156 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
14.12.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Καλή Βανδώρου

Eurovision 2010. Ναι ή όχι;

Καλή Βανδώρου

Στις 29 Μαΐου η κρατική τηλεόραση θα μεταδώσει ζωντανά τον τελικό της Eurovision. Μιας τηλεοπτικής βραδιάς που εδώ και πολλές δεκαετίες καθηλώνει χιλιάδες κόσμου ανά την Ευρώπη μπροστά από τις οθόνες τους (είτε μόνοι είτε με παρέα) προκειμένου να παρακολουθήσουν τον δικό τους  καλλιτέχνη στο τρίλεπτο της συμμετοχής του στο συγκεκριμένο show (αν προηγουμένως περάσει από το στάδιο του ημιτελικού λίγες μέρες πριν…).
Όλα καλά μέχρι εδώ. Τι γίνεται, όμως, όταν αρχίσει ο οικονομικός απολογισμός της υπόθεσης;

Για ποιο λόγο στην Ελλάδα του 2010 που όλα ομολογουμένως πάνε από το κακό στο χειρότερο ο μέσος Έλληνας πολίτης πρέπει να ασχοληθεί με την Eurovision; Από τη στιγμή που υπάρχουν δεκάδες τρόποι για διαφημιστεί η χώρα (φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Μέγαρο Μουσικής, τα ατελείωτα θέατρα και οι άπειρες μουσικές σκηνές) γιατί να ποντάρουμε τόσα πολλά εδώ, στηρίζοντας ένα τραγούδι χωρίς πνευματική ουσία; Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα δημιουργούνται στα χείλη αρκετών τέτοια εποχή κάθε χρόνο, αλλά πολύ περισσότερο φέτος που το ΔΝΤ μας έχει ήδη ταράξει και που άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους κατά λάθος… Ας προσπαθήσουμε να απαντήσουμε από εδώ όσες περισσότερες απορίες γίνεται…
Καταρχήν, να πούμε ότι σε αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε αποκλειστικά στον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται ο διαγωνισμός σήμερα και όχι από την αρχή της «γέννησής του». Άλλωστε, όλοι έχουμε ακούσει για τις συμμετοχές του παρελθόντος και τα παραλειπόμενα κάθε χρονιάς. Δεύτερον, να εξηγήσουμε τι ακριβώς σημαίνει EUROVISION. Είναι συνδυασμός δύο αγγλικών λέξεων, του euro (από το Europe που σημαίνει Ευρώπη) και το vision που σημαίνει όραση - όραμα. Σε ελεύθερη μετάφραση ευρωπαϊκό όραμα. Σκοπός αυτής της διοργάνωσης είναι να παρουσιάζονται τραγούδια από κάθε ευρωπαϊκή χώρα (με την ευρύτερη γεωγραφική έννοια)  που συμμετέχει σε αυτόν. Στόχος είναι πάντα η πρώτη θέση που ισοδυναμεί με τη διοργάνωση της επόμενης Eurovision στην αντίστοιχη χώρα.
Όλο αυτό συνεπάγεται πολλά ψηφία ευρώ συνολικά προκειμένου να προωθηθεί «σωστά» ο εκάστοτε καλλιτέχνης. Σαφώς ο καθένας δίνει όσα χρήματα θέλει για να πετύχει τον στόχο του, αρκεί αυτό να μην είναι εις βάρος τρίτων. Αυτό συμβαίνει γιατί ο λαός θεωρεί πως το ποσό που ξοδεύεται κάθε χρόνο για την Eurovision προκύπτει από τη δικιά του τσέπη. Οι «ειδήμονες» του χώρου, όμως, επιμένουν ότι τα έξοδα τα καλύπτουν είτε οι χορηγοί του καλλιτέχνη είτε ο ίδιος προσωπικά. Κι αν τελικά κερδίσει η χώρα τον διαγωνισμό και διοργανώσει τον επόμενο, υποστηρίζεται πως και πάλι τα χρήματα δεν προέρχονται από τον λαό. Αν αληθεύει αυτό, τότε η όποια αναφορά στο χρηματικό τομέα για την Eurovision είναι περιττή. Αν πάλι όχι, τότε καλό θα ήταν να αποχωρήσει η χώρα μας με Δόξα και Τιμή…


Ακόμα, όμως, πριν προκύψουν τα οικονομικής φύσεως ερωτήματα, αυτό που ενοχλούσε και ενοχλεί πάρα πολλούς καλλιτέχνες, αλλά και ακροατές είναι το θέμα της μονομερούς προώθησης αυτού του συγκεκριμένου γεγονότος και μάλιστα, σε μια χώρα που ο πολιτισμός υπήρχε και θα υπάρχει σε όλο του το μεγαλείο. Εκατοντάδες είναι οι νέοι καλλιτέχνες που κάνουν αξιόλογα πράγματα σε όλους τους τομείς, αλλά κανείς δεν τους δίνει σημασία. Γιατί, λοιπόν, να στραφεί το 100% της δημοσιότητας σε κάτι τόσο δύσκολο (σχεδόν άπιαστο) «όνειρο» αν λάβουμε υπόψιν τις συμμαχίες των Βόρειων χωρών; Αν ήθελε κάποιος να απαντήσει αντικειμενικά, θα έλεγε πως η Eurovision είναι ένα ετήσιο γεγονός που συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη ταυτόχρονα και πως υπάρχουν άλλες 362 μέρες (είναι και οι ημιτελικοί στη μέση…) για να προβληθούν όλοι όσοι αξίζουν. Αλλά, ποιος μπορεί να παραμείνει αντικειμενικός όταν βλέπει την υπερβολική «αγάπη» κάποιων ιδιωτικών καναλιών σε αυτό το θέμα που, αντί να κάνουν καλό στον καλλιτέχνη και τον διαγωνισμό, με τη συνεχή αναφορά τους προκαλούν την αγανάκτηση του κόσμου, ο οποίος έχει τόσα άλλα προβλήματα για να λύσει…
Για το τέλος, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: η EUROVISION, δηλαδή το ΕΥΡΩΟΡΑΜΑ φτιάχτηκε για να βλέπει και να επιλέγει όλος ο ευρωπαϊκός λαός ποιο τραγούδι του αρέσει περισσότερο και να το ψηφίζει. Για μια φορά μόνο, ας το δουν όσοι το καταλαβαίνουν αυτό και τους αρέσει. Οι υπόλοιποι, ας το προσπεράσουν… Είπαμε, είναι πάρα πολλές οι μέρες σε έναν χρόνο για να προβληθούν και άλλα μουσικά – τηλεοπτικά γεγονότα… Άρα: Eurovision  Ναι; ή όχι; Εμείς αποφασίζουμε με το πάτημα ενός κουμπιού του τηλεκοντρόλ… 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Όταν ψήλωσαν τα σπίτια, χώρισαν κι οι άνθρωποι. Ξεχάσαμε τις ζωές μας. Φλυαρούσαμε μόνο για τις ζωές των άλλων. Πότε σε ρώτησαν «πως νιώθεις;». Μόνο ο γιατρός μου έκανε αυτήν την ερώτηση.
Χάρις Αλεξίου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

14/12/1883 Γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας ο μουσουργός Μανώλης Καλομοίρης
15/12/1933 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο συνθέτης Άκης Πάνου

ΤΥΧΑΙΑ TAGS