120 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Η αθέατη πλευρά της Σελήνης

Αμφιλοφοβία. Μια άγνωστη λέξη

Η αθέατη πλευρά της Σελήνης

Ορφέας

 

Αμφιλοφοβία. Μια άγνωστη λέξη

Γράφει η : Ιωάννα Νόρη

Ακούμε και διαβάζουμε συχνά τις λέξεις ομοφοβία και τρανσοφοβία. Μαχόμαστε καθημερινά εναντίον τους με μικρές ή μεγαλύτερες μάχες, είτε σε ατομικό επίπεδο, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας, είτε σε συλλογικό/κοινωνικό για διεκδίκηση αυτονόητων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Και ενώ αραιά και πού διαβάζουμε για την αμφισεξουαλικότητα, συνήθως για τους μύθους που την περιβάλλουν, είναι σχεδόν αδύνατον να διαβάσουμε για το φόβο, τη βία και το ρατσισμό προς αυτή. Για σκεφτείτε το λίγο. Πότε ήταν η τελευταία φορά που διαβάσατε άρθρο που να αναφέρεται σε αυτό το θέμα; Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδατε κάπου γραμμένη, οπουδήποτε τελικά (σε άρθρο, σε ακτιβιστικό ποστ κτλ.), ή που ακούσατε τη λέξη που συνοψίζει αυτές τις έννοιες; Ποια λέξη; Την αμφιλοφοβία. Μια φοβία, μια κοινωνική βία που δεν αναγνωρίζεται ως προς την επίδραση που έχει στους ίδιους τους αμφισεξουαλικούς όταν τη δέχονται από άλλους, στο πώς τη βιώνουν συναισθηματικά αλλά και καθαρά πρακτικά. Πώς τους επηρεάζει δηλαδή τόσο εσωτερικά, όσο και στον τρόπο ζωής τους.

Αμφιλοφοβία λοιπόν. Μια λέξη σχεδόν ανύπαρκτη τόσο στο γραπτό όσο και στον προφορικό λόγο, παρότι αντιστοιχεί σε μια έννοια που υφίσταται, και μάλιστα σε πολύ μεγάλο βαθμό.  Μια λέξη που σπανίως λέμε, διότι δεν θέλουμε να αγγίζουμε αυτό το θέμα. Γιατί μας φέρνει αντιμέτωπους με τον εαυτό μας, γιατί μας υποχρεώνει να κοιτάξουμε μέσα μας. Τι λέω δηλαδή; Αυτό που ο κόσμος το έχει τούμπανο και εμείς (ΛΟΑΔ) κρυφό καμάρι, ότι η αμφιλοφοβία δεν είναι «προνόμιο» μόνο των ετεροφυλοφίλων, αλλά ζει και βασιλεύει και μεταξύ μας, σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό δυστυχώς.

Η αμφιλοφοβία δεν είναι συνώνυμη της ομοφοβίας. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι ο αμφισεξουαλικός δέχεται ρατσισμό και από τους ετεροφυλόφιλους και από τους ομοφυλόφιλους, γι' αυτό ακριβώς που είναι - σεξουαλικά και κοινωνικά (όχι σωματικά) «ερμαφρόδιτος». Δεν είναι ούτε το άσπρο, αλλά ούτε το μαύρο άλογο, είναι η ασπρόμαυρη από τη φύση της ζέβρα, και αυτό ενοχλεί, ενοχλεί πολύ τελικά. Αλλά γιατί;

Η αμφισεξουαλικότητα μονίμως στο κρεβάτι του Προκρούστη

Το κρεβάτι του Προκρούστη είναι η καλύτερη μεταφορά για τις άκαμπτες δομές της κοινωνίας, που δεν έχει την ευελιξία να «χωρέσει» όλα τα μέλη της, αλλά αντιθέτως προσπαθεί να προσαρμόσει όλους τους ανθρώπους σε ένα συγκεκριμένο καλούπι συμπεριφορών και προτύπων. Σε αυτό το κρεβάτι  είναι μονίμως ξαπλωμένη η αμφισεξουαλικότητα.

Και εάν στο ετεροφυλοφιλικό «κρεβάτι» του Προκρούστη κάτι «λείπει» από τον αμφισεξουαλικό, στο ομοφυλοφιλικό «κρεβάτι», αντίστοιχα, κάτι «περισσεύει» και πρέπει να «κοπεί». Τι πρέπει να «κοπεί»; Η όποια τάση και πράξη ετεροφυλοφιλίας. Εάν ζει στον ετεροφυλοφιλικό «χώρο», μια συνήθης αντιμετώπιση για όσους γνώρισαν την ομοφυλόφιλη πλευρά του/της είναι να θεωρείται ο κρυφογκέι ή η κρυφολεσβία, αντίστοιχα. Και για όσο διάστημα κοινωνικά συμπεριφέρεται ως ετεροφυλόφιλος, παρουσιάζεται δηλαδή σε κοινωνικά πλαίσια με ταίρι του αντίθετου φύλου, για όσο η ομοφυλόφιλη πλευρά του είναι σε δεύτερο ρόλο, εάν είναι «καλό» παιδί κατά τα άλλα, ε, εντάξει, δεν ενδιαφέρει και πολύ τι κάνει τελικά στο κρεβάτι του/της. Δεν αναγνωρίζεται ως ένας αμφισεξουαλικός, αλλά ή ως ένα ετεροφυλόφιλος με «βίτσια/ιδιαιτερότητες», ή ως κρυφογκέι/λεσβία που βρίσκεται ένα στάδιο πριν την ομοφυλοφιλία, και απλώς δεν την έχει αποδεχθεί ακόμα.

Εάν όμως αποκτήσει σχέση με άτομο του ίδιου φύλου, τότε αντιμετωπίζεται συνήθως ως ο άνθρωπος που «το γύρισε», λες και υπάρχει κάποιος διακόπτης της σεξουαλικότητας που τον πατάς και γυρίζει από τη μια σεξουαλική κατεύθυνση στην άλλη. Και πάλι η αμφισεξουαλικότητα παραγνωρίζεται όμως.

Εάν, δηλαδή, ο αμφισεξουαλικός αρχίσει να κινείται εντός του «γκέι χώρου» και ψάχνει όχι μόνο ταίρι αλλά και φίλους, μια καινούργια ζωή γενικότερα, τότε θα αντιμετωπίσει την αμφιλοφοβία σε όλο της το μεγαλείο.
Εάν όμως παραδεχθεί ότι το ετεροφυλοφιλικό του παρελθόν ήταν ένα στάδιο πριν ανακαλύψει τον αληθινό του εαυτό, ή ένα λάθος, ή κάτι που έχει οριστικά και αμετάκλητα κλείσει στο χρονοντούλαπο του χρόνου, τότε ανοίγουν οι πύλες του παραδείσου και αρχίζει να αντιμετωπίζεται ως «δικό μας παιδί».

Και αναρωτιέμαι πόσο τελικά διαφέρει αυτού του είδους ο ρατσισμός από αυτό που είπε κάποτε ο Πύρρος Δήμας για το θέμα της εθνικότητάς του: «Όσο ήμουν στην Αλβανία με βρίζανε Έλληνα και από τότε που ήρθα στην Ελλάδα με βρίζουν Αλβανό!».

Ένα κρεβάτι και για εμένα, παρακαλώ!

Θεωρητικά τουλάχιστον, ο αμφισεξουαλικός έχει περισσότερες επιλογές για σεξουαλικούς παρτενέρ, καθώς μπορεί να κινηθεί και στα δύο φύλα. Άρα, κρεβάτια που θα τον υποδεχτούν θα βρει σίγουρα. Όμως, όπως η ομοφυλοφιλία δεν είναι ένα θέμα καθαρά σεξουαλικό, διότι ο ομοφυλόφιλος παραμένει ομοφυλόφιλος 24 ώρες το 24ωρο, και είναι αυτός που είναι σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του, το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για την αμφισεξουαλικότητα.

Ως «κρεβάτι» εδώ ορίζεται ο κοινωνικός χώρος στον οποίο μπορεί να υπάρχει ως αυτό που πραγματικά είναι. Για να το θέσω διαφορετικά, τα θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού ΔΕΝ είναι θέματα κρεβατοκάμαρας αλλά, εν τέλει, κοινωνικά ζητήματα. Η απόρριψη ενός ατόμου βάσει του τι κάνει εκεί και με ποιον, δεν είναι απόρριψη μιας σεξουαλικής πράξης, αλλά του ίδιου του ατόμου, με τον αποκλεισμό του σε κοινωνικό επίπεδο. Ο ρατσισμός είναι ψυχολογική βία (ενίοτε και σωματική), κατ’ επέκταση μας αφορά όλους στο βαθμό που συμμετέχουμε σε αυτό, ακόμα και με το να κλείνουμε τα μάτια και τα αυτιά μας, με το να μην παίρνουμε θέση, με το να μην αναφερόμαστε στο θέμα της αμφιλοφοβίας, ακόμα και τότε συμμετέχουμε έμμεσα στη διαιώνιση αυτής της κατάστασης.

«Θεραπεία» μετατροπής αμφισεξουαλικότητας

Κατακρίνουμε και απορρίπτουμε κάθε προσπάθεια μετατροπής της σεξουαλικότητας από ομοφυλοφιλία σε ετεροφυλοφιλία. Είναι βαθιά ανήθικο και οδηγεί μόνο σε προβλήματα ψυχικά κάθε τέτοιου είδους πρακτική, παρ' όλα τα «αγνά» κίνητρα αυτών που την υποκινούν. Όμως, η προσπάθεια μετατροπής ενός αμφισεξουαλικού είτε σε ετεροφυλόφιλο είτε σε ομοφυλόφιλο δεν είναι αντίστοιχα το ίδιο; Το να πιέζεται κοινωνικά ένας αμφισεξουαλικός άνθρωπος να «διαλέξει πλευρά», επιτέλους ο αναποφάσιστος, δεν είναι προσπάθεια μετατροπής του και έλλειψη αποδοχής της διαχείρισης της σεξουαλικότητάς του; Γιατί είναι οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι αυτοί που κάνουν το ίδιο σε άλλους τότε; Γιατί γίνεται ένας ομοφυλόφιλος αυτό που πρώτος κατηγορεί άλλους ότι είναι; Ρατσιστής! Γιατί δεν είναι ο πρώτος αυτός που θα δώσει σε κάποιον άλλο αυτό που ζητάει και απαιτεί κοινωνικά; Την αποδοχή! Γιατί τελικά;

*Πρώτη δημοσίευση : www.4queers.gr

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Ο Έρωτας είναι ο θάνατος.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά