100 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
22.11.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Δώρα Παπαδοπούλου

Μουσικές μιας άλλης μέρας

Σκόρπια

Δώρα Παπαδοπούλου

Ξημέρωσε Μεγάλη Παρασκευή. Ίσως η πιο λυτρωτική μέρα του χρόνου. Για πολλούς, για όσους επιλέγουν τουλάχιστον να νιώσουν κάτι από την υφή της, αργή και βασανιστική. Πέρα από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τα πιστεύω του καθενός από εμάς, πέρα από τους εκκλησιασμούς, τις λειτουργίες και τους ιερωμένους, πέρα από τα έθιμα και τις γραφές υπάρχει κάτι ξεχωριστό και ιδιαίτερο σε αυτή τη μέρα. Δεν είναι μόνο που θυμίζει τα Θεία πάθη, δεν είναι που στέλνει μηνύματα. Είναι που χαρτογραφεί του νου του ανθρώπου φέρνοντας στην επιφάνεια αυτά που τον υπόλοιπο καιρό μένουν κρυμμένα.
Σαν παιδιά, η μέρα αυτή φαινόταν να μη μας αγγίζει. Δεν ξέραμε από επιτάφιο θρήνο.  Περιμέναμε πως και πως να έρθει η νύχτα της Μ. Πέμπτης να στολίσουμε τον Επιτάφιο του χωριού. Στίβες τα πανέρια με λουλούδια της άνοιξης που μαζεύαμε από τους ανθισμένους κήπους των σπιτιών. Ολονυχτία στην κεντρική εκκλησιά για να φανούμε αντάξιοι του κελεύσματος της ημέρας. Καμαρώναμε μετά το έργο μας, σα γύφτικα σκεπάρνια. Πάντα ο δικός μας Επιτάφιος ήταν ο ωραιότερος. Κι έπειτα περιμέναμε πως και πως τη βραδινή περιφορά της Μ. Παρασκευής, παρακαλώντας μόνο να μη βρέξει. Πράγμα σπάνιο ωστόσο για ένα ορεινό χωριό σαν το δικό μου, τέτοια εποχή. Κι όταν ο Επιτάφιος έκανε την εμφάνισή του στην πόρτα της εκκλησιάς, τρέχαμε να περάσουμε από κάτω για να μείνουμε γεροί και υγιείς όλη τη χρονιά. Κι ήταν τέτοια η αγωνία μήπως και δεν το καταφέρουμε που δίναμε τον υπέρ πάντων αγώνα, σχεδόν ξεχνώντας τους "θρησκευτικούς" μας τρόπους.
Μεγαλώνοντας, μάθαμε πως η ζωή δεν κάνει πια παρέα με την αθωότητα. Ακολουθήσαμε τη ζωή, κλείνοντας και σφραγίζοντας τη χαμένη παιδική μας αφέλεια στα ντροπαλά κύτταρα του εγκεφάλου μας. Κάπου τυποποιηθήκαμε κι εμείς. Ωστόσο, σήμερα, ως ενήλικες ξέρουμε καλά πως η ζωή είναι και πόνος, και θλίψη και αγωνία και θάνατος. Και ο θρήνος της Μεγάλης Παρασκευής σχεδόν εξατομικεύεται στα χρόνια, τα βιώματα και τις αναμνήσεις του καθενός. Η Μ. Παρασκευή ανήκει αναμφίβολα στις χαμένες ψυχές. Αυτές που έφυγαν για πάντα και αυτές που ζουν εδώ και αναζητούν το χαμένο δρόμο τους. Ήδη στα  τριανταοκτώ μου χρόνια, μετράω πολλές από τις πρώτες και βλέπω χιλιάδες από τις άλλες.
Δεν αντέχω πια τη βουή του πλήθους στις εκκλησιές. Αυτή τη βουή που μοιάζει να μην καταλαβαίνει ούτε το νόημα ούτε το βάθος αυτής της μέρας. Μοιάζει σα γιορτινή παράτα ρασοφόρων και σαν μία εαρινή σύναξη ενοριτών που έχουν καιρό να τα πουν και άρα μεγάλη διάθεση και όρεξη για κουβέντα και συζήτηση για τα σχετικά του επικείμενου αναστάσιμου και πασχαλινού τραπεζιού. Αυτή δεν είναι η δική μου Μ. Παρασκευή.
Δε θα αδικήσω τους ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας, διότι αποτελούν αναμφίβολα μία ουσιαστική και κατανυκτική έκφραση του θείου πάθους αιώνες τώρα. Όμως προτιμώ τη μέρα αυτή να χάνομαι στη δική μου μουσική. Γι΄αυτό τέτοια μέρα έφτιαχνα πάντα τη δική μου playlist. Λίγα κομμάτια ή τραγούδια, καμμιά δεκαριά - δεκαπενταριά, καμμιά φορά και περισσότερα, να παίζουν εναλλάξ και όλη μέρα με το βλέμμα πάντα στα ανοιξιάτικα λουλούδια του στολισμένου Επιταφίου. Τη φετινή μου playlist διάλεξα να τη μοιραστώ μαζί σας.
 
Μεγάλη αγάπη (Βασίλης Δημητρίου, από τις Κυκλάδες)
Η αγάπη άργησε μια μέρα (Βασίλης Δημητρίου, από τον ομώνυμο δίσκο)
Το λιβάδι που δακρύζει (Ελένη Καραΐνδρου, από τον ομώνυμο δίσκο)
Αγάπη (Γιώργος Νταλάρας | Μίκη Θεοδωράκη, Κώστα Τριπολίτη από το Ραντάρ)
Με το λύχνο του άστρου (Γρηγόρης Μπιθικώτσης | Μίκη Θεοδωράκη, Οδυσσέα Ελύτη από το Άξιον Εστί)
Chi mai (Ennio Moriccone από την ταινία "Le Professionnel")
The old ways (Loreena Mc Kennitt, από το άλμπουμ "The Visit")
Μέρα Μαγιού (Νένα Βενετσάνου | Μίκη θεοδωράκη, Γιάννη Ρίτσου από τον Επιτάφιο)
Όλα σε θυμίζουν (Χάρις Αλεξίου | Μάνου Λοΐζου, Μανώλη Ρασούλη)
Sky Mirror (Ευανθία Ρεμπούτσικα, Ορχηστρικό από το δίσκο Μικρές Ιστορίες)
Nocturne (Secret Garden από το δίσκο Songs from A Secret Garden)
Ναοί στο σχήμα του ουρανού (Μίκης Θεοδωράκης, Ορχηστρικό από το Άξιον Εστί)
Mercy of Maria (Midnight Choir, από το δίσκο Amsterdam Stranded, 1998)
Το τρένο (Χάρις Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη | Μίκη Θεοδωράκη, Μάνου Ελευθερίου από τα Τραγούδια της χθεσινής μέρας)
Childhood (Yann Tiersen, Ορχηστρικό)
Ο άνθρωπος του κάβου (Χάρις Αλεξίου, από την Οδό Νεφέλης)

Είναι αξιωματικό, ως προς τη θρησκεία μας και τις παραδόσεις της. Στη δύση κάθε Μ. Παρασκευής προσμένουμε την Ανάσταση. Στη ζωή τα πράγματα είναι λίγο πιο πολύπλοκα.

Αφιερωμένο στο Χάρη. Αν ζούσε σήμερα, θα έμπαινε στην πέμπτη δεκαετία της ζωής του.
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Άλογα περήφανα οι επιθυμίες μου γονάτισαν κάθισαν χάμω.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

22/11/1934 Γεννήθηκε στη Σητεία της Κρήτης η τραγουδίστρια Ρίτα Σακελλαρίου
22/11/1997 Ο Μίκης Θεοδωράκης υπογράφει την παραχώρηση του αρχείου του στη Μουσική Βιβλιοθήκη Λίλιαν Βουδούρη
23/11/1989 Δόθηκε στο θέατρο Παλλάς η πρώτη συναυλία της Ορχήστρας των Χρωμάτων που ίδρυσε ο αξέχαστος Μάνος Χατζιδάκις