ’ναι η αγάπη;
Γιάννης Ρίτσος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

21/10/1907 Γεννήθηκε ο σουρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος
22/10/1937 Γεννήθηκε ο συνθέτης Μάνος Λοίζος