145 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
24.01.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Κατερίνα Κοφινά

Οικογένεια Γ. Π. | Μέρος 15ο

Η αθέατη πλευρά της Σελήνης

Κατερίνα Κοφινά

Μια μεγάλη οικογένεια. Ένα ολόκληρο σόι και πολλά ξαδέρφια σκιαγραφούν τον καμβά του βιβλίου. Είναι άνθρωποι με πάθη και ενοχές , που προσπαθούν να κάνουν την ζωή τους υποφερτή. Είναι τα πιόνια στην μεγάλη σκακιέρα της ζωής και συνήθως είναι οι χαμένοι. Μέσα από τους αδύναμους αυτούς ήρωες και το αδιέξοδο της ζωής τους έρχεται στην επιφάνεια  όλη η βρωμιά που κρύβεται κάτω από το πέπλο της φαινομενικά καλής οικογένειας.
Κατερίνα Π. Κοφιν

 ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ


Η Αγγελική βρισκόταν στο σπίτι της Έλενας. Η ώρα ήταν δέκα το βράδυ. Ο Ιάσωνας  είχε γυρίσει από το γραφείο του και όλοι μαζί έπιναν ένα ποτό στο σαλόνι. Η Έλενα δεν τους είχε πει ακόμα  πως είχε βιντεοσκοπήσει την Σοφία   την προηγούμενη ημέρα.  Ήθελε πρώτα να χαλαρώσουν πίνοντας τα ποτά τους. Ο Ιάσωνας με την Αγγελική κάπνιζαν συζητώντας για τις δουλειές τους. Η Έλενα έβαλε ακόμα μια δόση ουίσκι στο ποτήρι της. Πρόσθεσε πάγο και ήπιε μια γουλιά. Κάθισε αναπαυτικά  στην απέναντι από τον μεγάλο καναπέ πολυθρόνα και είπε ατάραχα.
-Το ξέρετε πως η Σοφία   έχει δεσμό με τον Παύλο της Ελισάβετ;- Μεμιάς η Αγγελική και ο Ιάσωνας γύρισαν προς το μέρος της με το στόμα ανοιχτό. Η Έλενα χαμογέλασε βλέποντας την χαζή τους έκφραση και άναψε τσιγάρο. Έβγαλε τον καπνό από μέσα της και δίπλωσε τα καλλίγραμμα πόδια της.
-Τι;…………… Τι έκανε λέει;……….. Είσαι σίγουρη;- Τραύλισε η Αγγελική.
-Μα τι είναι τώρα αυτά που λες; Είσαι με τα καλά σου;- Πετάχτηκε συγχυσμένος ο Ιάσωνας.
-Μέχρι στιγμής τα λογικά μου είναι καλά , τα ματάκια μου βλέπουν και τα αυτιά μου ακούνε περίφημα. Αλλά για να σας αποδείξω πως όλα αυτά  είναι αληθινά σας τράβηξα εδώ , ένα πολύ αποκαλυπτικό βίντεο με το κινητό μου τηλέφωνο. Σε αυτό το σημείο Ιάσωνα θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που δεν τσιγκουνεύτηκες καθόλου στην αγορά , αυτού του πανάκριβου Νόκια. Τα λεφτά του όπως θα δεις έπιασαν τόπο.- Τους είπε και πλησίασε στον καναπέ που καθόντουσαν. Έβαλε το βίντεο σε λειτουργία και ανέβασε την ένταση της φωνής. Μέσα σε λίγα λεπτά η Σοφία   και ο Παύλος πέρασαν μπροστά από τα μάτια του Ιάσωνα και της Αγγελικής. Ότι είχαν πει ακούστηκε καθαρά. Λίγα λεπτά μετά όταν το βίντεο τελείωσε ο Ιάσωνας έσκυψε το κεφάλι του, και έκρυψε το πρόσωπο του μέσα στις παλάμες του. Ήταν το μόνο που μπόρεσε να κάνει. Η Αγγελική σηκώθηκε όρθια , άναψε τσιγάρο και βημάτισε για λίγο στο δωμάτιο. Μετά κάθισε ξανά στον καναπέ και τελείωσε το ουίσκι της. Η Έλενα τους κοιτούσε καπνίζοντας. Ο Ιάσωνας τελικά έσπασε πρώτος τη σιωπή του.
-Πως το τράβηξες αυτό το βίντεο;- Είπε  απευθύνοντας το λόγο στη γυναίκα του.
-Εχτές  το απόγευμα  είχα πάει να ψωνίσω. Την ώρα που ετοιμαζόμουν να μπω στο αυτοκίνητο ,  βλέπω στον απέναντι δρόμο , την Σοφία  να οδηγεί μέσα στο αμάξι της. Ήταν νωρίς το απόγευμα. Τέτοια ώρα είναι κανονικά στο φροντιστήριο της. Το βρήκα ύποπτο και την ακολούθησα από κάποια απόσταση. Στο είχα πει Ιάσωνα πως θα το έκανα αυτό , από τη στιγμή που η Ελισάβετ και η Αγγελική , μου είχαν εκμυστηρευτεί τον δεσμό της , με τον φίλο σου τον Γιάννη. Υπέθεσα πως μια τέτοια γυναίκα δεν θα σταματούσε στον ένα εραστή. Θα είχε και άλλον , η και περισσότερους. Δεν έπεσα έξω. Την είδα να μπαίνει σε μια πολυκατοικία. Πήγα ως εκεί και κοίταξα τα κουδούνια. Σε ένα από αυτά φιγουράριζε το όνομα του Παύλου. Δυο χρόνια που ήταν ζευγάρι με την Ελισάβετ δεν είχε τύχει να μάθω που μένει. Τέλος πάντων. Μπήκα και ανέβηκα στο τρίτο πάτωμα. Ο Παύλος έμενε σε ένα από τα δυο διαμερίσματα που είχε ο όροφος. Κρύφτηκα στη σκάλα που έβγαζε στην ταράτσα της πολυκατοικίας και περίμενα. Μετά από μια ώρα η και περισσότερο εκείνη βγήκε από το διαμέρισμα και τα υπόλοιπα τα ξέρετε. – Απάντησε η Έλενα και ήπιε ξανά από το ποτό της.
-Έχουμε σοβαρό πρόβλημα με αυτή τη γυναίκα. Δε μπορώ να καταλάβω  πως και πότε τα έφτιαξε με τον Παύλο. Ευτυχώς που έχουν χωρίσει με την Ελισάβετ.- Είπε νευρικά η Αγγελική.
-Χώρισαν; Πότε έγινε αυτό;- Πετάχτηκε λέγοντας ο Ιάσωνας.
-Έγινε μωρό μου ,αλλά το ξέραμε μόνο εμείς και η οικογένεια της.- Του απάντησε η Έλενα και συνέχισε απευθύνοντας το λόγο στην  Αγγελική.
-Τι θα κάνουμε;-
-Δεν ξέρω Έλενα. Σίγουρα όμως δεν μπορούμε να το κρατήσουμε , για πολύ ακόμα μυστικό , από τον Βασίλη.-
-Τι ρεζιλίκι Χριστέ μου; Θα ξεφτιλιστούμε στην πόλη οικογενειακός. Πρώτα ο Στέφανος , τώρα η Σοφία  μετά ποιος έχει σειρά;- Είπε θλιμμένα ο Ιάσωνας. Η Έλενα σκέφτηκε το δικό της ένοχο μυστικό με την Γιώτα και ρίγησε. Αν και αυτό γινόταν γνωστό ο Ιάσωνας θα την χώριζε. Άναψε γρήγορα τσιγάρο με χέρια που έτρεμαν και κοίταξε το πάτωμα. Δεν μπορούσε να αντικρίσει τον άντρα της.
-Αυτά συμβαίνουν  Ιάσωνα. Το θέμα είναι να αποφύγουμε την κρίση. Φαίνεται όμως πως η Σοφία  έχει βάλει σκοπό να μας καταστρέψει όλους.- Απάντησε η Αγγελική.
-Μα εδώ τα πράγματα είναι τραγικά. Δε μπορούμε και δεν θα καταφέρουμε να αποφύγουμε την κρίση. Αν αυτή η γυναίκα είναι τόσο αδίσταχτη στο τέλος θα ριχτεί και σε μένα. Τι μπορούμε να κάνουμε;- Συνέχισε ο Ιάσωνας.
-Εσύ τουλάχιστον αγάπη μου προσπάθησε να μη σε πιάσουν  τα μάγια της. Αυτό μας έλειπε τώρα , να πέσεις στον έρωτα της Σοφίας. - Είπε νευριασμένη η Έλενα.
-Μα για ποιόν με πέρασες; Δεν υπάρχει περίπτωση. Ηρέμησε καλή μου.-
-Εγώ λέω να ηρεμίσουμε όλοι και να σκεφτούμε τι θα κάνουμε.- Είπε η Αγγελική. Το ζευγάρι σταμάτησε και κάθισαν αμφότεροι στον καναπέ. Η Αγγελική συνέχισε.
-Νομίζω πως ήρθε  η ώρα να το πούμε στην οικογένεια. Να το μάθουν οι γονείς μας και όλοι μαζί να αποφασίσουμε , αν θα το αναφέρουμε στον Βασίλη η θα του το κρύψουμε και θα τον αφήσουμε να το ανακαλύψει μόνος του. Αυτή την Κυριακή λέω να βρεθούμε εδώ στο σπίτι σας. Μπορείς να μας καλέσεις για φαγητό το μεσημέρι. Καταλαβαίνεις Έλενα. Ένα κάλεσμα για φαγητό δεν θα τους  κάνει να υποψιαστούν πως για άλλο τους θέλουμε.-
-Συμφωνώ. Θα σας ετοιμάσω κάτι σπεσιαλιτέ μου, που θα γλύφετε τα χέρια σας.- είπε η Έλενα όλο χαρά.
-Εσύ καλή μου και νερό να βράσεις θα το πιούμε. Πολύ καλά λοιπόν. Μόνο να μη το μάθει ο Βασίλης.-
-Εντάξει Αγγελική. Νομίζω πως κατά της μια το μεσημέρι είναι η καλύτερη ώρα για να συγκεντρωθούμε.- είπε ο Ιάσωνας.
-Τέλεια. Σας ευχαριστώ. Είναι όμως ώρα να φύγω. Θα τα πούμε την Κυριακή και ως τότε το μυστικό θα μείνει μεταξύ μας.-


Την ίδια ώρα ο Σπύρος Μάντεκας βρισκόταν στο μπάνιο. Βγαίνοντας σκεφτόταν την χτεσινή νύχτα που είχε φιλήσει την Ελισάβετ.  Δεν είχε μπλέξει τη δουλειά  με τον έρωτα και δυστυχώς εκείνη η δουλειά   δεν είχε τελειώσει ακόμα. Ο δολοφόνος του Σωτήρη  δεν είχε βρεθεί και εκείνος ο Σπύρος Μάντεκας είχε αφεθεί στο απαλό άγγιγμα της Ελισάβετ. Βγήκε από το μπάνιο με μια πετσέτα γύρω από τη μέση του και ξάπλωσε στο κρεβάτι. Άναψε τσιγάρο. Ο καπνός σχημάτισε το πρόσωπο της Αρετής. Ο Σπύρος δάκρυσε. Η μορφή της αδερφής του τον ακολουθούσε παντού. Ήταν η μοναδική γυναίκα στη ζωή του που μπορούσε να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του. Αλλά το προηγούμενο  βράδυ μια άλλη γυναίκα τον είχε πλησιάσει. Έψαξε μέσα του να βρει τι αισθανόταν για την Ελισάβετ. Του άρεσε. Από την πρώτη στιγμή που την είχε δει. Όμως η διαφορά ήταν πως εκείνος δεν είχε έρθει σε εκείνη την πόλη για να αγαπήσει. Είχε έρθει για να διαλευκάνει ένα φόνο. Και ακόμα μετά από τόσους μήνες δεν είχε τίποτα στα χέρια του. Προσπάθησε να ξεχάσει την Ελισάβετ και απασχόλησε το μυαλό του  με την υπόθεση της δολοφονίας του Σωτήρη. Ο Αλέκος Ρέικο θα έπρεπε να δει την πρώην γυναίκα του και από αυτή να μάθει όλη την αλήθεια για το δεύτερο παιδί. Αν υπήρχε και η πρώην σύζυγος δεν του έλεγε ψέματα. Αν όμως υπήρχε αυτό το παιδί , θα υπήρχε μια πιθανότητα να είναι εκείνο ο δολοφόνος του αδερφού του. Πόσες πιθανότητες όμως υπήρχαν για να συμβεί κάτι τέτοιο; Κατ’ αρχή θα έπρεπε να γνώριζε αν ήταν υιοθετημένο. Μετά αν είχε το κουράγιο να μάθει την ταυτότητα των φυσικών του γονιών. Λίγα παιδιά το έκαναν αυτό. Τα περισσότερα όταν μάθαιναν πως είχαν υιοθετηθεί απλά πάγωνε μέσα τους η ανάγκη να βρουν ποιος τους έφερε σε αυτή τη ζωή. Ήταν απόλυτα κατανοητό αυτό. Από τη στιγμή που ο φυσικός σου γονιός σε πετά στο δρόμο , γιατί θα έπρεπε εσύ να τον ψάξεις;  Υπήρχαν όμως και οι εξαιρέσεις . Κάποια από αυτά τα παιδιά ψάχνουν όλη τους τη ζωή για να ανακαλύψουν ποιος τους γέννησε. Άλλα καταφέρνουν να βρουν την αλήθεια. Άλλα όχι. Άλλα την βρίσκουν και μπορεί οι γονείς να έχουν φύγει από τη ζωή. Όχι. Οι πιθανότητες ήταν λίγες να είναι δολοφόνος του Σωτήρη ο χαμένος αδερφός η αδερφή του. Ο Σπύρος ξεφύσησε και έσβησε το τσιγάρο. Σηκώθηκε από το κρεβάτι και αφού ντύθηκε , βγήκε για μια βόλτα. Περπάτησε κατά μήκος της παραλίας και χάζεψε τα ψαροκάικα στη προβλήτα. Όρθιος αγνάντεψε για αρκετή ώρα τη θάλασσα , προσπαθώντας να ταιριάξει όλα τα κομμάτια της υπόθεσης. Αν τελικά ο δολοφόνος ήταν πράγματι αυτό το κρυμμένο παιδί ,θα έπρεπε να ζει στην ίδια πόλη. Θα ήξερε σίγουρα την οικογένεια. Θα ήταν μέσα στην οικογένεια για να μπορέσει να μάθει τον κρυφό ερωτικό δεσμό του Σωτήρη με τον Στέφανο. Όχι. Ο δολοφόνος ήταν σίγουρα κάποιος της οικογένειας. Αλλά ποιος είχε συμφέρον από το θάνατο του Σωτήρη; Κανείς τους σύμφωνα με τις καταθέσεις , δεν ήξερε πως ο Σωτήρης ήταν ο γιος του Ρέικο. Μήπως τελικά ο φόνος αυτός δεν  έγινε για το χρήμα; Μήπως έγινε από εκδίκηση; Ο Σωτήρης δεν ήταν και το καλύτερο παιδί. Ποιος λοιπόν είχε λόγο να τον σκοτώσει; Μα φυσικά ο Στέφανος. Ο Σπύρος άναψε τσιγάρο και τράβηξε μια γερή ρουφηξιά. Δεν ήταν δυνατόν να το έκανε ο Στέφανος. Δεν είχε τα κότσια για να το πράξει. Δεν είχε το βλέμμα του φονιά. Ο Σπύρος είχε κάνει ένα κύκλο και ήταν ξανά στην αρχή. Μα είχε μάθει να περιμένει. Θα περίμενε λοιπόν να δει αν αυτό το χαμένο παιδί ήταν αγόρι η κορίτσι. Αν μάθαιναν και την ταυτότητα του θα μπορούσε να έχει κάτι χειροπιαστό. Με το τσιγάρο να σιγοκαίει ανάμεσα στα χείλη του , ο Σπύρος γύρισε πίσω στο ξενοδοχείο. Ανέβηκε ως το δωμάτιο του , άνοιξε την πόρτα και μπήκε στο δωμάτιο. Πριν προλάβει να ανάψει τα φώτα άκουσε μια γυναικεία φωνή να του λέει.
Μην ανάψεις φως. Έλα σιγά ως το κρεβάτι σου.- Ο Σπύρος ξαφνιάστηκε. Ποια ήταν εκείνη η γυναίκα που του μίλησε και πως μπήκε στο δωμάτιο του; Δεν μπορούσε να σκεφτεί τίποτα. Έτσι αποφάσισε να πάει ως το κρεβάτι του με επιφυλακτικά βήματα. Τότε το πορτατίφ πάνω στο κομοδίνο , άναψε  και είδε την Ελισάβετ να κάθεται σε μια πολυθρόνα.
-Ελισάβετ τι κάνεις εδώ; Πως μπήκες στο δωμάτιο μου;- Την ρώτησε έκπληκτος.
-Το πώς μπήκα είναι πολύ απλό. Το ξενοδοχείο ανήκει στο θείο Μάρκο. Το τι κάνω εδώ φαντάζομαι πως το ξέρεις.- Του απάντησε ήρεμα εκείνη και σηκώθηκε όρθια. Ο Σπύρος πήγε να ανάψει το φως του δωματίου.
-Μην ανάβεις άλλα φώτα , σε παρακαλώ. Μας φτάνει του πορτατίφ.- Τον παρακάλεσε και τον πλησίασε. Ο Σπύρος την κοιτούσε και του ήταν διαβολικά δύσκολο να πει έστω και μια λέξη.
-Δε μου αρέσει να με ανάβουν και μετά να φεύγουν. Τι φοβήθηκες. Μήπως με αγαπήσεις;- Τον ρώτησε μιλώντας απαλά κοντά στο αυτί του Σπύρου. Εκείνος πρόβαλε ξανά την δικαιολογία που είχε αναφέρει και πιο πριν στο σπίτι της Ελισάβετ.
-Ήρθα σε αυτή την πόλη για να βρω ένα δολοφόνο. Δεν έχω συνδυάσει ποτέ τη δουλειά με τον έρωτα.- Της απάντησε ο Σπύρος και απομακρύνθηκε από κοντά της. Το απαλό γυναικείο άρωμα της Ελισάβετ του είχε κόψει την ανάσα. Άναψε τσιγάρο για να μη δείξει την ανασφάλεια που του προκαλούσαν οι γυναίκες και της πρόσφερε ένα. Η Ελισάβετ το πήρε και το απόθεσε απαλά στα χείλη της. Εκείνος το άναψε με τον φτηνό του αναπτήρα. Κάθισαν στο κρεβάτι χωρίς να μπορέσουν να κοιταχτούν μεταξύ τους. Η Ελισάβετ είχε έρθει για ένα και μοναδικό σκοπό. Να του πει αυτό που αισθανόταν. Και το έκανε χωρίς να κομπιάσει ούτε λεπτό.
-Κύριε αστυνόμε δεν ξέρω πως θα το πάρετε αυτό , αλλά νομίζω πως είμαι ερωτευμένη μαζί σας.- Ο Σπύρος γύρισε και την κοίταξε. Το τσιγάρο ήταν κολλημένο ανάμεσα στα χείλη του. Τα μάτια του ήταν κόκκινα από την νικοτίνη.
-Λοιπόν; Δεν θα το σχολιάσεις; Δεν σου κάνει καμία εντύπωση;-Του είπε εκείνη.
-Είναι δύσκολη λέξη η <<αγάπη>>. Την ξεστομίζουν πολλοί , αλλά αμφιβάλω αν την νιώθουν πραγματικά.-
-Το τελευταίο που περίμενα από εσένα είναι η φιλοσοφημένη σου άποψη για την αγάπη. Το μόνο που μπορώ να καταλάβω είναι πως δεν ενδιαφέρεσαι όπως εγώ. Δεν πειράζει. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος με απορρίπτει.- Απάντησε πληγωμένη η Ελισάβετ και έκανε να σηκωθεί από το κρεβάτι. Ο Σπύρος την κράτησε από το χέρι και την τράβηξε επάνω του. Την φίλησε με πάθος. Η Ελισάβετ νόμιζε πως ζούσε ένα πανέμορφο όνειρο από το οποίο δεν ήθελε να ξυπνήσει ποτέ. Η φωνή του Σπύρου την επανάφερε στην πραγματικότητα.
-Σε αγαπώ πολύ Ελισάβετ. Όμως δεν ξέρω να μιλώ όμορφα στις γυναίκες και μάλλον είμαι αδέξιος όταν πρόκειται για τον έρωτα. Κάπως τραχύς και χοντροκομμένος. Μόνο μέσα στη δουλειά μου νιώθω άνετα. – Της είπε και την κοίταξε στα μάτια. Η Ελισάβετ του χάιδεψε το πρόσωπο.
-Δεν μου αρέσουν οι άντρες που μιλάνε πολύ. Προτιμώ να μου δείχνουν με πράξεις ότι με νοιάζονται.- Του είπε εκείνη και ο Σπύρος  έκλεισε το φως. Με ήρεμες κινήσεις έγδυσε την Ελισάβετ και εκείνη ξεκούμπωσε το πουκάμισο του και τον φίλησε στο στήθος. Έκαναν έρωτα για αρκετή ώρα και όταν τελείωσαν έμειναν αγκαλιασμένοι ανασαίνοντας βαριά. Έξω στη θάλασσα ένας παγωμένος βοριάς  είχε αρχίσει να δημιουργεί ρυτίδες στην επιφάνεια της. Απέναντι από το ξενοδοχείο βρισκόταν χωμένος στο παλτό του ο Μηνάς.  Κοιτούσε το δωμάτιο του Σπύρου. Είχε έρθει στην πόλη από το απόγευμα και παρακολουθούσε την Ελισάβετ από απόσταση. Ήθελε να την βρει μόνη και να της μιλήσει.  Δεν χρειάστηκε πολύ για να καταλάβει πως η ξαδέλφη του είχε ένα νέο φλερτ στη ζωή της. Ήταν όμως βρώμικο από την μεριά της να του κρύψει το χωρισμό της από τον Παύλο. Και πάλι ο χρόνος τον δικαίωσε. Η Ελισάβετ δεν μπορούσε να μείνει με τον Παύλο. Δεν είχαν κοινά μεταξύ τους. Ο πληγωμένος έρωτας του Μηνά   έκανε τα χείλη του να τραβηχτούν με θυμό. Ήθελε την Ελισάβετ περισσότερο τώρα παρά άλλοτε. Την ήθελε χωρίς ρούχα. Γυμνή κάτω από εκείνον. Την περίμενε πολλά χρόνια στη ζωή του. Αλλά  εκείνη δεν ενδιαφερόταν για τον πόνο που του προξενούσε. Ο Μηνάς είχε κουραστεί. Πιο πολύ όμως ήταν θυμωμένος και ζήλευε αφόρητα. Άναψε τσιγάρο και μπήκε στο αμάξι του. πάτησε ως το τέρμα το γκάζι και εξαφανίστηκε στην σιγαλιά της νύχτας.

Δυο μέρες μετά ο Αλέκος Ρέικο δέχτηκε ξανά ακόμα ένα τηλεφώνημα από την πρώην γυναίκα του.
-Αλέκο θέλω αυτή τη φορά να με ακούσεις και θα σε παρακαλέσω να μην κλείσεις το τηλέφωνο.- του είπε εκείνη ψυχρά.
-Δε το έχω σκοπό Ελπίδα. Πες μου αυτά που έχεις να μου πεις για να τελειώσουμε μια ώρα νωρίτερα.-
-Λοιπόν αυτό είναι που ήθελα. Να με αφήσεις να σου εξηγήσω. Δεν υπάρχουν ψέματα  σε αυτή την εξομολόγηση Αλέκο. Έχουμε και άλλο παιδί. Όταν εκείνη την ημέρα έφυγα από το σπίτι μας είχα ήδη καθυστέρηση δυο εβδομάδων. Δεν έδωσα όμως και πολύ σημασία. Καμιά φορά ο κύκλος μου τρελαινόταν εντελώς. Είχαμε μαλώσει πολύ άσχημα εκείνη την ημέρα.-
-Ναι το θυμάμαι πολύ καλά. Ευτυχώς που ο Σωτήρης ήταν στο σπίτι των γονιών σου.-
-Ο εγωισμός και των δυο μας δεν μας άφησε να δούμε τα πράγματα καθαρά Αλέκο. Αλλά δεν θα αναλύσουμε τώρα αυτά που έγιναν στο παρελθόν. Σε πήρα τηλέφωνο για ένα γεγονός που είναι πέρα για πέρα αληθινό. Κατάλαβα πως ήμουν έγκυος μετά το τέλος του μήνα , όταν έκανα το τεστ. Θα μπορούσα να το είχα βγάλει. Δε το έκανα. Το γέννησα και το έδωσα σε μια φίλη μου που δούλευε σε ένα ορφανοτροφείο. Είχαμε συνεννοηθεί να το αφήσει στην πόρτα του ιδρύματος πολύ πρωί. Και έτσι έγινε. Το βρήκε εκείνη τυχαία και το παρέδωσε στην διεύθυνση του ιδρύματος. Μετά την όρκισα να μη πει ποτέ σε κανέναν για την ύπαρξη αυτού του παιδιού.-
-Μα γιατί; Γιατί το έκανες αυτό;-
-Ήθελα να σε εκδικηθώ Αλέκο. Ήμουν θυμωμένη μαζί σου. Ίσως και να τρελάθηκα. Δε θα το αναλύσω τώρα.-
-Και αυτό ήταν πάντα το αδύνατο σημείο του χαρακτήρα σου Ελπίδα. Ποτέ σου δεν ανέλυσες , δεν σκέφτηκες , ποτέ σου δεν ωρίμασες.-
-Εντάξει Αλέκο έχεις δίκιο. Το θέμα είναι πως πρέπει να βρεθούμε. Να έρθεις στον Καναδά. Αυτά δεν λύνονται από το τηλέφωνο.-
-Πολύ καλά Ελπίδα. Θα έρθω στην Αμερική. Έτσι και αλλιώς δεν έχω να προσφέρω κάτι , εδώ που βρίσκομαι. Ότι πληροφορίες είχα για τον γιο μας , της είπα όλες στον αστυνόμο που έχει αναλάβει την εξιχνίαση του φόνου. Αν υπάρχει όπως λες αυτό το παιδί , τότε πρέπει να μου πεις τα πάντα για την ταυτότητα του. Την ξέρεις έτσι δεν είναι;-
-Και βέβαια Αλέκο. Γνωρίζω τα πάντα για τους ανθρώπους που το μεγάλωσαν. Έχω μετανιώσει που το άφησα το παιδί , αλλά δεν θα μπορούσα να φτιάξω ξανά τη ζωή μου , έχοντας ένα μωρό στην αγκαλιά μου. Το καταλαβαίνεις έτσι δεν είναι;-
-Αυτό που καταλαβαίνω εγώ είναι πως παραμένεις αδιόρθωτη ακόμα και τώρα που γέρασες. Δεν είμαι όμως εγώ αυτός που θα σου δώσει άφεση αμαρτιών. Μόλις κλείσω το εισιτήριο μου θα σε πάρω τηλέφωνο.-
-Να με πάρεις σε αυτό το νούμερο. Είναι το κινητό μου. Δεν θα ήθελα να καταλάβει τίποτα ο σύζυγος μου.-
-Πολύ καλά Ελπίδα. Θα σε ενημερώσω σύντομα πιστεύω.- Της απάντησε ο Ρέικο και έκλεισε το τηλέφωνο.

Εκείνη την κρύα Κυριακή  η Έλενα είχε αρχίσει να υποδέχεται τους συγγενείς του άντρα της στο σπίτι. Τους είχε καλέσει για το μεσημεριανό τραπέζι μετά  από προτροπή της Αγγελικής. Κανείς από τους καλεσμένους δεν γνώριζε πως η Αγγελική , τους είχε μαζέψει με σκοπό να τους αποκαλύψει τα πάντα , γύρω από τις βρώμικες πράξεις της Σοφίας.  Πρώτα είχαν φτάσει ο Μάρκος με τη Βούλα και μετά ακολούθησαν η Ανθή , η Αθηνά και ο Κώστας , ο Στέφανος μαζί με την Ελισάβετ και η Αγγελική που έφτασε λίγο αργοπορημένη. Κάθισαν στο τραπέζι και απόλαυσαν τα εδέσματα που είχε φτιάξει η Έλενα. Όλοι είχαν μόνο καλά λόγια να πουν για την μαγειρική της. ο Ιάσωνας καμάρωνε για εκείνη και η Έλενα προσπαθούσε να ξεχάσει πως ήταν ερωτευμένη με την φίλη της. Μετά το φαγητό οι καλεσμένοι  πήγαν στο σαλόνι για καφέ και κουβέντα. Το έκαναν συχνά όταν βρισκόντουσαν όλοι μαζί. Για την Αγγελική ήταν η κατάλληλη ευκαιρία να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον  τους. Καθισμένη σε μια αναπαυτική πολυθρόνα και απολαμβάνοντας τον καφέ της τους είπε.
-Ελπίζω να μη διακόπτω τις κουβέντες που κάνετε μεταξύ σας , αλλά η σημερινή πρόσκληση , για φαγητό είχε και άλλο ένα σκέλος.-
-Δηλαδή; Έχεις να μας ανακοινώσεις  κάτι;- Την ρώτησε σοβαρά ο πατέρας της , πίνοντας λίγο από τον καφέ του.
-Μήπως σου συμβαίνει τίποτα καλή μου;- Συνέχισε ρωτώντας  η Ανθή. Η Ελισάβετ και ο Στέφανος κοίταξαν με απορία την Αγγελική. Τι θα τους έλεγε;
-Σε μένα δεν συμβαίνει τίποτα. Όπως βλέπετε από την συγκέντρωση λείπει ο Βασίλης με τη Σοφία.  Έγινε σκόπιμα από την μεριά μου. Αυτά που θα σας αποκαλύψω αφορούν τη Σοφία.  Τα νέα δυστυχώς είναι άσχημα. Εγώ η Ελισάβετ , ο Στέφανος , ο Ιάσωνας και η  Έλενα  έτυχε να μάθουμε γεγονότα από την ζωή αυτής της γυναίκας. Τα ξέρουμε σχεδόν ένα χρόνο.-
-Αγγελική μου αρχίζω να φοβάμαι. Τι συμβαίνει παιδί μου; Τι έγινε αυτή τη φορά;- Πετάχτηκε φοβισμένη η Αθηνά. Ο Κώστας της κράτησε το χέρι.
-Θεία μου θα σας τα πω όλα. Από εσάς θέλω να κρατήσετε την ψυχραιμία σας. Πριν λοιπόν από ένα χρόνο πάνω κάτω , έτυχε να κάνω μια βόλτα ως το δάσος της πόλης. Εκείνη όμως τη νύχτα πέρασα μέσα από τον χωματόδρομο. Κάποια στιγμή είδα ένα αμάξι. Κατάλαβα πως κάποιο ζευγαράκι  θα είχε βγει ραντεβού. Ανέπτυξα ταχύτητα για να το προσπεράσω. Και τότε ένα γυναικείο κεφάλι εμφανίστηκε στο πίσω μέρος εκείνου του αυτοκινήτου. Φευγαλέα είδα το πρόσωπο της Σοφίας. Η αλήθεια είναι πως σοκαρίστηκα. Ήταν προφανές πως είχε εραστή. Όταν μπόρεσα να το χωνέψω μέσα μου , το είπα στην Ελισάβετ  και επειδή ήθελα να δω με ποιόν είχε παράνομο δεσμό , προσέλαβα ντέντεκτιβ από την Αθήνα. Τα αποτελέσματα της έρευνας του , είναι σε  αυτές τις φωτογραφίες. Θα σε παρακαλέσω Στέφανε να τις περάσεις στους γονείς μας  και μετά στους υπόλοιπους.- Είπε αρκετά σοβαρή η Αγγελική και άναψε τσιγάρο με απόλυτη ηρεμία. Οι φωτογραφίες έκαναν τον κύκλο των παρευρισκόμενων και τελευταία τις πήρε στα χέρια της η Ανθή. Με το που τις κοίταξε τα μάτια της γούρλωσαν και η αναπνοή της κόπηκε , για λίγα δευτερόλεπτα. Μετά αναστέναξε και είπε στην Αγγελική.
-Δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που είδαν τα μάτια μου. Μα η Σοφία να έχει εραστή; Και μάλιστα τον Γιάννη; Αυτό είναι εξωφρενικό. Τον Γιάννη τον ξέρω από τόσο δα παιδάκι.-
-Μητέρα αυτή είναι μόνο η αρχή. Πριν λίγο καιρό εγώ μόνη μου , ανακάλυψα ότι η Σοφία   έχει και άλλο εραστή.- Μπήκε στην κουβέντα δυναμικά η Έλενα.
-Έλενα είσαι σίγουρη για αυτό που λες; Ήδη το ότι κοιμάται με ένα  άντρα είναι σοβαρό παράπτωμα. Τώρα μας λες πως έχει και άλλον;- Πετάχτηκε έντρομη η Βούλα.
-Δυστυχώς θεία μου. Όσο για το ποιος είναι ο καινούργιος εραστής , θα σας τον αποκαλύψω , αφού πρώτα μιλήσω με την Ελισάβετ εμπιστευτικά σε ένα άλλο δωμάτιο.- Απάντησε η Έλενα και η Ελισάβετ όλο απορία στο βλέμμα , σηκώθηκε από τον καναπέ και ακολούθησε την Έλενα σε ένα άλλο χώρο του σπιτιού.
-Μα τι είναι Έλενα; Αρχίζω να ανησυχώ.-
-Μη φοβάσαι. Δεν σου έχω βέβαια ευχάριστα νέα , αλλά θα το ξεπεράσεις το σοκ. Μάλλον θα γελάσεις. Σε καμία περίπτωση όμως δεν αξίζει να στενοχωρηθείς. –
-Θα μου πεις τελικά η θα με σκάσεις;-
-Είναι ο πρώην σου ο Παύλος τα έχει με την Σοφία.-  Η Ελισάβετ  έμεινε άφωνη. Κοίταξε την Έλενα χωρίς να μπορέσει να αρθρώσει έστω και μια λέξη. Να βγάλει μια κραυγή. Κάτι τέλος πάντων. Η Έλενα της κράτησε το χέρι.
-Για αυτό και ήθελα να το μάθεις πρώτη εσύ και μετά να το πω και στην οικογένεια. Γιατί δεν τους είδα μόνο , αλλά τους τράβηξα και βίντεο με το κινητό μου τηλέφωνο.-
-Τι έκανες λέει; Δε το πιστεύω. Μα πως; Πως και τα κατάφερες όλα αυτά;-
-Είμαι πολύ έξυπνη. Κοίτα τι έχω γράψει και μετά βγάλε τα συμπεράσματα σου.- Της απάντησε η Έλενα και της έδειξε το επίμαχο βίντεο. Δεν κράτησε πάνω από τρία λεπτά. Ήταν όμως αρκετά για να βγάλουν  την Ελισάβετ από τα ρούχα της. Όταν τελείωσε της είπε.
-Ο πρόστυχος. Έκανα λοιπόν καλά που τον έβγαλα από την ζωή μου. Λες και κάτι μέσα μου , έλεγε πως έπρεπε να τελειώνω το γρηγορότερο μαζί του. Με την Σοφία; Με αυτή βρήκε να με αντικαταστήσει; Χάθηκαν άλλες γυναίκες;- Η Ελισάβετ έδειχνε πως είχε θυμώσει για τα καλά
-Άσε τώρα τις φωνές. Αυτή που φέρθηκε σκάρτα είναι η Σοφία.  Μετά τον Γιάννη ρίχτηκε στον Παύλο. Αλλά πως έμαθε πως είχατε χωρίσει; Εσύ το είπες μόνο σε εμάς.-
-Δεν ξέρω τίποτα Έλενα. Νομίζω πως είμαι στην μέση κάποιου φρικτού εφιάλτη  και ότι δεν με αφήνουν να ξυπνήσω. Μα να είχαμε τόσο καιρό ένα φίδι στον κόρφο μας και εμείς να κοιμόμαστε ασφαλείς;  Να μας κάνει τέτοιο κακό; Που από την αρχή ανοίξαμε τα σπίτια μας και την βάλαμε μέσα; Την ξεβράκωτη; Που ο Βασίλης μας την έκανε κυρία και εκείνη του έβαλε κέρατα; Θεέ μου αυτό πάει πολύ. Τι άλλο ακόμα θα χτυπήσει την οικογένεια μας; Δεν μπορώ να σκεφτώ , γιατί δεν θέλω.-
-Το τελειωτικό χτύπημα θα είναι να πιάσουν εμένα και την Γιώτα , γυμνές στο κρεβάτι.- Απάντησε σιγά γελώντας μετά η Έλενα.
-Όρεξη για αστεία έχεις τώρα; Δεν σε φοβάμαι εσένα Έλενα.-
-Ναι καλά. Εγώ είμαι η χειρότερη. Μια λεσβία στην οικογένεια δεν είχατε ,και από το πουθενά εμφανίστηκα εγώ. Άσε γιατί δεν αισθάνομαι και περήφανη. Βέβαια δεν μπορώ και να σταματήσω. Φαύλος κύκλος. Πάμε όμως καλύτερα μέσα στους άλλους γιατί έχουμε την συνέχεια του σίριαλ που ονομάζεται <<Σοφία  η μικρή πεταλουδίτσα>>- Της απάντησε η Έλενα και γύρισαν στο σαλόνι. Ήδη μέσα στον χώρο είχαν ξεκινήσει οι συζητήσεις για τις φωτογραφίες. Όλοι μιλούσαν φωναχτά και γινόταν ένα μικρό μπάχαλο. Η Αγγελική πήρε ξανά τον λόγο.
-Ας ηρεμίσουμε όλοι μας. Η Έλενα με την Ελισάβετ γύρισαν  και είμαστε πιστεύω  έτοιμοι να δούμε ένα μικρό βίντεο που είχε την καλοσύνη η Έλενα να το φτιάξει για να το απολαύσουμε στο DVD. Σας κάνω γνωστό πως θα δείτε την Σοφία να βγαίνει από το σπίτι του Παύλου, όπου είχε πάει για να βγάλει τα ματάκια της.-
-Του γνωστού Παύλου; Του δικού μας;- Πετάχτηκε ξαφνιασμένη η Αθηνά.
-Ναι θεία μου. Του παραλίγο γαμπρού σου.- Της απάντησε κάπως κυνικά η Αγγελική και κοίταξε την Ελισάβετ με νόημα. Εκείνη χαμογέλασε. Η Αθηνά λούφαξε στην πολυθρόνα της.
-Όπως έλεγα λοιπόν και πριν η Σοφία   δεν έμεινε μόνο στο Γιάννη. Ήθελε και τον Παύλο. Τώρα πως έγινε και πιάστηκε εκείνος στα δίχτυα της αυτό είναι άλλη ιστορία. Όταν δείτε το βίντεο θα ήθελα σας παρακαλώ όλοι μαζί να πάρουμε μια απόφαση. Η θα το πούμε του Βασίλη η θα το αποκρύψουμε.- Συνέχισε  πολύ σοβαρή η Αγγελική. Η τηλεόραση άνοιξε και οι συγγενείς παρακολούθησαν τα δρώμενα. Μόλις η Αγγελική έκλεισε την  τηλεόραση ο Μάρκος είπε γεμάτος αγανάκτηση.
-Δε μπορώ να καταλάβω τι παιχνίδι παίζετε εσείς οι δυο.-
-Σε μένα και την Έλενα απευθύνεσαι μπαμπά;-
-Ναι. Ξαφνικά γίνατε Σέρλοκ Χόλμς και δόκτωρ Γουότσον και μαθαίνεται τα μυστικά του κόσμου. Αυτό πολύ φοβάμαι δε θα σας βγει σε καλό.-
-Μπαμπά σε πληροφορώ πως δεν ψάξαμε γιατί μας αρέσει να χώνουμε την μύτη μας σε ξένες υποθέσεις. Τα γεγονότα αυτά τα ανακαλύψαμε τυχαία. Και στο κάτω-κάτω δε νομίζω πως ο Βασίλης μας είναι όλος ο υπόλοιπος κόσμος. Για την οικογένεια μας προσπαθούμε.-
-Η οικογένεια μας φαίνεται πως έχει πολλά μυστικά που ίσως θα έπρεπε να παραμείνουν κρυφά. Αυτό θα μας εξυπηρετούσε όλους μας.- Της απάντησε εκείνος λυπημένα.
-Μάρκο μου πιστεύω πως υπερβάλεις. Εδώ έχουμε σίγουρα ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί. Δεν ξέρω και ούτε με ενδιαφέρει να μάθω , πως και γιατί τα κορίτσια απόχτησαν αυτό το υλικό. Αυτό που με θλίβει είναι πως ο χαρακτήρας της Σοφίας με εξέπληξε.-  Πήρε το λόγο λέγοντας η Βούλα.
-Ναι. Κάτι να κάνουμε για αυτό. Ο καημένος ο Βασίλης μας πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Ακόμα δε μπορώ να το πιστέψω. Μα η Σοφία; Αυτό το καλό και γλυκομίλητο κορίτσι; Αν δε το έβλεπα με τα ίδια μου τα μάτια Αγγελική , να ξέρεις πως δε θα το πίστευα.- Είπε η Αθηνά και κοίταξε την ανιψιά της.
-Το ξέρω θεία μου. Η οικογένεια μας θέλει αποδείξεις για να πιστέψει. Το γνωρίζω πολύ καλά αυτό. Από την άλλη έχουμε μάθει να μαζευόμαστε και να κουβεντιάζουμε  όταν κάτι δυσάρεστο μας συμβαίνει. Για αυτό και είπα στην Έλενα και τον Ιάσωνα να μαζευτούμε σήμερα για φαγητό. Ήθελα να αποφασίσουμε όλοι μαζί πως θα κινηθούμε από εδώ και πέρα. Ο Βασίλης μας είναι πολύ ευαίσθητος και δε θα ήθελα να τον πικράνουμε. Όμως είδατε τις φωτογραφίες και παρακολουθήσατε το βίντεο. Αυτή η γυναίκα είναι αδίσταχτη. Δε νομίζω πως θα σταματήσει. Το ότι ρίχτηκε και στον Παύλο υποδηλώνει τον σάπιο της χαρακτήρα. Το ζήτημα απαιτεί να πάρουμε μια απόφαση. Όσο δύσκολη και αν είναι αυτή.-
-Η γνώμη μου είναι να το πούμε στο Βασίλη.- Είπε σπάζοντας τη σιωπή του ο Κώστας.
-Ναι. Συμφωνώ και εγώ.- Απάντησε η Ανθή.
-Αυτή η γυναίκα αν μείνει και άλλο στην οικογένεια μας θα καταστρέψει τα πάντα. Να το πούμε όσο πιο γρήγορα γίνεται στο Βασίλη.- Συνέχισε η Βούλα.
-Αν και είναι πολύ σκληρό θεωρώ πως ο Βασίλης επιβάλετε να το μάθει.- Πήρε τον λόγο η Αθηνά.
-Θα του το πω εγώ. Εμένα με σέβεται πολύ και με εμπιστεύεται. Θα το αναλάβω εγώ-
Είπε ο Μάρκος χαμηλόφωνα.
-Δε θέλω να συγχυστείς μπαμπά. Καλύτερα να το πει η μαμά. Φοβάμαι για την πίεση σου.- Είπε ο Στέφανος και αφού σηκώθηκε από την καρέκλα του πήγε και κάθισε δίπλα στον Μάρκο. Εκείνος κράτησε τα χέρια του γιου του μέσα στα δικά του.
-Είμαι καλά Στέφανε. Δε θα πάθω τίποτα. Μη φοβάσαι.-
-Το όλο θέμα λοιπόν τακτοποιήθηκε.- Είπε η Ελισάβετ και άναψε τσιγάρο. Η μητέρα της την κοίταξε με αγάπη. Πήγε κοντά της και της είπε.
-Σοκαρίστηκα πολύ με αυτές τις αποκαλύψεις Ελισάβετ μου. Δεν περίμενα  από τον Παύλο να φερθεί τόσο πρόστυχα. –
-Μαμά ελεύθερος άνθρωπος είναι. Μπορεί να πάει με όποια θέλει.-
-Δεν είναι η οποιαδήποτε η Σοφία. Είναι η γυναίκα του ξαδέρφου σου του Βασίλη. Και αυτό το γνώριζε ο Παύλος. Δε μπορώ να καταλάβω τίποτα πια. Κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν τσίπα επάνω τους. Δε ντρέπονται δεν κοκκινίζουν. Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα μας απασχολούν δυο σκάνδαλα  σε αυτή την οικογένεια.  Πρώτα ο φόνος του Σωτήρη και τώρα η Σοφία. Φοβάμαι πως ενός κακού μύρια έπονται. Θα έχουμε και άλλα γεγονότα και πολύ γρήγορα μάλιστα.- Απάντησε η Αθηνά και η Ελισάβετ σκέφτηκε την δική της περίπτωση με τον Μηνά και την Έλενα με την Γιώτα. Είχαν ανοίξει οι ασκοί του Αιόλου και συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις ανοίγει η γη και σε καταπίνει. Η Ελισάβετ χαμογέλασε με δυσκολία στη μητέρα της.
-Μαμά αυτό που με απασχολεί τώρα , που θα πρέπει όλους να μας απασχολεί είναι ο Βασίλης μας. Δεν ξέρω πως θα αντιδράσει. Πως θα το πάρει.-
-Έχεις δίκιο. Ας προσευχηθούμε για το καλύτερο- Της απάντησε η Αθηνά και έφυγε από κοντά της. Μια ώρα μετά και ενώ είχαν φύγει οι υπόλοιποι τα τέσσερα ξαδέρφια είχαν μείνει στο σπίτι.
-Πότε πιστεύεις πως θα του μιλήσει του Βασίλη ο θείος;- Ρώτησε  η Έλενα την Αγγελική.
-Δε νομίζω να βιαστεί. Ο μπαμπάς συνήθως θα επεξεργαστεί στο μυαλό του την συνάντηση , θα βρει τα κατάλληλα λόγια και θα προτείνει τις πιθανές και πιο σωστές λύσεις. Μπορεί να αργήσει ένα μήνα. Έτσι λειτουργεί πάντα.-
-Δε σας κρύβω πως φοβάμαι για το αποτέλεσμα αυτής της κουβέντας.- Συνέχισε λέγοντας η Ελισάβετ.
-Ούτε και εγώ είμαι αισιόδοξος παιδιά. Δεν είναι και μικρό πράγμα να σου πουν ξαφνικά , πως η αγαπημένη σου γυναίκα έχει εραστές.- Είπε θλιμμένος ο Στέφανος.
-Είναι μια αλήθεια που θα κληθεί να δεχτεί ο Βασίλης μας. Νέος είναι ακόμα. Θα φτιάξει τη ζωή του. Ούτε ένα παιδί δεν του χάρισε η βρώμα. Πιστεύω πως δεν τον αγάπησε ποτέ της. Μια γυναίκα που αγαπά πραγματικά , μένει στο πλευρό του αγαπημένου της.- Απάντησε η Αγγελική και άναψε τσιγάρο. Η Έλενα κοίταξε την Ελισάβετ στα μάτια. Μετά έσκυψε το κεφάλι της.    




 

Το βιβλίο αυτό είναι  εξαιρετικά αφιερωμένο στην μνήμη των παππούδων μου Αποστόλη  Φήμη και  Γιώργο  Κοφινά. Στην μνήμη του πατέρα μου Παναγιώτη Γεωργίου Κοφινά. Ελπίζω να είσαστε περήφανοι για μένα. Μεγάλωσα με τις δικές σας αξίες. Σας χρωστώ τα πάντα.
Στις υπέροχες φίλες μου που μου δίνουν την  αγάπη και την συμπαράσταση τους όλα αυτά τα χρόνια. Στις: Αγγελική Σοφρά, Έλλη Κορού, Έφη Μερκούρη, Νατάσα Μπερή. Η φιλία σας ήταν πάντα κοντά μου τις ώρες που δεν μπορούσα να δω στο σκοτάδι. 
Στην Χρύσα. Εσύ ήσουν η κινητήρια δύναμη που με ώθησε να γράψω. Ένα μόνο ευχαριστώ δεν θα μπορούσε να με καλύψει. Να είσαι πάντα καλά.
Στις φίλες μου Ελισάβετ Σπανού, Ελένη Μουτζούρη, Νικολέτα Πισκοπάνη,  Χαρά Μονιού, Έρη Μαυράκη. Στην φίλη συντηρήτρια έργων τέχνης Ελισάβετ Τζουμουσλή και στον μαρμαροτεχνίτη Νότη Γιανουλάτο. Όπως και σε  όλους τους εργαζόμενους στο μουσείο της Σαλαμίνας. Σας ευχαριστώ παιδιά για την αγάπη σας.    
Στον κολλητό μου φίλο και παλιό σημαθητή Παναγιώτη Βελτανισιάν που η βοήθεια και η καλή του γνώμη με στηρίζει πάντα και στην αγαπημένη μου φίλη Δήμητρα Λαλάγκα.         
Στις φίλες μου αρχαιολόγους: Τριανταφυλλιά  Κάτουλα, Όλγα Παπαχρήστου, Μαρία Παπακωνσταντίνου, Σοφία Ζύρμπα, Μάχη Καπετανοπούλου, Εύη Μικρομάστορα.
Στον φίλο αρχαιολόγο Αντρέα Μήλιο και σε, όλους τους τεχνίτες της ανασκαφικής ομάδας του 2007-2008 που έγινε στην οδό Ολύμπου στη Σαλαμίνα.  Βασίλη Τζιβάκο, Κώστα Μιχάλαρο  Τάκη Σιγάλα , Δημήτρη Κοτζιά  και ιδιαίτερα στον Βαγγέλη Τσιλιβίγκο.  
Στον ξάδερφο μου Παναγιώτη Παπασωτηρίου  για την πολύτιμη αγάπη του και στον φίλο μου Αντρέα Αυγέρη για την υπομονή του και την δυνατή του φιλία. 
Ειδικά στην φίλη μου Δήμητρα Σκούφου που πιστεύει σε εμένα. 
Στον αδερφό μου Γιώργο Κοφινά που είναι πάντα δίπλα μου και μου χαρίζει την αγάπη του. Χωρίς αυτή τίποτα δεν έχει αξία.
Στην νύφη μου Άντζελα που με βοηθά  με την καλή της γνώμη και την
ενεργητικότητα της στις διορθώσεις των βιβλίων μου.
Στην Τούφα, την Λώρα, την Φοίβη, τον Μάξιμο, τον Νίο,  και τον Όσκαρ.  Τις αγαπημένες μου γατούλες που με συντροφεύουν με την αγάπη τους. 
Στον θεό και τους αγίους που πάντα με βοηθάνε σε δύσκολους καιρούς.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πατρίδα είναι αυτό που αντέχει η καρδιά του κάθε ανθρώπου να υπερασπιστεί.
Γιώργος Νταλάρας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

24/1/2012 Πέθανε σε νοσοκομείο της Αθήνας, λίγες ώρες μετά από τροχαίο δυστύχημα ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
25/1/1925 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο συνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας