97 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
24.04.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Κατερίνα Κοφινά

Οικογένεια Γ. Π. | Μέρος 11ο

Η αθέατη πλευρά της Σελήνης

Κατερίνα Κοφινά

Μια μεγάλη οικογένεια. Ένα ολόκληρο σόι και πολλά ξαδέρφια σκιαγραφούν τον καμβά του βιβλίου. Είναι άνθρωποι με πάθη και ενοχές , που προσπαθούν να κάνουν την ζωή τους υποφερτή. Είναι τα πιόνια στην μεγάλη σκακιέρα της ζωής και συνήθως είναι οι χαμένοι. Μέσα από τους αδύναμους αυτούς ήρωες και το αδιέξοδο της ζωής τους έρχεται στην επιφάνεια  όλη η βρωμιά που κρύβεται κάτω από το πέπλο της φαινομενικά καλής οικογένειας.
Κατερίνα Π. Κοφιν

<<ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ>>

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

<<Είναι ο μεγάλος Οδυσσέας. Εκείνος που είπε να γίνει το ξύλινο άλογο και οι Αχαιοί κερδίσανε την Τροία.
Φαντάζομαι πως έρχεται να μ’ αρμηνέψει πώς να φτιάξω κι εγώ ένα ξύλινο άλογο για να κερδίσω την δική μου Τροία>>

       ΣΕΦΕΡΗΣ.  <<ΠΑΝΩ Σ’ ΕΝΑ ΞΕΝΟ ΣΤΙΧΟ>>

 
Την επόμενη μέρα ένα δυνατό μελτέμι είχε κυριεύσει την παραλιακή πόλη. Το αμάξι του Σπύρου κατευθυνόταν προς το αστυνομικό τμήμα της περιοχής. Όταν έφτασε βγήκε από το αυτοκίνητο και μπήκε μέσα. Ο διοικητής τον περίμενε στο γραφείο του. Τον είχε ειδοποιήσει ο αρχηγός από την προηγούμενη ημέρα. Μπαίνοντας στο τμήμα ο Σπύρος Μάντεκας και αφού έδειξε το σήμα του τον οδήγησαν στον διοικητή.
-Καλή σας μέρα.- Του είπε ο Σπύρος και τον χαιρέτησε.
-Κύριε Μάντεκα χαίρομαι  πολύ που σας γνωρίζω και από κοντά. Οι επιτυχίες σας  είναι γνωστές στους αστυνομικούς κύκλους.-
-Κύριε διοικητά χαρά μου να βρίσκομαι εδώ.-
-Καθίστε σας παρακαλώ. Θα πιείτε καφέ;-
-Αν δεν σας είναι κόπος , έναν ελληνικό σκέτο.-
-Κανένας κόπος.- Του απάντησε εκείνος και παράγγειλε τον καφέ από το απέναντι καφενείο. Ο Σπύρος άναψε τσιγάρο. Ο καφές ήρθε πολύ γρήγορα και εκείνος ήπιε μια γουλιά. Ο διοικητής πήρε τον λόγο.
-Όπως  θα έχετε ενημερωθεί και εσείς αυτός ο φόνος μας έχει ταρακουνήσει για τα καλά. Η πόλη μας αν και μεγάλη δεν είχε τέτοια κρούσματα στο παρελθόν. Είναι μια όμορφη , ήσυχη παραλιακή πόλη.-
-Όπου υπάρχει ο ήλιος , υπάρχει και το σκοτάδι , κύριε διοικητά.- Απάντησε λακωνικά ο Σπύρος.
-Έχετε απόλυτο δίκιο.-
-Οι έρευνες σε ποιο σημείο βρίσκονται;-
-Θα σας ενημερώσω για όλα , αλλά δεν βλέπω να υπάρχει μυστήριο εδώ. Τα πράγματα είναι μάλλον ξεκάθαρα.-
-Τι εννοείται;-
-Το θύμα ήταν διευθυντής σε μια τράπεζα. Η γυναίκα  του είναι από  εδώ. Είχαν έρθει πριν δυο μήνες στην πόλη.-
-Που έμεναν παλιά;-
-Σε μια ορεινή πόλη. Τον είχαν μεταθέσει εκεί. –
-Και γιατί πήρε μετάθεση για εδώ; Γιατί φαντάζομαι πως κάποιος λόγος θα υπήρχε.-
-Είχε αναφέρει στη γυναίκα του πως τον έπνιγε εκείνη η ορεινή πόλη. Ζούσαν μόνοι τους , χωρίς φίλους. αποφάσισαν να έρθουν εδώ , μιας και η οικογένεια της γυναίκας του , ζούσε στην πόλη μας. Είναι μεγάλο σόι , πλούσιοι  με γνωριμίες. –
-Έμαθα πως ο βασικός ύποπτος  είναι κάποιος Στέφανος Αυγερινόπουλος.-
-Ναι είναι δεύτερος ξάδερφος της γυναίκας του θύματος. Και αυτό είναι που με ενοχλεί.-
-Γιατί το λέτε αυτό;-
-Γιατί δεν είναι κάποιος ξένος , ένας σεσημασμένος , ένας αλήτης. Είναι ο γιος του Μάρκου Αυγερινόπουλου. Ο πατέρας του είναι ένας επιφανής χειρούργος  και για χρόνια διετέλεσε διευθυντής του νοσοκομείου μας. Βέβαια τώρα δεν ασκεί το επάγγελμα του μετά από ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο , που υπέστη. Η μητέρα του ήταν παιδίατρος και η αδερφή του παθολόγος. Οι Αυγερινόπουλοι  είναι άνθρωποι με κύρος. Ο κόσμος εδώ τους αγαπά και τους εκτιμά. Η υπόθεση είναι πολύ δύσκολη για να την χειριστώ. Καταλαβαίνεται. Δεν μπορώ να τους φερθώ άπρεπα. Θα λυπηθώ πολύ αν ο γιος του Μάρκου αποδειχτεί δολοφόνος. Γιατί ο Μάρκος Αυγερινόπουλος πριν από χρόνια με έσωσε σχεδόν από βέβαιο θάνατο. Αν δεν με είχε χειρουργήσει έγκαιρα , τώρα  δεν θα ζούσα. Για αυτό και θα σας παρακαλέσω να διεξάγεται την έρευνα σε ήπιους τόνους. Βέβαια θέλω και θα αποδοθεί η δικαιοσύνη. Και εύχομαι τελικά ο Στέφανος Αυγερινόπουλος  να μην είναι ο δολοφόνος.-
-Εσείς τι πιστεύεται;-
-Όλα είναι εναντίων του. Έτσι όπως τα είπε στην πρώτη του κατάθεση δεν μας άφησε πολλά περιθώρια. Είχε πολλούς λόγους για να τον βγάλει από τη μέση. Με το θύμα είχε γνωριστεί πριν λίγα χρόνια στην Αθήνα. Θα έχετε μάθει πιστεύω πως η περίπτωση των δυο αντρών είναι ιδιάζουσα.-
-Είχαν ερωτική σχέση , έτσι δεν είναι;-
-Ναι. Και όπως μας είπε ο Αυγερινόπουλος το θύμα τον πίεζε να κάνουν μόνιμη σχέση.-
-Δεν ήταν λοιπόν ζευγάρι.-
-Για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Λίγους μήνες. Ο Αυγερινόπουλος δεν ήταν ερωτευμένος μαζί του. Το θύμα όμως είχε εμμονή μαζί του. Χώρισαν όταν ο Αυγερινόπουλος  γνώρισε τον σημερινό του σύντροφο.-
-Ξέρουμε τίποτα για αυτόν;-
-Ένα απλό παιδί από την Αθήνα. Δουλεύει σε μια εταιρία και ποτέ δεν έχει απασχολήσει τις αστυνομικές αρχές. Το ποινικό του μητρώο είναι πιο καθαρό και από το δικό μου.-
-Μάλιστα. Η γυναίκα του θύματος γνώριζε τίποτα για τα νυχτερινά περπατήματα του άντρα της;-
-Η γυναίκα δεν είχε ιδέα. Μετά το φόνο έπαθε τέτοιο νευρικό κλονισμό που διακομίστηκε στο νοσοκομείο.-
-Με λίγα λόγια , κανείς από την οικογένεια δεν ήξερε για την σχέση των δυο αντρών-
-Πήραμε καταθέσεις από όλους όσους εμπλέκονται. Κανείς δεν γνώριζε το παραμικρό. Φαίνεται πως ο Αυγερινόπουλος  κρατούσε καλά το μυστικό του. Ο μόνος που γνώριζε για την συμπεριφορά του θύματος απέναντι στον Αυγερινόπουλο , ήταν ο εραστής του. Και αυτός το έμαθε ένα μήνα πριν το φόνο.-
-Το θύμα λοιπόν πήρε μετάθεση για να είναι κοντά στον αγαπημένο του.-
-Ναι. Και το έκανε αυτό από την στιγμή που έμαθε πως ο Αυγερινόπουλος ζούσε στην γενέτειρα πόλη του. Παλιά όπως σας είπα έμενε στην Αθήνα.- Του απάντησε ο διοικητής και άναψε τσιγάρο.
-Το θύμα , φαίνεται πως είχε σχεδιάσει πολύ καλά τις κινήσεις του. Η ιατροδικαστική έκθεση τι έδειξε;-
-Βρέθηκε μεγάλη ποσότητα αλκοόλ στο αίμα του. Αυτό είχε σαν συνέπεια να πέσει σε βαθύ ύπνο , την στιγμή που ο δολοφόνος του έδωσε το πρώτο χτύπημα.-
-Είναι λογικό. Δεν θα μπορούσε να αντισταθεί.-
-Είχε προηγηθεί και ερωτική συνεύρεση. Στείλαμε δείγμα για εξιχνίαση του DNA αλλά είμαι σίγουρος πως θα υποδείξει τον Αυγερινόπουλο.-
-Τι σας είπε εκείνος;-
-Πως το θύμα τον είχε παρακολουθήσει , όταν είχε πάει για μπάνιο , στην παραλία κάτω από το σπίτι του. Πήγε κρυφά από πίσω του και τον χτύπησε με δύναμη στο πίσω μέρος του κεφαλιού του. Εξετάσαμε τον Αυγερινόπουλο. Βρήκαμε ένα σχίσιμο πίσω από το κεφάλι του. Όχι βέβαια κάτι σοβαρό. Αλλά εκείνος έχασε τις αισθήσεις του και το θύμα τον βίασε. Εκείνη την στιγμή μας είπε πως σκέφτηκε σοβαρά να σκοτώσει τον διευθυντή της τράπεζας. Αποφάσισε να υποκύψει στις ερωτικές διαθέσεις του θύματος και να τον μεθύσει. Ήθελε να τον στραγγαλίσει. Μόλις το θύμα έπεσε αναίσθητο από το αλκοόλ  ο Αυγερινόπουλος έσφιξε τα δυο του χέρια στο λαιμό του θύματος. Την τελευταία όμως στιγμή  συνήλθε και τον παράτησε  να κοιμάται στην παραλία. Εκείνος ανηφόρησε για το σπίτι του και έπεσε για ύπνο.-
-Ποιος βρήκε το θύμα;-
-Την επόμενη ημέρα το μεσημέρι ο Αυγερινόπουλος με τον εραστή του. Εκείνος ειδοποίησε την αστυνομία.-
-Εντάξει κύριε διοικητά. Όπως είπατε και εσείς όλα είναι εναντίων του Αυγερινόπουλου. Εγώ όμως δεν πιστεύω πως τον σκότωσε αυτός.-
-Και που το βασίζετε αυτό;-
-Είναι πολύ εύκολο. Τον να τον έβγαλε από την μέση ο Αυγερινόπουλος και μετά να τα λέει όλα και να μην κρύβει έστω και τίποτα , είναι πολύ εύκολο. Όχι. Κάποιος επωφελήθηκε από αυτό τον κρυφό δεσμό. Κάποιος γνώριζε. Το θέμα είναι ποιος;- Του απάντησε ο Σπύρος και σηκώθηκε από την καρέκλα του.
-Κύριε Μάντεκα θέλω να σας πω , ότι τον Αυγερινόπουλο δεν τον έχουμε συλλάβει ακόμα. Δεν είμαστε σίγουροι εκατό τις εκατό και δεν θα ήθελα να φερθώ άσχημα στον γιατρό Μάρκο. Τον σέβομαι.-
-Θα προσέξω πολύ  κύριε διοικητά.- Του απάντησε ο Σπύρος.
-Ο φάκελος της υπόθεσης  μαζί με τις καταθέσεις είναι στο γραφείο σας. Μόλις βγείτε από εδώ στα αριστερά σας.-
-Θα το βρω. Και πάλι σας ευχαριστώ  για την ενημέρωση. Από εδώ και πέρα θα αναλάβω εγώ. Η υπόθεση έχει σκοτεινές πτυχές. Θα έχει ενδιαφέρον να τις φωτίσω. – Του απάντησε  και βγήκε από το γραφείο. Προχώρησε , πήρε τον φάκελο της υπόθεσης  και βγήκε από το τμήμα. Μπήκε στο αμάξι του και έψαξε να βρει ένα ξενοδοχείο. Θα έκανε ένα μπάνιο , θα έτρωγε και μετά θα διάβαζε τις καταθέσεις.

Η Ελισάβετ βρισκόταν στο σπίτι του Στέφανου. Εκεί ήταν ο Γιώργος , η Αγγελική , ο Ιάσωνας , η Έλενα και ο Βασίλης. Έπιναν καφέ στη βεράντα του σπιτιού. Η διάθεση όλων ήταν πολύ πεσμένη. Ο καθένας προσπαθούσε να χωνέψει τον φόνο που είχε γίνει , μόλις λίγα μέτρα μακριά τους. Ο Στέφανος έδειχνε ράκος. Είχε αφήσει γένια και τα μάτια του είχαν μαύρους κύκλους από κάτω. Ο Γιώργος δίπλα του προσπαθούσε να του δώσει κουράγιο.
-Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω πως μας έκρυψες ένα τόσο μεγάλο μυστικό.- Είπε διακόπτοντας την ηρεμία η Ελισάβετ.
-Σε ποιόν να το έλεγα; Και ποιος θα με πίστευε; Ο Σωτήρης είχε καταστρέψει την ψυχική μου ηρεμία. Πίστευα πως με τον να του αντιστέκομαι θα σταματούσε.- Απάντησε κουρασμένα ο Στέφανος.
-Την Λίνα σκέφτομαι εγώ. Να μάθει κάτι τόσο φρικτό με τον χειρότερο τρόπο.- Συνέχισε ο Βασίλης.
-Να γίνονται τέτοια πράγματα μέσα στην οικογένεια μας και εμείς να κοιμόμαστε ήσυχοι.- Ξέσπασε  η Αγγελική.
-Το θέμα τώρα είναι τι κάνουμε. Ο Στέφανος είναι πολύ άσχημα μπλεγμένος. Πρέπει να του σταθούμε όλοι.- Απάντησε η Έλενα και ο Ιάσωνας συμφώνησε.
-Μη λέτε μεγάλα λόγια. Μπορεί να τον σκότωσα και να μη το θυμάμαι.- Πετάχτηκε λέγοντας ο Στέφανος.
-Δε θα το πίστευα αυτό  για σένα , ακόμα και να σε έβλεπα να του λιώνεις το κεφάλι.- Απάντησε απότομα η Ελισάβετ.
-Κανείς δεν πιστεύει πως τον σκότωσε ο Στέφανος. Κάποιος άλλος το έκανε. Γιατί όμως; - Αναρωτήθηκε  ο Βασίλης.
-Είμαι σίγουρος πως δεν γνώριζε κανείς το δεσμό μας.- Συνέχισε ο Στέφανος.
-Και τότε ποιος τον σκότωσε; Ποιος είχε συμφέρον να το κάνει;- Είπε ο Γιώργος.
-Θα τρελαθώ. Αυτή η υπόθεση θα διαμελίσει την οικογένεια μας. Τον μπαμπά φοβάμαι. Όταν το έμαθε η πίεση του ανέβηκε κατακόρυφα. Αν πάθει και άλλο εγκεφαλικό θα πεθάνει.- Είπε ταραγμένη η Αγγελική.
-Δεν θα πάθει τίποτα. Ο Στέφανος  είναι αθώος. Η αστυνομία θα το καταλάβει.- Συνέχισε η Έλενα.
-Καλή μου , μόνο εγώ είχα λόγους για να τον βγάλω από την μέση. Εμένα απειλούσε. Εμένα εκβίαζε.- Της απάντησε ο Στέφανος.
-Λέγε ότι θέλεις εσύ. Ο δολοφόνος κυκλοφορεί ανάμεσα μας. Δεν είσαι όμως εσύ.- Του είπε εκείνη και τον φίλησε στα μαλλιά.

Η Ανθή βρισκόταν στο σπίτι της Βούλας. Μαζί της είχε πάει  η Αθηνά με τον Κώστα. Ήταν απόγευμα της επόμενης μέρας. Οι γονείς του Στέφανου έδειχναν ήρεμοι , αλλά ήταν φανερό πως το όλο συμβάν τους είχε στεναχωρήσει πολύ. Πίστευαν πως ο γιος τους είχε  τελειώσει με το κακό του παρελθόν και θα πήγαινε μπροστά. Αντί για αυτό  στο προσκήνιο ήρθε ο φόνος του Σωτήρη. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν  πως αυτοί οι δυο άντρες είχαν μαζί ένα τόσο σκοτεινό παρελθόν. Ο Μάρκος ήταν όρθιος και στηριζόταν στο μπαστούνι του που κρατούσε στο δεξί του χέρι. Κοιτούσε από το παράθυρο τη θάλασσα. Η Βούλα έβαλε τους καφέδες στο τραπέζι του σαλονιού και κάθισε δίπλα στις αδερφές της και τον Κώστα.
-Έχουμε μια πολύ σοβαρή κατάσταση να αντιμετωπίσουμε. Αυτή η κρίση θα κόψει στα δυο την οικογένεια μας. Είναι γιος μου ο Στέφανος και τον αγαπώ. Αν όμως είναι ένοχος για αυτό τον φόνο , θα είμαι ο πρώτος που θα τον καταδικάσει.- Έσπασε την σιωπή λέγοντας ο Μάρκος και συνέχισε να κοιτά από το παράθυρο.
-Όχι. Ο Στέφανος δεν έκανε τίποτα κακό. Είμαι σίγουρη για αυτό.- Απάντησε η Βούλα και άρχισε να κλαίει. Η Αθηνά την αγκάλιασε.
-Καλή μου , κανένας δεν πιστεύει πως το έκανε ο Στέφανος. Ο δολοφόνος δούλεψε μεθοδικά. Με κάποιο τρόπο έμαθε για το κρυφό τους δεσμό. Είχε λόγους να του κλείσει το στόμα και απλά ο Στέφανος τον διευκόλυνε.-
-Να γιατί όποιος μπλέκει με αποβράσματα σε όλη του τη ζωή , στο τέλος καταλήγει πίσω από τα σίδερα.- Συνέχισε αυστηρά ο Μάρκος.
-Δεν είναι αλήτης ο γιος μας Μάρκο.-
-Όχι , αλλά πήδηξε πολλά παλούκια. Κάποιο από αυτά μπήκε εκεί που έπρεπε.- Της απάντησε κυνικά εκείνος.
-Το ότι είναι γκέι δεν σημαίνει πως θα μπει στη φυλακή.- Συνέχισε λέγοντας εκείνη.
-Μα δεν το καταλαβαίνεις λοιπόν; Δεν το καταλαβαίνεται όλοι σας; Όλα τα στοιχεία οδηγούν σε εκείνον. Είχαν κρυφό ερωτικό δεσμό. Ο Σωτήρης τον απειλούσε. Έκαναν έρωτα μεθυσμένοι στην παραλία και δεν τους είδε κανείς για να έχει άλλοθι ο Στέφανος. Το επόμενο πρωί , μεσημέρι δεν ξέρω, ο Σωτήρης βρέθηκε δολοφονημένος. Ο μόνος που είχε συμφέρον  για να τον σκοτώσει , ήταν ο γιος μας  Βούλα. Τίποτα δεν τον σώζει αυτή τη φορά.- Απάντησε νευριασμένος εκείνος και το κουδούνι του σπιτιού ακούστηκε δυνατά.
-Ποιος να είναι;- Ρώτησε η Βούλα.
-Περιμένουμε κανέναν;- Της απάντησε εκείνος.
-Δεν νομίζω.-
-Πήγαινε καλύτερα να ανοίξεις.- Η Βούλα σηκώθηκε από τον καναπέ και προχώρησε προς την πόρτα. Την άνοιξε και βρέθηκε μπροστά σε ένα ψηλό μελαχρινό άντρα.
-Παρακαλώ ο κύριος;-
-Αστυνόμος Σπύρος Μάντεκας. Θα ήθελα τον γιατρό Μάρκο Αυγερινόπουλο. – Της είπε εκείνος κοφτά.
-Περάστε σας παρακαλώ. Είμαι η γυναίκα του.- Απάντησε η Βούλα και τον πέρασε στο σαλόνι όπου βρισκόντουσαν και οι υπόλοιποι.
-Καλησπέρα σας. – Τους είπε ο Μάντεκας.
-Καλησπέρα. Ο κύριος;- Ρώτησε με απορία ο Μάρκος.
-Είμαι ο αστυνόμος Σπύρος Μάντεκας του εγκληματολογικού.- Απάντησε εκείνος και ο Μάρκος πήγε κοντά του και του έσφιξε το χέρι.
-Παρακαλώ , καθίστε κύριε Μάντεκα. Είμαι ο Μάρκος Αυγερινόπουλος.-

Η Λίνα βρισκόταν στο πατρικό της. Οι γονείς και η αδερφή της , ήταν στο πλευρό της. Το πλήγμα  για την οικογένεια της ήταν πολύ μεγάλο. Μετά την ανακάλυψη του πτώματος του Σωτήρη , Λίνα έπαθε νευρικό κλονισμό  και για λίγες μέρες νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο. Ευτυχώς μπόρεσε να επανέλθει και εκείνη την στιγμή έπινε ένα τσάι με τους δικούς της. Η μητέρα της φανερά καταπονημένη με τα γεγονότα που τους είχαν χτυπήσει την πόρτα είπε.
-Λίνα μου εσύ έχεις καταλάβει όλα αυτά που ακουστήκανε στην αστυνομία; Είχε ο Σωτήρης ερωτικό δεσμό με τον Στέφανο;-
-Μα τι λες τώρα μαμά; Είναι ποτέ δυνατόν; Πάω να χάσω το μυαλό μου. Στο τέλος θα τρελαθώ.-
-Μα τότε πώς; Δεν μπορώ να το εξηγήσω.-
-Κανείς δε μπορεί.- απάντησε η Δήμητρα η αδερφή της.
-Αυτό που δεν καταλαβαίνω  , αλλά όλα δείχνουν πως είναι η αλήθεια , είναι πως για να πάρει την απόφαση ο Σωτήρης , να γυρίσει εδώ , τότε σίγουρα το έκανε με σκοπό να είναι μαζί με τον Στέφανο.- Απάντησε ο πατέρας της.
-Στο είχα πει από την πρώτη στιγμή που τον έφερες στο σπίτι μας. Αυτός ο άνθρωπος δε μου άρεσε. Κάτι επάνω του μου έλεγε καθαρά να μη τον εμπιστεύομαι.- Της είπε η μητέρα της.
-Μαμά , σε παρακαλώ. Αυτή την καραμέλα την πιπιλάς χρόνια τώρα. Τον Σωτήρη τον ερωτεύθηκα για αυτό και πήρα την απόφαση να τον παντρευτώ.-
-Κορίτσι μου , όταν ο έρωτας είναι τυφλός δεν βλέπει καθαρά. ο άντρας σου έκρυβε πολύ καλά το μυστικό του. Είχε πάθος με τους άντρες ακούστηκε να λένε. Και εσύ δεν είχες καταλάβει τίποτα.-
-Σε μένα ήταν ένας υπέροχος και ευγενικός εραστής. Δεν μου είχε δώσει αμφιβολίες για τον αντρισμό του.-
-Το θέμα είναι που καταλήξαμε. Και σε αυτή την κατάσταση όλα έχουν γυρίσει ανάποδα. Ο ξάδερφος σου γιατί δεν στο είχε αναφέρει ποτέ; Αν μας το είχε πει από την αρχή τώρα  δεν θα είχαμε φτάσει στον πάτο.- Συνέχισε η μητέρα της.
-Δεν μπορώ να κατηγορήσω τον Στέφανο. Δεν γνωρίζω τίποτα που να τον συνδέει με τον Σωτήρη. Πιστεύω πως η αστυνομία θα εξιχνιάσει αυτό τον γρίφο.-  Απάντησε εκείνη και άναψε τσιγάρο.


Στο σπίτι του Μάρκου ο αστυνόμος Σπύρος Μάντεκας καθόταν κρατώντας στο ένα του χέρι μια κούπα καφέ. Στο άλλο το τσιγάρο του.
-Όπως σας είπα και πιο πριν αυτός ο φόνος παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον.-
-Γιατί το λέτε αυτό αστυνόμε;- Ρώτησε η Αθηνά.
-Όλα τα στοιχεία δείχνουν  σαν δολοφόνο τον Στέφανο Αυγερινόπουλο. Πολύ βολικό αλήθεια για όλους μας. Όμως ο Στέφανος στην πρώτη του κατάθεση είπε τα πάντα στην αστυνομία. Ήταν ξεκάθαρος και πολύ ήρεμος , όπως με ενημέρωσαν οι συνάδελφοι. Δεν κόμπιασε πουθενά. Ένας δολοφόνος ποτέ δεν δίνει μια τόσο αποκαλυπτική κατάθεση. Ο Στέφανος αντίθετα δεν έκρυψε τίποτα. Ανέφερε την άτυχη γνωριμία του με το θύμα. Μας έδωσε ημερομηνίες , μας εξέθεσε γεγονότα και τοποθεσίες. Όχι. Είμαι σχεδόν σίγουρος πως δεν τον σκότωσε αυτός.- Είπε ο αστυνόμος και έσβησε το τσιγάρο του στο ακριβό κρυστάλλινο τασάκι που υπήρχε στο τραπεζάκι , μπροστά του. Η κόκκινη καύτρα δεν άντεξε την πίεση των δυο δάχτυλων που την πάτησαν με βία και αμέσως ξεψύχησε , αφήνοντας ένα γκρίζο καπνό να αιωρηθεί για λίγο στην ατμόσφαιρα.
-Μα αν δεν τον σκότωσε ο γιος μας ποιος το έκανε;- Ρώτησε η Βούλα.
-Αυτή είναι δική μου δουλειά κυρία μου. Μπορεί να πάρει χρόνο. Μέχρι να συντάξω νέες καταθέσεις από όλους σας , να γνωρίσω τον Στέφανο και να αναλύσω σε βάθος τα γεγονότα. Ακόμα βέβαια θα συλλέξω καινούργια στοιχεία. Από εσάς θα ήθελα να παραμείνετε ψύχραιμοι. Αυτές οι καταστάσεις είναι ψυχοφθόρες για όλους. Ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος  με ενημέρωσε για την οικογένεια σας και με παρακάλεσε να , δω την υπόθεση σεβόμενος το όνομα του γιατρού και την καλή του φήμη σε αυτή την πόλη.- Είπε εκείνος και σηκώθηκε όρθιος.
-Κύριε Αυγερινόπουλε θα τα λέμε συχνά από εδώ και πέρα. Μέσα και στις επόμενες ημέρες θα επισκεφτώ όλους όσους γνώριζαν το θύμα. Θα μιλήσω μαζί τους και αφού τους γνωρίσω από κοντά , θα σας καλέσω ξανά για να καταθέσετε ότι ξέρετε.- Συνέχισε ο αστυνόμος λέγοντας.
-Θα τον κλείσετε στην φυλακή τον Στέφανο;- Ρώτησε με αγωνία ο γιατρός.
-Σας είπα πως θα προστατεύσω όσο μπορώ εσάς και την οικογένεια σας από τέτοιες διαδικασίες. Θα τον καλέσω βέβαια για μια νέα κατάθεση. Όχι δεν θα τον βάλω μέσα. Όμως όπως καταλαβαίνεται δεν θα μπορέσει να φύγει από εδώ , μέχρι να βρω τον πραγματικό δολοφόνο. Θα μπορεί να πηγαίνει στη δουλειά του και να κυκλοφορεί στους δρόμους , αλλά μέχρι εκεί.-
-Κύριε Μάντεκα σας ευχαριστώ πολύ για την διακριτικότητα σας. Αυτή η υπόθεση μας έχει καταβάλει όλους μας. Εγώ όπως βλέπετε είμαι μισός άνθρωπος. Πριν από λίγους μήνες με χτύπησε ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο και πάρα λίγο να πέθαινα. Μόλις μπόρεσα να ανακάμψω ξέσπασε αυτό το σκάνδαλο με τον φόνο του Σωτήρη.-
-Να μείνετε ψύχραιμος. Σας δίνω το λόγο μου πως όποιος και να είναι ο ένοχος θα τον πιάσω.- Του απάντησε σίγουρος για τον εαυτό του ο Μάντεκας. Είπε καληνύχτα στην ομήγυρη και έφυγε από το σπίτι.
-Μου αρέσει αυτός ο αστυνόμος. Δείχνει μεγάλη σιγουριά για τον εαυτό του.- Είπε η Βούλα.
-Και εμένα με γοήτεψε. Φαίνεται άνθρωπος που ξέρει τι του γίνεται.- Της απάντησε ο Μάρκος.
-Ας ελπίσουμε πως θα βάλει πάλι την ζωή μας στον συνηθισμένο της ρυθμό.- Πετάχτηκε ο Κώστας λέγοντας και η Αθηνά του κράτησε το χέρι.


Δυο μέρες μετά ο Σπύρος Μάντεκας επισκέφτηκε τον Στέφανο και τον Γιώργο στο σπίτι τους. Το πρωί εκείνης της μέρας  είχε κατέβει ξανά στον τόπο του εγκλήματος. Εξέτασε τον χώρο και κράτησε σημειώσεις. Το όπλο του φόνου ήταν μια μασιά από τζάκι. Είχε βρεθεί πεταμένη λίγα μόλις βήματα από το πτώμα του Σωτήρη. Υπήρχε όμως και ένα άλλο στοιχείο που η αστυνομία είχε κρύψει επιμελώς. Φαίνεται πως ο Σωτήρης  πριν πεθάνει είχε χαράξει στην άμμο ένα κεφαλαίο γράμμα  της αλφαβήτου.  Εκείνο το μεσημέρι που βρήκε το πτώμα του ο Γιώργος με τον Στέφανο δεν το πρόσεξαν. Και αυτό γιατί ήταν πολύ αχνό και δεν έβγαζε νόημα όπως το είχε σχηματίσει ο πεθαμένος. Ο Σπύρος όμως είχε καταλήξει πως αν τον είχε σκοτώσει ο Στέφανος , θα μπορούσε την επόμενη μέρα να το σβήσει. Το σημάδι όμως βρέθηκε άθικτο , αν και δεν φαινόταν καθαρά. Έμοιαζε με ανάποδο σίγμα  και είχε μια κατακόρυφη γραμμή που ξεκινούσε από το κέντρο και έφτανε ως κάτω.  Ήταν σαν το  σίγμα το κεφαλαίο ,το μι , αλλά και το λάμδα. Αν ο Σωτήρης στα τελευταία του προσπάθησε να χαράξει το αρχικό γράμα του ονόματος του δολοφόνου του , τότε σίγουρα έδειχνε να ενοχοποιεί τον Στέφανο. Αλλά ο Μάντεκας είχε άλλη άποψη. Είχε άλλες πληροφορίες. Μπαίνοντας στο σπίτι του Στέφανου ο Σπύρος βρέθηκε μπροστά σε ένα όμορφο άντρα που είχε ένα καθάριο βλέμμα. Το βλέμμα του αθώου , σκέφτηκε ο αστυνόμος και του έκανε γνωστή την ιδιότητα του.
-Σας παρακαλώ. Καθίστε κύριε Μάντεκα. Να σας προσφέρω κάτι;- Του είπε ο Στέφανος και ο Σπύρος κάθισε σε μια καρέκλα της κουζίνας.
-Ένα ποτήρι νερό.- Του απάντησε εκείνος. Ο Στέφανος το έφερε στο τραπέζι και κάθισε απέναντι από τον Σπύρο.
-Κύριε Αυγερινόπουλε έχω διαβάσει την πρώτη σας κατάθεση. Νομίζω πως ήταν περιεκτική. Δεν κρύψατε τίποτα.-
-Δεν είχα λόγο. Όλα έγιναν όπως τα είπα. Αυτός ο άνθρωπος ήταν ένα άσωτο κάθαρμα.-
-Το γνωρίζατε πως ήταν πολύ πλούσιος;-
-Δεν ήξερα τίποτα για την οικογένεια του. Και σίγουρα ούτε και η Λίνα , η ξαδέλφη μου.
-Το Λίνα από πού βγαίνει;- Ρώτησε ο Μάντεκας.
-Από το Κατερίνα. Όλοι όμως την φωνάζουμε Λίνα.-
-Μάλιστα. Λοιπόν ο άντρας της ξαδέλφης σας έχει έναν πολύ πλούσιο πατέρα. Είναι εφοπλιστής. Είχε χωρίσει με την μητέρα του θύματος όταν ήταν πέντε χρονών εκείνος. Τον μεγάλωσε η γιαγιά του. Η μητέρα του ζει κάπου στον Καναδά. Έχει παντρευτεί ξανά και έχει κάνει άλλη οικογένεια. Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για εκείνον.-
-Αυτά τα μαθαίνω πρώτη φορά. Δεν ήξερα καθόλου το παρελθόν του.-
Στην πρώτη σας κατάθεση είπατε πως είχε σκοτώσει έναν ερωτικό σας σύντροφο , δίνοντας του καθαρή δόση ηρωίνης , μιας και εκείνος ήταν χρήστης.-
-Ναι. Έτσι είναι. Τότε δεν το ήξερα. Μου το αποκάλυψε εκείνος όταν με βρήκε , εδώ στο σπίτι μου.-
-Γιατί το έκανε;-
-Ο Σωτήρης ήταν πολύ εκδικητικός άνθρωπος. Ήταν  ζευγάρι με τον Μανόλη  όταν τον γνώρισα εγώ. Ο Μανόλης έκανε δεσμό μαζί μου και αυτό εξόργισε τον Σωτήρη. Μετά φαίνεται παθιάστηκε μαζί μου. Ιδέα δεν έχω πως του βγήκε αυτό. Ήταν πολύ κουτό από την μεριά μου να τα φτιάξω , μαζί του για λίγους μήνες. Φαίνεται πως με ερωτεύθηκε.-
Μετά γνώρισε εμένα , και από τότε είμαστε μαζί.- Πετάχτηκε λέγοντας ο Γιώργος.
-Ναι. Το ξέρω αυτό.- Του απάντησε ο Σπύρος και συνέχισε.
-Κύριε Αυγερινόπουλε είσαστε  απόλυτα σίγουρος  πως κανείς άλλος εκτός από εσάς τους δυο δεν γνώριζε τον δεσμό σας;-
-Είμαι σίγουρος χίλια τα εκατό.-
-Καλά. Λοιπόν θα σας αφήσω τώρα.- Τους είπε ο Σπύρος και σηκώθηκε από την καρέκλα.
-Δεν θα μου βάλετε χειροπέδες; Όλα δείχνουν πως εγώ τον σκότωσα.-
-Κύριε Αυγερινόπουλε  αυτή η υπόθεση έχει σκοτεινά σημεία. Θα ήταν πολύ εύκολο να σας έκλεινα μέσα. Όμως το έμπειρο μάτι μου , βλέπει άλλα. Εγώ γνωρίζω πτυχές της υπόθεσης , που εσείς αγνοείτε. Τώρα μάλιστα που σας είδα και από κοντά , ξέρω πως δεν τον σκοτώσατε εσείς.- Του είπε και άναψε ένα τσιγάρο. Ο Στέφανος τον κοίταξε με απορία. Ο Γιώργος του κράτησε το χέρι. Ο Σπύρος είδε την κίνηση και ένα αχνό χαμόγελο φάνηκε στα χείλη του.
-Συνεχίστε την ζωή σας όπως την ξέρατε. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάβω εγώ.- Τους απάντησε και έφυγε με σταθερό βήμα από το σπίτι.

Η Ελισάβετ μια μέρα μετά εξυπηρετούσε μια πελάτισσα όταν μπήκε στο μαγαζί ο Σπύρος Μάντεκας. Η Ελισάβετ τον είδε να κοιτάζει τα διάφορα μπιμπελό , τις ασημένιες κορνίζες και τα διάφορα μπιζού που κοσμούσαν τα ράφια και την βιτρίνα του μαγαζιού. Ένα τσιγάρο ήταν κολλημένο στα σαρκώδη του χείλη. Φορούσε πράσινο χακί παντελόνι , άσπρο πουκάμισο και αθλητικά παπούτσια. Το σκούρο του δέρμα με τα έντονα νεύρα  στα χέρια του , έδειχναν ένα άντρα δυνατό. Το κορμί του ήταν απίστευτα μυώδη ενώ τα δάχτυλα του ήταν κοντά με χοντρούς κόμπους. Η Ελισάβετ δεν μπορούσε να  πάρει τα μάτια της από πάνω του. Όταν έφυγε η πελάτισσα  ο Σπύρος στράφηκε προς το μέρος της και είπε.
-Η κυρία Ελισάβετ Σωτηρίου;-
-Μάλιστα. Είσαστε;-
-Αστυνόμος Σπύρος Μάντεκας κυρία μου. Έχω αναλάβει τον φόνο.- Της είπε με τον γνωστό κοφτό του τρόπο. Η Ελισάβετ κάθισε αμέσως στην καρέκλα δίπλα στην ταμειακή μηχανή.
-Σε τι μπορώ να σας βοηθήσω; Έχω ήδη δώσει την κατάθεση μου στην αστυνομία.- Του είπε ξέπνοα.
-Το γνωρίζω κυρία Σωτηρίου. Και θα δώσετε ξανά.-
-Μα φυσικά. Ότι είναι καλό για την αστυνομία. Να σας προσφέρω ένα καφέ; Ένα νερό ίσως; Κάνει ζέστη σήμερα.- Του απάντησε και ένα αστραφτερό χαμόγελο φάνηκε στο πρόσωπο της. Ο Σπύρος την κοίταξε μέσα στα μάτια. Η Ελισάβετ νόμιζε πως θα λιποθυμούσε.
-Πίνω μόνο ελληνικό.-
-Το μαγαζί διαθέτει και ελληνικό.- Απάντησε εκείνη και του χαμογέλασε ξανά.
-Τότε δεν θα σας προσβάλω.-  Η Ελισάβετ  του πήγε μετά από λίγο τον καφέ και ο Σπύρος ήπιε δυο γουλιές γρήγορα.
-Κυρία Σωτηρίου , έμαθα πως είστε η πιο αγαπημένη ξαδέλφη του κυρίου Αυγερινόπουλου. Σε εσάς έλεγε τα πάντα.-
-Οι πληροφορίες σας είναι σωστές.-
-Πως λοιπόν εξηγείτε το γεγονός πως δεν σας ανέφερε ποτέ , τον δεσμό του με το θύμα;- Την ρώτησε ήρεμα ανάβοντας τσιγάρο.
-Πιστεύω πως ντρεπόταν. Η ζωή που έκανε ο Στέφανος ήταν ξέφρενη. Αν και τα είχε όλα , διάλεξε να χωθεί  βαθιά μέσα στη νύχτα  , στα ποτά και στους αδιάκοπους στροβιλισμούς των ερωτικών συνευρέσεων. Ίσως να είχε μέσα του πιστέψει πως θα μπορούσε να κουμαντάρει τον Σωτήρη με τον δικό του τρόπο. Έπεσε έξω. Όπως και όλοι μας στην οικογένεια , όταν αποκαλύφτηκε το σκοτεινό του παρελθόν.-
-Πως θα περιγράφατε τον εσωτερικό κόσμο του Στέφανου; -
-Είναι ένα πολύ ευαίσθητο παιδί. Ανώριμο βέβαια , αλλά έχει καλά ένστικτα. Δεν θα μπορούσε να λιώσει κουνούπι.-
-Τον αγαπάτε πολύ.-
-Από τότε που ήταν ένα νιάνιαρο τον είχα πάντα κοντά μου. Τον στήριζα και τον πρόσεχα. Τελικά δεν κατάφερα να τον προστατέψω από αυτό που έγινε.-
-Δεν θα μπορούσατε. Το παρελθόν μας κυνηγά πάντα. Δεν μπορούμε να του ξεφύγουμε.- Της είπε εκείνος. Ήπιε με μια γουλιά και τον υπόλοιπο καφέ και σηκώθηκε από την καρέκλα.
-Σας ευχαριστώ κυρία Σωτηρίου.-  Είπε ψυχρά.
-Αν δεν σας πειράζει το Ελισάβετ μου αρέσει πιο πολύ. Δεν μπορώ τον πληθυντικό.- Τον παρακάλεσε εκείνη.
-Αν και πρέπει στη δουλειά μας να κρατάμε τους τύπους και τις αποστάσεις θα κάνω δεκτό το αίτημα σας. Θα σας ειδοποιήσω για μια καινούργια κατάθεση , όταν θα είμαι έτοιμος. Καλή σου μέρα Ελισάβετ.- Της απάντησε και εκείνη έμεινε να τον κοιτά καθώς ξεμάκραινε από το μαγαζί. Ήταν ήδη ερωτευμένη.


-Μα αγάπη μου είναι όλα εναντίον του. Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς;-
-Να τον στηρίξουμε Σοφία.- Απάντησε ο Βασίλης.
-Αυτό ήδη το κάνουμε. Από εκεί και πέρα θα αναλάβει τον γρίφο η αστυνομία.-
-Ναι …δε σου λέω, αλλά;-
-Αλλά τι;-
-Να μου φαίνεται πως δεν πιστεύεις την αθωότητα του.-
-Φταίω εγώ για αυτό;-
-Δεν είπα πως φταις Σοφία. Απλά θέλω να δείχνεις την συμπαράσταση σου πιο δυναμικά.-
-Θέλεις να μου πεις κάτι και δεν μπορείς να το εκφράσεις; Δηλαδή αυτός είχε κρυφό ερωτικό δεσμό και θα την πληρώσω εγώ;- Του απάντησε νευριασμένη εκείνη.
-Τώρα γιατί θυμώνεις;-
-Μα δεν ξέρεις τι λες. Δεν σκότωσα εγώ τον Σωτήρη.-
-Ούτε και ο Στέφανος. Ο ξάδερφος μου δεν είναι δολοφόνος.-
-Ωραία , το καταλάβαμε. Τώρα μπορώ να πιω τον καφέ μου;- Του απάντησε εκείνη και σούφρωσε τα χείλη της. Εκείνη την ώρα χτύπησε το κουδούνι της πόρτας. Ο Βασίλης ακόμα νευριασμένος από την αντίδραση της γυναίκας του πήγε να ανοίξει την πόρτα. Βρέθηκε μπροστά σε ένα όμορφο άντρα με γένια λίγων ημερών στο πρόσωπο του.
-Ο κύριος Βασίλης Αστρίτης;-
-Ο ίδιος. Εσείς ποιος είστε;-
-Αστυνόμος Σπύρος Μάντεκας. Έχω αναλάβει την υπόθεση του φόνου.- Του είπε κοφτά και μπήκε στο σπίτι. Ο Βασίλης τον πέρασε στο καθιστικό , όπου έπινε τον καφέ της η Σοφία. Ήταν το ζεστό πρωινό μιας Κυριακής.
-Από εδώ η γυναίκα μου η Σοφία.- Έκανε τις συστάσεις ο Βασίλης.
-Καλημέρα σας κυρία μου.- Είπε ο Σπύρος και κάθισε στον καναπέ απέναντι της. Εκείνη τον κοίταξε από πάνω ως κάτω και σταμάτησε το βλέμμα της στο επίμαχο αντρικό σημείο. Μετά σταύρωσε με πρόστυχο τρόπο τα πόδια της. Ο Σπύρος κατάλαβε αμέσως πως εκείνη η γυναίκα κολυμπούσε σε βαθιά νερά.
-Θα πάρετε κάτι κύριε αστυνόμε;- Του είπε μελιστάλαχτα.
-Έναν ελληνικό καφέ. Ελπίζω να μην σας βάζω σε κόπο.- Η Σοφία σπάστηκε να πάει στην κουζίνα. Μόλις έφυγε ο Σπύρος είπε κοφτά στον Βασίλη.
-Κύριε Αστρίτη έχω αναλάβει την υπόθεση όπως σας είπα και πριν και συνήθως η τακτική μου είναι να γνωρίζω όσους ξέρουν το θύμα και τον φερόμενο ως δράστη. Η προσωπική συζήτηση με τους εμπλεκόμενους  , στον δικό τους χώρο μου αποκαλύπτει πολλά περισσότερα από την ξερή κατάθεση , στο ανακριτικό τμήμα της αστυνομίας.-
-Ναι. Καταλαβαίνω. Μπορείτε να ρωτήσετε  ότι θέλετε , εμένα και την γυναίκα μου.-
-Σας ευχαριστώ. – Απάντησε ο Σπύρος και άναψε τσιγάρο. Η Σοφία του έφερε τον καφέ και κάθισε δίπλα στον άντρα της.
-Όπως γνωρίζετε ήδη η υπόθεση από την αρχή για την αστυνομία , ήταν ξεκάθαρη. Ύποπτος για το φόνο  ήταν ο Στέφανος Αυγερινόπουλος.-
-Αποκλείεται. Ο ξάδερφος μου δεν είναι δολοφόνος. – Αντέδρασε λέγοντας ο Βασίλης.
-Αγάπη μου μη νευριάζεις. Κάτσε πρώτα να δούμε τι έχει να πει ο κύριος αστυνόμος. Η ψυχή του ανθρώπου είναι άβυσσος. Μπορεί ο Στέφανος να τον σκότωσε εν βρασμό ψυχής.- Απάντησε η Σοφία και κοίταξε με νόημα τον Σπύρο. Εκείνος την κοίταξε. Ήταν σίγουρος πως εκείνη η γυναίκα κάτι έκρυβε μέσα της. Κάτι που καταπίεζε την ψυχή της. Γιατί αλήθεια πίστευε πως ο Στέφανος θα μπορούσε να είχε σκοτώσει τον Σωτήρη εν βρασμό ψυχής; Και γιατί ήταν η μόνη από όλη την οικογένεια που είχε αμφιβολίες για την αθωότητα του;
-Κυρία μου , ο Στέφανος Αυγερινόπουλος  δεν θα μπορούσε ποτέ να ήταν ο δολοφόνος.- Της είπε τελείως ανέκφραστα.
-Ω! Μα τότε αυτά είναι ευχάριστα νέα. Το άκουσες αγάπη μου;- Είπε με ψεύτικη χαρά  στον Βασίλη και του κράτησε το χέρι.
-Πρέπει όμως να βρω ποιος σκότωσε το θύμα. Ποιος είχε λόγους να το βγάλει από την μέση.- Απάντησε εκείνος και άναψε τσιγάρο.
-Εσείς γνωρίζατε τον δεσμό των δυο αντρών;- Συνέχισε ρωτώντας τον Βασίλη ο Μάντεκας.
-Αν το ήξερα θα είχα σκοτώσει εγώ τον Σωτήρη. Ο παλιάνθρωπος. Κανείς δεν είχε καταλάβει τι βρωμερό κάθαρμα ήταν.- Ξέσπασε ο Βασίλης.
-Εγώ εκτιμούσα πολύ τον Σωτήρη. Μου φαίνεται ακόμα τελείως παράλογο να είχε δεσμό με τον Στέφανο. Έδειχνε πολύ άντρας. Ο Στέφανος βέβαια  πάντα μπλεκόταν σε τέτοιες ιστορίες. Κάποια στιγμή  θα γινόταν κάτι τέτοιο.- Πετάχτηκε η Σοφία. Ο Μάντεκας την κοίταξε σοβαρός. Αυτή η γυναίκα η ήταν ηλίθια η πολύ έξυπνη. Με ευγενικό τρόπο αλλά άμεσο έδειχνε καθαρά ποιον θεωρούσε δολοφόνο. Τον Στέφανο. Και ήταν η μόνη που το είχε κάνει αυτό. Κανείς άλλος δεν πίστευε στην ενοχή του. Τι έκρυβε λοιπόν εκείνη η γυναίκα; Τις σκέψεις του διέκοψε η φωνή του Βασίλη.
-Δε μου λες; Το κάνεις επίτηδες; Τα ρίχνεις όλα στον Στέφανο;- Απάντησε νευριασμένα.-
-Όχι βέβαια , αλλά και αυτός δεν ήταν ήσυχο παιδί.-
-Γκέι είναι Σοφία. Όχι ο δολοφόνος με το πριόνι.-
-Σας παρακαλώ ηρεμίστε. Το να μαλώνετε δεν βοηθάτε την κατάσταση.-
-Μα την ακούτε; Λες και θέλει ο Στέφανος να είναι ο δολοφόνος.-
-Κανείς δεν είπε αυτό αγάπη μου. Η ζωή όμως του ξαδέρφου σου είναι γεμάτη από σκαμπανεβάσματα.-
-Δική του ζωή είναι. Όχι δική σου.- Της απάντησε κοφτά εκείνος και η Σόφια σούφρωσε ξανά τα χείλη της. Τα μάτια της  σκοτείνιασαν. Ο Σπύρος είδε την αντίδραση της. Συνέχισε ρωτώντας τον Βασίλη.
-Κύριε Αστρίτη ποια είναι η γνώμη σας για τον εσωτερικό κόσμο του ξαδέρφου σας;-
-Είναι το πιο καλό παιδί. Συναισθηματικός , καθάριος , ευγενικός , ξεκάθαρος. Αγαπά την οικογένεια του και εμάς τα ξαδέρφια του. Ποτέ δεν θα έκανε κακό σε κανέναν. Τον εαυτό του θα τον σκότωνε. Αλλά όχι να σκοτώσει άνθρωπο. Ποτέ δε θα το έκανε αυτό. Τώρα επειδή του αρέσουν οι άντρες , εμείς θα τον καταδικάσουμε και θα του κόψουμε το κεφάλι;-
-Προσπαθήστε να μη νευριάζετε. Εγώ προσωπικά πιστεύω στην αθωότητα του. Συλλέγω όμως από όλους σας , για να έχω μια ξεκάθαρη εικόνα πριν προχωρήσω στην τελική μου απόφαση. Σας ευχαριστώ για τον καφέ κυρία Αστρίτη. Κύριε Αστρίτη καλή σας μέρα.- Τους είπε και σηκώθηκε από τον καναπέ. Ο Βασίλης τον συνόδευσε ως την πόρτα και λίγο αργότερα ο Σπύρος Μάντεκας μπήκε στο αμάξι του και έφυγε.

Την επόμενη ημέρα ο Σπύρος πήγε στην Αθήνα. Είχε ραντεβού με τον ιατροδικαστή. Το πτώμα του Σωτήρη βρισκόταν ακόμα στο νεκροτομείο , σύμφωνα με την υπόδειξη του Σπύρου. Ήθελε να εξετάσει το πτώμα και ο ίδιος και μετά να γινόταν η κηδεία. Ο ιατροδικαστής τον δέχτηκε στο γραφείο του. Γνωριζόντουσαν χρόνια και είχαν δουλέψει μαζί σε αρκετές υποθέσεις.
-Καλός τον.-
-Πως είσαι Πάνο;-
-Εσύ να μου πεις.-
-Αυτός ο φόνος παρουσιάζει ενδιαφέρον. Την έχω διαβάσει την ιατροδικαστική σου εξέταση. Ξανά και ξανά.-
-Τότε τι περιμένεις να βρεις;-
-Ιδέα δεν έχω, αλλά θέλω να τον δω.-
-Ξέρεις που είναι Σπύρο. Γάντια έχει στην αίθουσα. Θα σε περιμένω εδώ μετά για ένα καφέ.- Του απάντησε εκείνος και ο Σπύρος  πήγε στο ψυγείο και έβγαλε το πτώμα του Σωτήρη. Το κρανίο του ήταν λιωμένο. Το αίμα είχε πετρώσει στα μαλλιά και στο λαιμό του. Το θέαμα ήταν τόσο σιχαμερό που ο οποιοσδήποτε το έβλεπε δεν θα μπορούσε μετά να κοιμηθεί τα βράδια. Για τον αστυνόμο Μάντεκα όμως ο Σωτήρης ήταν ακόμα ένα πτώμα για τα μάτια του. Τα πολλαπλά χτυπήματα είχαν φέρει τον θάνατο. Σίγουρα δεν είχε πεθάνει με το πρώτο χτύπημα. Ο δολοφόνος χρειάστηκε να του επιφέρει και άλλα. Ακόμα και έτσι όμως ο θάνατος άργησε να έρθει , γιατί ο Σωτήρης πρόλαβε να σχηματίσει πολύ αχνά ,είναι αλήθεια, το πρώτο γράμα του ονόματος του δολοφόνου του. Αλήθεια, γιατί ένας άντρας, να μη μπορεί  να σκοτώσει το θύμα του με ένα , δυο χτυπήματα; Να ήταν κάποιος πολύ αδύναμος; Η ήταν κάποια γυναίκα; Μα τότε; Θα μπορούσε βέβαια; , αλλά;………Βγήκε από την αίθουσα και μπήκε  στο γραφείο του ιατροδικαστή.
-Γρήγορα τελείωσες. Βρήκ………..-
 -Δε μου λες; Θα μπορούσαν τα χτυπήματα αυτά να γίνουν από γυναικείο χέρι;- Του είπε γρήγορα.
-Θα πρέπει να τον μισούσε θανάσιμα.- Είπε γελώντας εκείνος.
-Δε μου απάντησες.-
-Κοίτα Σπύρο. Η αλήθεια είναι πως αυτό το ενδεχόμενο  με απασχόλησε και μένα. Βλέπεις κατάλαβα πως τα χτυπήματα σύμφωνα με την φορά της δύναμης , ήταν σχετικά μικρά. Ένας άντρας θα τον χτυπούσε με μεγαλύτερη δύναμη και θα τον είχε σκοτώσει ακαριαία με τα πρώτα δυο χτυπήματα. Αν θέλεις την γνώμη μου. Ναι θα μπορούσε να τον σκοτώσει μια γυναίκα.-
-Ποια όμως; Η γυναίκα του; Δεν γνώριζε το μυστικό του. Όσο πάει γίνεται καλύτερο.  
 Από την στιγμή που δεν τον σκότωσε ο Αυγερινόπουλος , πίστευα πως κάποιος παλιός ερωτικός σύντροφος το είχε πράξει.  Τώρα όμως τα πράγματα αλλάζουν.- Είπε ο Σπύρος.
-Δεν μπορείς να καθυστερήσεις και άλλο την κηδεία.-
-Όχι βέβαια. ετοίμασε τα χαρτιά και εγώ θα ειδοποιήσω την οικογένεια,  για να τελέσουν την ταφή. Σε ευχαριστώ Πάνο.- Του είπε και έφυγε γρήγορα από το γραφείο του. Ο Πάνος σκέφτηκε πως εκείνο τον καφέ θα αργούσαν πολύ να τον πιούν. Ο Σπύρος έτρεχε πάντα περισσότερο από ότι έπρεπε.


Το ίδιο βράδυ η Σοφία έκανε έρωτα με τον Γιάννη στο δάσος. Εκείνος αγκομαχούσε πίσω της και εκείνη είχε στα χείλη της ένα  μοχθηρό χαμόγελο. Κουνιόταν ρυθμικά και τελείωσαν μαζί την ίδια στιγμή και οι δυο. Έπεσαν ξεθεωμένοι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και έκλεισαν τα μάτια τους.
-Κανείς δεν τον κάνει σαν και σένα.- Του είπε και ανέβηκε επάνω του.
-Θέλεις και άλλο μωρό μου;-
-Και βέβαια. Αφού με ξέρεις τώρα- Του απάντησε εκείνη γελώντας. Το φεγγάρι είχε κρυφτεί πίσω από τα πεύκα.         

 

Το βιβλίο αυτό είναι  εξαιρετικά αφιερωμένο στην μνήμη των παππούδων μου Αποστόλη  Φήμη και  Γιώργο  Κοφινά. Στην μνήμη του πατέρα μου Παναγιώτη Γεωργίου Κοφινά. Ελπίζω να είσαστε περήφανοι για μένα. Μεγάλωσα με τις δικές σας αξίες. Σας χρωστώ τα πάντα.
Στις υπέροχες φίλες μου που μου δίνουν την  αγάπη και την συμπαράσταση τους όλα αυτά τα χρόνια. Στις: Αγγελική Σοφρά, Έλλη Κορού, Έφη Μερκούρη, Νατάσα Μπερή. Η φιλία σας ήταν πάντα κοντά μου τις ώρες που δεν μπορούσα να δω στο σκοτάδι. 
Στην Χρύσα. Εσύ ήσουν η κινητήρια δύναμη που με ώθησε να γράψω. Ένα μόνο ευχαριστώ δεν θα μπορούσε να με καλύψει. Να είσαι πάντα καλά.
Στις φίλες μου Ελισάβετ Σπανού, Ελένη Μουτζούρη, Νικολέτα Πισκοπάνη,  Χαρά Μονιού, Έρη Μαυράκη. Στην φίλη συντηρήτρια έργων τέχνης Ελισάβετ Τζουμουσλή και στον μαρμαροτεχνίτη Νότη Γιανουλάτο. Όπως και σε  όλους τους εργαζόμενους στο μουσείο της Σαλαμίνας. Σας ευχαριστώ παιδιά για την αγάπη σας.    
Στον κολλητό μου φίλο και παλιό σημαθητή Παναγιώτη Βελτανισιάν που η βοήθεια και η καλή του γνώμη με στηρίζει πάντα και στην αγαπημένη μου φίλη Δήμητρα Λαλάγκα.         
Στις φίλες μου αρχαιολόγους: Τριανταφυλλιά  Κάτουλα, Όλγα Παπαχρήστου, Μαρία Παπακωνσταντίνου, Σοφία Ζύρμπα, Μάχη Καπετανοπούλου, Εύη Μικρομάστορα.
Στον φίλο αρχαιολόγο Αντρέα Μήλιο και σε, όλους τους τεχνίτες της ανασκαφικής ομάδας του 2007-2008 που έγινε στην οδό Ολύμπου στη Σαλαμίνα.  Βασίλη Τζιβάκο, Κώστα Μιχάλαρο  Τάκη Σιγάλα , Δημήτρη Κοτζιά  και ιδιαίτερα στον Βαγγέλη Τσιλιβίγκο.  
Στον ξάδερφο μου Παναγιώτη Παπασωτηρίου  για την πολύτιμη αγάπη του και στον φίλο μου Αντρέα Αυγέρη για την υπομονή του και την δυνατή του φιλία. 
Ειδικά στην φίλη μου Δήμητρα Σκούφου που πιστεύει σε εμένα. 
Στον αδερφό μου Γιώργο Κοφινά που είναι πάντα δίπλα μου και μου χαρίζει την αγάπη του. Χωρίς αυτή τίποτα δεν έχει αξία.
Στην νύφη μου Άντζελα που με βοηθά  με την καλή της γνώμη και την
ενεργητικότητα της στις διορθώσεις των βιβλίων μου.
Στην Τούφα, την Λώρα, την Φοίβη, τον Μάξιμο, τον Νίο,  και τον Όσκαρ.  Τις αγαπημένες μου γατούλες που με συντροφεύουν με την αγάπη τους. 
Στον θεό και τους αγίους που πάντα με βοηθάνε σε δύσκολους καιρούς.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πάντα θα έχουμε ανάγκη από ουρανό.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.