118 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
16.12.2017
Ορφέας | Main Feed

Ελεύθερος σκοπευτής

Δώρα Παπαδοπούλου

Διαβάζω στα media: «Χθες ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που άκουσα από στόμα πολιτικού ανδρός κάτι που επιτέλους ξεφεύγει από τα στενά όρια της απόλυτης ηλιθιότητας και τιποτολογίας που χαρακτηρίζει τον πολιτικό λόγο των ανίκανων αυτών του κοινοβουλίου. Μιλάω για τον Γιώργο Καρατζαφέρη και την εισήγησή του, εκτός του μαντρώματος των λαθρομεταναστών, να έχουν νόμιμο δικαίωμα οι πολίτες αυτής της χώρας να προστατεύουν τη ζωή τους και τα υπάρχοντά τους.Να έχουν το νόμιμο δικαίωμα να χρησιμοποιούν όπλα εναντίον των αποθρασυμένων αλλοδαπών που κλέβουν, βιάζουν και δολοφονούν τις περισσότερες φορές ατιμωρητί. Βέβαια αυτή η χώρα έχει συνηθίσει στον βιασμό της από τα επίλεκτα τέκνα της χρόνια τώρα, γιατί να ασχοληθεί με τους ανώνυμους αλλοδαπούς; Αυτοί είναι ένα απλό πταίσμα μπροστά στο παρατεταμένο  έγκλημα που βιώνει η Ελλάδα τουλάχιστον επί τρεις δεκαετίες. Η υφήλιος γνωρίζει τι είναι «έγκλημα και τιμωρία». Η Ελλάδα διδάσκει στον υπόλοιπο κόσμο τι είναι το «έγκλημα και ατιμωρησία».

Και  επανέρχομαι στον Καρατζαφέρη που έθιξε το θέμα των λαθρομεταναστών που είναι μία από τις δύο μάστιγες της Ελλάδας είτε συμφωνείτε είτε όχι. Η άλλη μάστιγα είναι η ανηθικότητα, η ασυδοσία και η ανικανότητα των περισσότερων πολιτικών της. Δεν ασχολούμαι με τις ετικέτες που προσάπτει η κοινή γνώμη στους ανθρώπους. Το θεωρώ απόλυτα μικρονοϊκό. Δεν με αφορά η ετικέτα «αριστερός», «δεξιός», «κεντρώος», «κεντροδεξιός», «ακροδεξιός». Δεν με νοιάζει αν ο κύριος Καρατζαφέρης είναι «εξωγήινος».
Ο δογματισμός είναι για τους ηλίθιους. Ο κομματισμός είναι για τους ηλίθιους. Ο ηλίθιος δογματισμός και ο κομματισμός έφεραν τη χώρα στην κατάσταση που βρίσκεται αυτή τη στιγμή. Για μένα υπάρχει σωστό ή λάθος. Ηθικό ή ανήθικο. Δίκαιο ή άδικο. Αλήθεια ή ψέμα. Οι καιροί αλλάζουν. Οι άνθρωποι αλλάζουν. Το σύνταγμα και οι νόμοι θα έπρεπε να αλλάζουν και να αναπροσαρμόζονται στις απαιτήσεις των καιρών. Η μετριοπαθής πολιτική και η εθελοτυφλία των ηλίθιων και ανίκανων αυτού του κοινοβουλίου, οδηγεί μόνο στην καταστροφή αυτής της χώρας και τη συνεχή ταπείνωσή της. Οι ακραίες καταστάσεις απαιτούν και ακραίες λύσεις. Ακραία πνεύματα. Δυστυχώς όμως δεν φτάνει μόνο ένας Καρατζαφέρης, χρειάζονται πολλοί περισσότεροι για να βρει η έννοια της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας και την πρακτική της σημασία. Έστω όμως και σαν απλή εισήγηση που δεν θα βρει ποτέ της ευήκοα ώτα και θα θαφτεί για πάντα κάτω από την ισοπεδωτική ηλιθιότητα των ισχυρών και των πολλών, στα δικά μου τα αυτιά ακούστηκε σαν ήχος αναστάσιμος…»
.

Το παρόν αποτελεί κείμενο του συνθέτη Νίκου Καρβέλα και δημοσιεύθηκε στο site της συζύγου του Αννίτας Πάνια (ofono.gr). Ο πολιτικός ανήρ αναστήματος κατά τον κύριο Καρβέλα είναι ο κύριος Καρατζαφέρης, μετρ ακροβατικών σε πολιτικό τσίρκο, μετά από τις πάμπολες και τόσο επιτυχημένες κωλοτούμπες του, που θα ζήλευαν και οι πιο ακριβοπληρωμένοι αθλητές ρυθμικής και ενόργανης γυμναστικής. Και που του οποίου οι αντιλήψεις είναι γνωστές.
Λέει ακόμη ο κύριος Καρβέλας: «Η μετριοπαθής πολιτική και η εθελοτυφλία των ηλίθιων και ανίκανων αυτού του κοινοβουλίου, οδηγεί μόνο στην καταστροφή αυτής της χώρας και τη συνεχή ταπείνωσή της». Εθελοτυφλούν οι πολιτικοί συστηματικά γιατί έτσι έμαθαν και έτσι τους βολεύει, αλλά μετριοπαθείς δεν είναι καθόλου, παρά μόνο σε αυτά που δε θέλουν να τα αντιμετωπίσουν και να σκάσουν σαν ωρολογιακή βόμβα πάνω στην καρέκλα που κάθονται. Γιατί αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα, μη σπάσει η καρέκλα. Σ΄αυτή τη χώρα που τα προβλήματα διαιωνίζονται πιο εύκολα κι από τον Παρθενώνα, απορώ πως κανένα κόμμα δεν έχει σκεφτεί να βάλει ως σήμα του την καρέκλα. Ωραίο, αληθινό και θα πάρει και πολλές ψήφους.

Δε μπορεί βέβαια εκατοντάδες χιλιάδες εξαθλιωμένοι λαθρομετανάστες και παρανομούντες αλλοδαποί να ζουν σα ζωντανά φαντάσματα ή σκιές ανάμεσά μας, σε μια χώρα που δε μπορεί πια να προσφέρει τα απολύτως απαραίτητα ούτε στους πολίτες της. Και την ίδια στιγμή κι εμείς να κάνουμε πως δε βλέπουμε, επειδή είτε είμαστε τάχα υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή επειδή δε μπορούμε να πάρουμε ούτε ένα σοβαρό μέτρο για την αντιμετώπιση της παρανομίας. Η παρανομία είναι παρανομία και δεν έχει ούτε χρώμα, ούτε εθνικότητα. Από την άλλη, το δικαίωμα να ζει και να αναπνέει το έχει αυτοδίκαια κάθε άνθρωπος, ποια είναι τα άλλα που έχουν στην Ελλάδα του σήμερα οι μετανάστες που έχουν εισέλθει παράνομα και που πρέπει να διαφυλάξουμε; Που τους στοιβάζουμε κατά δεκάδες σε άθλια κέντρα υποδοχής για μήνες; Που μόνο οι δικαιούντες άσυλο κάνουν πέντε χρόνια να το πάρουν σα να είναι πτυχίο πολυτεχνείου; Είναι άλλη μια περίπτωση που συχνά οι αριστερίστικες φανφάρες αποτελούν την καλύτερη αφορμή για να επικρατήσουν οι ακροδεξιές αντιλήψεις. Η αριστερά με τη στάση της, τρέφει εδώ και χρόνια τη δεξιά. Άραγε δεν το έχει καταλάβει;

Κάθε λίγο και λιγάκι πετάει κάποιος και μία ωραία σαχλαμάρα για τους παράνομους μετανάστες, από right ή από left. Άλλος λέει να φτιάξουμε φράχτη, άλλος να τους μαντρώσουμε σε παλιά στρατόπεδα, άλλος να βουλιάζουμε τα καράβια στη θάλασσα όπως έκαναν οι Ιταλοί, άλλος να τους στείλουμε στα ξερονήσια να βόσκουν πρόβατα, άλλος να τους νομιμοποιήσουμε όλους. Το μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδας θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί μέσα σε μια νύχτα, αν κάποιος έκανε το αυτονόητο, έτριβε δηλαδή το φάκελο «λαθρομετάναστευση» στα μούτρα των Ευρωπαίων κι έλεγε «εδώ είμαστε κύριοι και κυρίες, ή θα το λύσουμε όλοι μαζί ή θα το επωμιστούμε όλοι δίχως εξαίρεση». Ούτε ένα διαπραγματευτικό χαρτί δε χρησιμοποίησε η Ελλάδα σε αυτή την περίφημη διαπραγμάτευση με τους ξένους «εταίρους» μας για τις βοήθειες, τα δάνεια και όλα αυτά. Ούτε ένα! Διότι η λαθρομετανάστευση δεν είναι ελληνικό πρόβλημα, είναι ξεκάθαρα ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα και μάλιστα μεγάλο, που το τρέμουν όλοι. Έτσι έπρεπε να το θέσει η χώρα μας και να ζητήσει και να απαιτήσει την οικονομική και όποια άλλη βοήθεια που χρειάζεται για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Γνωρίζω καλά βέβαια πως η χώρα μας δεσμεύεται από συνθήκες που οι ίδιοι οι πολιτικοί μας ή κάποιοι προκάτοχοί τους έχουν στο παρελθόν συνυπογράψει. Ωστόσο, οι οι Ευρωπαίοι τις συμφωνίες τους τις γράφουν όπως φαίνεται στα παλαιότερα των υποδημάτων τους και συνεχώς αναζητούν μεθόδους να τις προσαρμόζουν στα δεδομένα που συμφέρουν τους λίγους και ισχυρούς της παρέας. Τρόποι ανατροπών υπάρχουν, θέληση δεν υπάρχει και πολιτικό ανάστημα για τέτοια πράγματα, παρά μόνο για υποταγή.

Ο δογματισμός, λέει ο Νίκος Καρβέλας είναι για τους ηλίθιους. Και για συνθέτες, θα πρόσθετα εγώ. Διότι οι ακραίες καταστάσεις δεν απαιτούν ακραίες λύσεις, είναι κι αυτές καθαρά δογματικές. Απαιτούν σοβαρή αντιμετώπιση και τίποτε άλλο. Τέλος λέει: «Δυστυχώς όμως δεν φτάνει μόνο ένας Καρατζαφέρης, χρειάζονται πολλοί περισσότεροι για να βρει η έννοια της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας και την πρακτική της σημασία». Καρατζαφερικούς κλώνους έχουμε πολλούς. Να δούμε σε λίγο που θα σκοτώνουν και οι Έλληνες για ένα πιάτο φαγητό, ποιος θα πρωτοπάρει όπλο και ποιος θα το πρωτοχρησιμοποιήσει. Τότε ο ήχος του πυροβολισμού δε θα ακούγεται και πολύ σαν ήχος αναστάσιμος.


Links
Νίκος Καρβέλας: Σαν ήχος αναστάσιμος

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Άστοχα πράγματα και κινδυνώδη, οι έπαινοι για των Ελλήνων τα ιδεώδη.
Κωνσταντίνος Καβάφης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

16/12/1974 Έφυγε από τη ζωή ο λογοτέχνης Κώστας Βάρναλης
17/12/1900 Γεννήθηκε η ηθοποιός Κατίνα Παξινού

ΤΥΧΑΙΑ TAGS