110 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
24.01.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής

Ποίηση | Το σώμα του ποιητή

Η αθέατη πλευρά της Σελήνης

Τάσος Π. Καραντής

 


 

 

 

 

 

 

 Το σώμα του ποιητή
Το σώμα του ποιητή
είναι ένα κομμάτι ουρανού
που κατέβηκε στη γη
για ν’ απογειωθεί
η ψυχή μας.
Το σώμα του ποιητή
είναι θάλασσα
για να ταξιδεύουν
καράβια
τα όνειρά μας.
Το σώμα του ποιητή
είναι πόρνη
για να χωράνε
ελεύθερα
οι έρωτές μας.
Το στόμα του ποιητή
είναι στόμα
ματωμένο
για να ακούγονται
οι κραυγές μας.
Το σώμα του ποιητή
είναι στρατός
χιλιάδες λέξεις
που μάχονται
να σπάσουν
όλα
τα δεσμά.
Το σώμα του ποιητή
είναι οδόφραγμα
για τους λίγους τρελούς
που ακόμα
αντιστέκονται.
Το σώμα του ποιητή
είναι επαναστάτης
που διαρκώς αναζητά
την εφαρμογή
της ουτοπίας.

Φυτεύω ποιήματα
Πως βρέθηκα σ’ αυτόν τον κήπο
δεν το ξέρω.
Παντού όμως επικρατούν
χρώματα βυθού
κι αυτός ο συννεφιασμένος ουρανός
ρουφάει αχόρταγα
τα όνειρα.
Τι άλλο όμως μπορώ να κάνω;
Σκυφτός είμαι
με τα φτερά μου χωμένα στο χώμα
και σκάβω συνεχώς,
με μανία
φυτεύω ποιήματα
μήπως κι ανθίσει
αύριο
το χαμόγελο.
Πρέπει όμως να βρέξει πρώτα.

Η πολεμική ανταπόκριση ενός ποιητή
Με σφίγγει το κρύο
τούτη τη νύχτα
κι έχω μια πικρή γεύση
στο στόμα.
Μόνος
ανάμεσα σ’ ανθρώπινα ερείπια
περπατώ
και τα μάτια μου
φωτογραφίζουν
θανάτους.
Εδώ πια
κυριαρχεί
το μηδέν
του πόνου
και το τοπίο
τρομάζει.
Χιονισμένο αίμα
απλώνεται παντού
και πάνω του
γεμάτα σταυρούς
κείτονται
τα ακατοίκητα κορμιά
με τα παγωμένα τους πρόσωπα
να ατενίζουν
έναν δολοφονημένο ουρανό
κάτω απ’ τις βομβαρδισμένες στέγες.

Ερωτικό ποίημα
Ο έρωτας
τον βρήκε
στον ύπνο
σαν βρέθηκε
στο κρεβάτι του
και πήρε
σώμα
πρόσωπο
και μορφή.
Τριαντάφυλλα
φύτρωσαν
πάνω στη σάρκα του
την ηδονική.
Οι καθρέφτες
έσπασαν
και το αίμα
ξεπήδησε
καυτό
από μέσα τους.
Έγινε
κόκκινο ποτάμι
που κύλησε
στα λευκά σεντόνια του.
Το φεγγάρι
φώτισε
μ’ ένα λάγνο φως
το σκηνικό
κι αυτός ίσα που πρόλαβε
να δει
δυο σκιές
στο δωμάτιο
που αγκαλιάζονταν.
Στο τέλος
μια φωτιά
τα ’καψε όλα.
Πάνω στ’ αποκαΐδια
είχαν απομείνει
μικρά κομμάτια καθρέφτη
με ερωτικές σκηνές
αποτυπωμένες πάνω τους.
Στον αέρα
φτερούγιζε
ένα χαρτάκι.
Το πήρε
κι έγραψε
το ποίημα.

Καταγραφή
Γρήγορα, χέρι μου, γράψε.
Για το κακό και τ’ άδικο που μας κυκλώνει.
Για την Ιστορία που μυρίζει θάνατο!
Γράψε, γι’ αυτά που ’γιναν ’κείνη τη νύχτα.
Όταν τ’ άλογα, τρομαγμένα, κάλπαζαν στον αέρα
κι η σελήνη έκλαιγε μαύρο αίμα.
Διέσωσε το μακελειό που κατέγραψαν τα μάτια.
Αποτύπωσε το ανατριχιαστικό στρατιωτικό παράγγελμα
που αναγνώρισαν τ’ αυτιά.
Ζωγράφισε όσα φωτογράφησαν οι ουρανοί.
Περιέγραψε τούτα τα ματωμένα νεανικά κορμιά
πως έγερναν στο χώμα.
Σημείωσε τις λέξεις που ξεχώριζαν μέσα από τις κραυγές.
Εκεί βρίσκεται η αλήθεια.
Γράψε, γράψε, μη λυπάσαι τα δάχτυλα,
ακόμη κι αν σπάσουν σαν πήλινα αγγεία.
Προσπάθησε να χωρέσουν σε τούτα τα γράμματα
όλοι οι πυροβολισμοί που ’πεσαν
κάτω από τα ακίνητα μάτια των αγγέλων.
Κατέγραψε αυτά τα τραγούδια
που αγωνίζονται να νικήσουν
το κροτάλισμα των πολυβόλων.
Γράψε για τις σιωπές ανάμεσα
στα χτυπήματα και τα γαυγίσματα
των ένστολων βασανιστών.
Γρήγορα! Πριν στεγνώσουν τα αίματα!
Γράψε γι’ αυτές τις μαύρες ώρες,
τότε που πάγωσαν οι δείχτες του χρόνου.
Ονομάτισε, μία – μία, όλες εκείνες τις σκιές
των σκοτωμένων
που ’χαν το θάρρος
να πουν όχι.

Νυχτερινή έμπνευση
Κρύο χέρι
τη νύχτα
σχηματίζει λέξεις
στο χαρτί.
Αναμμένη λάμπα
ζεσταίνει τα όνειρα
καθώς προσμένουν με αγωνία
την ολοκλήρωσή τους
το ξημέρωμα.
Γυμνό κρεβάτι
το σώμα περιμένει
μετά από άλλη μια παράσταση
να τ’ αγκαλιάσει
σα μια ερωμένη.
Πρωινό φως
ξεπροβοδίζει
το ποίημα
σ’ ένα ταξίδι αβέβαιο
μα τόσο επαναστατικά
γοητευτικό.

Εμπρηστικό χαρμάνι
Σε κάθε ποίημα
ξορκίζω
ένα φόβο
κρύβω
ένα όνειρο
κλείνω
μια κραυγή
σταλάζω
μια σταγόνα αίμα
θάβω
ένα θάνατο.
Κάποτε
όλα αυτά τ’ ανθρώπινα υλικά
αναμεμιγμένα
στων ποιημάτων τη διάσταση
ίσως
γίνουν χαρμάνι
εμπρηστικό.

Μεταλλικό ποίημα
Γυαλίζουν οι στίχοι
μεταλλικοί
και νιώθω το χέρι μου
σφυρί
και το χαρτί
αμόνι.
Γυαλίζουν οι λέξεις
κοκκινωπές
απ’ το αίμα των ονείρων μου
σμιλεμένες
κι είμαι ένας ακόμα «ποιητής»
που αιμορραγεί
κλεισμένος
στης κόλασης μου
τούτη την κρύπτη την μεταλλική.

Στίχοι
Στίχοι αναμμένοι
σα μικρά κεράκια
φωτίζουν τη στιγμή.
--
Στίχοι καρφωμένοι
σα λαβωμένα ζώα
ουρλιάζουν
στο χαρτί.
--
Στίχοι ανθισμένοι
σαν κόκκινα λουλούδια
στολίζουν
την πληγή.
--
Στίχοι παγωμένοι
σα χιονισμένοι τάφοι
κείτονται
στη σιωπή.

Λέξεις
Παλεύω τις νύχτες
τις λέξεις να βρω
μέσα απ’ τα σκοτάδια
και τα όνειρα.
Γλυστράω τις νύχτες
μεσ’ στων ανθρώπων τις πληγές
τις λέξεις ν’ ανασύρω
ματωμένες
και να τις τοποθετήσω
μια – μια, έτσι κόκκινες
στου χαρτιού
το λευκό,
να πάρουν
σάρκα και φωνή
των βασάνων να γίνουν
η κραυγή.
Προσμένω τις νύχτες
των λέξεων ν’ ακούσω
την ηχώ
μέσα σου
να πάλλεται
σα μνήμη, αγάπη
κι επανάσταση.

Λαβύρινθος
Έχω τοποθετήσει
τη ζωή μου
πάνω σ’ ένα λευκό χαρτί
που μου ’χει γίνει
δέρμα.
Μελάνι το αίμα.
Γλυστράνε από μέσα του
οι λέξεις
γυμνές, εκτεθειμένες
στην ερημιά του βίου
στη μοναξιά του χρόνου
τυλιγμένες
απ’ τα συρματοπλέγματα
της σάρκας.
Με δυο φτερούγες
εύθραυστες
φτιαγμένες από όνειρο
πορεύομαι
στο λαβύρινθο
τ’ απείρου.

Έκθεση ονείρων
Συλλέγω όνειρα
στους δρόμους
της λερωμένης μας ζωής
ποδοπατημένα
πάνω στα φθαρμένα φεϊγβολάν
που καλούν σε εξέγερση.
Αραδιάζω όνειρα
σ’ ένα πρόχειρο χαρτί
τσαλακωμένο
κάτω απ’ το μαξιλάρι
του ύπνου
και του έρωτα.
Εκθέτω όνειρα
ακουμπισμένα
σε κόκκινα λουλούδια
σαν ανοιχτό
ανθισμένο κάλεσμα
στον μικρό μου κήπο.

Σιωπηλά κεριά
Ανάβουν τα ποιήματα
ξαφνικά
μέσα στο σκοτάδι του νου
σαν σιωπηλά κεριά.
Φαίνονται οι φλόγες
στα μάτια
κι οι λέξεις
στάζουν καυτές
στο χαρτί
σαν τα σώματα των εραστών
που πλαγιάζουν πυρπολημένα.
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Το λαϊκό τραγούδι κάθεται απ’ έξω κρυώνει και πονάει και λεφτά δεν έχει να πληρώσει να μπει μέσα.
Θωμάς Γκόρπας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

24/1/2012 Πέθανε σε νοσοκομείο της Αθήνας, λίγες ώρες μετά από τροχαίο δυστύχημα ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
25/1/1925 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο συνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας