103 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.06.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Δώρα Παπαδοπούλου

Αγαπημένο μου ημερολόγιο

Δώρα Παπαδοπούλου

Αγαπημένο μου ημερολόγιο. Σκοτεινό το τραγούδι που θα πω. Στα συντρίμμια του τόπου μου πατώ. Θέλω να τα πω, όπως υπάρχουν στο μυαλό. Κάποτε, έτσι μικρό ήταν τ' όνειρό μας. Όλο κι όλο τ' όνειρό μας ήταν μικρό και στρογγυλό σαν ένα ψωμί, ήσυχο και λυπημένο σαν μια σταγόνα λάδι, νηστικό. Μα τούτο τ' όνειρο ήταν τ' όνειρο όλων των πεινασμένων και των αδικημένων.Κι οι πεινασμένοι ήταν πολλοί κι οι αδικημένοι ήταν πολλοί και τ' όνειρο μεγάλωνε σιγά-σιγά. Ήταν πικρές οι μέρες μας πολύ πικρές. Ο ίσκιος ενός κυπαρισσιού μετρούσε μέτρο το μέτρο όλον τον κόσμο. Το σεργιάνι μας στον κόσμο ήταν δέκα μέτρα γης.

Κι όμως. Ήταν όμορφες εκείνες οι μέρες στις πλατείες. Κάτι παιδιά ξυπόλητα βγάζανε λόγους, μιλούσαν για το μέλλον. Κάτι παιδιά ξυπόλητα ανοίγανε τα νευρικά τους χέρια κι άνοιγαν μεγάλα παράθυρα στον ουρανό.
Έτσι με το καρτέρεμα μεγάλωσαν οι νύχτες. Οι Έλληνες κάποιους καιρούς τα βάζανε με τους θεούς. Και χτίζανε τα κάστρα για να πατήσουν τ΄άστρα. Θεε μου γιατί; Γιατί γιατί κείνοι που σκύβουν το κεφάλι και τεμενάδες κάνουν πάλι στον τύραννο και στον προδότη, γιατί να 'ρχονται κείνοι πάντα πρώτοι κι εμείς οι αγνοί κι ελεύτεροι να 'μαστε πάντα δεύτεροι;

Κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα. Είδα ανθρώπους σε τραπέζια να τρώνε με δεκαοχτώ μασέλες. Τίγκα με σκουπίδια ο αιώνας κι όλο μπαινοβγαίνει ο χειμώνας. Μου είπαν ψέμματα πολλά. Ψέμματα σήμερα μου λένε ξανά. Κι αύριο ψέμματα ξανά θα πουν. Ψεύτικη δόξα μου τάζουν οι ψεύτες. Μα κι οι φίλοι μου με ψεύτικες αλήθειες με κοιμίζουν. Μην απελπίζεσαι και δε θ΄αργήσει, λένε. Κάνε λιγάκι υπομονή. Αλήθεια, πού πάω με ψεύτικα όνειρα;
Κάπου νυχτώνει κι ο ήλιος παγώνει. Χάνεται ο δρόμος. Και μια σημαία σε ένα μπαλκόνι, αλλάζει χρώματα και με σκοτώνει. Πολλές σημαίες στη ζωή μας κουρελιάστηκαν. Πολλές σημαίες στα καράβια μας αλλάξαμε. Πολλά ονόματα τους δώσαμε τις νύχτες. Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά; Έβγαλα εισιτήριο. Σαν επιβάτης στην εξουσία αυτού του κράτους που τα κάγκελά του χτίζει υπογράφοντας θανάτους. Επιβάτης στην υστερία αυτού του τόπου που τα κόκαλα τσακίζει και τα όνειρα του ανθρώπου. Έβγαλα εισιτήριο σαν επιβάτης, στη χώρα αυτή που τρώει τα παιδιά της.
Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα. Στους εθνικούς σου δρόμους λάστιχα σκασμένα και ζώα σκοτωμένα. Στου κράτους σου τους νόμους όνειρα κλεμμένα, χαρτιά σημαδεμένα. Και στις αρένες του κόσμου μάνα μου Ελλάς, το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς. Πού ’ναι το φως σου το κρυμμένο, αυτό που χρόνια περιμένω; Εσύ που λες πως δεν πεθαίνεις μόνο για λίγο ξαποσταίνεις. Άντε, κουνήσου και νυχτώνει κι έχουμε μείνει πάλι μόνοι. Και μη μου πεις ξανά ποιος φταίει κι έχουμε μείνει τελευταίοι.

Τον περισσότερο καιρό σωπαίνεις στο τζάμι το θαμπό της οικουμένης. Κοιτάς αυτά που δεν καταλαβαίνεις κι ούτε που ξέρεις τι και πώς. Ζώντας διαμέσου των σιωπών, δάκρυα με θλίψη αυθεντική στους βλεννογόνους. Όσο περνάει ο καιρός ο χρόνος γίνεται ακριβός, κι όλο ζητάει τίμημα για κάθε σου ξεκίνημα. Τώρα πια χωρίς ταυτότητα και όνομα, υπάρχω ανάμεσα σ' ανθρώπους σαν και μένα. Με τα όνειρά μου τα μικρά κι απειλημένα. Η ζωή μου είναι σκόνη στον αέρα. Είναι βλέμμα καρφωμένο στο κενό. Η ζωή μου μια κιθάρα δίχως ήχο. Η ζωή μου μαύρο σπρέι σ' έναν τοίχο. Δώστε μου μια ταυτότητα να θυμηθώ ποιος είμαι.
Αχ χελιδόνι μου. Πώς να πετάξεις σ΄αυτό το μαύρο τον ουρανό; Πού να σε ταξιδέψω; Ο ουρανός φεύγει βαρύς πάνω από τη ζωή μου. Παντού γυαλιά και λαμαρίνες. Γεμίσανε τα χρόνια με εκτελεσμένους μήνες. Σαν τον μετανάστη στη δική σου γη μέρα νύχτα λύνεις δένεις την πληγή. Κι όλα γύρω ξένα κι όλα πετρωμένα και δεν ξημερώνει να 'ρθει χαραυγή. Πού πήγε αυτός που ξέρει να μιλά; Που ξέρει πιο πολύ και να πιστεύει;  Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε. Είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος. Είμαστε λέει, το παρατράγουδο στα ωραία άσματα.  Επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε. Στο εξής θα παίζουμε σ' αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα. Χαίρε φτώχεια. Και φτώχεια της φωνής. Και φτώχεια στις παράγκες. Χαίρετε!

Λογαριάσατε λάθος. Όμορφη και παράξενη πατρίδα, αιώνες ανθίζεις στο πλευρό του θανάτου. Τούτος ο τόπος είν' ένας βράχος. Σα σπαθί κοφτερός που σοφός ο καιρός. θα τον κάνει τραγούδι μια μέρα και θα `ρθουν εποχές που οι φτωχές μας ψυχές το σκοπό του θ' ακούν στον αγέρα. Το μέλλον είναι ουρανός την ώρα που βραδιάζει, ο ήλιος που θα γεννηθεί σαν έρθει να χαράζει. Αύριο, αυτοί που ξαγρυπνάνε, θα δουν τον ποταμό, πλατύς να κατεβαίνει να πνίξει το θεριό. Κι εγώ θα μιλώ. Και θα μιλώ τη γλώσσα, που ήταν κάποτε δική μας. Γιατί τ΄άδικο το ζούμε μέσα από την κούνια μας. Παραπονεμένα λόγια έχουν τα τραγούδια μας. Στένεψε ο κόσμος. H μάχη έγινε σκληρή και θα σωθούνε λίγοι. Στην πικραμένη χώρα θα σταματήσει η μπόρα και θα 'ρθει η ξαστεριά. Να κλείσεις τα μάτια. Τυφώνας έρχεται και σαρώνει ιστορίες που τελειώσαν. Γιατί, σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της και συ να λείπεις ...

 


Το παρόν κείμενο περιλαμβάνει στίχους γνωστών τραγουδιών, που επέλεξα και συνδύασα ώστε να φτιαχθεί κατά κάποιο τρόπο ένα πεζογράφημα. Συχνά οι στίχοι είναι αποσπασματικοί και κάποιες λίγες φορές ελάχιστα παραλλαγμένοι ώστε να ταιριάξουν μεταξύ τους, χωρίς όμως να αλλοιώνεται καθόλου το ίδιο το πρωτογενές νόημα που είχαν μέσα στα τραγούδια.
Το παρόν αφιερώνεται στους εκλεγμένους βουλευτές της Β' Περιφέρειας της Αθήνας στις  εκλογές του 2009 Τηλέμαχο Χυτήρη και  Άννα Νταλάρα, που σήμερα Τετάρτη 29.06.2011 υπερψήφισαν το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της κυβέρνησης. Αυτό που οριοθετεί σαφώς την πορεία της πατρίδας μας. προς την τελευταία της ανάσα. Αφιερώνεται επίσης και στους συντρόφους της ζωής αυτών Μαρία Φαραντούρη και  Γιώργο Νταλάρα που κάποτε τραγούδησαν όλα τα παραπάνω τραγούδια δίνοντάς τους φωνή και πνοή και σήμερα μοιάζουν αφανείς, απαθείς και αδιάφοροι, σαν πεθαμένοι. Ελπίζω πως τότε τουλάχιστον τους εξέφρασαν.

Επελέγησαν τραγούδια σε ποίηματα, στίχους και μουσική των: Διονύση Καρατζά, Κ. Χ. Μύρη, Ελένης Καραΐνδρου, Κώστα Τριπολίτη, Μίκη Θεοδωράκη, Βασίλη Τσιτσάνη, Άκη Πάνου, Γιάννη Ρίτσου, Νίκου Γκάτσου, Λευτέρη Παπαδόπουλου, Zulfi Livaneli, Μάνου Λοίζου, Γιάννη Μαρκόπουλου, Μάνου Ελευθερίου, Γιάννη Θεοδωράκη, Σταύρου Ξαρχάκου, Νότη Μαυρουδή, Σταύρου Κουγιουμτζή, Οδυσσέα Ελύτη, Γιώργου Σεφέρη, Δημήτρη Λάγιου, Γιώργου Ανδρέου, Θάνου Μικρούτσικου, Αντώνη Βαρδή, Βασίλη Γιαννόπουλου, Στέργιου Γαργάλα, Ηλία Λιούγκου, Ζωής Παναγιωτοπούλου, Γιάννη Πανουτσόπουλου, Θεοδόση Πιερίδη, Μιχάλη Χριστοδουλίδη.

Η βοήθεια από τον ιστοχώρο stixoi.info για τη συλλογή των στίχων των τραγουδιών και των συντελεστών αυτών υπήρξε μεγάλη και πολύτιμη.
 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Αν δεν είχαμε τους ποιητές σ' αυτή τη χώρα, δεν ξέρω με ποιον άλλο τρόπο θα έβρισκαν δρόμο τα δάκρυα.
Στέλλα Βλαχογιάννη

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

20/6/1934 Γεννήθηκε η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη. Στην κινηματογραφική της καριέρα, τραγούδησε τραγούδια πολλών μεγάλων συνθετών.
20/6/1949 Γεννήθηκε στην Αρκαδία ο τραγουδιστής Βασίλης Παπακωνσταντίνου

ΤΥΧΑΙΑ TAGS