152 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
18.08.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής

Γενέθλια

Ελεύθερος σκοπευτής

Τάσος Π. Καραντής

Σήμερα, 26/9/2011, κλείνω τα 43 μου χρόνια, και, για να τα λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Δηλαδή, βιολογικά κι επαγγελματικά, τα ‘χω φάει τα μισά και παραπάνω τα ψωμιά μου! Κι έλαχε αυτή η “μέση” της ύπαρξής μου, να με βρει σε μια περίοδο οικονομικής Κατοχής της Ελλάδας, με ευθύνη στους ώμους 3 μικρών παιδιών (6, 4 & 2 ετών), όπου δηλαδή, πρέπει να ταΐσεις (μόνο αυτό!) 5 στόματα.
 
Και σε παίρνει από κάτω, και βάζεις κι ακούς το τραγούδι «Γενέθλια ‘86» (μουσική : Θάνος Μικρούτσικος, στίχοι: Κώστας Τριπολίτης, ερμηνεία: Βασίλης Παπακωνσταντίνου, από το δίσκο «Όλα απο χέρι καμένα»/1988) :
 

Γενέθλια κι αγόρασα σχοινί
τον κόμπο μου τον έχω φτιάξει πρόχειρα
παραληρώντας πάνω στο σχοινί
στον τελευταίο ρόλο του αυτόχειρα

Πίσω μου τίποτα
τίποτα στο μέλλον
μονάχα η κηδεία των υψηλών καπέλων

    Γενέθλια και φτύνω τις ευχές
σοκολατάκια στήνω για ικρίωμα
ελπίζω με τις πρώτες τις βροχές
να ξεχαστώ κι εγώ και στο σημείωμα
 
Και λες, να το κάνω πράξη; … Ευτυχώς, όμως, που υπάρχει η ιατρική, που το αποτρέπει …
Και, μετά, αρχίζεις να σιγοτραγουδάς άλλο τραγούδι, από μέσα σου κι απ’ έξω σου, «Για έλα κάθησε με μας» (μουσική, στίχοι: Άκης Πάνου, ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας, από το δίσκο «Θέλω να τα πω»/1982):

Για έλα κάθησε με μας / να δεις πως την περνάμε
σε τι κανάλι πέσαμε / και τι κουπί τραβάμε.

Για έλα κάθησε με μας / εκεί που ζούμε μείνε
θα δεις πως τούτη η ζωή / μόνο ζωή δεν είναι.

Για έλα κάθησε με μας / εσύ που κάνεις χάζι
για έλα κάθησε με μας / εδώ που δεν χαράζει
να μάθεις τι είναι θάνατος / και ποιος τον λογαριάζει.


Και μετά, αρχίζει μέσα σου αυτό που γράφει ο Καζαντζάκης: «Πάλη ανάμεσα στη σάρκα και το πνεύμα, ανταρσία κι αντίσταση, φίλιωση κι υποταγή …» («Ο τελευταίος πειρασμός», σελ. 10). Και βάζεις άλλο τραγούδι «Δεν είν’ ο κόσμος φίλος μου» (μουσική, στίχοι: Άκης Πάνου, ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας, από το δίσκο «Θέλω να τα πω»/1982):
 
Δεν ειν’ ο κόσμος φίλος μου / ούτε κι εγώ του κόσμου
άλλος του κόσμου ο θεός / κι άλλος ο δικός μου.

Δεν περιμένω τίποτα / από το να πεθάνω
ν’ αδειάσει η κούπα του καημού / και η γωνιά που πιάνω
 
Κι εκεί που αρχίζεις να συμφωνείς και να καρτεράς, διαβάζεις το τελευταίο σημείωμα του Δημήτρη Λάγιου (1952-1991), που ήθελε να ζήσει, αλλά του χτύπησε την πόρτα ο καρκίνος στα 39 του (από το βιβλίο «Ερωτική πρόβα στο θάνατο», εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, σελ. 60):

Θέλω να δω την Υακίνθη 20 χρονώ. Πόσο το θέλω!
Έχω το δικαίωμα να τη δω κι αν δεν το ’χω θα το πάρω!
Δυο κοριτσάκια στο σπίτι μας μόνα;
Όχι! Ποτέ!
Δεν είναι δυνατόν να τα αφήσω!
Πρέπει να υπερβώ τα πάντα!
Κι αν εγώ φταίω για όλα πρέπει να πληρώσω, ναι
αλλά όχι με το φευγιό!
Νομίζω ότι αρκετά πλήρωσα μέσα στο θυελλώδη Και πανάσκημο αυτό χρόνο!!!
Άλλα, κι άλλα τόσα μπορώ
ν’ αντέξω, φτάνει να μη φύγω.
ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΦΥΓΩ.
ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΝΩΡΙΣ ΑΚΟΜΑ.

20-2-1991

Και φεύγεις, ολοταχώς, και πας και κοιτάς τα τρία σου παιδιά, που κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, και βλέποντας τα προσωπάκια τους, γράφεις κι εσύ “ποιητικά λόγια” :

Γαλάζιο φως
αναδύεται
απ’ τα πρόσωπά σας
σαν κοιμάστε
και τα παιχνίδια σας
σας συντροφεύουν
σιωπηλά
μ’ ένα χαμόγελο καλοσύνης
στολίζοντάς σας τα όνειρα.
Άρωμα αθωότητας
μυρίζουν
τα ρουχαλάκια σας
δημιουργώντας
ένα νυχτερινό ολάνθιστο
κήπο της αγάπης
στο μικρό σας δωμάτιο.
Είναι ετούτος ο παιδικός σας ύπνος
που μου θυμίζει
λευκή ασβεστωμένη αυλή
και πρωινό Κυριακής.


Και βγαίνοντας, έξω από το δωμάτιό τους, σου έρχεται στο νου, η ατάκα του, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, που κραύγαζες μαζί του, έφηβος, στα μέσα των ’80ς: «Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη»! Και την “φωνάζεις”, στην πράξη τώρα, ακολουθώντας τη συμβουλή της Κατερίνας Γώγου: «Μην ξεπουλήσουμε φτηνά το τομάρι μας ρε»!
 
*Η φωτογραφία μου είναι του 1971, όταν ήμουν 3 ετών. Με τσιγάρο, από τον παππού μου, «Καρέλια κασετίνα», για να την στείλουμε στον, μακαρίτη πια, το ναυτικό πατέρα μου, να δει πως ο γιος του μεγάλωσε κι έγινε αντράκι!

 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

Σχόλια  

 
0 #7 Τάσος Π. Καραντής ... e-orfeas.gr 28-09-2011 12:16
Σ’ ευχαριστώ πολύ Στέργιο! Προσπάθησα μέσα από ένα πολύ μαύρο σχόλιο να φτάσω στο φως…
Παράθεση
 
 
0 #6 Stepas 27-09-2011 12:31
Φίλε Τάσο εύχομαι να έχεις υγεία και δύναμη. Να χαίρεσαι την οικογένειά σου και να είσαι πάντα καλά!
Παράθεση
 
 
0 #5 Τάσος Π. Καραντής ... e-orfeas.gr 26-09-2011 23:46
Σ’ ευχαριστώ πολύ Θύμιο! Καλή κι η δική σου συμπλήρωση με τους στίχους του ‘Άσιμου!
Παράθεση
 
 
0 #4 Θύμιος 26-09-2011 15:52
Σου εύχομαι να φτάσεις τουλάχιστον τα εκατό.... κορακοζώητος που έλεγε και ο Ζήκος!
Όσο αναφορά τους στίχους, να θυμηθούμε τη ''μπαταρία'' του Άσιμου: "Πετάω τη μπαταρία, δεν εκτελώ εργασία, δεν θέλω ενημέρωση, προφίλ και διασκέδαση- γουστάρω ελευθερία".
Και του χρόνου.
Παράθεση
 
 
0 #3 Τάσος Π. Καραντής ... e-orfeas.gr 26-09-2011 13:08
Αγαπητή Ελένη κι αγαπητέ Σάκη, σας ευχαριστώ για τις ευχές!
Ξεκίνησα με ένα πολύ μαύρο κοινωνικό-υπαρξιακό σχόλιο, για να καταλήξω αισιόδοξα κι επαναστατικά! Σ’ ευχαριστώ Ελένη για τη συμπλήρωσή σου, με τους στίχους των Κατσιμιχαίων, ήταν ιδανική!
Να ’σαι σίγουρος Σάκη, έτσι θα συνεχίσω, γιατί, απλά, έτσι είμαι.
Παράθεση
 
 
0 #2 Σάκης I. 26-09-2011 11:39
Τάσο, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ , Να' σαι καλά και να χαίρεσαι την οικογένεια σου, ως συνεργάτης σου εύχομαι να συνεχίσεις με τον ίδιο ρυθμό την πολύ καλή δουλειά που κάνεις στον Ορφέα, αδιάφθορος, αδέκαστος , απυρόβλητος, και προπάντων έγκυρος και φερέγγυος !
Παράθεση
 
 
0 #1 Ελένη Πετσιώτη ... via Facebook 26-09-2011 11:32
Χρόνια πολλά!!!!! Εγώ θα σου θυμίσω και τη μοναξιά του σχοινοβάτη και ειδικά αυτούς τους στίχους
"θα μείνω εδώ και θα υπάρχω όπως μπορώ
και για το πείσμα σας γουρούνια θα αντέχω
θα περιμένω άλλες μέρες"
Παράθεση
 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Η αλήθεια είναι ότι είμαστε στην πρώτη θέση της επικαιρότητας, όπως τον καιρό της χούντας. Με τη διαφορά ότι τότε ήταν όλοι μαζί μας, ήθελαν να μας βοηθήσουν. Τώρα είναι όλοι εναντίον μας
Νάνα Μούσχουρη

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/8/1936 Δολοφονήθηκε από τις δυνάμεις του δικτάτορα Φράνκο ο Ισπανός λογοτέχνης Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

ΤΥΧΑΙΑ TAGS