156 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Η αθέατη πλευρά της Σελήνης

Κέλλυ Γκούνη

Εάν αναζητήσεις στο ίντερνετ, το όνομα Άννα Κουρουπού, θα εμφανιστούν εκατοντάδες αποτελέσματα. Το όνομα της και το πρόσωπο της, βρίσκονται σε πάρα πολλά έντυπα πανελλαδικής εμβέλειας. Πολύ θα πιστέψουν ότι λόγω της ιδιαιτερότητας της, έχει απασχολήσει τα μέσα με μεγαλειώδης σκάνδαλα και πικάντικες ιστορίες. Κι όμως, η Άννα, είναι ένα σεβάσμιο πρόσωπο στο χώρο τόσο των διεμφυλικών όσο και στο χώρο των straight. Μια δηλωμένη πουτάνα με αξιοπρέπεια, όπως δηλώνει η ίδια. Έχει καταφέρει μέσα από το βιβλίο της «Γιατί δεν έχω σαν το δικό σου μαμά;» να κερδίσει και τον πιο δύσκολο αναγνώστη. Η Άννα, μια γυναίκα, που έχει ζήσει στο έπακρο τη ζωή της, ανοίγει το σπίτι της στον Ορφέα και μας ταξιδεύει στα πιο απόκρημνα, σκληρά αλλά και τρυφερά μονοπάτια της ζωής της.

Ας πάμε λίγο αντίστροφα. Στην αρχή του βιβλίου σου αναφέρεις ότι «Κατάφερα να κρατήσω πέντε αξίες αναλλοίωτες μέσα μου και είμαι περήφανη γι’ αυτό». Κλείνεις όμως λέγοντας ότι «Η Άννα έχασε κάθε σταθερά που είχε στη ζωή της». Μίλησε μου γι’ αυτό.
Η σταθερά αναφέρονταν στην δουλειά μου, δεν ήξερα κάτι άλλο να κάνω. Όσο για τις αξίες, αν και είναι βαριά λέξη, δεν μου αρέσει να πληγώνω ανθρώπους χωρίς λόγο και με λόγο πάλι νοιώθω ενοχές. Πιστεύω ότι έχω ηθική μέσα μου, σέβομαι τους μεγαλύτερους ανθρώπους, είμαι ευγενής και έχω αξιοπρέπεια. Πως μπορεί όμως μια πουτάνα να έχει αξιοπρέπεια; Η αξιοπρέπεια για την πουτάνα, όσο είναι πουτάνα, είναι να μην περάσει τα εσκαμμένα με τον πελάτη. Ο πελάτης έρχεται για να απολαύσει ένα κορμί, δεν πληρώνει για να κάνει ότι δε μπορεί να κάνει με την γυναίκα του ή για να εκπληρώσει κάθε διεστραμμένη φαντασία που μπορεί να έχει.

Έθετες κάποιους περιορισμούς στα βίτσια των πελατών. Δεν ισχύει αυτό που λένε ότι στον έρωτα και στο σεξ όλα επιτρέπονται;
Περιορισμοί υπήρχαν και στην προσωπική μου ζωή, είμαι λίγο συντηρητική. Δε λέω, ότι δεν υπήρχαν περιπτώσεις που δεν ικανοποιούσα κάποια βίτσια πελατών, αλλά με αντίτιμο και αναλόγως τι μου ζητούσαν. Αλλά κυρίως αυτό που έκανα ήταν στοματικό, τρεις στάσεις και τέλος.

Υπάρχουν άντρες που προτιμούν να σχετίζονται και να έχουν σεξουαλικές επαφές με τρανσέξουαλ. Πως το ερμηνεύεις αυτό;
Ένας άντρας που πάει με μία τρανσέξουαλ – δε μιλάμε για μία ή δύο φορές – σίγουρα κάτι του κινεί το ενδιαφέρον. Γιατί να μην πάει με μία γυναίκα; Σίγουρα υποβόσκει μια ομοφυλοφιλία. Μπορεί να αρέσκεται στο να φαντάζεται πως μπορεί να ήταν αυτό το πλάσμα πριν. Όμως το 95% των ανθρώπων έχει ομοφυλοφιλικές τάσεις. Είναι αποδεδειγμένο από την αρχαιότητα αλλά και από μελέτες που έχουν γίνει. Ο άνθρωπος και δη ο άντρας είναι πανσεξουαλικό όν, άλλωστε το βλέπουμε στο πώς πολλαπλασιάζονται σε μεγάλο βαθμό οι gay και οι λεσβίες. Όλοι πάνε με όλους, έστω στην κρυφή τους ζωή.

Παρολ’ αυτά από τους άντρες δέχεστε τα πιο επικριτικά σχόλια.

Δε σου λέει κάτι αυτό; Μια γυναίκα θα με κατακρίνει λόγω έλλειψης παιδείας ή ζήλιας ή ανταγωνισμού. Ένας άντρας θα με κατακρίνει για να προστατέψει τον εαυτό του.

Τι έχεις να πεις για όλους εκείνους που ενώ οι σεξουαλικές προτιμήσεις τους είναι με του ιδίου φύλου άτομα, επιλέγουν να χτίσουν μια οικογένεια, ουσιαστικά πάνω σε ένα ψέμα;
Είναι μεγάλη κουβέντα και πολύ βαθιά. Είναι στη φύση του ανθρώπου να κάνει οικογένεια. Όμως οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, επιλέγουν να το κάνουν, ίσως για προσωπική ασφάλεια. Να έχουν έναν σύντροφο που θα τους φροντίζει μέχρι τα βαθιά γεράματα. Είναι επίσης το κοινωνικό στάτους, να προστατέψουν τον εαυτό τους από την κοινωνική κατακραυγή. Πιστεύω ότι εάν δεν έκαναν αυτή την επιλογή ίσως να ήταν δυστυχισμένοι, έτσι όμως θα κάνουν άλλους δυστυχισμένους, αν και εφόσον κάποια στιγμή αποκαλυφθεί το μυστικό.

Έχεις πει ότι «Θέλει αρχίδια για να κόψεις τ’ αρχίδια σου». Είσαι γυναίκα με αρχίδια ή ένας ευνουχισμένος άντρας σε σώμα γυναίκας;
Όταν ανακάλυπτα την σεξουαλικότητα μου στα 12 με 13 μου, συνειδητοποίησα ότι αυτό που σε κάνει να ψάχνεσαι είναι ο περίγυρος, γιατί είσαι ακόμα μικρός και δε γνωρίζεις. Θυμάμαι, όταν με πρωτοπλησίασε ένα κορίτσι και με άγγιξε με ένα αθώο χάδι, αηδίασα. Δεν μου άρεσε αυτή η αίσθηση που ένοιωσα, αλλά δεν προβληματίστηκα ούτε και τότε. Όταν είσαι όμως παιδί ακολουθείς το συναίσθημα, το ένστικτο, έτσι ένοιωσα έλξη με αγόρια. Πάλι ο περίγυρος μου, μου το έδειξε. Όταν είδα ότι μου αρέσουν τα αγόρια, το ζητούμενο μου δεν ήταν το σεξ αλλά ήταν το χάδι, το πιάσιμο, του χεριού, η αγκαλιά, το χτυποκάρδι όλα εκείνα που νοιώθεις και θες ως έφηβος. Άρα δεν αισθάνομαι ευνουχισμένη με την μεταφορική έννοια. Αισθάνομαι γυναικά, με γυναικεία ψυχή και μυαλό και το επισφράγισα όλο αυτό με την επέμβαση αλλά και με άλλους τρόπους που ανακάλυπτα στην πορεία. Υπήρχε μεγάλη πληθώρα αντρών και επιβεβαίωση μέσω των πράξεων τους ότι το βήμα που έκανα είχε μεγάλη επιτυχία.

Θέλεις να αγαπάς ή ν’ αγαπιέσαι;
Σαν Άννα, θέλω να αγαπάω, μου αρέσει να δίνω, να νοιάζομαι, να συμμερίζομαι. Εγωιστικά θέλω να αγαπιέμαι. Σε όλους αρέσει να αγαπιούνται. Η αγάπη είναι πολύ εγωιστικό πράγμα, ιδανική αγάπη δεν υπάρχει. Το ιδεατό δεν υφίσταται, είναι σαν τον Διογένη που προσπαθείς να βρεις ανθρώπους με το φανάρι, γίνεται; Δε γίνεται. Η αγάπη θέλει πάρα πολλή δουλειά, που δεν την κάνουμε εμείς οι άνθρωποι γιατί μπαίνει πάνω από όλα το Εγώ.

«Αχ κυρά Βάσω, να’ ξέρες την δύναμη σου». Έχεις εκμυστηρευτεί στην μητέρα σου τα πιο βαθιά σου συναισθήματα, ακόμη και αυτά που νοιώθεις για κείνη;
Η μαμά μου όταν έγινε η παρουσίαση του βιβλίου μου και το πήρε στα χέρια της να το διαβάσει, με παίρνει τηλέφωνο κλαίγοντας, ουρλιάζοντας σχεδόν, ζητώντας μου να πάω από το σπίτι. Με τρόμαξε αλλά κατάλαβα. Μου λέει «Που ήμουν εγώ; Που ήμουν να τους σκοτώσω όλους αυτούς με τα ίδια μου τα χέρια; Που;». Η μητέρα μου ήταν πάντα δίπλα μου, μου έδινε δύναμη χωρίς να το ξέρει. Με την εικόνα της και την υποστήριξη της ‘έλυνα όλα τα προβλήματα μου. Δεν ήθελα να την φορτώνω, ήθελα να πιστεύει ότι ήταν όλα καλά και ότι η δουλειά που κάνω δεν με αγγίζει, δε με πονά.

Θλίψη, χαρά, έρωτας, απομόνωση. Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν φτάνοντας στο σήμερα, ποιο συναίσθημα από αυτά έχει διανύσει τα περισσότερα χιλιόμετρα;
Έρωτας, χαρά, απομόνωση, θλίψη είναι η σειρά που θα έβαζα. Έτσι κι αλλιώς όλα αυτά συνδέονται μεταξύ τους. Μετά τον έρωτα, απομονώνεσαι, μετά έρχεται η θλίψη. Είναι αλληλένδετα κατά κάποιο τρόπο.

Ποιο ήταν το όραμα σου στα 12, όταν αναζητούσες τον εαυτό σου, στα 17 όταν έφυγες από το σπίτι, στα 25 όταν έκανες την επέμβαση και στα 48 που βρίσκεσαι τώρα;
Πότε δεν είχα όραμα. Ίσως είναι τραγικό που το λέω αλλά ποτέ δεν είχα όνειρα. Μέχρι και η επέμβαση θεωρώ ότι ήταν μια προδιαγεγραμμένη πορεία και όχι όνειρο, ήτανε να γίνει.

Τι είναι πιο σκληρό, το «πεζοδρόμιο» ή μια χαμένη αγάπη που δε πρόλαβες να ζήσεις από επιλογή;
Σίγουρα το δεύτερο, αλλά ήταν επιλογή μου και στις επιλογές που κάνουμε αναλαμβάνουμε τις συνέπειες. Αναφέρω και στο βιβλίο μου, την περιπέτεια μου με τον Δημήτρη, από τα Γιάννενα. Ήταν ο άνθρωπος που με αγάπησε πολύ, που με νοιάστηκε πολύ, που τον αγάπησα κι εγώ πολύ. Η σχέση μας δεν έκανε τον κύκλο της, έμεινε ένα απωθημένο. Αυτοί οι έρωτες δε φεύγουν ποτέ από μέσα σου, παραμένουν για πάντα.

Σε ποιον θεό πιστεύεις;
Στον δικό μου. Σε αυτόν που μ’ αγαπάει και με προστατεύει. Δεν πιστεύω στον θεό με την κλασσική έννοια, την θρησκοληπτική ή την κοσμογονική. Αυτό που λένε ανώτερες δυνάμεις δε παύει να είναι η φύση. Η φύση είναι ο θεός.

Έχεις προσπαθήσει να βάλεις τέλος στη ζωή σου. Ήταν ένδειξη αποστροφής στον εαυτό σου, οι συνθήκες που βίωνες την συγκεκριμένη περίοδο ή αδυναμία της στιγμής;
Πρακτικά ήταν η αδυναμία της στιγμής να αντιμετωπίσω μία κατάσταση που βίωνα εκείνη την περίοδο. Ένοιωσα πολύ πιεσμένη από δύο ανθρώπους που με πολιορκούσαν και πήρα την απόφαση. Μετά από χρόνια, κατάλαβα ότι αυτό ήταν μόνο η αφορμή και όχι η αιτία. Απλά όταν έχεις την αφορμή εστιάζεις σε αυτή γιατί είναι η εύκολη λύση. Ήμουν 30 και κάτι χρονών και ένοιωθα 80 χρονών. Μάζευα μέσα μου και ξαφνικά μου έσκασαν. Μετά από το συμβάν απομονώθηκα, μου έκανε πολύ καλό για να ανακαλύψω τον λόγο που με οδήγησε να προσπαθήσω να βάλω τέλος στη ζωή μου. Στην ουσία ναι μεν ήταν μια ζωή που δεν επέλεξα εγώ αλλά ήταν ένας δρόμος που επέλεξα. Το μετάνιωσα οικτρά, με την λογική ότι μπορεί να είχε πετύχει, να μην υπήρχα. Θα ήταν κυριολεκτικά μια χαμένη ζωή.

Έχεις περάσει και από τον κακοτράχαλο δρόμο των ναρκωτικών. Ήταν ένας δρόμος διαφυγής από τις δυσκολίες, μόδα ή περιέργεια;
Δεν αποποιούμαι των ευθυνών αλλά με έμαθαν έτσι. Επί ένα χρόνο, με πότιζαν χάπια. Ήταν ένας άγραφος νόμος για την εποχή της δεκαετίας του ’80 στην κοινότητα των τραβεστί. Καμία, τότε, δεν ήξερε τις συνέπειες, το βλέπαμε σαν παιχνίδι. Με το πέρασμα των χρόνων, είδαμε όλες ότι το χάπι δε παύει να είναι ναρκωτικό, είναι χημεία και σου κάνει κακό. Τα δόντια μου άρχισαν να χαλάνε, τα κόκαλα μου να πονούν, το νευρικό μου σύστημα να γίνεται σεισμογράφος. Την πρώτη φορά τα σταμάτησα με την παρότρυνση του συντρόφου μου, ο οποίος με έβλεπε να ακολουθώ λάθος δρόμο. Όμως μετά από χρόνια ξαναξεκίνησα, αλλά με άλλα χάπια. Αυτή τη φορά με αμφεταμίνες. Μου έδιναν μια αίσθηση υπεροχής, μου έδιναν ενέργεια, έκανε πολύ καλό στη δουλειά μου. Στα Χανιά, έχω αφήσει ιστορία, ως πουτάνα, λόγω της επίδρασης των αμφεταμινών. Ήμουν αεικίνητη, δοτική, δεν κουραζόμουν, οι πελάτες έφευγαν πάντα ικανοποιημένοι, ένοιωθα θεά. Οι αμφεταμίνες ήταν προϊόν που μπορούσες να πάρεις από το φαρμακείο χωρίς συνταγογράφηση, επομένως θεωρούσα ότι δεν ήταν και κακό. Κάποια μέρα πάω στο φαρμακείο να πάρω μία κούτα και ο φαρμακοποιός με ενημερώνει ότι τα χάπια καταργήθηκαν λόγω ότι είχαν παρενέργειες. Έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου. Εκείνη την μέρα αγόρασα μία κούτα ντεπόν, προσπαθώντας να ξεγελάσω τον εαυτό μου ότι ήταν αμφεταμίνες. Όπως καταλαβαίνεις, το ντεπόν δεν μπορούσε να κάνει κάτι. Δεν δούλεψα για μία βδομάδα, δε μπορούσα. Έτσι όμως το ξεπέρασα και απαλλάχτηκα μια και καλή. Πριν δύο χρόνια έκανα τσέκ απ, όλα τα εσωτερικά μου όργανα ήταν σαν μικρού παιδιού. Θεωρώ λοιπόν ότι ο θεός μου έδωσε μια ακόμη ευκαιρία.

Γιατί καμία γυναίκα, σαν κι εσένα, δεν αποκαλύπτει το αντρικό της όνομα;

Είναι απόλυτα φυσιολογικό. Όταν αποποίησε την φύση σου, την εξωτερική, δεν υπάρχει λόγος να αποκαλύψεις κάτι που δεν σε αντιπροσωπεύει πια. Είναι ένα κομμάτι που θέλεις να ξεχάσεις. Επίσης εάν βγω και το πω, να είσαι σίγουρη ότι θα υπάρξουν πολλοί κακοήθεις που θα εκμεταλλευτούν αυτό το ευαίσθητο σημείο, ώστε να σε διαβάλλουν μέσω του διαδικτύου.

Πόσο εύκολα ήταν για την οικογένεια σου να σε αποκαλούν Άννα και όχι με το αντρικό σου όνομα;
Για την μητέρα μου και την αδερφή μου ήταν πολύ εύκολο. Ο πατέρας μου, μέχρι να κάνω την εγχείρηση με προσφωνούσε «παιδί μου» κι αν μερικές φορές του ξέφευγε το αντρικό όνομα, τον σκουντούσε η μητέρα μου.

Από δεκαεπτά ετών στο πεζοδρόμιο. Ανάγκη ή απόλαυση;
Δε χωρούσα στο σπίτι πια. Δεν ήθελα να φέρνω και τους δικούς μου ανθρώπους σε δύσκολη θέση, λόγω της γειτονιάς. Αλλά πάνω από όλα ήταν η απελευθέρωση μου. Ήθελα να περπατήσω τους δρόμους που μου ανοιγόντουσαν, που τους φανταζόμουν φαντασμαγορικούς και στρωμένους με ροδοπέταλα – που μόνο έτσι δεν ήταν. Ήθελα να κάνω αυτό που ήθελα, χωρίς περιορισμούς.

Όσοι σε γνωρίζουν βλέπουν μια δυναμική γυναίκα. Ξέρω ότι είσαι ένα ευαίσθητο παιδί. Σου λείπει η παιδικότητα, η αθωότητα που ίσως δεν κατάφερες να βιώσεις όπως όλα τα παιδιά;
Μέχρι τα δεκαεπτά μου, πέρασα ότι έπρεπε, όπως έπρεπε. Υγιή παιδικά χρόνια, είχα τους φίλους μου, με τα παιχνίδια μας και τις εκδρομές μας. Απλά μπήκα πολύ απότομα σε έναν άσχημο δρόμο, σε μια άσχημη ζωή, έντονη και δύσκολη. Στο «πεζοδρόμιο» οι συνθήκες είναι πολύ δύσκολες. Είσαι εκτεθειμένος και αυτόματα βγαίνει από μέσα σου να θες να προστατεύσεις τον εαυτό σου.

Τι σε κερδίζει σε έναν άντρα;
Η ευγένεια, όχι η φαινομενική. Να έχει τρόπους, να μη με προσβάλλει, να σκέφτεται πριν μιλήσει. Φυσικά παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και το χιούμορ, γραφικό μεν, καταλυτικό στις επιλογές μου δε.

Έχεις σκεφτεί τον εαυτό σου με παιδί;
Όχι. Σίγουρα θα ήμουν πολύ καλή μητέρα γιατί μεγάλωσα σε μία πρότυπη οικογένεια με πολύ καλά θεμέλια. Αλλά δε θα μπορούσα να αλλάξω τις συνήθειες μου, για να φροντίζω ένα παιδί. Ίσως βέβαια μιλώ εκ του ασφαλούς.

Η πιο γλυκιά σου ανάμνηση;
Είναι κάτι που αναφέρω και στο βιβλίο. Όταν πήγα στο σπίτι της μητέρας μου, στο χωριό, έξω χιόνιζε, κάθισα στον καναπέ, ξάπλωσα στα πόδια της και εκείνη μου χάιδευε τα μαλλιά, μέχρι που παραλίγο να αποκοιμηθώ. Πάντα το έκανε, αλλά αυτή η στιγμή μου έχει μείνει.

Αν δεν ακολουθούσες αυτήν την πορεία, τι θα ήθελες να κάνεις;
Θα γινόμουν αρχαιολόγος ή ιστορικός. Μου αρέσει πολύ η ιστορία γιατί ίσως επαναλαμβάνεται και πάντα βρίσκουμε κοινά σημεία στην πορεία της. Η ηρωίδα μου είναι η Άννα Μπολέυν, η μητέρα της Βασίλισσας Ελισάβετ ‘Α της Αγγλίας. Τρελαίνομαι και για ιστορικές ταινίες κι ας είναι παραποιημένες.

«Μαμά πεινάω, μαμά φοβάμαι, μαμά γερνάω, μαμά» στίχοι από τραγούδι που ερμηνεύει η Τ. Τσανακλίδου με το οποίο κλείνεις και το βιβλίο σου. Γιατί αυτό το τραγούδι;
Είναι ένας ύμνος στην μάνα μου και στην σχέση μας. Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στην μητέρα μου. Είναι ένα τραγούδι με φοβερούς στίχους από μία ερμηνεύτρια άκρως θεατρική και αληθινή.

Έχεις αναφέρει ότι οι λόγοι που έγραψες το βιβλίο ήταν οι εξής: α) για σένα. Ώστε να γνωρίσεις πτυχές της Άννας, β) για να αφυπνίσεις τους γονείς και γ) για τα παιδιά που έχουν τις ίδιες ανησυχίες με σένα. Πιστεύεις ότι τα κατάφερες και σε τιι βαθμό;
Στο 100%. Ο σκοπός της έκδοσης του βιβλίου δεν ήταν ούτε για να προκαλέσω, άλλωστε γι’ αυτό δεν αναφέρει σκάνδαλα, ούτε επώνυμους πελάτες, αλλά ούτε και πικάντικες ιστορίες. Δεν το έγραψα ούτε από φιλοδοξία αλλά ήθελα να αφυπνίσω, να βάλω ένα λιθαράκι ώστε να δουν οι άνθρωποι από μία άλλη οπτική γωνιά. Έλαβα μηνύματα και από μητέρες αλλά και από πολλά παιδιά. Αυτό με ευχαριστεί. Ας μην είχε την ανταπόκριση την εμπορική. Μη ξεχνάμε ότι διανύουμε μία πολύ δύσκολη εποχή. Δεν ξέρω αν έχει σημασία η εμπορική επιτυχία ενός βιβλίου ή η κριτική, καθώς δέχτηκα πολύ καλά σχόλια. Φυσικά θα ήταν πολύ καλύτερα ένας συνδυασμός.

Ετοιμάζεις κάτι καινούργιο; Πες μου τα σχέδια σου.
Ετοιμάζω ένα βιβλίο, είναι μυθιστόρημα με βιωματικά στοιχεία και ο τίτλος του θα είναι «Εκατό κόκκινα και ένα λευκό». Επίσης αρχές του 2013 θα βγει στους κινηματογράφους η ταινία «Louton», του Μιχάλη Κωνσταντάκου, στην οποία παίζω ένα μικρό ρόλο. Υποδύομαι μία ιερόδουλη στην Λεωφόρο Καβάλας, όπου με ψωνίζουν δύο άντρες και μία γυναίκα ώστε να συνευρεθούμε ερωτικά, με ξυλοκοπούν και με βιάζουν. Είναι μια βίαιη και σκληρή ταινία.

Πόσο εύκολο είναι για μια γυναίκα που έχει υποστεί βιασμό στη ζωή της, όπως εσύ, να καταφέρει να υποδυθεί έναν τέτοιο ρόλο;
Στις πρόβες ήταν δύσκολο, όχι στα γυρίσματα. Ο ηθοποιός που υποδύονταν έναν από τους βιαστές μου, ήταν τόσο πειστικός που χρειάστηκε να τον σταματήσω αρκετές φορές με την πρόφαση ότι δε το έκανα καλά, καθώς δεν είμαι ηθοποιός. Κανείς δεν ήξερε την προσωπική μου ιστορία, εκτός από τον σκηνοθέτη. Μετά τα γυρίσματα τους το είπα και πραγματικά αισθάνθηκαν πολύ άσχημα και μου ζητούσαν συγγνώμη.

Έρχομαι στο σπίτι σου κρατώντας δύο δώρα που πήρα για σένα. Το ένα είναι μια καρδιά και το άλλο μια αγκαλιά. Ποιο θα κρατήσεις πρώτο;
Την αγκαλιά. Μου αρέσει η αγκαλιά, προστατεύει. Είναι ένα φοβερό συναίσθημα, εναρμονίζονται απόλυτα όλες οι αισθήσεις σε ένα άγγιγμα.


Μπορείτε να την γνωρίσετε μέσω του προσωπικού της ιστολογίου http://kouroupou.wordpress.com/

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πιστεύω πως ένας λαός είναι άξιος της μοίρας του όταν, αντί να πάρει με τις πέτρες τα πολιτικά σκουπίδια που αποκαλούν τους ποιητές "λαπάδες και κουραμπιέδες", τους επιβραβεύει με την ψήφο του.
Θανάσης Γκαϊφύλλιας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά