117 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
22.01.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Δώρα Παπαδοπούλου

Καλλιτέχνες, αντισταθείτε!

Ελεύθερος σκοπευτής

Δώρα Παπαδοπούλου

Η τέχνη ήταν πάντα ένα κομμάτι του λαού. Η τέχνη γεννιέται από το λαό και γι΄αυτόν ζει και αναπνέει. Είναι ανθρωπογεννής και ανθρωποκεντρική ταυτόχρονα, όποια μορφή κι αν έχει και όποιες εκφάνσεις της κι αν βιώνουμε. Η μουσική, το θέατρο, η λογοτεχνία, η ποίηση, οι καλές τέχνες (λες και υπάρχουν και κακές, αλλά ας το αφήσουμε προς το παρόν) και όλες οι υπόλοιπες μορφές τέχνης αφορούν όλους εμάς και για εμάς υπάρχουν.  Όποτε η τέχνη στρατεύθηκε στο πλευρό της εξουσίας, αμαυρώθηκε κάτι από το είναι της, η μουσική της φαλτσάρισε, ο λόγος της τραύλισε και τα χρώματά της ξεθώριασαν.
Σήμερα παρακολουθούμε να εξελίσσεται μπροστά μας ένα σχέδιο εξαθλίωσης και ουσιαστικής υποδούλωσης του ελληνικού λαού που δεν έχει προηγούμενο. Δεν είναι μυστικό πια. Δεν έχουμε δημοκρατία.  Αυτοί που κυβερνούν δεν εκφράζουν πια παρά μόνο ένα πολύ μικρό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Τους εαυτούς τους, τους ομοίους τους κι αυτούς που τρώνε στα ίδια τραπέζια με αυτούς. Η μαγειρεμένη δημοκρατία έχει εγκασταθεί στη χώρα εδώ και χρόνια. Κι αυτό γιατί οι εκλογικοί νόμοι που φηφίζουν οι άρχοντες του κοινοβουλίου κάθε τρεις και λίγο επιτρέπουν να κυβερνούν παντοδύναμα οι εκλεγμένες μειοψηφίες. Και δεν είναι καν μόνο αυτό. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξελέγη προ διετίας με άλλο πρόγραμμα και με τελείως άλλο πλάνο κυβερνά. Οι έκτακτες συνθήκες δεν τους νομιμοποιούν να πίνουν το αίμα του λαού, να εγκαθιστούν τη φτώχεια, την ανεργία και την ανέχεια και να καταλύουν δικαιώματα, ελευθερία και κάθε προοπτική. Δεν έχουμε δημοκρατία, αυτό είναι βέβαιο. Έχουμε κάτι που μας προέκυψε μετά από εκλογές, που έχει κυβέρνηση, νόμους, κοινοβούλιο, βουλευτές, πείτε το όπως θέλετε, αλλά δημοκρατία δεν είναι.
Σε αυτή την προσπάθεια εξαθλίωσης, ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας δεν σφυρίζει αδιάφορα. Γι΄αυτό και οι πλατείες γεμίζουν κατακαλόκαιρο. Γι΄αυτό και τα social media και τα blogs παίρνουν φωτιά. Γι΄αυτό και η πολιτική θερίζει, δίκαια, τα μύρια κακά που έσπερνε δεκαετίες. Γι΄αυτό όλοι και όλα απομυθοποιούνται. Σε αυτή την προσπάθεια εξαθλίωσης, η τέχνη δε μπορεί και δεν πρέπει να μείνει απαθής. Σε ένα βαθμό σιωπά. Αλλά και σε ένα μεγάλο ποσοστό δε μένει βουβή. Κι επειδή όλοι μας έχουμε ταυτότητα και το δικό μου ονοματεπώνυμο φαίνεται κάτω από τον τίτλο του κειμένου μου, ας μιλήσουμε με ονόματα.
Πρώτα από όλα ο Μίκης Θεοδωράκης. Τι ανάγκη έχει ένας καλλιτέχνης που ζει την ένατη δεκαετία της ζωής του να βρίσκεται στο δρόμο εκφράζοντας αυτά που πιστεύει; Θα μπορούσε να επαναπαυτεί στις άπειρες δάφνες του, μα δεν το κάνει. Η Μυρσίνη Λοΐζου απαγόρευσε με ανοιχτή επιστολή στο κυβερνών κόμμα να χρησιμοποιεί το τραγούδι του Μάνου Λοίζου “Καλημέρα ήλιε”. Το ίδιο έπραξε και ο συνθέτης Ηλίας Ανδριόπουλος για το τραγούδι του “Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες”, μόλις χθες. Αν και δε νομίζω πια πως το ΠΑΣΟΚ είναι σε θέση να κάνει πια στο μέλλον προεκλογικές συγκεντρώσεις, ωστόσο μιλάμε για δύο πρωτοβουλίες συμβολικές και ουσιαστικές και καθόλου λαΐκίστικες όπως έσπευσαν να τις χαρακτηρίσουν κάποιοι.  Η Τσανακλίδου είναι κάθε μέρα στο Σύνταγμα. Εβδομάδες πριν τραγουδούσε στους σταθμούς του μετρό με την καλλιτεχνική της συντροφιά. Χίλια μπράβο. Κι άλλοι καλλιτέχνες. Είδα την Αλεξίου. Είδα τον Ιωαννίδη, το Δρογώση, τον Παπακωνσταντίνου, τον Πουλικάκο και δεκάδες άλλους. Ο Μάλαμας ανέβαλε τη συναυλία του στο Λυκαβηττό την ημέρα που θα ψηφιζόταν το μεσοπρόθεσμο.  Ο Γιάννης Κότσιρας απευθύνεται κι αυτός με χθεσινή επιστολή του στους καλλιτέχνες να σταθούν πλάι στους Έλληνες αγανακτισμένους. Κι άλλοι πολλοί. Κι από όλους τους καλλιτεχνικούς χώρους. Ας με συγχωρήσουν όσοι δεν ανέφερα. Είναι σίγουρα πάρα πολλοί. Υπάρχουν κι αυτοί που σιωπούν. Είναι εκείνοι που κάποτε μιλούσαν ασταμάτητα, υπερασπιζόμενοι τα δίκια της Ελλάδας και του κόσμου ολόκληρου. Σήμερα σιωπούν. Αυτούς θα τους κρίνει η ιστορία.
Από την άλλη, η ζωή δε σταματά, έστω κι αν ο αγώνας για ιδανικά και αξίες πολλές φορές το έχει ανάγκη ακόμη και αυτό. Έχει ανάγκη ακόμη και την παύση του ρολογιού. Ωστόσο, δεν έχουμε απαίτηση από τους καλλιτέχνες να ξημεροβραδιάζονται μονάχα στην πλατεία Συντάγματος. Δε μπορούν να το κάνουν όλοι, άρα γιατί αυτοί. Οι ανάγκες τρέχουν για αυτούς που ζουν από την τέχνη τους, όπως και για όλους μας. Υπάρχουν όμως, φίλοι άνθρωποι της μουσικής και του τραγουδιού, πολλά που μπορούν να γίνουν. Εύκολα, γρήγορα, με τόλμη, με πίστη στον κοινό σκοπό. 
  • Αντισταθείτε!
  • Βρεθείτε στο Σύνταγμα όποτε μπορείτε. Τραγουδήστε στο Σύνταγμα. Πάρτε μια κιθάρα και παίξτε. Πάρτε ένα μικρόφωνο και τραγουδήστε. Όλοι οι Αγανακτισμένοι σας έχουν, σας έχουμε ανάγκη!
  • Απαξιώστε τους φαύλους της πολιτικής και του συστήματος. Δεν είναι όλοι. Αλλά είναι πολλοί. Είμαστε περισσότεροι. Μην τους καλείτε στα live σας. Μη μοιράζετε δωρεάν εισιτήρια και προσκλήσεις σε αυτούς που χαντακώνουν χρόνια την Ελλάδα και στις μέρες μας υπογράφουν τη θανατική της καταδίκη. Μην τους προσφωνείτε. Μην τιμάτε με την παρουσία σας τις εκδηλώσεις τους. Χαρακτηρίστε τους ως ανεπιθύμητους στις δικές σας.
  • Συμφωνήστε σε ένα κείμενο στήριξης των Αγανακτισμένων της Ελλάδας και καταδίκης της κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος και επιλέξτε να διαβάζεται στο ξεκίνημα κάθε συναυλίας σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ενωθείτε σε ένα κοινό κείμενο που να εκφράζει την τέχνη της πατρίδας μας. Να μην υπάρχει συναυλία, να μην υπάρχει εκδήλωση, να μην υπάρχει event που να μην έχει την αγανάκτιση, την πάλη, την ανατροπή και την ελπίδα στο ξεκίνημά της.
  • Αφιερώστε ένα μέρος του προγράμματός σας, όποιο και να 'ναι αυτό στο στην αγανάκτιση του σήμερα αλλά και στην ελπίδα για το αύριο. Ας είναι και ετερόκλητο. Ακόμη και μέσα σε ένα ρεμπέτικο πρόγραμμα έχουν θέση τραγούδια του αγώνα, όποιου ύφους και στυλ. Δώστε αυτό το χαρακτήρα σε κάθε συναυλία.  Τραγουδήστε για την Ελλάδα. Στο άκουσμα της λέξης παθαίνουν αλλεργία.
  • Βάλτε το “Καλημέρα ήλιε” στο πρόγραμμά σας, όποιο κι είναι αυτό. Ανάμεσα σε ρεμπέτικα. Ανάμεσα σε hip hop. Ανάμεσα σε ροκιές. Κάποτε το οικειοποιήθηκαν γιατί τάχα τους εξέφρασε. Κάντε τώρα να μη φεύγει από τα αυτιά τους. Κάντε το ίδιο και με το “Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες”.  Δώστε σε αυτά τα τραγούδια πίσω αυτό που τους έκλεψαν. Δώστε το σύνθημα πως κανείς δε μπορεί να καπηλευτεί την τέχνη στο όνομα της εξουσίας.
  • Κάντε συναυλίες σε ανοιχτούς χώρους, όπου και όπως μπορείτε. Γεμίστε τις πλατείες με μουσική. Πάρτε κιθάρες και τραγουδήστε ανάμεσά μας. Δώστε το ρυθμό, δώστε το σύνθημα.
  • Χρησιμοποιήστε τα social media, το Facebook, το Twitter. Κι άλλα. Ανταλλάξτε απόψεις με τον κόσμο. Μοιραστείτε ιδέες. Όσο είμαστε πολλοί και ενωμένοι τα πράγματα δυσκολεύουν γι΄αυτούς που καταστρέφουν τις ζωές και την πατρίδα μας.
  • Στείλτε ανοιχτές επιστολές στα media. Σε μικρά και μεγάλα. Στείλτε κάθε μέρα κι από μία. Βομβαρδίστε τους. Δε μπορούν να μην τις βάλουν. Το επιβάλλει ο τρόπος που λειτουργεί το παγκοσμιοποιημένο σύστημα. Κλέψτε χώρο και φωνή από τα φερέφωνα των εκδοτικών οίκων κι από τους εντεταλμένους δημοσιογράφους της εξουσίας. Δώστε συνεντεύξεις μόνο για το σκοπό αυτό. Μόνο με αυτή τη θεματολόγια. Μιλήστε να ακουστεί ο λόγος σας. Φωνάξτε να καλύψει το δικό τους.
Αυτές είναι κάποιες λίγες ιδέες που μου έρχονται πρόχειρα στο νου. Υπάρχουν κι άλλες σίγουρα. Καλές και πρωτότυπες. Κι εσείς φίλοι αναγνώστες δώστε ιδέες. Πείτε τι άλλο μπορεί να γίνει.  Φίλοι καλλιτέχνες, όλα τα παραπάνω δεν είναι υποδείξεις. Είναι παράκληση. Γίνετε σύμμαχοι και αρωγοί σε έναν αγώνα που δεν είναι μάταιος.  Γιατί στο αύριο θα είμαστε όλοι παρόντες. Και το αύριο του καθενός από εμάς, αναπνέει ή ασφυκτιά δίπλα σε αυτό του άλλου. Ο κόσμος συγχωρεί το λάθος, το δισταγμό, την καθυστέρηση, την αμηχανία, το φόβο. Όλα αυτά είναι ανθρώπινα. Δε συγχωρεί την αποχή, την απραξία, την αδιαφορία, τη σιωπή. Γιατί όλα αυτά είναι είναι συνενοχή. Βοηθήστε. Αντισταθείτε.
 
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πιστεύω πως ένας λαός είναι άξιος της μοίρας του όταν, αντί να πάρει με τις πέτρες τα πολιτικά σκουπίδια που αποκαλούν τους ποιητές "λαπάδες και κουραμπιέδες", τους επιβραβεύει με την ψήφο του.
Θανάσης Γκαϊφύλλιας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS