108 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Ιστορία και μνήμες

Δώρα Παπαδοπούλου

Με αφορμή το «Αφιέρωμα στο πάρτυ στη Βουλιαγμένη» που παρουσιάζει ο Λουκιανός Κηλαηδόνης το Σάββατο 15 Ιουνίου στις 21.00 στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, ο «ΟΡΦΕΑΣ», σας ξαναθυμίζει το θρυλικό πάρτυ της Βουλιαγμένης(25/7/1983)

«Δεν ξέρω αν το επιχειρήσω άλλη φορά στη Βουλιαγμένη, αλλά μία παρόμοια εκδήλωση θα ήθελα να ξαναγίνει. Δε φταίω εγώ παιδιά αν υπήρξε τέτοια μαζική κινητοποίηση προς τη Βουλιαγμένη. Αυτό που σίγουρα λυπάμαι είναι που ταλαιπωρήθηκαν πολλοί φίλοι. Τώρα που διαπιστώσαμε πως δεν υπάρχουν χώροι για τόσες χιλιάδες κόσμου την επόμενη φορά θα μαζευτούμε στον κάμπο της Θεσσαλίας!». Με αυτό τον εύστοχο τρόπο και πάντα με το γνωστό χιούμορ που τον διακρίνει ο Λουκιανός Κηλαηδόνης έδωσε μιλώντας στους δημοσιογράφους, το στίγμα της μεγάλης του συναυλίας στην πλαζ της Βουλιαγμένης που έμελλε να μείνει στην ιστορία ως πρωτοποριακή, επεισοδιακή, μαγική και πιθανότατα ως η πολυπληθέστερη μουσική εκδήλωση στα χρονικά της μουσικής σκηνής. Ήταν το θρυλικό «Πάρτυ της Βουλιαγμένης». Ήταν μια νύχτα με πανσέληνο. Και το ημερολόγιο έγραφε Δευτέρα 25 Ιουλίου του 1983.

Ήταν μία ιδέα του Λουκιανού που την προετοίμαζε πάνω από ένα χρόνο. Η ιδέα ήταν οι στίχοι των τραγουδιών του να μετουσιωθούν σε μία πραγματικότητα. Ο συνθέτης είχε κλείσει την πλαζ του ΕΟΤ στη Βουλιαγμένη, τουλάχιστον έξι μήνες πριν. Ήταν μία ιδέα για ένα μεγάλο μουσικό πάρτυ κατακαλόκαιρο στο νότο του Αθηναϊκού λεκανοπεδίου. Ένα πάρτυ από αυτά που όλοι γνωρίζουμε, ένα καλοκαιρινό βράδυ του Ιουλίου, με πανσέληνο, με κλίμα παρείστικο στην αμμουδιά, κάτω από το φως του φεγγαριού πλάϊ στη θάλασσα και με πολλή μουσική. Ένα πάρτυ που υποσχόταν ατέλειωτο κέφι και πολλές καλλιτεχνικές εκπλήξεις. Και με την ουσιαστική διαφορά πως η παρέα αριθμούσε κάμποσες δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους.
Από πολύ νωρίς χιλιάδες Αθηναίοι άρχισαν να κατακλύζουν την αμμουδιά. Η πλωτή εξέδρα που θα φιλοξενούσε τις εγκαταστάσεις και την ορχήστρα είχε στηθεί κάπου δεκαπέντε μέτρα μακριά από την ακτή ανάμεσα στις δύο εισόδους. Υπήρχε και μία μικρή φωτισμένη φορηγίδα, πάνω στην οποία βρίσκονταν οι μουσικοί και οι καλλιτέχνες και η οποία ήταν το μέσο που θα τους φιλοξενούσε και θα τους πηγαινοέφερνε στην εξέδρα. Οι εφημερίδες της εποχής έγραφαν πως η όλη ατμόσφαιρα θύμιζε ελληνική ταινία. Παντού τραπεζάκια, καρέκλες, ξαπλώστρες, πετσέτες, άλλοι κολυμπούσαν, άλλοι δροσίζονταν στην παραλία με μπύρες, με καφέδες και αναψυκτικά, άλλοι έπαιζαν μπάλα, άλλοι ρακέτες. Γύρω γύρω βάρκες, ιστιοπλοϊκά, κότερα και ένα σκάφος της Ακτοφυλακής να κόβει βόλτες ανάμεσα.
Όσο έπεφτε το βράδυ, ο κόσμος γινόταν όλο και πιο πολύς. Και ο χώρος γέμιζε ασφυκτικά.  Έτσι δε θα μπορούσαν να λείψουν οι αντεγκλήσεις και τα μικροεπεισόδια και η γκρίνια για μια θέση στον ήλιο, δηλαδή ένα τετραγωνικό στην αμμουδιά.  Πρώτος καλλιτέχνης της βραδιάς ο οικοδεσπότης, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης για το μουσικό καλοσώρισμα. Ήταν ακόμη η Μαργαρίτα Ζορμπαλά  σε ένα πρόγραμμα από τραγούδια ρετρό του 40 και του 50. Ήταν και ο Βαγγέλης Γερμανός να πει τα δικά του τραγούδια, καλώντας τους θεατές σε μία τεράστια μπανιέρα που να τους χωράει όλους! Όταν η ώρα ήταν πια προχωρημένη όταν έκανε την εμφάνισή του ο Διονύσης Σαββόπουλος. “Είναι απίστευτο. Είστε όλοι εδώ. Νομίζαμε πως είναι ένα πάρτυ. Αλλά εδώ μιλάμε για υπερπαραγωγή της Φίνος Φίλμ”, είπε, για να συνεχίσει με τη “Συννεφούλα” του, με το “Είδα την Άννα κάποτε” και να τελειώσει με το “Ας κρατήσουν οι χοροί”. Από τη βραδιά δεν έλειψαν οι εκπλήξεις. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, κάτω από το φως του φεγγαριού, έκαναν την εμφάνισή τους δυό ψαρόβαρκες με μαντολινάτες και κανταδόρους. Στις μία τη νύχτα ανέβηκε ξανά στη σκηνή ο Λουκιανός Κηλαηδόνης παρέα με την Αφροδίτη Μάνου μαζί με τους Three & the Koukos Band. Ενώ γύρω στις δύο μετά τα μεσάνυχτα, ήταν η σειρά του Γιώργου Νταλάρα για το φινάλε της βραδιάς, τραγουδώντας τα “Θερινά σινεμά” παρέα με το Λουκιανό. Συμμετείχαν ακόμη η Νέλλη Σεμιτέκολο στο πιάνο, ο Μανώλης Μικέλης & η Big Band, ο Φώτης Αλέπωρος με χορωδία και μαντολινάτα και η Μαντώ (Σταματοπούλου).

Οι αρχές τοποθετούσαν τη χωρητικότητα της πλαζ για να φιλοξενήσει ένα τέτοιο μαζικό γεγονός στους 11.000 με 15.000 ανθρώπους. Ωστόσο από τις προηγούμενες ημέρες και μέχρι την ώρα έναρξης, είχαν προπωληθεί περί τα 25.000 εισιτήρια. Ήδη, δηλαδή, με το καλημέρα, οι έχοντες εισιτήριο γέμιζαν ασφυκτικά την παραλία. Κανένας από τους παραπάνω αριθμούς δεν έμελλε να επιβεβαιωθεί. Από τις πρώτες νότες της εκδήλωσης και ίσως και αρκετά νωρίτερα ήταν φανερό πως ο κόσμος θα ήταν πολλαπλάσιος των εκτιμήσεων. Ο κόσμος ερχόταν στην πλαζ κατά χιλιάδες και δεν υπήρχε τρόπος να εμποδιστεί η είσοδος στο χώρο όλων αυτών που κατέκλυσαν την περιοχή και δεν είχαν εισιτήριο.
Σε αυτό συντέλεσε και η ταυτόχρονη ζωντανή ραδιοφωνική κάλυψη της συναυλίας από το Δεύτερο πρόγραμμα. Ο γνωστός ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Πετρίδης που ήταν στα μικρόφωνα και κάλυπτε την εκδήλωση από έναν περιφραγμένο χώρο στην πλαζ, μη γνωρίζοντας τι ακριβώς τι συμβαίνει έξω δε σταματούσε να παροτρύνει τον κόσμο να κατέβει στην Βουλιαγμένη, ακόμη και μετά τα μεσάνυχτα.  Ο ίδιος περιέγραφε μετά στους δημοσιογράφους: «Είπα ότι έπεσε στην αντίληψή μου. Στο οπτικό μου πεδίο αν θέλετε. Σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας, έρχονταν μέλη της οργανωτικής επιτροπής, νέοι κάθε ηλικίας και μου έλεγαν πόσο ωραία περνούσαν. Έβλεπα να κολυμπούν, να χορεύουν, να διασκεδάζουν. Βρέθηκα σε μία ατμοσφαιρα που δε με άφησε να αντιληφθώ όλη την αλήθεια.” 
Τα επίσημα στοιχεία της αστυνομίας ανεβάζουν τον αριθμό των θεατών μέσα στην πλαζ στους 50.000 ανρθώπους. Ωστόσο, οι πολλές χιλιάδες ακόμη θεατών που δεν κατάφεραν καν να προσεγγίσουν την είσοδο της παραλίας και κατασκήνωσαν στα παρτέρια και τα πάρκινγκ της Λεωφόρου Ποσειδώνος με τα τρανζιστοράκια ανά χείρας, ωθούν σχεδόν με βεβαιότητα προς τα πάνω τον αριθμό αυτό. Υπάρχουν αρκετοί σήμερα που εκτιμούν πως ο κόσμος που βρέθηκε στην πλαζ και στη γύρω περιοχή για να παρακολουθήσει τη συναυλία φτάνει τις 100.000. Είναι ένας αριθμός που δε μπορεί να επιβεβαιωθεί, ωστόσο αν ισχύει, κάνει το “Πάρτυ της Βουλιαγμένης” την πολυπληθέστερη μουσική σύναξη στην ιστορία της ελληνικής μουσικής.  Οι μαρτυρίες μιλούν για προσέλευση κόσμου προς την πλαζ που συνεχιζόταν ακόμη και μετά τα μεσάνυχτα. Κόσμος συνέρρεε ασταμάτητα ακόμη κι όταν η συναυλία πλησίαζε στο τέλος της. Σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες και τον τύπο της εποχής, το μποτιλιάρισμα από τις 9 το βράδυ και μετά και προς την παραλία κάλυπτε ολόκληρη τη Λεωφόρο Ποσειδώνος, ως τη Λεωφόρο Συγγρού και σχεδόν ως την Αμαλίας και το Σύνταγμα. Η επιστροφή δημιούργησε ένα ακόμη ατελείωτο μποτιλιάρισμα σε ολόκληρη την πόλη. Οι ίδιες μαρτυρίες αναφέρουν πως οι περισσότεροι θεατές έκαναν να φτάσουν στα σπίτια τους πάνω από τρεις και τέσσερις ώρες, ενώ κάποιοι προτίμησαν να κοιμηθούν λίγες ώρες κάτω από το φως των αστεριών και να πάρουν το πρώτο λεωφορείο. Άλλωστε, κατά πως φαινόταν θα έφταναν πάλι την ίδια ώρα.
 
Ο Ορφέας μέσα από την ενότητα «Ιστορία και μνήμες» θυμάται ιστορικές συναυλίες και ιστορικά μουσικά γεγονότα, μέσα από έρευνα, μαρτυρίες
ανθρώπων, φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό και δημοσιεύματα από τον τύπο της εποχής τους. Είναι μία βόλτα στο παρελθόν, πιστεύουμε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα που έχει σκοπό να γνωρίσει στους νεότερους και να θυμίσει στους πιο παλιούς αυτές τις μουσικές στιγμές και ίσως και να φωτίσει κάποιες άγνωστες πτυχές τους. 
 

Ο ίδιος ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, σε πρόσφατη συνέντευξή του, προ ημερών στην εφημερίδα Free Sunday και στη συντάκτρια Ναταλί Τσιριγώτη, αναφέρει για το πάρτυ του 1983: “Ο Τύπος τότε το είχε χαρακτηρίσει «Woodstock της Ελλάδας», ενώ αποτέλεσε την αρχή για να βγουν οι συναυλίες από τα γήπεδα και τα θέατρα. Ήθελα να μεταφέρω το σκηνικό του ρωμαϊκού θεάτρου στην παραλία. Όπως ο Λυκαβηττός είναι ένα ημικύκλιο και στη μέση παίζει η ορχήστρα, έτσι και η παραλία της Βουλιαγμένης, είναι ημικυκλική, οπότε η σκηνή έπρεπε να στηθεί μέσα στη θάλασσα. Έτσι κι έγινε. Χρησιμοποιήθηκε μια φορτηγίδα από το λιμάνι, γύρω στα 20 μέτρα, το ρεύμα πέρασε με καλώδιο κάτω από τη θάλασσα και οι καλλιτέχνες έρχονταν από τον Ναυτικό Όμιλο με καραβάκια και αποβιβάζονταν στη σκηνή. Τυπώσαμε 25.000 εισιτήρια, τα οποία πουλήθηκαν όλα μέχρι την ημέρα του πάρτι. Στο χώρο δεν πουλήθηκε ούτε ένα εισιτήριο. Κάποιες εφημερίδες έγραψαν για 50.000 και άλλες για 100.000. Αυτό που ξέρω είναι ότι οι δρόμοι προς την παραλιακή είχαν φρακάρει από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός, γιατί η συναυλία μεταδιδόταν ζωντανά στο ραδιόφωνο από τον Γιάννη Πετρίδη και όλος ο κόσμος άρχιζε να κατηφορίζει προς τα εκεί. Στο τέλος πηδούσαν από τους φράχτες
 
Απόσπασμα από την τηλεταινία που γυρίστηκε για λογαριασμό της κρατικής τηλεόρασης
Το φινάλε της συναυλίας - Highlights

Get Adobe Flash player

Πηγή: Youtube Channel staek1968

Το πάρτυ της Βουλιαγμένης δεν τέλειωσε το ξημέρωμα της Τρίτης 26ης Ιουλίου 1983. Ούτε καν τις επόμενες μέρες που ακολούθησαν. Έγινε αντικείμενο δημοσιογραφικών συζητήσεων και έντονου διαλόγου για δύο και πλέον μήνες μετά. Στο κάδρο όλης αυτής της φιλολογίας που συνόδεψε αυτή την πολύ
μεγάλη συναυλία, ήλθαν να προστεθούν η συναυλία του Σαββόπουλου και οι δύο συναυλίες του Νταλάρα που γέμισαν το Ολυμπιακό Στάδιο το Σεπτέμβρη, εγείροντας δημοσιογραφικές και άλλες συζητήσεις περί αναγκαιότητας και φυσιολογικής εξέλιξης παρόμοιων θεαμάτων και τίτλους όπως «Πολιτιστική έκρηξη ή ρωμαϊκές γιορτές”. 
Ο Λουκιανός Κηλαδόνης σε συνομιλία με το Βασίλη Καββαθά τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου, που δημοσιεύεται στην εφημερίδα “Τα Νέα”, κάνοντας τον απολογισμό του και απαντώντας στην ερώτηση αν έχασε ή αν κέρδισε από το πάρτυ αναφέρει: «Ηθικά αισθάνομαι δικαιωμένος. Με δικαίωσε η μεγάλη συμμετοχή του κόσμου. Έπειτα, είδα το όνειρό μου να γίνεται πραγματικότητα. Ωστόσο δε θα το έκανα ξανά. Όπως δε θα ξαναέγραφα δεύτερη φορά το ίδιο τραγούδι. Αυτό της Βουλιαγμένης, είχε την ομορφιά του, που ήτανε μια κι έξω. Κι ήταν μία ιδέα που βγήκε φυσιολογικά από τη μέχρι τώρα δουλειά μου. Όποιος έχει ακούσει το “Πάμε μια βόλτα στ Βουλιαγμένη” και τα “θερινά τα σινεμά” και το “πάρτυ” μπορεί να καταλάβει, να φανταστεί πως προήλθε αυτή η εκδήλωση. Στην καθημερινή ζωή ο κόσμος αισθάνεται όλο και περισσότερο την έλλειψη μιας μαγείας. Η Βουλιαγμένη υποσχόταν κάτι τέτοιο. Και έγινε. Έγινε χώρος για πλησίασμα, για επαφή και επικοινωνία. Λειτούργησε δηλαδή αυτό που λέμε: Ελάτε να μαζευτούμε να γίνουμε μία παρέα, χωρίς βεντετιλίκια και χωρίς υστεροβουλίες. Έτσι να περάσει η βραδιά.».

Μέρος του “Πάρτυ της Βουλιαγμένης” ηχογραφήθηκε και εκδόθηκε σε δίσκο, από τη Lyra την ίδια χρονιά, με τα ακόλουθα περιεχόμενα:
01. Scoott Joplin's new rag (Νέλλη Σεμιτέκολο)
02. Moonlight Serenade (Μανώλης Μικέλης & Big Band)
03. Στη Βουλιαγμένη (Λουκιανός Κηλαηδόνης & Big Band)
04. Το Πάρτυ (Λουκιανός Κηλαηδόνης & Big Band)
05. Θα 'θελα να 'μουνα εκείνη π' αγαπάς (Μαργαρίτα Ζορμπαλά & Big Band)
06. Εγώ θα σ' αγαπώ και μη σε νοιάζει (Μαργαρίτα Ζορμπαλά & Big Band)
07. Ο απόκληρος (Βαγγέλης Γερμανός)
08. Είδα την Άννα κάποτε (Διονύσης Σαββόπουλος)
09. Νίνα (Λεμβωδία) (Μαντολινάτα Φώτη Αλέπωρου)
10. Νύχτα καταστροφής (Three and the Koukos Band)
11. Αχ Ρίτα (Three and the Koukos Band)
12. 17 Amaryllidos str. blues (Αφροδίτη Μάνου & Three and the Koukos Band)
13. Τετάρτη 28 Ιουλίου (Αφροδίτη Μάνου & Three and the Koukos Band)
14. Blue moon (Mαντώ Σταματοπούλου)

Ολόκληρη η συναυλία καθώς και η προετοιμασία της, συνολικής διάρκειας άνω των δέκα ωρών κινηματογραφήθηκε και το μονταρισμένο υλικό διάρκειας περίπου δύο ωρών προβλήθηκε ως τηλεταινία στην κρατική τηλεόραση λίγο καιρό αργότερα. Ολόκληρη η οργάνωση της εκδήλωσης ανήκε στο Λουκιανό Κηλαηδόνη με την πολύ σημαντική συμβολή της συζύγου του Άννας Βαγενά και με τη συμμετοχή του ΝΟΒ. Ο συντονισμός προγράμματος ανήκε στον Διαγόρα Χρονόπουλο.
Σήμερα, αναμφίβολα το “Πάρτυ της Βουλιαγμένης” αποτελεί ένα καταγεγραμμένο πολύ σημαντικό ιστορικό μουσικό γεγονός. Κάποιοι χαρακτηρίζουν τη συναυλία αυτή ως το ελληνικό Woodstock. Δεν ξέρω αν ήταν, σίγουρα όμως ήταν ένα μεγάλο και πρωτοποριακό ξεφάντωμα, το πρώτο τόσο πολυπληθές σε έναν ανοιχτό, ουσιαστικά χώρο, όχι δηλαδή σε ένα γήπεδο ή ένα στάδιο. Θα μπορούσαμε με νόημα να πούμε πως ήταν η πρώτη μεγάλη υπαίθρια γιορτή μιας ολόκληρης γενιάς.


Πηγές
Το φινάλε της συναυλίας
http://www.youtube.com/watch?v=Gvz1A5F52cQ
Youtube Channel: http://www.youtube.com/user/staek1968

Συνέντευξη Κηλαηδόνη στη Free Sunday (9/7/2011)
http://www.citypress.gr/freesunday/index.html?action=article&article=1630

Εφημερίδα “Τα Νέα”, φύλλο Πέμπτης 21/7/1983
Εφημερίδα “Τα Νέα”, φύλλο Τρίτης 26/7/1983
Εφημερίδα “Το Βήμα”, φύλλο Κυριακής 31/7/1983
 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

Σχόλια  

 
0 #1 Thraki ThrakiFM via Facebook 20-07-2011 16:47
Αυτή η συναυλία ήταν το πρότυπο για να ξεκινήσουν μουσικά καλοκαιρινά φεστιβάλ σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Όπως το River Party στην Καστοριά και ο Άρδας στον Βόρειο Έβρο!
Παράθεση
 

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Βαραίνουν τα σώματα μέσα στο χρόνο, σηκώνοντας απάνω τους τη θλίψη τους την ακατάλυτη, σηκώνοντας τη μοναξιά.
Γιώργος Θέμελης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

20/10/1854 Γεννήθηκε ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ. Πέθανε στις 10.11.1891
21/10/1907 Γεννήθηκε ο σουρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS