164 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.08.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής

Σε χρόνο αόριστο ερωτικό

Η αθέατη πλευρά της Σελήνης

Τάσος Π. Καραντής

Σε χρόνο αόριστο ερωτικό

 

 

Αποσπάσματα μιας ερωτικής καλοκαιρινής σκηνής

 

 

 

Τα χέρια σου
σαν πουλιά
ανασηκώθηκαν
στον ορίζοντα
και βάφτηκαν
στα χρώματα
της δύσης του ήλιου.
Η επερχόμενη νύχτα
γυμνή
ερωτική
καθρεφτίστηκε
στα μάτια σου.
Τα χείλη μας
αγκαλιάστηκαν
στο σεντόνι τ’ ουρανού
και τα δάχτυλα
ψηλάφησαν
τα μέρη του κορμιού.
τα κόκκινα νύχια σου
φωσφόρισαν
απ’ το φως του φεγγαριού
καθώς
σμίλευαν
το δέρμα.
Εκεί, πάνω στην άμμο
τα σώματά μας
άφησαν τα ίχνη τους
για μια στιγμή
για μια ζωή
για πάντα.
Ο αυγερινός
που ανέτειλε
παίρνοντας λάμψη
από τα ξανθά μαλλιά σου
σφάλισε
τα βλέφαρά μας
κλείνοντας
μέσα τους
τούτα τ’ αποσπάσματα
μιας ερωτικής καλοκαιρινής σκηνής.

Μίλησέ μου
Μίλησέ μου
για τα μάτια σου.
Ποιοι κλειστοί ουρανοί
καθρεφτίζονται πάνω τους;
Μίλησέ μου
για τη μάσκα σου.
Ποια είναι
η μορφή της ηδονής;
Μίλησέ μου
για τη γεύση των κυμάτων
που ’χεις στα χείλη.
Από ποια μυστικά φιλιά
κατάγεται;
Μίλησέ μου
για τις φλόγες του πάθους σου.
Πως γίνονται αστέρια
στο κορμί σου;
Μίλησέ μου
για τα χέρια σου.
Πόσα κορμιά
έχουν λιγώσει;
Μίλησέ μου
για τα στήθη σου.
Πόσες εφηβικές φαντασιώσεις
έχουν κουρνιάσει ανάμεσά τους;
Μίλησέ μου
για τη φωνή σου
που αγκομαχεί στον έρωτα.
Ποιες λέξεις ζητάει
για να συνευρεθεί μαζί τους;
Μίλησέ μου
για τα όνειρά σου.
Ποιες γυμνές νύχτες
έχουν αντικρύσει;
Αλλά, μίλησέ μου
και για τα δάκρυά σου.
Πόσα θλιμμένα σου πρόσωπα
κρύβουν μέσα τους;
Τέλος, μίλησέ μου
για τη μοναξιά σου.
Πως είναι τα σωθικά της;

Του έρωτα η μάσκα
Νύχτα με τη νύχτα
εντάσεις του αίματος
αναζητούμε
κι ανταλλαγή υγρών.
Τότε είναι που πέφτει του έρωτα η μάσκα,
καθώς κατακτά το σώμα
Κι ιδιαίτερα το πρόσωπο
η ηδονή
μεταμορφώνοντάς το
σε καθρέφτη της ψυχής
που σπάει
για να απελευθερωθούν
μέσα από μουγκρητά και βογγητά
τ’ άγρια τα ένστικτα
τ’ αρχέγονα
τα καταγωγικά.

Εκτιμήσεις πάνω στον ερωτικό χάρτη του κορμιού σου

Φωτιά
διαγράφει
το περίγραμμά σου
δίνοντας
έντονο χρώμα
στις νύχτες
που κυριαρχείς.
Πανοραμικά πλάνα
της επιδερμίδας σου
φέρνουν ίλιγγο
στους υποψήφιους
αιχμαλώτους σου.
Σπαθιά
κρύβουν τα μάτια σου
που τεμαχίζουν
τα αντίπαλα βλέμματα.
Νυχτερινός ουρανός
το κρεβάτι σου
που φλέγεται
σαν τ’ άστρα
από έρωτα.
Και τα σεντόνια σου
έχουν γίνει πια
υδάτινα
απορροφώντας
όλες αυτές
τις πυρετικές εκκρίσεις
της παλλόμενης
από ηδονικό ρίγος
σάρκας σου.
Φωταγωγημένη είσαι
γυμνή
σε κόκκινο
πυκνό
λουλουδένιο τοπίο,
παραδομένη όμως
στους αμέτρητους
κηπουρούς σου
που κλαδεύουν
αχόρταγα
τους αριθμούς
της ομορφιάς σου.

Ιδρώτας
Πως τα μάτια σου
γίνονται σύννεφα
και το πρόσωπό σου
ουρανός
που συσπάται και δονείται
σ’ αυτήν την αρχέγονη, άγρια πάλη
του έρωτα.
Πόσο όμορφα
ο ιδρώτας
σε πλημμυρίζει
πως γεννιέται
το υγρό πρόσωπό σου
μέσα απ’ αυτόν.
Πως ξεσπάει έτσι
κάθε φορά
σαν μπόρα
και κυριεύει
το χώρο
και τις στιγμές
και πως μ’ αρέσει
να βουτώ
βαθιά μέσα σου
παραδομένος
στις πιο τρελές ηδονές.
Κι έχει
μια παράξενη ιδιότητα
σε καίει
σε χαράσσει
ανοίγει δρόμους
πάνω σου
για να περάσουν
σαν στρατός
οι επιθυμίες μου.
Τρελαίνεται η αφή
στο άγγιγμα
αυτών των κρυστάλλινων στολιδιών
της σάρκας σου
καθώς σβήνουν στο δέρμα,
αγχώνεται η γλώσσα
να προλάβει, να τα γευτεί
καθώς βουλιάζουν
πάνω της.
Όμως το ξέρουμε
κι οι δυο μας
πως το τέλος
έρχεται γρήγορα
απότομα
σαν ήλιος
στεγνώνοντας
με το σκληρό φως του
τον ιδρώτα του έρωτά σου.
Πάντα λοιπόν θ’ αναρωτιέμαι
πόσο ιδρώτα
μπορεί να αντέξει το κορμί σου
και πόσο
αίμα
τα όνειρά σου;

Τμηματικές περιγραφές μιας ερωτικής επιδρομής
Τραγούδι το στόμα σου
ολόφωτο το πρόσωπό σου
απέραντο το βλέμμα σου
αποκαλύπτει αχανείς θάλασσες κι ιλιγγιώδεις ουρανούς.

¬_._

Καθρεφτίζεται η νύχτα
στα στήθια σου
καθώς χαϊδεύει
τα μαλλιά σου.

_._

Αστρικό τοπίο
η αγκαλιά σου
αιχμαλωτίζει
τις κοφτές ανάσες μου.

_._

Βάρκες οι στεναγμοί σου
ταξιδεύουν πάνω στα πύρινα ποτάμια σου
μεταδίδοντας ηδονικές φωτιές
στην καρδιά μου.

_._

Σμήνος πουλιών τα φιλιά σου
και τα λόγια σου
τριαντάφυλλα
που στολίζουν τα κορμιά μας.

_._

Ευωδιαστή κοιλάδα
η κοιλιά σου
πάλλεται ρυθμικά
απ’ το σεισμό που σε συγκλονίζει.

_._

Δυσδιάκριτα έχουν γίνει
ανάμεσά μας τα σύνορα
έτσι καθώς τα σκεπάζουν
τα οργασμικά μας κύματα.

_._

Ζωώδεις δαγκωματιές
σημαδεύουν
τα κομβικά σημεία
σ’ αυτή τη σάρκινη διαδρομή του πάθους.

_._

Λεηλατημένη χώρα
η σάρκα
απ’ αυτήν την ξαφνική επιδρομή
του έρωτα.

_._

Κόκκινο δειλινό
τα χάδια της αρχής
μπλε ημέρωμα
το ξεθώριασμα του ονείρου.

_._

Κουρελιασμένα λευκά σεντόνια
στο κρεβάτι
και παντού τριγύρω
σαν τελευταίο σκηνικό
τ’ απομεινάρια του φεγγαριού
σκορπισμένα
σπασμένα γυαλιά.

 

 

Σε χρόνο αόριστο ερωτικό
Φύσηξε
καλοκαιρινό αεράκι
και τα δάχτυλά του
ανακάτεψαν
τα υπέροχα μακριά μαλλιά σου.
Ξάπλωσες
το κορμί σου
στη θάλασσα
κι έγινε πολύτιμη σχεδία
για τους ναυαγούς του έρωτα.
Άνοιξες
τα μάτια σου
κι ήταν σα να πέταξαν πουλιά
στον κόκκινο ορίζοντα.
Χαμογέλασες
και με ταξίδεψες
σε πολύχρωμο ονειρικό τοπίο
πλημμυρισμένο απ’ το φως
αμέτρητων ήλιων.
Γδύθηκες
και βρέθηκα μέσα
στον απόκρυφο
ανθισμένο κήπο σου.
Βόγκηξες
ερωτικά
κι εκμηδενίστηκα
βουλιάζοντας
στους μαγευτικούς βυθούς
της ηδονής σου.
Άδειασες
τη λάβα σου
σαν κρατήρας ηφαιστείου
κι έτσι πυρπολημένη
τυλίχτηκες
με το σεντόνι του ύπνου.
Αποκοιμήθηκες
αγκαλιά με την ομορφιά σου
κι εγώ δίπλα σου
ξάγρυπνος
σ’ έκανα τραγούδι.
Πέρασες
απαλά
στο όνειρο
και το πρόσωπό σου έγινε
ένα ολόγιομο
αυγουστιάτικο φεγγάρι.

Μπλουζ
Τα μάτια σου
κρύβουν ουρανούς
και τα φιλιά σου
πυρπολούν
τη νύχτα.
Τα λόγια σου
γίνονται
σάρκα απαλή
και μ’ αγγίζουν ηδονικά
σαν χάδια γατίσια.
Κάτω
απ’ τα κόκκινα σεντόνια
που σε σκεπάζουν
είσαι ολόκληρη
ένα ηφαίστειο ενεργό.
Μέσα σ’ ένα ατέλειωτο μπλουζ ερωτικό
κυλάει η ζωή σου
κάτω
από φώτα χαμηλά
και ψηλοτάκουνα δολοφονικά.

Λατρεία
Τα μάτια θα κλείσω
να ονειρευτώ
εσένα
όπως σε θέλω
άφθαρτη,
ντυμένη
με το φόρεμα της νύχτας
κεντημένο
μ’ όλα τα άστρα του γαλαξία.
Στο χαμόγελό σου
για άλλη μια φορά
θα κρεμαστώ
κι από ’κει ψηλά
θα βουτήξω
στη θάλασσα του κορμιού σου
και θα γίνω πάλι
μια μικρή βαρκούλα
στα κύματά σου.
Τον ήλιο
θα αντικρίσω
να ανατέλλει
στο πρόσωπό σου
και σαν πουλί
θα φτερουγίσω
στην καρδιά σου.
Γυμνός
θα περπατήσω
στους φωτισμένους σου δρόμους σου
για να με ντύσουν
σαν μικρό παιδί
τα χάδια σου.
Πεινασμένος
την ηδονή σου
θα βυζάξω
απ’ όλους τους πόρους
της ολάνθιστης
σάρκας σου.
Επιβάτης
των φιλιών σου
θα ταξιδέψω
μαζί τους
σ’ όλα τα ηλιοβασιλέματα
της γης.
Παραδομένος
στη δίνη
των ερωτικών σου κραδασμών
θα βουλιάξω
στον ίλιγγο
που εκμηδενίζει το χρόνο.
Κλεισμένος
στην αγκαλιά σου
για πάντα θα παραμείνω
σ’ αυτή τη γλυκιά
νιρβάνα
του απείρου
όπου όλα μου
τα κύτταρα
εξαϋλώνονται
και γίνονται
σύμπαν.
Κι έτσι θα αποκοιμηθώ
στο δέρμα σου
σκεπασμένος
με τα απαλά
μεταξωτά
μαλλιά σου
για να ξυπνήσω
ξανά
μεσ’ στο όνειρο.

Το μαχαίρι της αγάπης
Το μαχαίρι
της αγάπης
μαχαίρωσε
τον ουρανό μου
και τον ράγισε
σαν καθρέφτη,
μαχαίρωσε
το φως
κι ήρθε η νύχτα,
μαχαίρωσε
την αυγή
κι έσταξε
αίμα
στο όνειρο,
μαχαίρωσε το κορμί μου
κι ήρθε ο έρωτας,
μαχαίρωσε τη φωνή μου
και την έκανε
ηδονής λυγμό.
Το μαχαίρι σου αυτό
της αγάπης
με την καρδιά μου
θα τρυπήσω
για πάντα
μέσα μου
να το κρατήσω.

Καθώς ξημερώνει
Καθώς ξημερώνει
ανατέλλουν τα μάτια σου
σε μια δικιά σου ανατολή.
Είναι αυτή η μαγική ώρα
όταν αλλάζει το δέρμα σου λάμψη
και το χλωμό φως του φεγγαριού
γίνεται μια πρωινή ακτίνα ήλιου
που σε κάνει διάφανη.
Καθώς ξημερώνει
σβήνει το δικό μου όνειρο
πάνω στο γυμνό κορμί σου.
Είναι αυτή η θλιβερή ώρα
που σα σταγόνα βροχής
κατρακυλώ απ’ τα φιλιά σου
και γίνομαι μια νιφάδα χιονιού
που λιώνει στους έρημους δρόμους
της απουσίας σου.
Καθώς ξημερώνει
πουλιά σε ταξιδεύουν μακριά μου
κι ουρανοί ακολουθούν τα βήματά σου
φιλοξενώντας τραγούδια
που υμνούν την ομορφιά σου.
καθώς ξημερώνει
μαχαίρια με πληγώνουν
κι είμαι μια ματωμένη μοναξιά
που καρτερεί ξανά τη νύχτα
για να γιατρευτεί στην αγκαλιά σου.

Η νύχτα
Έχει δόξα
η νύχτα
και την τοποθετεί
στα γυμνά κορμιά
των κατοίκων της.
Έχει δεσμά
η νύχτα
και φυλακίζει
τα πάθη
των σάρκινων ονείρων μας.
Έχει γεύση
η νύχτα
απ’ το άρωμα των φιλιών
που δίνονται
κάτω απ’ το φως
των αστεριών
ή το κόκκινο
των κρυφών δωματίων.
Ταξιδεύει
η νύχτα
καράβι
σε απέραντα πελάγη
γυάλινων νερών
που καθρεφτίζουν
τα τοπία των ερώτων μας.
Σέρνεται
η νύχτα
σε ιδρωμένα σώματα
που πάλλονται
και καίγονται
σε υψηλές θερμοκρασίες.
Κλείνεται
η νύχτα
μεσ’ στις ανάσες
των εραστών
βαμμένη
στο χρώμα
της ηδονής.

Σαρκική μελέτη
Σκόνταψε
το φεγγάρι
πάνω στο πρόσωπό σου
το φως
κι όλα τα’ άστρα
κυλίστηκαν
στα πόδια σου.
Στόλισες
με το σώμα σου
το ναό της νύχτας
κι ήσουν σαν ολόφυτο χωράφι
από παπαρούνες
που πλημμύρισαν τα μάτια μου
με κόκκινες ανταύγειες.
Δόθηκες
στις αχόρταγες
αισθήσεις μου
κι έγινα
ένας μανιακός
μελετητής
της λεπτεπίλεπτης
σάρκας σου.

Ερωτικές διαδοχές
Από καθρέφτη σε καθρέφτη
αντικρίζω
της ηδονής σου
την εικόνα.

¬_._


Άστρο μ’ άστρο
ανάβω
τις αισθήσεις σου.

_._

Άγγιγμα με τ’ άγγιγμα
ψηλαφώ
το ερωτικό σου πάθος
γυμνό πια
απ’ τη μάσκα του εγώ σου.

_._

Από φιλί σε φιλί
κατρακυλώ
στο κορμί σου.

_._

Από σε νύχτα
βουλιάζω
στη δική σου
έκσταση.

_._

Λέξη με τη λέξη
σκαλίζω
τον κήπο
της ψυχής σου.

Φυσάει
Φυσάει
στους δρόμους του μυαλού μου
και περπατώ
τις νύχτες μόνος
αναζητώντας
στους ανέμους
συντροφιά.
Φυσάει
στων ονείρων μου τα δάση
καθώς ψάχνω
τ’ άλλο μου μισό
να αντικρίσω
μεσ’ στων ματιών σου
τη φωτιά.
Φυσάει
των μαλλιών σου τη θάλασσα τη μαύρη
κι εγώ βαρκούλα
στων κυμάτων σου
την αγκαλιά
να γυρεύω
σα ναυαγός απελπισμένος
τη ζεστή σου ακρογιαλιά.
Φυσάει
στου φεγγαριού σου την αθέατη πλευρά
κι εγώ να βρίσκω τον προορισμό μου
στη δική σου μαχαιριά.

Κόκκινο νεφέλωμα
Κύλησε το φως
πάνω στην κάθε σταγόνα
του ιδρώτα σου
κι έγινε το κορμί σου
γαλαξίας.
Χάιδεψε η φωνή σου
τα χείλη
κι έγινες ολόκληρη
ηχείο
της αγάπης.
Άνοιξαν τα μάτια μου
κι έγιναν οθόνες
των ονείρων σου.
Έπεσαν τα σύνορα
του περιγράμματός σου
κι έγινες γαληνεμένη θάλασσα.
Σταμάτησε ο χρόνος
κι έγινες νεφέλωμα
που βάφτηκε κόκκινο
στη μνήμη μου.

Απογεύματα
Λάτρεψα τ’ απογεύματα
π’ ακούμπησαν στο πρόσωπό σου
και το ’βαψαν
έντονα
στο χρώμα του ονείρου.
Λάτρεψα τα απογεύματα
που μεσ’ στο θαμπό τους φως
γυμνώθηκες
κι ο ουρανός βούτηξε
στα μαλλιά σου.
Λάτρεψα τ’ απογεύματα
που η θάλασσα απλώθηκε
στο κορμί σου
και το μπλε της
κατοίκησε
στα μάτια σου.
Λάτρεψα τ’ απογεύματα
που μπήκες
σαν πλοίο
στο λιμάνι μου.

Καλημέρα
Σαν δυο κατακόκκινα σαρκώδη χείλη
τ’ ανοιχτά σου παραθυρόφυλλα
υποδέχονται
μέσα τους
κάθε πρωί
τον ήλιο.
Τώρα πια ξέρω
από πού κλέβεις
το φως
των φιλιών σου.
Τώρα πια ξέρω
γιατί η καλημέρα
έχει τα χαρακτηριστικά
του προσώπου σου.

Οι ώρες
Τις ώρες
που η φωνή σου
γκρεμίζεται
στις πλαγιές
 του κορμιού σου
τότε, τα χείλη σου
μιλούν για το κόκκινο
του έρωτα
βαθιά μέσα στο μαύρο
της νύχτας.
Τις ώρες
που τα κομμάτια σου μαζεύεις
απ’ το βραδινό πεδίο ασκήσεων
ξαποσταίνουν τα φιλιά μου
ιδρωμένα και γυμνά
εκτεθειμένα
στην πρωινή παγωνιά
της σάρκας σου.

Απέραντη θάλασσα
Τα βράδια η ανάσα σου
χαϊδεύει
τα όνειρά μου.
Κι είν’ τα μαλλιά σου
δάσος ολόκληρο
μ’ ανθισμένα αρώματα
και το κορμί σου
τοπίο του έρωτα
γεμάτο αγκαλιές
και φιλιά
που γίνονται άστρα
στον ουρανό της σάρκας σου
καθώς γέρνεις
γεμάτη εμπιστοσύνη
πάνω μου
κι ανάβει το πρόσωπό σου
σαν ολόγιομο φεγγάρι
που φωτίζει
την απέραντη θάλασσα
των ματιών σου.

Ερωτικά αγάλματα
Το δωμάτιό μου
έχει γεμίσει αγάλματα
αποτυπώσεις
του κορμιού σου
βυθισμένες
σ’ ένα κόκκινο ημίφως.
Υποχωρεί ο αέρας
στο σχήμα σου
και την κάθε σου στάση
την καταλαμβάνει τ’ άρωμά σου
διάφανο στα μάτια
απτό όμως στις παραισθήσεις
της ηδονής.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Που να σε ταξιδέψω, γυαλιά και λαμαρίνες, γεμίσανε τα χρόνια, με εκτελεσμένους μήνες.
Κώστας Τριπολίτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

20/8/1949 Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη ο τραγουδοποιός Νικόλας Άσιμος
21/8/1903 Γεννήθηκε ο συνθέτης Κώστας Γιαννίδης (Γιάννης Κωνσταντινίδης)
21/8/1976 Γεννήθηκε ο τραγουδιστής Νίκος Βέρτης
21/8/2008 Έφυγε από τη ζωή νικημένος από τον καρκίνο ο στιχουργός και φιλόλογος Ηλίας Κατσούλης

ΤΥΧΑΙΑ TAGS