108 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Η αθέατη πλευρά της Σελήνης

Τάσος Π. Καραντής

Μαρία Ρεπούση: «Η ανθρώπινη ταυτότητα πάνω από όλες τις άλλες»

Συνέντευξη στον Τάσο Π. Καραντή


Η Μαρία Ρεπούση είναι πασίγνωστη. Όχι μόνο ως Ιστορικός (Καθηγήτρια Πανεπιστημίου) και Πολιτικός (Βουλευτής), αλλά και για τις τολμηρές –για την ελληνική κοινωνία- αλλά πάντα –μέσα στα πλαίσια της επιστήμης της ιστοριογραφίας– απόψεις της.
Μια συνέντευξη μαζί της, νομίζω, ότι θα ήταν μια συζήτηση που θα ήθελε να κάνει μαζί της, ο κάθε μέσος πολίτης και μέσος αναγνώστης, τουλάχιστον αυτός που πιστεύει στο «Άκουσον μεν πάταξον δε» κι όχι στο αντίστροφο…
Είχα λοιπόν τη χαρά και την τιμή, να μιλήσω με την κα Ρεπούση, σε μια κουβέντα, που ξεκίνησε από την προσωπική της σχέση με την ιστορία, για να περάσει στην καυτή επικαιρότητα. Θα σταχυολογούσα ορισμένες ενότητες: «σχολική ιστορία και συνολική εθνική αυτοεικόνα», «πανεπιστημιακή ιστορία», «η ανανεωτική Αριστερά», «ο ορισμός της Αριστεράς», «τι είναι η ΔΗΜΑΡ», «κεφάλαιο Χρυσή Αυγή», «αντιρατσιστικός νόμος», «οι προτάσεις της ΔΗΜΑΡ για τον απεγκλωβισμό από το μνημόνιο» κ.ά.
Ολοκληρώνω και σας αφήνω να διαβάσετε, προσεκτικά, τα όσα λέει η κα Ρεπούση, εστιάζοντας, πέρα από τον τίτλο αυτής της συνέντευξης –που, προσωπικά, τον θεωρώ το Α και το Ω– και στο εξής: «Αγαπάω την πατρίδα μου σημαίνει ότι θέλω την προκοπή της και όχι ότι πιστεύω στην πρωτοκαθεδρία του έθνους μου ή ότι μισώ τους ξένους.».    


Αγαπητή κ. Ρεπούση, εξαρχής, οι σπουδές σας (Φιλοσοφική σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών – μεταπτυχιακές σπουδές στη Σορβόννη) έχουν να κάνουν με την ιστορία. Ήταν μια συνειδητή επιλογή και πως δημιουργήθηκε, μέσα σας, αυτή η αγάπη και το ενδιαφέρον, για την ιστορία;

Δεν ήταν κεραυνοβόλος ο έρωτας. Η σχέση μου με την ιστορία οικοδομήθηκε σταδιακά, με αρχή το τέλος του λυκείου. Στο γυμνάσιο και στο λύκειο, όπως πολλά παιδιά, αντιπαθούσα το μάθημα, καθώς ήταν μια σκέτη παπαγαλία με πολύ κρεσέντο. Συνδέθηκα με την ιστορία στη διάρκεια της προετοιμασίας μου για τις εξετάσεις στο πανεπιστήμιο. Παρότι έπρεπε επίσης να αποστηθίσω προσπάθησα να το κάνω με διεξόδους και αυτό έδωσε καρπούς. Έκτοτε η σχέση μας πέρασε πολλά στάδια. Νομίζω ότι το καθοριστικό ήταν η έρευνα. Ήμουν πια μεταπτυχιακή φοιτήτρια στη Σορβόννη και στο πλαίσιο των μεταπτυχιακών και κυρίως της διδακτορικής μου διατριβής χρειάστηκε να βρίσκω και να στήνω τις ψηφίδες ενός σύνθετου πάζλ που θα έδινε απάντηση στα εκάστοτε ιστορικά ερωτήματα που είχα θέσει.   

Έχετε εργαστεί στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και κατόπιν, μέχρι σήμερα, στη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είστε Καθηγήτρια Ιστορίας και Ιστορικής εκπαίδευσης στην Παιδαγωγική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Θα σας ρωτήσω ευθέως : Α) Αυτά που διδασκόμαστε – όσον αφορά την Ιστορία - στη μέση εκπαίδευση, είναι, στην πλειοψηφία τους, «εθνικοί μύθοι», ώστε να εμπεδώσουν μια «φυλετική συνέχεια», που θα χρησιμεύσει στη διατήρηση του «έθνους - κράτους»(ένα έθνος – μια γλώσσα – μια θρησκεία), όπως αυτό δημιουργήθηκε, πανευρωπαϊκά, τον 19ο αιώνα; Β) Στο Πανεπιστήμιο συνεχίζεται η ίδια «πολιτική - πρακτική», ώστε να βγουν εκπαιδευτικοί να υπηρετήσουν το υπάρχον σύστημα ή προσεγγίζεται επιστημονικά η ιστορική αλήθεια, η οποία όμως δεν «περνάει» στα σχολεία;

Η σχολική ιστορία είναι στην Ελλάδα μια συγκεκριμένη εκδοχή ιστορίας. Οργανώνεται γύρω από τρεις βασικούς άξονες. Ο πρώτος αφορά την επίσημη αφήγηση της ιστορίας, την επίσημη κρατική εκδοχή για το τι συνέβη στο παρελθόν - του υπουργείου για παράδειγμα για να μην πω του υπουργού και του πρωθυπουργού, γιατί το είδαμε κι αυτό στις μέρες μας. Ο δεύτερος είναι οι παιδαγωγικές αντιλήψεις που επικρατούν γενικά στα σχολεία, για το πως τα παιδιά μαθαίνουν. Και ο τρίτος, που έχει φυσικά πολύ στενή σχέση με τον πρώτο κυρίως άξονα, έχει να κάνει με τις συνολικές αναπαραστάσεις που έχει η ελληνική κοινωνία για το παρελθόν της, την ιστορική της συνείδηση, για την οποία δεν είναι άμοιρη φυσικά η σχολική ιστορία. Η ιστορία που διδασκόμαστε στα ελληνικά σχολεία διαμορφώνει την ιστορική ταυτότητα των πολιτών και την εν γένει εθνική ταυτότητα.
Στην ιστορία που διδάσκεται, ακόμα, στα ελληνικά σχολεία υπάρχουν, ακόμα, αρκετοί εθνικοί μύθοι, έτσι ώστε να οικοδομηθεί μια συγκεκριμένη εκδοχή του εθνικού παρελθόντος, που, όπως σας είπα, είναι συμβατή με τη συνολική εθνική αυτοεικόνα. Έχουν υπάρξει βελτιώσεις τα χρόνια μετά την μεταπολίτευση, για να απομακρυνθεί το μάθημα από μια εθνική μυθι-ιστορία, αλλά δεν είναι αρκετές για να πούμε ότι η σχολική ιστορία έχει στενότερες σχέσεις με την ιστοριογραφία, απ’ ότι με την επίσημη αφήγηση της ιστορίας.
Στο πανεπιστήμιο τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εκεί οι ιστορικοί που διδάσκουν ιστορία είναι υποχρεωμένοι με βάση την επιστημονική δεοντολογία να την διδάσκουν σύμφωνα με τα ερευνητικά ιστοριογραφικά δεδομένα. Διδάσκουν δηλαδή πραγματική ιστορία. Οι φοιτητές πολλές φορές ξαφνιάζονται με όσα μαθαίνουν στο πανεπιστήμιο σε σχέση με όσα είχαν μάθει στο σχολείο. Δεν ξέρω όμως αν όσα μαθαίνουν είναι αρκετά για ν’ αλλάξει η άποψή τους για την ιστορία και το παρελθόν.  Οι εθνικοί μύθοι για παράδειγμα είναι πιο ζωντανοί στη δημόσια ιστορική κουλτούρα απ’ ότι ενδεχομένως στη σχολική ιστορία. Πώς θα μπορούσε ένας δάσκαλος να διδάξει κανονική ιστορία αν το περιβάλλον του σχολείου είναι αποτρεπτικό για τις αλήθειες του παρελθόντος και επιρρεπές στους μύθους;

Να περάσουμε και στα πολιτικά. Από τα φοιτητικά σας χρόνια, στρατευτήκατε στην υπόθεση της ανανεωτικής αριστεράς. Οργανωθήκατε στο «Ρήγα Φεραίο», περάσατε στο ΚΚΕ εσωτερικού όπου και διατελέσατε μέλος της ΚΕ, παραμείνατε στη συνέχεια ανένταχτη αριστερή, μέχρι τη δημιουργία της ΔΗΜΑΡ. Αν σας ρωτούσε κάποιος τι σημαίνει Αριστερά σήμερα, τι θα του απαντούσατε;

Η ανανεωτική Αριστερά ήταν πάντοτε η πολιτική μου οικογένεια και δεν λοξοδρόμησα ποτέ. Όταν απογοητεύθηκα τόσο, που δεν μπορούσα να είμαι οργανικό της μέλος, απομακρύνθηκα, παρακολουθούσα όμως πάντα και συμμετείχα σε σχήματα που θεωρούσα ότι ήταν συμβατά με τις αξίες της ανανεωτικής αριστεράς.
Αριστερά για μένα σημαίνει βαθειά δημοκρατική συνείδηση, κοινωνική ευαισθησία, πίστη στην ελευθερία, επιδίωξη της ισότητας, στάση εντιμότητας, πολιτισμός.  Να υπερασπίζεσαι τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη ακόμα και όταν δεν σε συμφέρει. Σημαίνει ακόμα να έχεις την ανθρώπινη ταυτότητα πάνω από όλες τις άλλες που κουβαλάμε σαν άνθρωποι, την εθνική, την ευρωπαϊκή, την ταυτότητα φύλου, κλπ. Για μένα η Αριστερά είναι η συνέχεια του διαφωτισμού. Συνέχεια όχι μόνο χρονολογική, αλλά και αναφορικά με τη διόρθωση των αδικιών που κουβαλούσε μέσα του ο διαφωτισμός. Είναι ακόμα η απάντηση στο λαϊκισμό ή μία από τις απαντήσεις. Λυπάμαι βαθειά όταν διαπιστώνω ότι κάποιες φορές ακόμα και η ανανεωτική αριστερά λαϊκίζει. Νομίζω ότι αναιρεί την ίδια της τη φυσιογνωμία.

Σήμερα είστε μέλος της Κεντρικής και της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς, Υπεύθυνη του Τομέα Παιδείας και Έρευνας και βουλευτής. Πιστεύετε στη Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜΑΡ) και στη δυνατότητά της να ασκήσει υπεύθυνη πολιτική, υπερασπιζόμενη και τους πολίτες, καθώς και την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Σ’ έναν απλό πολίτη – ψηφοφόρο, που θα ζητούσε μια ταυτότητα της ΔΗΜΑΡ, πως θα την προσδιορίζατε; Είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό ή ένα δημοκρατικό σοσιαλιστικό κόμμα;

Για μένα η ΔΗΜΑΡ είναι το κόμμα της δημοκρατικής αριστεράς, η συνέχεια της ανανεωτικής αριστεράς, το κόμμα του προοδευτικού μεταρρυθμισμού και του σταθερού ευρωπαϊκού προσανατολισμού. Η αριστερά δεν είναι ενιαία. Υπάρχουν στην ιστορική της εξέλιξη σημαντικές διαφοροποιήσεις και ρεύματα. Είναι, με άλλα λόγια, η αριστερά που οφείλει να υπερασπίζεται με πάθος τη δημοκρατία, τη δημοκρατία σαν πολίτευμα, αλλά και σαν λειτουργία του ίδιου του κόμματος, να βλέπει το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας, πάνω από τις εθνικές περιχαρακώσεις και την απομόνωση, να προσβλέπει και να αγωνίζεται για ένα καλύτερο ευρωπαϊκό μέλλον. Λέω στους Έλληνες πολίτες να ψηφίσουν ΔΗΜΑΡ αν θέλουν να υπάρχει ένα αριστερό κόμμα που δεν κινείται στην παραδοσιακή γραμμή της αριστερής αντιπολίτευσης που είναι καταγγελτική των όσων συμβαίνουν, αλλά μπαίνει στον κόπο των αντιπροτάσεων, συνεργάζεται και γενικά τιμά την πολιτική ζωή του τόπου με το πολιτικό του ήθος και τις προτάσεις του.

Λάβατε μέρος στην τρικομματική κυβέρνηση (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ). Με ποιο σκεπτικό; Γιατί αρκετοί σας κατηγόρησαν ότι συμμετέχετε στην πιο αντικοινωνική κυβέρνηση από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα.

Προσωπικά είχα διαφωνήσει με αυτήν την επιλογή. Θεωρούσα ότι η ΔΗΜΑΡ αντιλαμβανόμενη τους κινδύνους που διέτρεχε η χώρα τη δεδομένη στιγμή, θα έπρεπε να προσφέρει την κριτική της στήριξη και όχι τη συμμετοχή της. Καταλάβαινα ταυτόχρονα και την επιλογή της συμμετοχής, δεν τη θεωρούσα με άλλα λόγια εθνική προδοσία. Υποστήριξα όσο μπορούσα την επιλογή της συγκυβέρνησης. Έχοντας στην αρμοδιότητά μου τους τομείς της παιδείας και της έρευνας και εκπροσωπώντας τον τομέα μου για έναν ολόκληρο χρόνο, προσπαθούσα να κάνω πράξη την υπόσχεση που είχαμε δώσει στους Έλληνες πολίτες ότι συμμετέχουμε για το καλό τους. Καταλάβαινα ωστόσο ότι η συμμετοχή μας ήταν θέμα χρόνου. Δεν μπορούσαμε ν’ αντέξουμε την αυθαιρεσία της ΝΔ, να βλέπουμε το πελατειακό πνεύμα να μεσουρανεί ακόμα και όταν οι πολίτες πλήττονται με τον πιο βάναυσο τρόπο, να παρακολουθούμε τις ιδεολογικές τους επιλογές να κυριαρχούν στις πολιτικές αποφάσεις της συγκυβέρνησης. Την κρίσιμη στιγμή δεν καταφέραμε να επιβάλουμε νέους όρους. Εκείνοι ήταν παλαιοί κι εμείς καινούριοι. Η αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση δεν ξέρω αν ήταν γενναία, ήταν όμως υποχρεωτική αν θέλαμε να κοιτάμε στα μάτια τους Έλληνες πολίτες.

Τελικά, μετά το αυταρχικό μαύρο στην ΕΡΤ, αποχωρήσατε, αλλά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια πτώση σας. Πολλοί δε, «αναστενάζουν», ότι πάλι – εδώ και 4 δεκαετίες – τα ίδια κόμματα εξουσίας, η ΝΔ κι ειδικά το απομεινάρι του πρώην κραταιού ΠΑΣΟΚ, μας ξανακυβερνάνε! Και δηλώνουν σωτήρες μας, αυτοί που έφεραν την Ελλάδα σ’ αυτήν την κατάντια και τον Έλληνα πολίτη στη φτώχεια. Τι θα λέγατε για όλα αυτά; Ήταν λάθος κίνηση η προσχώρηση, αλλά κι η αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από τον πολυκομματικό κυβερνητικό σχηματισμό;

Πράγματι οι πολιτικές δυνάμεις που έχουν την κύρια ευθύνη για τη χρεωκοπία της χώρας, σήμερα συγκυβερνούν και προβάλλουν τη δική τους πολιτική ως τη μόνη που μπορεί να σώσει την Ελλάδα. Όσο η αντιπολίτευση δεν έχει μια υπεύθυνη και ρεαλιστική πολιτική για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση, φοβάμαι ότι θα υπάρχουν Έλληνες πολίτες, που ενώ δεν ξεχνούν, κατευθύνονται στη ΝΔ του Σαμαρά και στο ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, που όλο και περισσότερο δεν ξεχωρίζει από τη ΝΔ, επειδή ανησυχούν για τα χειρότερα. Είναι λοιπόν αναγκαία η αναζήτηση εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης προκειμένου να μην διαιωνίζεται το γνωστό σκηνικό.
Σχετικά με τις δημοσκοπήσεις. Είναι λογικό να μας ταλαιπωρούν, αν σκεφθεί κανείς ότι το «εντός - εκτός» κυβέρνησης δημιουργεί κραδασμούς από αντίθετες μπάντες. Οι επιλογές της ΔΗΜΑΡ δίχασαν το κοινό της και δεν μπορούμε να ζητάμε λευκή επιταγή. Οι πολίτες που επιλέγουν τη ΔΗΜΑΡ είναι σκεπτόμενοι και δεν ακολουθούν το κόμμα στην όποια γραμμή του.
Το θετικό των δημοσκοπήσεων είναι όμως ότι μας θέτουν ένα πρόβλημα ταυτότητας που οφείλουμε να λύσουμε. Οι Έλληνες πολίτες μοιάζουν διστακτικοί απέναντί μας καθώς η εικόνα μας παρουσιάζεται αμφίσημη μέσα από τα ΜΜΕ, αλλά και κινήσεις ή δηλώσεις στελεχών μας. Δεν είμαι της λογικής του μαύρου – άσπρου, αλλά θεωρώ ότι οφείλουμε να εκπέμψουμε ένα σαφές σήμα για τα ζητήματα που είναι ανοικτά. Ενώ έχουμε επεξεργασμένες θέσεις στα ζητήματα της οικονομίας, της δημοκρατίας, του εκφασισμού της πολιτικής ζωής, της εξυγίανσης του πολιτικού συστήματος, της παιδείας δεν έχουμε καταφέρει να τις κάνουμε γνωστές και να τις επικοινωνήσουμε με πειστικό τρόπο. Ταυτόχρονα δεν έχουμε απαντήσει με σαφήνεια στα ζητήματα της συνεργασίας μας με άλλες δυνάμεις. Θέλω να πιστεύω ότι ο δρόμος προς το συνέδριο της ΔΗΜΑΡ που είναι προγραμματισμένο για το Δεκέμβριο του 2013 θα λειτουργήσει θετικά στην παραπάνω κατεύθυνση.

Στις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει στη μισή μονάδα με τη ΝΔ, ενίοτε δε και με την πρωτιά. Σε υποτιθέμενες εκλογές, όπου θα ερχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα, θα βλέπατε εφικτή μια αριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΔΗΜΑΡ - ίσως και ΚΚΕ; Ή οι διαφορές είναι αγεφύρωτες; Με το ΚΚΕ το καταλαβαίνω, όσο εμμένει στο παρελθόν, αλλά με τον ΣΥΡΙΖΑ, οι διαφορές σας είναι ιδεολογικές ή και πρακτικές – πολιτικές;

Αυτό που νομίζω ότι πρέπει να εκπέμψουμε ως ΔΗΜΑΡ είναι ότι θα λειτουργήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις για τη δημιουργία του τρίτου πόλου. Ο τρίτος αυτός πόλος φυσικά και χρειάζεται συνεργασίες. Η δημιουργία μιας κεντροαριστερής κυβέρνησης νομίζω ότι είναι η μοναδική απάντηση στη δεξιά διακυβέρνηση του κ. Σαμαρά.
Υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος πολιτών, που είτε λόγω απογοήτευσης, είτε για άλλους λόγους είναι σήμερα πολιτικά άστεγοι ή προσωρινά στεγασμένοι.  Δεν μπορούμε να τους αγνοήσουμε. Ούτε και υγιή τμήματα του ΠΑΣΟΚ. Ούτε φυσικά και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το ΣΥΡΙΖΑ με το οποίο μας ενώνουν θέματα κοινωνικά και μας χωρίζουν άλλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ στην κούρσα της εξουσίας κινδυνεύει να δημιουργήσει απίστευτες δουλείες, υποστηρίζοντας όλα τα αιτήματα και υποσχόμενος θαύματα. Αν η Αριστερά δεν ξεκόψει με το λαϊκισμό που έσπειρε το ΠΑΣΟΚ στην πολιτική ζωή της χώρας, θα γίνει μια από τα ίδια.

Κεφάλαιο «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ». Υπάρχει νομικός – συνταγματικός τρόπος να απαγορευτεί η λειτουργία της; Ο Επίτροπος του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Nils Muiznieks έχει αναφέρει ότι «θα μπορούσε ακόμη και να της απαγορευτεί η λειτουργία της.» Πρόσφατα μάλιστα στην Γαλλία τέθηκαν εκτός νόμου 3 νεοναζιστικές οργανώσεις. Μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο, σήμερα, από το ελληνικό κοινοβούλιο;

Στο σημερινό Σύνταγμα δεν προβλέπεται η δυνατότητα απαγόρευσης της λειτουργίας κομμάτων. Υποστηρίζω όμως ότι η απάντηση στη Χρυσή Αυγή πρέπει να είναι πρωτίστως πολιτική σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής - κοινωνικής ζωής, όπως στο κοινοβούλιο και την εκπαίδευση, αλλά και ενιαία απ’ όλα τα κόμματα του λεγόμενου συνταγματικού τόξου. Έχουν γίνει βήματα στη σωστή κατεύθυνση, μένουν όμως πολλά ακόμη. Είναι σημαντική για παράδειγμα η διερεύνηση των οικονομικών πόρων της νέο-ναζιστικής οργάνωσης, που διεξάγεται αυτές τις ημέρες από το ΣΔΟΕ, όπως επίσης και η ρύθμιση για την περικοπή της χρηματοδότησης της οργάνωσης από την Πολιτεία. Μία απαγόρευση όμως από μόνη της δεν θα έλυνε το πρόβλημα. Δείτε άλλωστε τι έγινε στην γειτονική Τουρκία όταν επιχειρήθηκε ανάλογο βήμα. Απλώς άλλαξε το εκεί κόμμα ονομασία και μάλιστα ισχυροποιήθηκε.
 

  
  
 
 
 
 

Επίσης, ως εκπαιδευτικός κι ιστορικός που είστε – επειδή κυρίως στοχεύουν στη νεολαία - μήπως, θα έπρεπε, με άμεσες διαδικασίες, να εισαχθεί στη διδακτέα ύλη όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, ένα σχολικό εγχειρίδιο, όπου θα εξηγεί τι είναι και τι έπραξε ιστορικά ο ναζισμός και τι είναι ο νεοναζισμός (με σαφή αναφορά στη Χρυσή Αυγή) κι η επικινδυνότητά του στο σήμερα; Είναι εφικτό κάτι τέτοιο;

Δεν χρειάζεται ειδικό εγχειρίδιο. Αυτά είναι στοιχειώδη κεφάλαια της ιστορίας, αλλά και της πολιτειακής παιδείας. Δεν διδάσκονται όμως τα κεφάλαια αυτά. Και δεν διδάσκονται διότι δεν υπάρχει η ανάλογη πολιτική βούληση. Την ερχόμενη εβδομάδα καταθέτω επίκαιρη σχετική ερώτηση στη Βουλή για το ζήτημα αυτό. Το υπουργείο παιδείας μοιάζει να υποτιμά τον κίνδυνο εκφασισμού της σχολικής ζωής, κινείται αποσπασματικά και άτολμα και είναι βέβαιο ότι δεν θέλει να πάρει γενναίες αποφάσεις. Και γενναίες είναι οι αποφάσεις που αφορούν τον εκδημοκρατισμό της σχολικής ζωής, την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού και της εθνικιστικής ρητορικής, που λειτουργούν ως υπόστρωμα της Χρυσής Αυγής. Το ελληνικό σχολείο πρέπει να διδάξει τι εστί ναζισμός και φασισμός, να μιλήσει για τα ανθρώπινα δικαιώματα και να εντάξει την πολυπολιτισμικότητα για να αντιμετωπίσει την προπαγάνδα της Χρυσής Αυγής. Πρέπει ακόμα να αποκαθάρει την έννοια της πατρίδας, από όσα η χούντα και η άκρα δεξιά την μόλυνε. Αγαπάω την πατρίδα μου σημαίνει ότι θέλω την προκοπή της και όχι ότι πιστεύω στην πρωτοκαθεδρία του έθνους μου ή ότι μισώ τους ξένους. Όταν οι Έλληνες μαθητές είναι εθισμένοι στην πατριδοκαπηλία, είναι δύσκολο να αντιληφθούν πώς και γιατί η Χρυσή Αυγή είναι κάτι διαφορετικό, είναι τελικά το απόλυτο κακό.
Για να αντιμετωπίσεις τη Χρυσή Αυγή θέλεις επίσης ένα καλό σχολείο που λειτουργεί σωστά, που φροντίζει τους μαθητές και τις μαθήτριες του, που εκπληρώνει τις προσδοκίες για τις οποίες έχει δημιουργηθεί.

Συγγενικό με το θέμα της «Χρυσής Αυγής», είναι κι ο αντιρατσιστικός νόμος. Γιατί τόση κωλυσιεργία και συζήτηση, για κάτι που έπρεπε να είχε προτεραιότητα άμεσης ανάγκης; Ποια είναι η άποψη σας;

-Η κωλυσιεργία οφείλεται στην ιδεολογική ταυτότητα της ΝΔ και στη σχέση της με την ακροδεξιά στην Ελλάδα. Παρόλο που αθετεί συστηματικά μια διεθνή υποχρέωση της χώρας, παρόλο που οι διεθνείς εκθέσεις για τη ρατσιστική βία είναι ένας κόλαφος για τη χώρα μας, η κυβέρνηση προσποιείται ότι δεν υπάρχει ζήτημα ακόμα και όταν διαψεύδεται από δολοφονίες πολιτών. Πρέπει να σημειώσουμε ότι ο αντιρατσιστικός νόμος δεν υποκαθίσταται από τον παρόντα ποινικό κώδικα. Λειτουργούν συμπληρωματικά. Οι λόγοι που οδηγούν στην ανάγκη νέου αντιρατσιστικού νόμου είναι η περαιτέρω ανάπτυξη της αντιρατσιστικής νομοθεσίας, ο συγχρονισμός της με τις νομοθετικές ρυθμίσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η διεύρυνση των περιπτώσεων αξιόποινων εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας και η καθιέρωση της διοικητικής ευθύνης νομικών προσώπων για τις εμπίπτουσες στις διατάξεις του νόμου αξιόποινες πράξεις μελών τους.

Επίσης, τις τελευταίες μέρες, γίνονται, συνεχή, αστυνομικά πογκρόμ, εναντίον διεμφυλικών ατόμων στη Θεσσαλονίκη, μόνο και μόνο λόγω της κοινωνικής τους ταυτότητας. Ποια είναι η θέση σας για τα πογκρόμ αυτά, αλλά κι όσον αφορά τα θέματα των ομοφυλοφίλων – στα πλαίσια και του αντιρατσιστικού νόμου – και κατά πόσο, θα λέγατε ναι στη θέσπιση του γάμου μεταξύ των ομοφυλοφίλων;

Είμαι κάθετα ενάντια σε αυτά τα φαινόμενα και πιστεύω ότι οι ομοφυλόφιλοι και γενικά οι LGΤB δικαιούνται απόλυτη ισότητα δικαιωμάτων. Αν επιθυμούν να κάνουν γάμο, δεν κατανοώ γιατί μια ευνομούμενη πολιτεία μπορεί να τους το απαγορεύσει. Η ομοφοβία είναι, κατά την άποψή μου, εξίσου επικίνδυνη με το ρατσισμό και η ελληνική πολιτεία κάνει σαν να μην την αφορά το ζήτημα. Ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα φύλου είναι δικαίωμα του καθένα και οφείλουμε να το αναγνωρίζουμε και να το προστατεύουμε.

Να ολοκληρώσουμε την κουβέντα μας, με τα οικονομικά δεινά μας… Πιστεύετε, αναφέρετε, ότι το πολιτικό σύστημα χρειάζεται ριζική ανανέωση και νέα πρόσωπα που δεν έχουν την ευθύνη για τη χρεωκοπία της χώρας. Ακούγεται πολύ ωραίο. Αλλά, στην παρούσα φάση, ζούμε την αφαίμαξη του Έλληνα πολίτη, που δεν ξέρουμε που μπορεί να οδηγήσει… Ποια είναι – με απλά λόγια – η πρόταση της ΔΗΜΑΡ, για να σταματήσει ο μέσος πολίτης «να πληρώνει τα σπασμένα άλλων»;

Έχετε απόλυτα δίκιο στις παρατηρήσεις σας. Είναι βέβαια δύσκολο σε λίγες λέξεις να περιγράψω το συνολικό πολιτικό σχέδιο της ΔΗΜΑΡ, αλλά συνοπτικά θα πω ότι επιδιώκουμε και είμαστε στη διαδικασία εκπόνησης ενόψει και του συνεδρίου μας το Δεκέμβριο ενός εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης της χώρας  με διακριτό  προοδευτικό χαρακτήρα, που περιλαμβάνει μια πραγματική επαναδιαπραγμάτευση για την αποδέσμευση από τους επαχθείς όρους του μνημονίου και έχει ως απαράβατο όρο την αντιμετώπιση όλων των πρακτικών που οδήγησαν στην κρίση.  Αυτό το εναλλακτικό σχέδιο έχει σαφές μέτωπο, όχι μόνο με τον αριστερό λαϊκισμό, αλλά και με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές  με στόχο  να υπάρξει η ευρύτερη δυνατή συσπείρωση, όχι μόνο από τον πολιτικό χώρο, αλλά και από την κοινωνία. Εργαζόμαστε σε αυτή την κατεύθυνση και πιστεύουμε ότι σύντομα θα έχουμε καλά αποτελέσματα».

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Άσκησα την όραση για μακριά κι έχασα τα κοντινά μου.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά