115 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
18.08.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Δώρα Παπαδοπούλου

Περί αχαριστίας

Ελεύθερος σκοπευτής

Δώρα Παπαδοπούλου

Οι δύο ειδήσεις είναι γνωστές σε όλους και έχουν κάνει το γύρο της Ελλάδας, μην πω και του κόσμου. Πρόκειται για δύο συμβολικές και μαζί ουσιαστικές κινήσεις που έχουν τη σημασία τους. Πριν λίγες ημέρες η Μυρσίνη Λοΐζου, κόρη του αείμνηστου συνθέτη απαγόρευσε στο ΠΑΣΟΚ να χρησιμοποιεί το τραγούδι “Καλημέρα ήλιε” στις κομματικές του συγκεντρώσεις. Ακολούθησε δήλωση του συνθέτη Ηλία Ανδριόπουλου με ανάλογη απαίτηση για το τραγούδι του (σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου) “Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες”, που μιλά για την 3η του Σεπτέμβρη και χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν από το ΠΑΣΟΚ με αφορμή την ημερομηνία της ίδρυσής του.
Μετά τον Πυθαγόρα Βαρδίκο, βουλευτή ΠΑΣΟΚ Σάμου, που σε πρόσφατη εκπομπή της ΝΕΤ αποκάλεσε σαχλοτράγουδο (!) το “Καλημέρα ήλιε”, πεπεισμένος πως χωρίς το ΠΑΣΟΚ δε θα μπορούσε να περπατήσει (και ο οποίος έσπευσε αργότερα να τα μαζέψει άρον άρον, αφού έγινε ρόμπα στο διαδίκτυο, λέγοντας πως ήθελε να πει “απλό τραγούδι”), έρχεται σήμερα ένα κείμενο στα διαδικτυακά Νέα (και πιθανόν και στην εφημερίδα), που πιθανότατα υπογράφει ο δημοσιογράφος Γιώργος Παπαχρήστος (έτσι εικάζει κανείς στο site τουλάχιστον), για το ίδιο θέμα να μιλήσει περί αχαριστίας. Παραθέτω, καταρχήν, ακολούθως το κείμενο αυτούσιο:
 
«Λιγότερη αχαριστία...
Με εντυπωσίασε και μένα η επιστολή της κυρίας Μυρσίνης Λοΐζου που απαγόρευσε να παίζεται στις συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ το «Καλημέρα ήλιε, καλημέρα», ως συμβολική πράξη αποδοκιμασίας της κυβέρνησης. Η αλαζονεία που αποπνέει επιβεβαιώνει απλώς τον κανόνα για τους κληρονόμους των δημιουργών, οι οποίοι είναι συνήθως πολύ κατώτεροι αυτών των οποίων κληρονόμησαν τα δικαιώματα. Παλιά ιστορία. Και πικρή. Προ ετών δεν ήταν ο γιος του Μάνου Χατζιδάκι που έκανε κάτι ανάλογο; Δεν ξέρω τι στάση θα κρατούσε ο πατέρας της, αν ζούσε σήμερα, αλλά είμαι βέβαιος ότι θα ήταν περισσότερο ευπρεπής, και ασφαλώς λιγότερο αχάριστος με το ΠΑΣΟΚ.
ΥΓ: Τα ίδια ισχύουν και για τον Ηλία Ανδριόπουλο που απαγόρευσε επίσης να παίζεται το τραγούδι του «Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες» σε συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ. Ο Ηλίας...
»
Το πρωτότυπο άρθρο μπορείτε να το βρείτε εδώ: Λιγότερη αχαριστία.
 
Καταρχήν δε μπορούμε να μιλήσουμε για άρθρο. Εκατόν εικοσιπέντε λέξεις όλες κι όλες (τις μέτρησα), μαζί με το υστερόγραφο. Είναι φανερό πως γράφτηκε στο πόδι, το πρωί μαζί με τον καφέ. Ίσα ίσα για να γραφτεί κάτι. Είναι κακογραμμένο και ασυνάρτητο. Το “Ο Ηλίας ... ” για παράδειγμα,  στο τέλος του υστερόγραφου ουδείς αντιλαμβάνεται τι θέλει να πει. Προφανώς του την έδωσε του αρθρογράφου που γέμισε το διαδίκτυο αναδημοσιεύσεις των δύο παραπάνω ειδήσεων που συνοδεύτηκαν από χιλιάδες θετικά επ’ αυτών σχόλια και άλλα τόσα επικριτικά στην κυβέρνηση, στα social media κι είπε να κάνει τη διαφορά.
Κατά δεύτερον, είναι  παντελώς ατεκμηρίωτο, χωρίς επιχειρηματολογία και θα τολμούσα να πω κακόβουλο. Μιλάτε αγαπητέ κύριε συντάκτη για αλαζονεία που επιβεβαιώνει απλώς τον κανόνα για τους κληρονόμους των δημιουργών, οι οποίοι, λέτε, είναι συνήθως πολύ κατώτεροι αυτών των οποίων κληρονόμησαν τα δικαιώματα. Το λέτε αυτό με αφορμή την επιστολή της Μυρσίνης Λοΐζου. Ακόμη κι υποθέταμε πως είχε βάση αυτό που λέτε, που δεν έχει σε καμία περίπτωση, γιατί για τον Ηλία Ανδριόπουλο αρκεστήκατε απλά σε ένα υστερόγραφο; Δεν είναι κατά τον ίδιο τρόπο αλαζόνας, αφού κι αυτός απαγορεύει τη χρήση του τραγουδιού του για τους ίδιους ακριβώς λόγους; Γιατί δεν το λέτε; Γιατί δε μπορείτε. Γιατί αυτός δεν είναι βέβαια ένας κληρονόμος του έργου της μητέρας του ή του πατέρα του, αλλά ο ίδιος ο δημιουργός. Είναι άραγε κατώτερος του εαυτού του; Ή μήπως στερείται το δικαίωμα να διαχειρίζεται ο ίδιος το έργο του, όπως νομίζει αυτός καλύτερα; Όχι. Απλά είπατε να βάλετε και τη δεύτερη περίπτωση στο ίδιο τσουβάλι να γίνουν πολλές. Ε, και να γεμίσει και το κείμενό σας με μία – δύο  γραμμές παραπάνω.

Πείτε μας λοιπόν, για να επιστρέψω στο “Καλημέρα ήλιε” (μέχρι εκεί, δεύτερο καλημέρα στον τίτλο του τραγουδιού δεν έχει), από που ακριβώς αποπνέει η αλαζονεία της Μυρσίνης Λοΐζου, ως προς την απαίτησή της να σταματήσει η σημερινή κυβέρνηση της χώρας να καπηλεύεται ένα τραγούδι που γράφτηκε σε ταραγμένες μέρες για να υμνήσει τα ακριβώς αντίθετα από όσα σήμερα η κυβέρνηση κάνει; Αυτή την αλαζονεία και την κατωτερότητα έναντι των περιστάσεων που βλέπετε εσείς, πως γίνεται να μην την βλέπει κανείς άλλος (πλην όλων αυτών που συναναστρέφονται την εξουσία φυσικά); Ειδικά γυαλιά χρησιμοποιείτε; Οι χιλιάδες άνθρωποι που στο άκουσμα της είδησης το μόνο που είπαν είναι “καλώς την κι ας άργησε” ζουν αλλού; Μήπως είναι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ κι αυτοί; Τρέμετε δημοσκόποι, γιατί με αυτή την παραδοχή ο Τσίπρας θα είναι στις επόμενες εκλογές πρωθυπουργός και με αυτοδυναμία!
 
Στο ίδιο κείμενο αγαπητέ συντάκτη μας δίνετε και το προφίλ των κληρονόμων μεγάλων καλλιτεχνών. Είναι λέτε  μια παλιά και πικρή ιστορία. Μας ρωτάτε προ ετών αν έκανε το ίδιο και ο γιος του Χατζιδάκι. Δε μας λέτε τι. Γιατί δε μας φρεσκάρετε λίγο τη μνήμη; Σε τι ακριβώς αναφέρεστε; Γιατί, δεν αφήνετε τον κληρονόμο του στην ησυχία του και να μας πείτε, αφού γνωρίζετε, πως ακριβώς ο ίδιος ο Χατζιδάκις διαχειριζόταν το έργο του, να καταλάβουμε και τη διαφορά; Πιθανότατα θα βρείτε περιπτώσεις που κληρονόμοι καλλιτεχνών δε διαχειρίστηκαν σωστά το έργο τους. Δεχτείτε πως είναι κι αυτοί κάποιοι λίγοι κακοί κληρονόμοι μεγάλων καλλιτεχνών. Από όσο αντιλαμβάνεται το φτωχό μυαλό μου, κάμποσοι κληρονόμοι παλιών πολιτικών απαρτίζουν το ελληνικό κοινοβούλιο, την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και τα κόμματα. Ένας από αυτούς είναι ο νυν πρωθυπουργός. Κάνω λάθος;  Ένας είναι και ο τέως πρωθυπουργός. Κάνω λάθος; Κληρονόμοι παλιών μεγάλων - ας το δεχτώ - πολιτικών δεν έφτασαν την περήφανη χώρα μας στη μιζέρια και την αναξιοπρέπεια και την αθλιότητα που βιώνει σήμερα; Για όλους αυτούς ούτε λόγος.  Αλλά μάλλον δεν είναι το θέμα σας, γι’ αυτό.

Για το τέλος μας αφήσατε το καλύτερο. Είστε βέβαιος, λέτε, πως ο αξέχαστος Μάνος Λοΐζος θα ήταν περισσότερο ευπρεπής και ασφαλώς λιγότερο αχάριστος με το ΠΑΣΟΚ. Η κόρη του δηλαδή είναι απρεπής και αχάριστη; Το ίδιο και ο Ηλίας Ανδριόπουλος  που τον αναφέρετε στο υστερόγραφό σας; Απρεπείς και οι δύο γιατί; Φέρθηκαν ανάρμοστα; Σε ποιους; Αφαίρεσαν κάτι από κάποιον που του ανήκει; Πήραν τα τραγούδια από το λαό, για τον οποίο γράφτηκαν; Αχάριστοι γιατί; Ποια ακριβώς ευγνωμοσύνη οφείλουν οι δύο δημιουργοί και η κληρονόμος του ενός, στο ΠΑΣΟΚ; Τι γραμμάτια χρωστάνε; Σοβαρολογείτε, όταν υπονοείτε δια της έκφρασης “αχαριστία” πως τα δύο αυτά τραγούδια δε θα πήγαιναν μακριά αν δεν υπήρχε ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ να τα φωτίσει; Διότι την αχαριστία που λέτε, μόνο το κατά Βαρδίκο πυθαγόρειο θεώρημα περί σαχλότητας θα μπορούσε να τη στηρίξει. Ξέρουμε όλοι πως δεν είναι έτσι τα πράγματα. Πως, άραγε όλα τα υπόλοιπα αναλόγου περιεχομένου και μηνύματος, τραγούδια των δύο δημιουργών, κατάφεραν και περπάτησαν στο σκοτάδι, μη έχοντας τη στήριξη της εξουσίας; Στάθηκαν τόσο τυχερά;

Και ο ίδιος ο Λοΐζος; Εδώ πραγματικά δίνετε ρέστα. Θα ήταν, λέτε, λιγότερο απρεπής και λιγότερο αχάριστος! Πως το ξέρετε; Μαζί τα πίνατε; Κι ας πούμε ότι μιλάτε υποθετικά, βάσει κάποιας λογικής. Τι ακριβώς θα έκανε; Θα έγραφε κι άλλα  τραγούδια να βάζει το ΠΑΣΟΚ στις μαζώξεις του; Θα επικροτούσε την πολιτική του; Δε θα τολμούσε ποτέ να αφαιρέσει από το ΠΑΣΟΚ το αυτοδίκαιο δικαίωμα ταύτισης με το τραγούδι του; Θα κληρονομούσε στην κυβέρνηση και στο ΠΑΣΟΚ και όχι στην κόρη του το δικαίωμα διαχείρισης του έργου του; Με πιο δικαίωμα, έστω και εικάζοντας ως προς τη στάση του, σπιλώνετε τη μνήμη ενός συνθέτη που πάντα στάθηκε με τα τραγούδια του δίπλα στους ελεύθερους ανθρώπους και οργισμένος πολέμιος της φαύλης εξουσίας; Να πω την κλισέ φράση ότι θα τρίζουν τα κόκκαλά του; Τουλάχιστον.

Αγαπητέ κύριε συντάκτη του κειμένου. Στην ίδια χώρα ζούμε. Μάτια έχουμε και βλέπουμε και διαβάζουμε. Έχουμε και αυτιά και ακούμε.  Το αν εσείς θέλετε να κάνετε τα στραβά μάτια ή τα βουλωμένα αυτιά στα αυτονόητα ή λειτουργείτε με βάση το υποστηρικτικό προς την εν λόγω εξουσία πλαίσιο, που έχει οριοθετήσει ο εργοδότης σας, είναι δικαίωμά σας. Αυτό δε σας αποτρέπει από το να γνωρίζετε τι πραγματικά συμβαίνει. Απλώς επιλέγετε να μην το γράψετε. Κι αυτό δικαίωμά σας είναι. 
Αν μπορούσε η φύση να απαγορεύσει από το κόμμα που κυβερνά, που δυστυχώς ψήφισα κάποτε κι εγώ, το ομολογώ (δε μου κοβόταν το χέρι που έλεγε και η γιαγιά μου), και που είναι κάτι περισσότερο από εμφανές πως στηρίζετε ως δημοσιογραφικός οργανισμός και ως έντυπο και ως διαδικτυακό portal, να χρησιμοποιεί το πράσινο χρώμα θα το έκανε! Διότι, εγώ βλέπω μία σοσιαλιστική εξουσία που γουστάρει μόνο να νομιμοποιεί αυθαίρετες μάντρες, να τσακίζει τον ιδιωτικό επαγγελματικό τομέα στο βωμό πολλών χιλιάδων κρατικοδίαιτων δημοσίων υπαλλήλων, να βάζει φόρους στους φόρους, να σπαταλά τα δανεικά στον πλουτισμό των μάνατζερς, να εξαθλιώνει συνταξιούχους, να βάζει την αστυνομία μαζί με κουκουλοφόρους να ψεκάζει και να σαπίζει στο ξύλο πολίτες, να κλείνει στις φυλακές αθώους διαδηλωτές, να κάνει τα χατήρια των Εβραίων αποκλείοντας με τον τρόπο της τη Γάζα, να υποθηκεύει την περιουσία της χώρας στους δανειστές της, να αφήνει την εκκλησία να τρώει με δέκα μασέλες, να μη δίνει δεκάρα τσακιστή για το περιβάλλον, να προσφέρει μεσαιωνική υγεία και παιδεία στους πολλούς, να βάζει τρικλοποδιές στον πολιτισμό κι άλλα πολλά. Βλέπω μια σοσιαλιστική εξουσία που και τα οράματα και τις αξίες και τις διακηρύξεις και τα σύμβολα και τα τραγούδια τα έχει γράψει στα παλιά της τα παπούτσια, για να μην πω και τίποτα χειρότερο. Για μια τέτοια σοσιαλιστική κατάντια, το μόνο χρώμα που ταιριάζει είναι το μαύρο. Αν μπορούσε η αλφάβητος να τους απαγορεύσει να χρησιμοποιούν τα πέντε γράμματα θα το έκανε, γιατί παίζουν με τις λέξεις και με τη νοημοσύνη μας. Αν μπορούσε το σύμπαν να απογορεύσει από το ΠΑΣΟΚ να χρησιμοποιεί τον ήλιο ως έμβλημά του, να είστε σίγουρος πως θα το έκανε. Κορυφαίο στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος είχε προτείνει σε ανύποπτο χρόνο, όταν το κόμμα βρισκόταν στην αντιπολίτευση, και μαστιζόταν από εσωστρέφεια, όπως λέτε εσείς οι συντάκτες, να αλλάξουν όλα. Και το όνομα, και το χρώμα και το έμβλημα. Ε, ας το κάνουν να μας διευκολύνουν. Γιατί σε λίγο και το σύμπαν θα συνωμοτεί εναντίον αυτής της εξουσίας. Και δεν είναι όλα τα άστρα οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ.
Αγαπητέ συντάκτη να γνωρίζετε ακόμη πως όσοι -αρκετοί, δε λέω- επισκέπτονται τακτικά το portal σας και όλοι αυτοί στην πλειοψηφία αποτελούν ανθρώπους νέους, το κάνουν όχι τόσο για να ενημερωθούν, αλλά επειδή φτιάχνονται. Είτε διαβάσει κανείς άλλωστε τα περισσότερα κείμενα στην εφημερίδα σας, είτε τα δελτία τύπου της κυβέρνησης, το ίδιο πράγμα είναι. Ξέρετε πολύ καλά, μιας και είστε πολύ έμπειρος συντάκτης, πως τα media που επέλεξαν να είναι κώλος και βρακί με την εξουσία, μοιράστηκαν μαζί της και την ημερομηνία λήξης της. Ο καιρός έχει γυρίσματα, λέει ο λαός μας και έχουμε μπει για τα καλά σε ένα από αυτά.
 
Η επιστολή της Μυρσίνης Λοΐζου, όπως δημοσιεύθηκε στον Ορφέα: Τέλος το «Καλημέρα ήλιε» για το ΠΑΣΟΚ
Η δήλωση του Ηλία Ανδριόπουλου, όπως δημοσιεύθηκε στον Ορφέα: Ηλίας Ανδριόπουλος: Ποτέ ένα καλό τραγούδι δεν εξύμνησε τον τύραννο, το δήμιο ή τον προδότη
 
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Που να σε ταξιδέψω, γυαλιά και λαμαρίνες, γεμίσανε τα χρόνια, με εκτελεσμένους μήνες.
Κώστας Τριπολίτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/8/1936 Δολοφονήθηκε από τις δυνάμεις του δικτάτορα Φράνκο ο Ισπανός λογοτέχνης Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

ΤΥΧΑΙΑ TAGS