112 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.03.2017
Ορφέας | Main Feed

Σκόρπια

Τάσος Π. Καραντής

Το περασμένο Σάββατο(5/11), είχα να καλύψω, με ρεπορτάζ, δυο συνεχόμενες μουσικές βραδιές, εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, που θα μπορούσα να τους δώσω τον τίτλο «Μουσικές αντιθέσεις». Για να είμαι πιο ακριβής, δεν πήγα να κάνω, συνολικά ρεπορτάζ, για τα δυο προγράμματα, αλλά για να ακούσω και ξανακούσω, αντίστοιχα, ζωντανά, δυο νέες φωνές, εντελώς διαφορετικές, μα εξίσου ωραίες κι ελπιδοφόρες, η κάθε μια στο είδος της. Παράλληλα είναι δυο πανέμορφες κοπέλες, όπου έχουν το πακέτο της γυναικείας και της φωνητικής ομορφιάς, για να σπάσει, επιτέλους, το “πρωτόκολλο”, της ενοχοποίησης της ομορφιάς.
Στον μικρό και ζεστό χώρο του «Small Cafe», στον πεζόδρομο της Αριστοτέλους στον Πειραιά, η Αμαλία Τάτση εμφανίστηκε - μαζί με τον, επίσης εξαιρετικό – Χρήστο Κωνσταντόπουλο, στο πλευρό του Νότη Μαυρουδή, σ’ ένα πρόγραμμα, που το έχει καλύψει ο «ΟΡΦΕΑΣ» (βλ. ρεπορτάζ Χρύσας Σωφρονά – «Ο Νότης Μαυρουδής στη Ρεματιά Χαλανδρίου: Ποτάμι ο καιρός»), αλλά, που, πήγαινα για να δω και να ακούσω την πανέμορφη κι ονειρική έντεχνη λυρική φωνή της Αμαλίας Τάτση, που, κυριολεκτικά, σε ταξιδεύει. Σε συνδυασμό δε, με τις κιθάρες, του Νότη Μαυρουδή και του Γιώργου Τοσικιάν , η όλη ατμόσφαιρα έγινε πραγματικά παρεΐστικη, κρατώντας όμως, επί της ουσίας, τη σοβαρότητα ενός ρεσιτάλ με δυο κιθάρες και δυο φωνές.
Για να επανέλθω στην Αμαλία Τάτση, οι υψηλές νότες της, το κρυστάλλινο και συνάμα ευαίσθητο της φωνής της, πραγματικά λειτουργούν σαν ένα χάδι στην ψυχή  σου, απολαμβάνοντας τις ευγενικές, αλλά με αλήθεια κι εσωτερικό πάθος, ερμηνείες της σε «βαθιά τραγούδια», όπως χαρακτήρισε ο Νότης Μαυρουδής το ρεπερτόριό του, που ταιριάζει απόλυτα στην Αμαλία, χωρίς, φυσικά, να την περιορίζει, αφού η μουσική περιοχή της φωνής της έχει τεράστια έκταση κι υπέροχο ηχοχρωματικό υλικό, που, είμαι σίγουρος, πως, στο μέλλον, θα γεννηθούν όμορφα τραγούδια από την αγγελική φωνή της.
 
 


 
Η ώρα έχει πάει 1 μετά τα μεσάνυχτα, και περπατώ με ταχύ βήμα στον νοτισμένο κι ήσυχο Πειραιά, για να πάρω το αμάξι μου και να προλάβω να είμαι στο «Κέντρο Αθηνών» στην Πειραιώς και να παρακολουθήσω το δεύτερο μέρος του σχήματος Μητροπάνος – Κότσιρας - Μπάσης (βλ. ρεπορτάζ Καλής Βανδώρου «Μητροπάνος – Κότσιρας – Μπάσης: Έντεχνη διασκέδαση»), ουσιαστικά, όμως, για να ακούσω την έναρξή του από την Σαββέρια Μαργιολά.
Η Σαββέρια Μαργιολά είναι κι αυτή μια πανέμορφη νεαρή τραγουδίστρια, με τέτοια όμως ορίτζιναλ λαϊκή φωνή που, πάντα, σε συναρπάζει. Κάθε φορά που την ακούω, μου θυμίζει, αυτό που είχε πει, πριν, 30 περίπου χρόνια, ο Γιώργος Νταλάρας , ότι γύρω εκεί στο 2010, κάπου στο κέντρο της Αθήνας, ένα κοριτσάκι θα τραγουδάει σαν την Καίτη Γκρέυ. Αυτό το «κοριτσάκι» είναι η Σαββέρια Μαργιολά, που οι ερμηνείες της είναι τόσο βιωματικές, που μου θυμίζει ένα άλλο περιστατικό. Όταν ο Γιάννης Πάριος είχε γράψει(τους στίχους) το υπέροχο «Τα βάσανά μου ένα φορτίο» και το είχε δώσει στον μεγάλο Στράτο Διονυσίου να το πει, βλέποντας τους στίχους ο Διονυσίου, ρώτησε τον Πάριο: πόσο χρονών είσαι; - 27, του απάντησε ο Πάριος. – Κι έχεις τέτοιο παρελθόν;! Βέβαια, παίζει ρόλο και το παρελθόν και τα βιώματα στις λαϊκές ερμηνείες, για να είναι αληθινές κι εκφραστικές, όπως τους πρέπει, αλλά είναι κι αυτά τα γνήσια λαϊκά ηχοχρώματα της φωνής κι η γνώση, που κάνουν μια νεαρή κοπέλα, όπως η Σαββέρια Μαργιολά, να σε αγκαλιάζει με τις ζεστές και λαϊκότατες ερμηνείες της, που αν δεν την βλέπεις, έχεις την αίσθηση ότι προέρχονται από μια έμπειρη μεγάλη(σε εμπειρία) λαϊκή τραγουδίστρια. Εγώ δεν γνωρίζω, άλλη, στην ηλικία της, τόσο καθαρόαιμη λαϊκή τραγουδίστρια(με το προσόν κιόλας, των μεγάλων καλλιτεχνών, να ανταποκρίνεται και σε άλλου ύφους τραγούδια), κι έχω κρεμάσει σ’ αυτήν – αφού υπάρχουν σήμερα κάποιες πολύ ατόφιες λαικές γυναικείες φωνές, αλλά εκεί γύρω στα 40(Νατάσσα Θεοδωρίδου, Γιώτα Νέγκα, Εύα Κανέλλη κ.ά.) – τις ελπίδες μου για το αύριο του λαϊκού μας τραγουδιού, όσον αφορά τις γυναικείες φωνές.
Δυο σπουδαίες φωνές λοιπόν, δυο ελπιδοφόρες νεαρές τραγουδίστριες, δυο όψεις ενός νομίσματος, που το έχει ανάγκη η ψυχή μας σε διαφορετικές στιγμές. Η έντεχνη και λυρική Αμαλία Τάτση κι η λαϊκή, πολλών δυνατοτήτων, Σαββέρια Μαργιολά.
Ήταν μια ξεχωριστή βραδιά για μένα που, για να παραφράσω τον στίχο του Κουγιουμτζή «κάνε τον πόνο μου χαρά, το δάκρυ μου ευτυχία», έκανε την κούρασή μου «απόλαυση και νταλγκά».      
Αυτές τις δυο φωνές, ο «ΟΡΦΕΑΣ», θα τις παρουσιάσει μαζί, σ’ ένα δίδυμο, στην up stage σκηνή του «ΓΥΑΛΙΝΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ»(21 & 28/12), σ’ ένα πρόγραμμα, με τον τίτλο «Εντεχνολαϊκοί διάλογοι», όπου θα προσπαθήσει από τις δυο όψεις (λαϊκή & έντεχνη) του νομίσματος, που λέγεται καλό ελληνικό τραγούδι, να βρει τους αρμούς που το έντεχνο συναντά το λαϊκό και γίνεται εντεχνολαϊκό.
 
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS