112 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
22.06.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Κατερίνα Κοφινά

Οικογένεια Γ. Π. | Μέρος 8ο

Η αθέατη πλευρά της Σελήνης

Κατερίνα Κοφινά

Μια μεγάλη οικογένεια. Ένα ολόκληρο σόι και πολλά ξαδέρφια σκιαγραφούν τον καμβά του βιβλίου. Είναι άνθρωποι με πάθη και ενοχές , που προσπαθούν να κάνουν την ζωή τους υποφερτή. Είναι τα πιόνια στην μεγάλη σκακιέρα της ζωής και συνήθως είναι οι χαμένοι. Μέσα από τους αδύναμους αυτούς ήρωες και το αδιέξοδο της ζωής τους έρχεται στην επιφάνεια  όλη η βρωμιά που κρύβεται κάτω από το πέπλο της φαινομενικά καλής οικογένειας.
Κατερίνα Π. Κοφινά

 ΜΑΙΟΣ
Ο Μάρκος περίμενε στο αναπηρικό του καρότσι την Αγγελική  για να τον πάει στο σπίτι του. Ήταν ένα ζεστό πρωινό μιας Πέμπτης. Κοίταξε για λίγο το δωμάτιο της εντατικής που τον φιλοξένησε  όλο αυτό τον καιρό και αναστέναξε. Τώρα ξεκινούσε ένας μεγάλος κύκλος που θα περιείχε περισσότερες φυσιοθεραπείες και θα χρειαζόταν όλο το κουράγιο του για να τα βγάλει πέρα. Εκείνη την στιγμή  μπήκε μέσα η κόρη του.
-Καλημέρα μπαμπά.- του είπε και τον φίλησε στο κεφάλι.
-Καλημέρα αγάπη μου. Πως είσαι;-
-Πολύ καλά  από την στιγμή που και εσύ φεύγεις από εδώ και γυρίζεις στο σπίτι μας. Είσαι έτοιμος; Η μαμά και ο Στέφανος μας περιμένουν.-
-Ναι , βέβαια.- Της είπε εκείνος και η Αγγελική έσπρωξε το καρότσι  έξω από το δωμάτιο. Η Αθηνά εκείνη την ώρα έπαιρνε την Ελισάβετ στο κινητό της.
-Έλα μαμά. Καλά είσαι;-
-Ναι κορίτσι μου. Σε πήρα για να σου θυμίσω πως το βράδυ θα πάμε  να επισκεφτούμε τον θείο το Μάρκο. Βγήκε σήμερα  από το νοσοκομείο.-
-Πως θα μπορούσα να το ξεχάσω μαμά. Θα μείνω σε εσάς μετά τη δουλειά , για να πάμε όλοι μαζί με το αυτοκίνητο μου στο θείο.-
-Εντάξει τότε. Θα τα πούμε το μεσημέρι στο τραπέζι.- Απάντησε η Αθηνά και η Ελισάβετ χαμογέλασε. Επιτέλους σκέφτηκε , να και ένα καλό νέο. Μετά θυμήθηκε τον Μηνά. Τον είχε δει πριν ένα μήνα , όταν με τους γονείς του είχαν έρθει να επισκεφτούν τους δικούς της. Ήταν ταραγμένη όλη εκείνη την ημέρα , αλλά τελικά όλα είχαν πάει καλά. Ο Μηνάς ήταν άλλος άνθρωπος. Γελαστός , με τα συνηθισμένα του αστεία και πολύ άνετος. Βλέποντας την συμπεριφορά του πολύ αλλαγμένη η Ελισάβετ χαλάρωσε. Κανείς δεν κατάλαβε το παραμικρό. Ο Μηνάς την κοιτούσε ελάχιστα και την περισσότερη ώρα συνομιλούσε με τους γονείς της. Όταν έφυγαν τελικά το βράδυ εκείνης της ημέρας η Ελισάβετ σκέφτηκε πως ο ξάδερφος της , θα έπρεπε να είχε παλέψει πολύ με τον εαυτό του. Ίσως με τον καιρό να την ξεχνούσε και να συνέχιζε τη ζωή του. Τις σκέψεις της αυτές διέκοψε το χτύπημα του τηλεφώνου. Η Ελισάβετ το σήκωσε και απάντησε.
-Αγάπη μου καλημέρα.- Άκουσε τον Παύλο να της λέει.
-Καλημέρα. Πως είσαι;-
-Καλά , αλλά μου λείπεις. Πότε θα βρεθούμε;-
-Και στον εαυτό μου λείπω Παύλο  , αλλά κάνω υπομονή. –
-Το ξέρεις πως έχουμε απομακρυνθεί; Νόμιζα πως είχαμε σχέση.- Απάντησε φανερά ενοχλημένος εκείνος. Η Ελισάβετ φούντωσε.
-Για να σου πω. Δεν παντρευτήκαμε ακόμα. Αν είναι από τώρα να μου στερείς τον αέρα που αναπνέω , σίγουρα δεν πάμε καλά.-
-Νευριάζεις και από πάνω. Αν σου έχει περάσει ο έρωτας , ας το διαλύσουμε Ελισάβετ. Δεν υπάρχει λόγος να είμαστε μαζί για τους τύπους.-
-Παύλο δεν έχω όρεξη για μάλωμα και ειδικά σήμερα που ο θείος μου βγήκε από το νοσοκομείο. Αν μπορείς να κάνεις υπομονή για να με δεις όταν θα έχω ελεύθερο χρόνο , πάει καλά. Αν όχι , λυπάμαι , αλλά δεν θα μπορέσω.- Του απάντησε κουρασμένη. Εκείνος δεν απάντησε. Η Ελισάβετ περίμενε.
-Θα περιμένω.- Της απάντησε εκείνος και έκλεισε το τηλέφωνο. Η Ελισάβετ άναψε τσιγάρο. Ο δεσμός με τον Παύλο δεν είχε μέλλον. Τον αγαπούσε βέβαια , μόνο που δεν ήταν ο μεγάλος έρωτας. Αυτός θα αργούσε λίγο ακόμα να έρθει.

Το μεσημέρι της ίδιας μέρας ο Στέφανος  επισκέφτηκε τον Ιάσωνα  στο γραφείο του. Εκείνος μόλις τον είδε σηκώθηκε και τον χαιρέτησε εγκάρδια.
-Καλώς τον ξάδερφο. Κάθισε.- Του είπε και εκείνος κάθισε σε μια καρέκλα δίπλα στο γραφείο του.
-Ιάσωνα σκέφτηκα πολύ την πρόταση σου και δέχομαι τη δουλειά.-
-Μπράβο Στέφανε. Επιτέλους , χαίρομαι  που πήρες την σωστή απόφαση.-
-Εδώ θα είμαι στο στοιχείο μου. Πιστεύω να σου φανώ χρήσιμος και να τα πάμε καλά στη συνεργασία μας.-
-Θα τα πάμε , γιατί έχω και την Έλενα που δε με αφήνει σε χλωρό κλαρί.-
-Δηλαδή;-
-Νομίζω πως είναι στ’ αλήθεια ερωτευμένη μαζί σου. Να πάρεις τον Στέφανο στη δουλειά , να μην τον κουράζεις πολύ ,και πρόσεχε μη μάθω ότι του μίλησες άσχημα. Όπως καταλαβαίνεις ακόμα και να μη σε ήθελα  εδώ , δεν υπήρχε περίπτωση η γυναίκα μου να το επέτρεπε.-
-Την καλή μου. Από την πρώτη μέρα που την έφερες στην οικογένεια  με αγάπησε και εγώ ξετρελάθηκα μαζί της. Είσαι πολύ τυχερός Ιάσωνα. Τέτοια γυναίκα δύσκολα βρίσκει κανείς.- Του απάντησε εκείνος και χαμογέλασε.
-Την αγαπώ πολύ την Έλενα. Έχουμε φτιάξει μια ευτυχισμένη οικογένεια. Μόνο που φοβάμαι την σχέση σας.- Είπε ο Ιάσωνας και γέλασε.
-Δηλαδή τι φοβάσαι;- Του απάντησε πονηρά ο Στέφανος.
-Μη μου κλέψεις τη γυναίκα. Αυτή παιδί μου ακούει το όνομα σου και λιώνει.-
-Η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ να κάνω τίποτα  βλέπεις λιώνω και εγώ όταν την κοιτάζω.  Μη φοβάσαι όμως Ιάσωνα. Ως τώρα καμιά γυναίκα δεν με ταρακούνησε τόσο πολύ , έτσι ώστε να αλλάξω τις ερωτικές μου προτιμήσεις. – Του είπε χαμηλόφωνα εκείνος και γέλασαν δυνατά.
-Τώρα ησύχασα. Λοιπόν από τη  Δευτέρα  στις εννιά το πρωί ,πιάνεις δουλειά. Και τώρα φύγε. Χάσου από μπροστά μου , γιατί όσο σκέφτομαι πως η Έλενα σε γουστάρει όλο το εικοσιτετράωρο μου έρχεται να πεθάνω. – Συνέχισε   γελώντας εκείνος και τα δυο πρώτα ξαδέρφια αγκαλιάστηκαν και χώρισαν. Ο Στέφανος βγήκε από το γραφείο και πήρε τον Γιώργο στο κινητό του.
-Σου έχω ευχάριστα νέα. Την Δευτέρα πιάνω δουλειά στον Ιάσωνα.-
-Τέλεια. Και εγώ περιμένω την έγκριση για την μετάθεση. Θα  γυρίσει μια κοπέλα από την άδεια της για να αναλάβει το πόστο μου. Πιστεύω πως στο τέλος της άλλης εβδομάδας θα έρθω οριστικά στην πόλη σου.- Του απάντησε ευδιάθετος ο Γιώργος.
-Εντάξει αγάπη μου. Θα μιλήσουμε ξανά. Σε αφήνω.-
-Να προσέχεις. Σε αγαπώ.-
-Και εγώ .- Απάντησε ο Στέφανος και ανέβηκε στη μηχανή του.

-Κάλεσες και την Ελισάβετ;-
-Ναι , θα έρθετε μαζί. Θα έχω μοσχάρι φιλέτο. Σαλάτα , μπουρεκάκια και κρασί.-
-Δηλαδή τίποτα. Θα σκάσουμε από το φαγητό. Εγώ τι να φέρω;-
-Το κορμί σου γυμνό, αλλά δεν γίνεται. Με την Ελισάβετ μπροστά , μόνο να σε ονειρεύομαι μπορώ.-
-Μια νύχτα είναι. Θα περάσει.- Είπε γελώντας η Γιώτα.
-Ωραία λοιπόν. Το κανονίσαμε. Θα περάσεις να πάρεις  εσύ την Ελισάβετ;-
-Μου είπε πως θα έρθει με το δικό της αμάξι , γιατί μετά θα πάει από το σπίτι του Στέφανου.-
-Καλά. Σε φιλώ.-
-Και εγώ καρδιά μου.-

Όταν ήρθε η Κυριακή και οι τρεις γυναίκες μαζεύτηκαν , όπως έκαναν από παλιά στο σπίτι της Έλενας , εκείνη τις δέχτηκε εγκάρδια και τις έβαλε να καθίσουν στο σαλόνι. Τις κέρασε από ένα ποτό και πήγε να ετοιμάσει τα εδέσματα.
-Καιρό έχουμε να βρεθούμε  Γιώτα μου. Φαντάζομαι να πνίγεσαι στη δουλειά.-
-Δε λες τίποτα φιλενάδα. Και όλοι οι πελάτες έρχονται με κέφι. Ζητάνε τα πιο παράλογα πράγματα. Άντε τώρα να έχεις το κέφι να τους φέρεις βόλτα , όλους αυτούς. Δεν θέλω να συζητώ για το γραφείο. Ο θείος σου ο Μάρκος  είναι καλά έμαθα.-
-Ναι Γιώτα μου. Ευτυχώς. Τουλάχιστον ξεπέρασε τον κίνδυνο και συνεχίζει , στο σπίτι πια τις φυσιοθεραπείες.-
-Έχουν  αποτέλεσμα;-
-Κάτι γίνεται. Με αργούς , αλλά σταθερούς ρυθμούς. Θα πάρει το χρόνο του.-
-Τι λέτε εσείς οι φιλενάδες εδώ;- Ρώτησε καθώς έμπαινε  στο σαλόνι η Έλενα.
-Για τον θείο σας το Μάρκο. Πάει καλά , μου είπε η Ελισάβετ.-
-Ναι ευτυχώς. Τον αγαπάνε όλοι τον θείο. Ας ελπίσουμε να μη μας βάλει πάλι σε τρεχάματα. Το τραπέζι είναι έτοιμο και σας περιμένει κυρίες μου. Μπορείτε να έρθετε.- Απάντησε χαρούμενα η Έλενα.
-Εσύ κορίτσι μου έχεις βαλθεί να μας παχύνεις.- Είπε η Ελισάβετ μόλις είδε τα εδέσματα.-
-Φιλέτο μοσχάρι είναι και δυο μπουρεκάκια. Πόσο να παχύνεις; Λίγο κρασί και για γλυκό έχω ετοιμάσει πάστα Φλώρα.-
-Και είναι λίγα αυτά Έλενα;- Πήρε το λόγο γελώντας η Γιώτα.
-Εσύ αγάπη μου φάε όσο λιγότερο μπορείς. Δεν είναι ανάγκη να αδειάσεις τα πιάτα.- της απάντησε όλο γλυκύτητα η Έλενα και την τσίμπησε στο μάγουλο. Η Ελισάβετ γέλασε.
-Να σας χαρώ κορίτσια. Εσείς κάνετε σαν νιόπαντρο ζευγάρι.- Είπε και συνέχισε να γελά.- Η Γιώτα την κοίταξε τρομαγμένη. Η Ελισάβετ έπιασε την αγωνία της , αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει. Η Έλενα κοίταξε την Γιώτα , σαν να την μάλωνε. Η Ελισάβετ βρέθηκε στη μέση μιας δίνης που δεν γνώριζε. Οι ματιές των γυναικών , κάτι έκρυβαν. Για εκείνη την ώρα δεν έδωσε σημασία. Γέμισε το ποτήρι της με κρασί και ήπιε. Αμέσως την μιμήθηκαν και εκείνες και για όλη την διάρκεια του φαγητού η ατμόσφαιρα ήταν καλή και η διάθεση ανεβασμένη. Μετά το πέρας του φαγητού η Έλενα μάζεψε τα πιάτα καθάρισε το τραπέζι και έφερε το γλυκό. Έφαγαν ξανά με όρεξη και όταν επιτέλους σηκώθηκαν από τις καρέκλες αποφάσισαν να δουν την ταινία που είχε φέρει η Ελισάβετ.
-Και δε μου λες ξαδέλφη που την πέτυχες την ταινία που θα δούμε σήμερα;- Ρώτησε η Έλενα μόλις πήγαν στο σαλόνι.
-Δεν της είπες Γιώτα;- Ρώτησε εκείνη.
-Το ξέχασα εντελώς, αλλά θα την ενημερώσω αμέσως. Λοιπόν καλή μου. Η ταινία που θα απολαύσουμε σήμερα έχει τον τίτλο <<That Hamilton woman>> και γυρίστηκε το 1941. Είναι μια τραγική ερωτική ιστορία που διαδραματίζεται στα 1800. Εκεί μας δείχνει την Έμμα Χάμιλτον να ερωτεύεται τον λόρδο Νέλσον. Όλα καλά ως εδώ , αλλά δυστυχώς όταν ερωτεύονται είναι και οι δυο παντρεμένοι. Ένας έρωτας λοιπόν χωρίς μέλλον.- Απάντησε λυπημένα η Γιώτα. Η Ελισάβετ κοίταξε την Έλενα που κοιτούσε έντονα τη Γιώτα.
-Αυτό που δε σου είπε η φίλη μου , είναι πως  αυτή  την ταινία έψαχνα να την βρω από μικρό κορίτσι. Από τότε που την είχαμε πρωτοδεί μαζί με την Γιώτα.-
-Ακούγεται πολύ ενδιαφέρουσα.- Είπε η Έλενα  κοιτάζοντας την Ελισάβετ.
-Και είναι. Τουλάχιστον για μένα που λατρεύω την πρωταγωνίστρια.- Συνέχισε  η Ελισάβετ και τα μάτια της άστραψαν.
-Ποια είναι;-
-Η Βίβιαν Λη και μαζί της  παίζει ο Λώρενς Ολίβιε.-
-Εκείνη μου φαίνεται πως είχε παίξει στο <<Όσα παίρνει ο άνεμος>>.
-Ναι. Είναι η πιο γνωστή της ταινία.- Συνέχισε η Ελισάβετ.
-Όπως ξέρετε  εσείς οι δυο , δεν ξέρω και πολλά γύρω από τον κινηματογράφο. Όχι πως δεν τον παρακολουθώ. Όμως δεν είμαι φανατική σινεφίλ και από τον παλιό κινηματογράφο έχω άγνοια.- Είπε με παράπονο η Έλενα.
-Δεν πειράζει. Έχεις εδώ εμάς τις δυο που θα σου μάθουμε τα πάντα. Άλλωστε και οι περισσότεροι μόνο το <<Όσα παίρνει ο άνεμος>> έχουν δει. Η Βίβιαν Λη ήταν θεατρική ηθοποιός. Γύρισε πολύ λίγες ταινίες. Το <<That Hamilton woman>> το έψαχνα όλη μου τη ζωή. Θα πέθαινα αν δεν αποκτούσα την ταινία.-
-Και πως την ανακάλυψες τελικά;- Ρώτησε η Έλενα.
-Στο σχολείο είχα ένα κολλητό φίλο. Μεγαλώνοντας σπούδασε στην Αγγλία. Γνώρισε εκεί την γυναίκα του και έμεινε μόνιμα. Δεν χάσαμε ποτέ την επικοινωνία μας. Σε εκείνον έχω αναθέσει την εύρεση των παλιών φιλμ που λατρεύω παράφορα. Μου τις στέλνει από την Αγγλία. Βέβαια δεν έχουν υπότιτλους , αλλά όλες μας ξέρουμε Αγγλικά. Λοιπόν τι λες; Είσαι έτοιμη να απολαύσουμε το καταπληκτικό δίδυμο των Λη και Ολίβιε και να κλάψουμε μαζί τους;- Την ρώτησε γεμάτη έξαψη η Ελισάβετ.
-Μα και το ρωτάς; Μετά από αυτή την ανάλυση που μας έκανες δεν βλέπω την ώρα να δω την ταινία.- Απάντησε η Έλενα και έκλεισε τα φώτα. Η Ελισάβετ έβαλε την ταινία στο DVD και κάθισε στην συνηθισμένη της πολυθρόνα. Οι δυο γυναίκες κάθισαν στον καναπέ. Όταν  οι τίτλοι της αρχής εμφανίστηκαν στην οθόνη της τηλεόρασης , απόλυτη ησυχία επικράτησε στο χώρο.

Ο Ιάσωνας εκείνη την ώρα είχε βγει για φαγητό με την μητέρα και τον γιο του. Η Έλενα ως συνήθως τον είχε παρακαλέσει να μην είναι στο σπίτι όταν θα ερχόντουσαν τα κορίτσια. Είχαν καθίσει σε ένα μοντέρνο ρέστοραν στο κέντρο της πόλης και έτρωγαν με όρεξη.
-Έμαθα πως πήρες στη δουλειά σου τον Στέφανο. Χάρηκα πολύ , για αυτή σου την χειρονομία. Με είχε πάρει η θεία σου και μου το ανέφερε.-
-Ναι μαμά. Πιστεύω πως θα διακριθεί σε αυτή τη δουλειά. Κοντά μου θα την μάθει και ίσως στο μέλλον να ανοίξει δικό του γραφείο. Εκεί που δούλευε πριν δεν μπορούσε να του προσφέρει πολλά. Πήρα την πρωτοβουλία μόνος μου , να του προσφέρω αυτή τη θέση και στην πορεία η Έλενα έγινε θερμός υποστηρικτής  της ιδέας. Είναι γνωστή η αδυναμία της στον Στέφανο. Τον βλέπει και αμέσως λιώνει.- της είπε εκείνος γελώντας.
-Από την αρχή της γνωριμίας τους υπήρξε αμοιβαία αγάπη και εκτίμηση. Αυτό είναι το νόημα της οικογένειας. Η αγάπη , ο σεβασμός και η αλληλοκατανόηση.- Απάντησε η Ανθή.
-Αν και γνώριζε από την αρχή την ιδιαιτερότητα του ξαδέρφου μου , δεν ενοχλήθηκε.-
-Για πολλούς ανθρώπους σημασία δεν έχει ποιον βάζουν στο κρεβάτι τους κάποιοι άλλοι.  Νοιάζονται για τον εσωτερικό τους κόσμο περισσότερο. Ο Στέφανος  είναι ένα πολύ γλυκό αγόρι. Ευαίσθητο και συναισθηματικό.- Συνέχισε εκείνη πίνοντας λίγο από το κρασί της. Ο Νίκος έτρωγε ήσυχα δίπλα της , το φαγητό του.
-Και πότε θα έρθει στη δουλειά;-
-Αύριο το πρωί.-
-Με το καλό λοιπόν. Ελπίζω να του αρέσει και να σε βοηθήσει και εσένα που έχεις κουραστεί αρκετά.-
-Τα ίδια μου λέει και η Έλενα.-
-Και δεν έχει άδικο. Έχεις να την πας διακοπές , από τότε που γεννήθηκε ο Νίκος. Εφτά χρόνια. Δεν κάνει να κλείνεστε  τόσο πολύ.-
-Μιλάς εσύ μαμά που την λέξη διακοπές , την έχεις δει γραμμένη μόνο στα ταξιδιωτικά έντυπα;-
-Άλλο εγώ. Εγώ αναγκάστηκα να δουλέψω για χρόνια χωρίς να σταματήσω μια μέρα. Ο πατέρας σου μας  παράτησε νωρίς. Πως θα σε μεγάλωνα; Πως θα έβγαζα πέρα το σχολείο , το στρατιωτικό , τις σπουδές σου; Άλλες εποχές , άλλες προτεραιότητες. Εσύ όμως δεν αντιμετωπίζεις τα δικά μου προβλήματα.-
-Έχεις δίκιο μαμά. Κουράστηκες πολύ στη ζωή σου. Τόσα χρόνια σου λέω να νοικιάσεις το ανθοπωλείο και να ξεκουραστείς. Έχω αρκετά λεφτά για όλους μας.-
-Δεν θα καταδεχτώ λεφτά από τον μοναχογιό μου.-
-Αυτός ο εγωισμός σου βρε μαμά. Ποτέ δεν τον κατάλαβα.-
-Δεν είναι εγωισμός.-
-Και τότε τι είναι;-
-Έχω συνηθίσει να δουλεύω. Να έχω τα δικά μου λεφτά. Αν μείνω το σπίτι θα πεθάνω.-
-Δεν βλέπω να έχει πάθει κάτι ανάλογο η θεία η Αθηνά. Είναι η μόνη από τις αδερφές που δεν δουλεύει και τα πηγαίνει περίφημα.-
-Ο καθένας όπως έχει συνηθίσει  αγόρι μου.-
-Δηλαδή δεν  θα μπορέσω να σε μεταπείσω να μείνεις σπίτι.-
-Ούτε στο ελάχιστο.- Του είπε γελώντας εκείνη και έφαγε λίγο από το φαγητό της.

Στο σπίτι της Έλενας η ταινία έφτανε στο τέλος της. Η Ελισάβετ σηκώθηκε απότομα από την πολυθρόνα της για να πάει στην τουαλέτα. Η Γιώτα και η Έλενα κρατιόντουσαν από το χέρι εκείνη τη στιγμή. Η Γιώτα άφησε απότομα το χέρι της Έλενας φοβούμενη μήπως και η Ελισάβετ το έβλεπε. Η Ελισάβετ δεν είχε δει τίποτα , αλλά η απότομη κίνηση της Γιώτας την έκανε να  καταλάβει πως κάτι έκρυβαν οι δυο γυναίκες. Δεν έδωσε όμως σημασία και μπήκε στο μπάνιο. Γύρισε γρήγορα πίσω για να δει τους τίτλους του τέλους να εμφανίζονται στην τηλεόραση. Η Έλενα άναψε τα φώτα με δάκρυα στα μάτια της. Η Ελισάβετ τεντώθηκε λιγάκι και της είπε.
-Αφού υπάρχουν δάκρυα στα μάτια σου , αυτό μου λέει ξεκάθαρα πως η ταινία σου άρεσε.-
-Όχι απλά μου άρεσε. Την αγάπησα από την αρχή ως το τέλος. Νομίζω πως δεν θα την ξεχάσω όσο ζω την Έμμα Χάμιλτον. Η ερμηνεία της αγαπημένης σου ηθοποιού ήταν κάτι παραπάνω από σπαρακτική. Δεν έχω λόγια αυτή τη στιγμή , για να σου εκφράσω πως αισθάνομαι μέσα μου.-
-Σε άγγιξε. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Η ώρα όμως πέρασε και εγώ πρέπει να περάσω και από τον Στέφανο. Αύριο πιάνει δουλειά στον Ιάσωνα μου είπε.-
-Ο αγαπημένος μου , από αύριο θα είναι με τον άντρα μου.-
-Αν κάποιον λυπάμαι  αυτός είναι ο Ιάσωνας. Όταν αποκαλεί μια γυναίκα τον ξάδερφο του άντρα της αγαπημένο , σίγουρα ο άντρας δεν έχει καμιά μα καμιά πιθανότητα.- Απάντησε γελώντας η Ελισάβετ. Καληνύχτισε της δυο γυναίκες και έφυγε από το σπίτι. Η Γιώτα έμεινε για λίγο.
-Το είδε.- Είπε ταραγμένη στην Έλενα.
-Τι είδε δηλαδή;- Ρώτησε εκνευρισμένη εκείνη.
-Είδε που κρατιόμασταν.-
-Ε! Και; Δεν το κάναμε στον καναπέ.-
-Τώρα με δουλεύεις;-
-Γιώτα  ηρέμισε. Δεν κάναμε  κάτι άσχημο. Η Ελισάβετ δεν είναι από τους ανθρώπους που παρερμηνεύουν  αυτά , που τυχαία βλέπουν. Εσύ πάλι γιατί τράβηξες το χέρι σου;-
-Δεν ξέρω.-
-Αυτό ήταν που είδε , αν το πρόσεξε. Αν είχες παραμείνει ήρεμη τώρα δε θα κάναμε αυτή την κουβέντα.-
-Τέλος πάντων , δεν θα το αναλύσουμε τώρα.-
-Και ούτε θα το αναλύσουμε ποτέ. Σε αγαπώ. Δεν θέλω από εσένα άλλες τύψεις. Αν δεν μπορείς να το αντέξεις ας χωρίσουμε.-
-Όχι , δεν μπορώ μακριά σου.-
-Ωραία λοιπόν. Θα τα πούμε  μέσα στην εβδομάδα ξανά.- Της απάντησε και την φίλησε πεταχτά στα χείλη.

Εκείνη την ώρα η Ελισάβετ χτυπούσε το κουδούνι στο σπίτι του Στέφανου.
-Νόμιζα πως δεν θα ερχόσουν.-
-Άργησα λίγο. Βλέπαμε με τα κορίτσια μια αγαπημένη μου ταινία.-
-Ποια από τις χιλιάδες που έχεις δει;- Απάντησε γελώντας εκείνος καθώς η Ελισάβετ έμπαινε στο εσωτερικό του σπιτιού και εκείνος έκλεινε την πόρτα πίσω της.
-Την <<Λαίδη Χάμιλτον>> για να το πούμε σύμφωνα με την ελληνική μετάφραση.-
-Φυσικά. Έπρεπε να το περιμένω. Την βρήκες τελικά; Μια ολόκληρη ζωή την έψαχνες.
-Ας είναι καλά ο Διονύσης από την Αγγλία. Κάποια μέρα θα του στήσω το άγαλμα του , στην κεντρική πλατεία  της πόλης.-
-Ναι ο καημένος. Πόσα έχει περάσει;-  Απάντησε γελώντας ο Στέφανος και την ρώτησε.
-Τι θα πιεις; Να βάλω μια βότκα με χυμό ανανά που σου  αρέσει;-
-Ναι ομορφιά μου. Θα το ήθελα πολύ.- Του απάντησε εκείνη και κάθισε στο  τραπέζι της κουζίνας. Ο Στέφανος έβαλε μια σκέτη για τον εαυτό του και κάθισε δίπλα της.
-Σου έχω ευχάριστα νέα.- Είπε πρώτος και άναψε τσιγάρο.
-Για την δουλειά σου; Μου το είπες αυτό.-
-Όχι για την δουλειά.-
-Τι άλλο είναι;-
-Τα βρήκα με τον Γιώργο. Με συγχώρησε και θα έρθει να δουλέψει εδώ. Η εταιρία του έχει υποκατάστημα στην πόλη μας. Θα ζήσουμε μαζί. Ελισάβετ τέρμα πια οι μαλακίες. Θα ωριμάσω επιτέλους.- Της απάντησε με μάτια που έλαμπαν από χαρά.
-Αγάπη μου , αυτό είναι το πιο όμορφο νέο που μου είπες ποτέ σου.-
-Συμφωνείς;-
-Και το ρωτάς; Ξεκινάς ένα καινούργιο κύκλο που μόνος σου άνοιξες  ,όταν αποφάσισες να έρθεις να ζήσεις εδώ.
-Δεν ξέρω όμως πως θα το πάρει ο μπαμπάς. Και στην κατάσταση που βρίσκεται δεν μπορώ να του το πω.-
-Ο θείος ο Μάρκος δε θα μάθει το παραμικρό για την ώρα. Στην Αγγελική και τη μητέρα σου το ανέφερες;-
-Ναι.-
-Τι σου απάντησαν;-
-Η Αγγελική χάρηκε και η μαμά το ίδιο. Με την μόνη διαφορά  πως δεν θα δώσω βολές για κουτσομπολιά. Να μην φτάσει κάτι στα αυτιά του μπαμπά , μου είπε.-
-Πάντα ήσουν προσεχτικός στις κινήσεις σου. Δεν φιλιόσουν στα σοκάκια , δεν το έκανες δημόσια , άρα όλα είναι μια χαρά.- Του απάντησε εκείνη και γέλασαν.
-Τα κορίτσια τι κάνουν; Στην Έλενα άρεσε η ταινία;- Την ρώτησε εκείνος πίνοντας λίγο  από το ποτό του. Η Ελισάβετ άναψε τσιγάρο πριν του απαντήσει.
-Η Έλενα στο τέλος της ταινίας έβαλε τα κλάματα. Της άρεσε πάρα πολύ.-
-Είναι μια φανταστική ταινία. Εγώ την είχα απολαύσει  ,τότε που σπούδαζα στην Αγγλία. Είχα πάει με κάποιον συμφοιτητή μου. Την έπαιζε ένας κινηματογράφος κάτω από το διαμέρισμα μου. Εσύ το ξέρεις πως ήταν η αγαπημένη ταινία του  Τσόρτσιλ; Είχε μια δική του κόπια και την έπαιζε στο σπίτι του όταν είχε καλεσμένους.-
-Αυτό δεν το ήξερα. Φαίνεται δεν είμαι η μόνη τρελή με την ταινία σε αυτό τον κόσμο.-
-Θυμάμαι λοιπόν , πως όταν εκείνο το βράδυ γύρισα στο δωμάτιο μου πήρα το μπουκάλι με το ουίσκι και ήπια απανωτά δυο ποτά. Ένιωθα πολύ ταραγμένος. Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που το είχε προκαλέσει. Οι ερμηνείες των ηθοποιών; Ο καταραμένος τους έρωτας; Η το κομμένο χέρι του Ολίβιε σε αντίθεση με το αλαβάστρινο πρόσωπο της Λη; Μπορεί απλά να ήταν η ζωή που τους φέρθηκε αλύπητα. Η  ζωή που καταστρέφει τα πάντα , και οι άνθρωποι μπροστά της μοιάζουν με φύλλα ,που σκορπάν στον άνεμο. Που παρασέρνονται από εδώ και από εκεί , για να καταλήξουν στο τέλος σε μια σκοτεινή και υγρή γωνιά. Όπως όταν η Έμμα έχασε για πάντα τον Νέλσον.-
-Θυμάσαι πολύ καθαρά τα ονόματα των ηρώων.-
-Μια τέτοια ταινία  δεν ξεχνιέται καθώς τα χρόνια περνάνε. Γίνεται καλύτερη σαν το παλιό κρασί.- Της απάντησε και την φίλησε στο μέτωπο. Ένα ολόγιομο κίτρινο φεγγάρι έξω από το σπίτι φώτιζε μια γαλήνια θάλασσα από ψηλά.

-Την επόμενη μέρα το πρωί ο Στέφανος μπήκε στο φοροτεχνικό γραφείο του Ιάσωνα. Καλημέρισε τους υπαλλήλους και ο Ιάσωνας του έδειξε το γραφείο του και την δουλειά που θα έπρεπε να κάνει. Ο Στέφανος ξεκίνησε να δουλεύει στον υπολογιστή. Την ίδια ώρα η Έλενα  είχε  τελειώσει με την καθαριότητα  του σπιτιού και έφτιαξε ένα καφέ να πιει. Στο μυαλό της ερχόταν συνέχεια η μορφή της Ελισάβετ. Και αν είχε δει την κίνηση με το χέρι της Γιώτας που κρατούσε το δικό της; Αυτό δεν της άρεσε καθόλου. Δεν ήθελε η αγαπημένη ξαδέλφη του άντρα της να την κακοχαρακτήριζε. Όπως και μα είχαν τα πράγματα , θα έπρεπε να το πει σε κάποιον. Και αυτός ο κάποιος ήταν ο Στέφανος , που  θα την καταλάβαινε  και θα της έλεγε την καλή του γνώμη. Τουλάχιστον αν το ήξερε αυτός , θα ήξερε να κρύψει το γεγονός από την Ελισάβετ και να της έριχνε στάχτη στα μάτια , αν του ανέφερε εκείνη τίποτα. Ναι αυτό θα έκανε. Η Έλενα χωρίς άλλη σκέψη κάλεσε τον Στέφανο στο κινητό του. Εκείνος δούλευε στον υπολογιστή όταν είδε την κλήση της.
-Αν είναι ο Ιάσωνας μπροστά σε παρακαλώ να μην καταλάβει πως είμαι εγώ.- Του είπε σιγά μόλις εκείνος της απάντησε.
-Μα τι έχεις αγάπη μου;-
-Πρέπει να σε δω το γρηγορότερο. Είναι πολύ σημαντικό.-
-Εντάξει πότε θέλεις;-
-Σήμερα το απόγευμα. Στο γραφείο είσαστε κλειστά.-
-Εντάξει Έλενα θα σε περιμένω στις έξι να πιούμε καφέ.- Απάντησε γρήγορα εκείνος  και έκλεισαν το τηλέφωνο. Ο Ιάσωνας εκείνη την ώρα είχε βγει να αγοράσει καφέδες.
Ο Στέφανος  άρχισε πάλι να δουλεύει στον υπολογιστή ,αλλά μέσα του ήταν αναστατωμένος. Δεν μπορούσε να καταλάβει τι πρόβλημα είχε παρουσιαστεί στην Έλενα. Και πρώτη φορά την άκουγε τρομαγμένη. Συνέχισε να δουλεύει για να ξεχάσει το γεγονός. Θα μάθαινε σε λίγες ώρες. Ότι και αν ήταν αυτό που φοβόταν η Έλενα θα το μάθαινε. Άναψε τσιγάρο και συνέχισε την δουλειά του.

Στις έξι ακριβώς το απόγευμα η Έλενα χτύπησε το κουδούνι στο σπίτι του Στέφανου. Εκείνος την πέρασε μέσα και την φίλησε απαλά στα χείλη.
-Αγάπη μου τι έχεις; Η όψη σου δεν είναι καλή. Με φόβισες το πρωί.- Της είπε και εκείνη κάθισε στον καναπέ του καθιστικού.
-Βάλε μου έναν δυνατό καφέ , σκέτο σε παρακαλώ και έλα δίπλα μου.- Είπε εκείνη και τον κοίταξε με αγάπη στα μάτια. Ο Στέφανος έφτιαξε δυο καφέδες και τους πήγε στο τραπεζάκι που ήταν τοποθετημένο μπροστά από τον καναπέ. Άναψε τσιγάρο και την κοίταξε. Περίμενε να του μιλήσει εκείνη.
-Στέφανε συγγνώμη που σε τάραξα. Με απασχολεί κάτι. Ήθελα την δική σου γνώμη , για αυτό και ήρθα.-
-Έλενα συνεχίζεις να με τρομάζεις. Το παιδί είναι καλά;-
-Ναι. Δεν έχει να κάνει με το παιδί. Ήρθα να σου μιλήσω για μένα.-
-Λοιπόν; Σε ακούω.- Απάντησε σοβαρά εκείνος , πίνοντας λίγο από τον καφέ του.
-Δεν ξέρω πώς να κάνω την αρχή. Ντρέπομαι λίγο. Αυτή είναι η αλήθεια.-
-Έχει να κάνει με τον Ιάσωνα;-
-Όχι. Με την κολλητή φίλη της Ελισάβετ την Γιώτα.-
-Την Γιώτα; Δεν καταλαβαίνω. Είναι άρρωστη;-
-Όχι. Είμαστε ζευγάρι.- Του είπε απότομα και το τσιγάρο στα δάχτυλα του Στέφανου έπεσε κάτω. Το σήκωσε γρήγορα και την κοίταξε με απορία.
-Για σιγά κορίτσι μου; Για να καταλάβω. Ποιος είναι ζευγάρι με ποιόν;-
-Εγώ με εκείνη. Έχουμε ερωτικό δεσμό.- Συνέχισε απόλυτα ήρεμη η Έλενα. Ο Στέφανος ξέσπασε σε τρανταχτά γέλια. Γέλασε τόσο πολύ που έτρεξαν δάκρυα από τα μάτια του.
-Που το βρήκες το αστείο;- Του είπε κάπως ενοχλημένη εκείνη.
-Έλενα. Αγαπημένη μου Έλενα. Έχεις εσύ δεσμό με γυναίκα; Αυτό είναι απίστευτο. Από εσένα θα περίμενα να ακούσω πως σφάζονται άντρες στην αυλή σου. Την Γιώτα ειλικρινά δεν την περίμενα. Αυτό ήταν το σοβαρό που ήθελες να μου πεις;-
-Τώρα σίγουρα με δουλεύεις.-
-Καθόλου μωρό μου. Μιλάω σοβαρά.-
-Είμαι ερωτευμένη μαζί της και εκείνη με λατρεύει.-
-Πολύ ωραία μέχρι εδώ. Το πρόβλημα που είναι;-
-Εχτές το βράδυ ήρθε από εδώ η Ελισάβετ.-
-Ναι. Τα είπαμε λιγάκι. Λοιπόν;-
-Σου είπε τίποτα σχετικό για μένα και την Γιώτα;-
-Όχι. Θα έπρεπε;-
-Εχτές το βράδυ την είχα καλέσει στο σπίτι μαζί με την Γιώτα να δούμε μια ταινία.-
-Την <<Λαίδη Χάμιλτον>>.-
-Ναι , αυτή. Την ταινία την αγάπησα. Άσχετο τώρα με το δικό μου πρόβλημα , αλλά την αγάπησα.-
-Σχετικό γιατί μιλά για έναν πολύ βασανισμένο έρωτα.- Είπε εκείνος.
-Σαν το δικό μου με της Γιώτας.-
-Ο δικός σας δεν είναι τραγικός. Είναι ρομαντικός και σέξι. Δυο γυναίκες στο ίδιο κρεβάτι είναι η μεγαλύτερη φαντασίωση των αντρών. – Απάντησε γελώντας εκείνος.
-Είσαι κάθαρμα το ξέρεις; Τέλος πάντων , όταν εχτές βλέπαμε την ταινία , κρατούσα το χέρι της Γιώτας. Κάποια στιγμή που σηκώθηκε η Ελισάβετ , να πάει στην τουαλέτα μας είδε. Η κάτι είδε. Δεν είμαι σίγουρη.-
-Και που το πρόβλημα σε ρωτώ ξανά;-
-Αν μας είδε , είναι έξυπνη ,θα κατάλαβε πολλά.-
-Και τι θέλεις να κάνω εγώ;-
-Στον μόνο άνθρωπο που θα έκανε κουβέντα για κάτι τέτοιο , θα ήσουν εσύ. Αν σου αναφέρει το γεγονός θα ήθελα να της ρίξεις στάχτη στα μάτια. Για αυτό ήθελα να σου μιλήσω.-
-Θα κάνω το καθήκον μου. Μη φοβάσαι τίποτα.-
-Ωραία. Τώρα ηρέμισα.-
-Αφού λοιπόν όλα μπήκαν στη θέση τους , πες μου πως έμπλεξες εσύ σε αυτή την ιστορία.-
-Ακόμα δεν έχω καταλάβει πως έγιναν όλα αυτά μεταξύ μας. Την Γιώτα την γνώρισα πολλά χρόνια πριν , από την Ελισάβετ. Ήταν η κολλητή της . Στα πρώτα χρόνια κάναμε παρέα. Και τώρα σου μιλάω πριν από εφτά χρόνια. Μόλις είχα μείνει έγκυος στον Νίκο. Η Γιώτα είναι ευχάριστος άνθρωπος. Έξυπνη , κοινωνική , όμορφη. Δεν θυμάμαι πότε άρχισα να την βλέπω ερωτικά. Θα έγινε φαντάζομαι σταδιακά. Βγαίναμε μαζί , πηγαίναμε για ψώνια στα μαγαζιά , την καλούσα σπίτι για ποτό. Κάποια μέρα , και σου μιλάω για αυτό τον χρόνο που ήρθε σπίτι για καφέ , δεν άντεξα και την φίλησα. Και μετά βγάλαμε τα μάτια μας.-
-Μπράβο ξαδέλφη. Είσαι αστέρι. Τα λες έξω από τα δόντια. Ώστε την ερωτεύθηκες.-
-Ναι ,Στέφανε. Το γιατί την αγάπησα  δε το έχω ακόμα αναλύσει.-
-Δεν αναλύεις τα συναισθήματα και την καρδιά σου Έλενα. Κάποια πράγματα γίνονται , γιατί πολύ απλά είναι να γίνουν. Δεν μπορείς να ξέρεις την αιτία , δεν προβλέπεις τις κινήσεις. Απλώς συμβαίνουν. Να μην αισθάνεσαι ένοχη. Η Γιώτα τι λέει για όλα αυτά;-
-Είναι και εκείνη προβληματισμένη. Αυτή δεν έχει όμως υποχρεώσεις. Εγώ είμαι παντρεμένη με παιδί. Δεν θέλω να χαλάσω την οικογένεια μου.-
-Είναι λοιπόν τόσο σοβαρό;-
-Δεν έχεις ιδέα πόσο.-
-Και  τι σκέφτεσαι να κάνεις από εδώ και πέρα;-
-Να είμαι και με τους δυο. Δεν μπορώ να τους διαχωρίσω.-
-Δεν μπορείς να τους έχεις και τους δυο Έλενα. Αυτό θα έχει συνέπειες , πρώτα σε εσένα. Κάποια στιγμή θα αναγκαστείς να διαλέξεις. Η τον ξάδερφο μου , η την Γιώτα.-
-Μα τους θέλω και τους δύο.-
-Κορίτσι μου με δύο ερωτικούς συντρόφους στον ίδιο χώρο , θα επηρεαστεί  η ψυχική σου ισσοροπία. Για σκέψου καλά. Τι σου αρέσει πιο πολύ; Η γυναίκα η ο άντρας;-
-Μου βάζεις δύσκολα. Δεν ήμουν ποτέ γκέι. Για μένα όλα ήταν ξεκάθαρα από την αρχή. Αγάπησα τρελά τον Ιάσωνα και τον παντρεύτηκα.-
-Θα στο θέσω αλλιώς. Με ποιόν από τους δυο το απολαμβάνεις καλύτερα; Με λίγα λόγια  ποιος σε κάνει να πετάς στα σύννεφα;-
-Η Γιώτα. Έχω τυφλωθεί μαζί της.-
-Τότε μείνε με εκείνη.-
-Ποτέ. Η λογική μου δε μου το επιτρέπει. Δεν θα αφήσω ποτέ τον άντρα και το παιδί μου.-
-Έχεις δρόμο μπροστά σου. Εύχομαι να σου έρθουν όλα βολικά.- Της απάντησε εκείνος και την πήρε στην αγκαλιά του. Η Έλενα παραδόθηκε στα στιβαρά του μπράτσα και τον άφησε να της χαϊδεύει τα μαλλιά. Έκλεισε τα μάτια της και ονειρεύτηκε πως κολυμπούσε γυμνή σε μια γαλάζια θάλασσα.  

 


Το βιβλίο αυτό είναι  εξαιρετικά αφιερωμένο στην μνήμη των παππούδων μου Αποστόλη  Φήμη και  Γιώργο  Κοφινά. Στην μνήμη του πατέρα μου Παναγιώτη Γεωργίου Κοφινά. Ελπίζω να είσαστε περήφανοι για μένα. Μεγάλωσα με τις δικές σας αξίες. Σας χρωστώ τα πάντα.
Στις υπέροχες φίλες μου που μου δίνουν την  αγάπη και την συμπαράσταση τους όλα αυτά τα χρόνια. Στις: Αγγελική Σοφρά, Έλλη Κορού, Έφη Μερκούρη, Νατάσα Μπερή. Η φιλία σας ήταν πάντα κοντά μου τις ώρες που δεν μπορούσα να δω στο σκοτάδι. 
Στην Χρύσα. Εσύ ήσουν η κινητήρια δύναμη που με ώθησε να γράψω. Ένα μόνο ευχαριστώ δεν θα μπορούσε να με καλύψει. Να είσαι πάντα καλά.
Στις φίλες μου Ελισάβετ Σπανού, Ελένη Μουτζούρη, Νικολέτα Πισκοπάνη,  Χαρά Μονιού, Έρη Μαυράκη. Στην φίλη συντηρήτρια έργων τέχνης Ελισάβετ Τζουμουσλή και στον μαρμαροτεχνίτη Νότη Γιανουλάτο. Όπως και σε  όλους τους εργαζόμενους στο μουσείο της Σαλαμίνας. Σας ευχαριστώ παιδιά για την αγάπη σας.    
Στον κολλητό μου φίλο και παλιό σημαθητή Παναγιώτη Βελτανισιάν που η βοήθεια και η καλή του γνώμη με στηρίζει πάντα και στην αγαπημένη μου φίλη Δήμητρα Λαλάγκα.         
Στις φίλες μου αρχαιολόγους: Τριανταφυλλιά  Κάτουλα , Όλγα Παπαχρήστου , Μαρία Παπακωνσταντίνου, Σοφία Ζύρμπα, Μάχη Καπετανοπούλου, Εύη Μικρομάστορα.
Στον φίλο αρχαιολόγο Αντρέα Μήλιο   και σε ,  όλους τους τεχνίτες της ανασκαφικής ομάδας του 2007-2008 που έγινε στην οδό Ολύμπου στη Σαλαμίνα.  Βασίλη Τζιβάκο , Κώστα Μιχάλαρο  Τάκη Σιγάλα , Δημήτρη Κοτζιά   και ιδιαίτερα στον Βαγγέλη Τσιλιβίγκο.  
Στον ξάδερφο μου Παναγιώτη Παπασωτηρίου  για την πολύτιμη αγάπη του και στον φίλο μου Αντρέα Αυγέρη για την υπομονή του και την δυνατή του φιλία. 
Ειδικά στην φίλη μου Δήμητρα Σκούφου που πιστεύει σε εμένα. 
Στον αδερφό μου Γιώργο Κοφινά που είναι πάντα δίπλα μου και μου χαρίζει την αγάπη του. Χωρίς αυτή τίποτα δεν έχει αξία.
Στην νύφη μου Άντζελα που με βοηθά  με την καλή της γνώμη και την
ενεργητικότητα της στις διορθώσεις των βιβλίων μου.
Στην Τούφα, την Λώρα, την Φοίβη, τον Μάξιμο , τον Νίο ,  και τον Όσκαρ.  Τις αγαπημένες μου γατούλες που με συντροφεύουν με την αγάπη τους. 
Στον θεό και τους αγίους που πάντα με βοηθάνε σε δύσκολους καιρούς.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

22/6/1973 Ανέβηκε στο θέατρο "Αθήναιον" η θεατρική παράσταση "Το Μεγάλο μας Τσίρκο" του Ιάκωβου Καμπανέλλη σε σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου, με το ίδιο και τη Τζένη Καρέζη στους πρώτους ρόλους και το Νίκο Ξυλούρη στα τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου. Ένα έργο καταδίκη της χούντας, λίγο πριν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και την πτώση της
23/6/2005 Έφυγε από τη ζωή ο ποιητής Μανώλης Αναγνωστάκης

ΤΥΧΑΙΑ TAGS