139 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
21.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Εύφωνα και παράφωνα

Τάσος Π. Καραντής

Πρόσφατα, τον Απρίλη του 2011 (7-4-2011), κυκλοφόρησε, από την εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» (στα πλαίσια της επανέκδοσης των αυθεντικών ηχογραφήσεων δίσκων του Γιώργου Νταλάρα της περιόδου 1970-1990) η επανέκδοση του ιστορικού και κλασικού δίσκου «Θέλω να τα πω» (1982) του Άκη Πάνου με ερμηνευτή τον Γιώργο Νταλάρα.
Η νέα αυτή έκδοση, πέρα από την ηχητική επεξεργασία του 2005(με την έκδοση τότε του δίσκου σε remastered cd), περιλάμβανε και περαιτέρω ηχητική επεξεργασία κατά την οποία – και πολύ σωστά - βγήκαν στην επιφάνεια κρυμμένα όργανα της πρώτης ηχογράφησης.
Στη συγκεκριμένη όμως έκδοση, από την εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ», υπήρχαν κι αρκετές, τωρινές, από τον Νταλάρα, ενορχηστρωτικές αλλαγές, προσθήκες και παρεμβάσεις, αλλά και διαφορετικές (από τότε φυσικά ηχογραφημένες) ερμηνείες του σε αρκετά κομμάτια. Ο ίδιος ο Γιώργος Νταλάρας εξηγεί σε σημείωμά του: «Ακούγοντας ξανά, μετά από 30 χρόνια, τα πολυκάναλα του δίσκου, αισθάνθηκα την ανάγκη να δουλέψω από την αρχή τις μείξεις, να διαλέξω κάποιες διαφορετικές ερμηνείες από τις ηχογραφήσεις εκείνης της εποχής και να αντικαταστήσω όργανα και ήχους, που δεν ακούγονται στ’ αυτιά μου σήμερα όπως θα άξιζε σ’ αυτά τα τόσο σημαντικά λαϊκά τραγούδια. Τα χρόνια περνάνε, οι απόψεις μας αλλάζουν, οι απαιτήσεις μας μεγαλώνουν κι οι αναζητήσεις μας στρέφονται αλλού … Είναι κι οι νεότερες γενιές πια, που έχουν άλλη παιδεία σε ό,τι αφορά την παραγωγή του ήχου … Ό,τι κάναμε είναι για καλό, νομίζω … Στην “καινούρια” εκδοχή παίζει ο Νίκος Ζέρβας πιάνο, ακορντεόν και πλήκτρα κι εγώ κιθάρα, μπαγλαμά και κρουστά. Η συμβολή του Νίκου Ζέρβα και του ηχολήπτη Ηλία Λάκκα ήταν καθοριστική. Τους ευχαριστώ ιδιαίτερα …».
Η κίνησή του αυτή, νομίζω πως θα διχάσει το κοινό, λόγω του ότι έγινε παρέμβαση από τον ερμηνευτή σ’ ένα έργο που, όσον αφορά τη μουσική και τους στίχους του, ανήκει στον συνθέτη του(ο οποίος και το είχε ενορχηστρώσει) κι έχει κερδίσει τον χαρακτηρισμό του κλασικού.
Ακούγοντας τις ενορχηστρωτικές παρεμβάσεις και τις διαφορετικές ερμηνευτικές εκδοχές που μπήκαν από τον Νταλάρα, στη συγκεκριμένη επανέκδοση, ως ήχος κι ως τελικό αποτέλεσμα, είναι φανερό ότι εκφράζουν τον σημερινό Νταλάρα, ο δίσκος δηλαδή έγινε – ενορχηστρωτικά κι ερμηνευτικά – περισσότερο Νταλάρας. Αυτό, σαφώς εκφράζει τον τραγουδιστή και θα αρέσει στους θαυμαστές του, αλλά δεν μπορώ να πω ότι είναι δεοντολογικά σωστό, απ’ τη στιγμή που γίνεται στο όνομα μιας αυθεντικής σειράς(original masters) επανεκδόσεων δίσκων του ερμηνευτή. Προσωπικά, μάλιστα, μου άρεσαν οι ενορχηστρωτικές προσθήκες στα κομμάτια, ενώ, για τις διαφορετικές ερμηνείες, θα έλεγα ότι θέλω χρόνο για να κατασταλάξω, γιατί κυριαρχούν στ’ αυτιά μου οι πρώτες κλασικές ερμηνευτικές επιλογές, οι οποίες θα ήταν, φυσικά, κι η επιλογή του ίδιου του Άκη Πάνου. Το ζήτημα όμως είναι, πως - ανεξαρτήτως του όποιου γούστου(σε άλλους θα αρέσουν, σε άλλους δεν θα αρέσουν) - με τον τρόπο που έγινε, ήταν ένα λάθος του Νταλάρα.
Κι εξηγούμαι: αν οι ανασκευές αυτές του Νταλάρα γίνονταν σε έναν live δίσκο του (όπως κι έχουν ξαναγίνει για τα κομμάτια «Θέλω να τα πω» & «Χαροκόπου 1942 - 1953» στον live δίσκο του «Τα τραγούδια μου»/1983) ή σε έναν προσωπικό δίσκο του, όπου θα περιείχε νέες στουντιακές  ηχογραφήσεις παλιότερων τραγουδιών του με την τωρινή ενορχηστρωτική κι ερμηνευτική του άποψη, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα, το κάνουν πολλοί, και καλά κάνουν, ειδικά, όταν μιλάμε για ερμηνευτές – μουσικούς, όπως ο Νταλάρας(ο οποίος έχει υπογράψει και συνυπογράψει αρκετές φορές τις ενορχηστρώσεις στην προσωπική δισκογραφία του) κι όχι για απλούς τραγουδιστές, που, απλά, βαστάνε ένα μικρόφωνο στο χέρι και τραγουδάνε. Εδώ έχουμε όμως μονόπλευρες(από τον ερμηνευτή του δίσκου) παρεμβάσεις κατευθείαν στην πρωτότυπη μορφή ενός ιστορικού δίσκου, που είναι καταχωρημένος στο όνομα ενός συνθέτη, θανόντος πλέον, και, κυρίως, που έγιναν χωρίς σαφή ενημέρωση προς το αγοραστικό κοινό, πολλοί, δηλαδή, θα βρέθηκαν προ εκπλήξεως, αφού, ουσιαστικά, δεν απέκτησαν την αυθεντική έκδοση. Από την άλλη, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είχε κι ο ερμηνευτής το δικαίωμα να παρουσιάσει και τη δική του εκδοχή – σε μια πολύ συγκεκριμένη έκδοση, κι άπαξ, μέσω μιας εφημερίδας – αφού, παράλληλα, κυκλοφορεί, κανονικά στα δισκοπωλεία η αυθεντική, σε remastered cd, έκδοση. Κατά τη γνώμη μου, το έχει, συμπληρωματικά όμως μόνο στα πλαίσια μιας έκδοσης που  παρουσιάζεται ως αυθεντική επανέκδοση, και  θα έπρεπε να δηλωνόταν ρητά εξαρχής, κι όχι να το ανακαλύπτει ο ακροατής αφού διαβάσει το ένθετο. Νομίζω, ότι το σωστό, αλλά και το πιο ολοκληρωμένο, θα ήταν να κυκλοφορούσε κανονικά η αυθεντική έκδοση, με την προσθήκη, σε ξεχωριστό cd, και των, διαφορετικών - κατά την καλλιτεχνική κι αισθητική  άποψη του ερμηνευτή -  ενορχηστρωτικών κι ερμηνευτικών(από το αρχείο του), εκδοχών.
Παρά, λοιπόν, το ενδιαφέρον, καλλιτεχνικά, της κυκλοφορίας αυτής, δεν μπορούμε και να παραβλέψουμε το φάουλ του Νταλάρα, ότι, δηλαδή, αλλοιώθηκε ο δίσκος του Άκη Πάνου, στο όνομα της επανέκδοσής του, με τρόπο που ενοχλεί: δεν υπήρξε από πριν ρητή και ξεκάθαρη σχετική ενημέρωση για το περιεχόμενο της κυκλοφορίας.  Δεν πρόκειται, δηλαδή, για μια αυθεντική επανέκδοση του δίσκου με την μορφή που τον είχε εγκρίνει και κυκλοφορήσει ο δημιουργός του, αλλά για μια διαφορετική επεξεργασμένη έκδοση από τον ερμηνευτή του.
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Άσκησα την όραση για μακριά κι έχασα τα κοντινά μου.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

21/10/1907 Γεννήθηκε ο σουρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος
22/10/1937 Γεννήθηκε ο συνθέτης Μάνος Λοίζος