114 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Θέατρο

Καλή Βανδώρου

Βρισκόμαστε στην Ελλάδα του 2012. Η ψυχολογική κατάσταση του ελληνικού λαού έχει φτάσει στο ναδίρ, αφού το βασικότερο υλικό αγαθό, τα χρήματα, έχουν ελαττωθεί έως εξαφανιστεί από το πορτοφόλι του μέσου πολίτη. Για όλα φταίνε οι εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες άλλα έταζαν και στην πράξη άλλα έκαναν. Η βοήθεια που περιμένει ο λαός για να έρθει, αν έρθει, θα έρθει όχι εκ των έσω, αλλά απέξω.  Μπορεί όλα αυτά να συμβαίνουν σήμερα, αυτό, όμως, δεν πάει να πει πως δε συνέβαιναν ανέκαθεν. Η χώρα μας έχει μεγάλη ιστορία πίσω της, η οποία κατά καιρούς στιγματίστηκε από παρόμοιες καταστάσεις. Όλα αυτά τα «θεωρητικά», μπορεί ο καθένας μας να τα αναβιώσει στην πράξη στην παράσταση «Το μεγάλο μας Τσίρκο» του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Στις 20 Ιουλίου η παράσταση πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη, με κοινό μεγέθους 2000 ατόμων. Όμως, είναι πολλοί εκείνοι που δε γνωρίζουν ότι «Το μεγάλο μας τσίρκο» δεν είναι ένα τσίρκο με τη συνηθισμένη σημασία του όρου. Δε βγαίνουν δηλαδή, ζώα από κλουβιά, ακροβάτες από τον ουρανό και όλα τα παρελκόμενα ενός τσίρκου. Βγαίνουν, όμως, 34 άνθρωποι (19 ηθοποιοί, 1 τραγουδιστής, 4 χορευτές και 10 μουσικοί) γεμάτοι με ταλέντο, διάθεση και δυναμικότητα ώστε να δημιουργήσουν ένα ευχάριστο καλοκαιρινό κλίμα στην πανελλαδική περιοδεία τους, περνώντας παράλληλα μηνύματα που όλοι γνωρίζουν, αλλά ξεχνούν…
Έχουν περάσει 39 χρόνια από την πρώτη παρουσίαση αυτής της παράστασης. Τότε, το έργο ανέβηκε στο θέατρο Αθήναιον και αργότερα στο θέατρο Ακροπόλ σε μια περίοδο αναβρασμού του ελληνικού πολιτικού σκηνικού. Τώρα, τέσσερις δεκαετίες αργότερα, ανεβαίνει και πάλι από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Θέατρο Ακροπόλ σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη και μάλιστα, πιο επίκαιρο από ποτέ, λόγω των παρόντων κοινωνικοπολιτικών καταστάσεων.
Στους βασικούς ρόλους βρίσκονται οι ηθοποιοί Γιώργος Αρμένης, Τάσος Νούσιας και Μαρία Ασλάνογλου, ενώ το τραγουδιστικό μέρος έχει ο Ζαχαρίας Καρούνης. Βέβαια, εξαιρετικά σημαντική είναι η παρουσία του Σταύρου Ξαρχάκου και της 9μελούς ορχήστρας του πάνω στη σκηνή, αφού είναι πλέον πολύ σπάνιο το φαινόμενο να υπάρχει ζωντανή μουσική κατά τη διάρκεια μιας θεατρικής παράστασης, καθοδηγούμενη, μάλιστα, από τον ίδιο τον συνθέτη του θεατρικού.
Το έργο χωρίζεται σε 11 ιστορικές στιγμές της Ελλάδας. Η πρώτη αφορά την προχριστιανική περίοδο (το Μαντείο και ο Δημοσθένης), η δεύτερη τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ανδρόνικο Α’ τον Κομνηνό, η τρίτη τον ερχομό του Όθωνα, ενώ ακολουθούν η μεταφορά της πρωτεύουσας στην Αθήνα, η επανάσταση του 1821 μέσα από τους ήρωές της και η πρώτη θανατική ποινή με γκιλοτίνα. Στη συνέχεια έρχεται η απαίτηση των Ελλήνων για δημιουργία Συντάγματος που οδήγησε στην επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, αλλά και μια κουβέντα με το άγαλμα του Κολοκοτρώνη, το οποίο «σατιρίζει» τη συμπεριφορά του κράτους προς το πρόσωπό του. Ακολουθεί η φυγή του Όθωνα και οι ψευτοϊππότες για να έρθουν λίγο αργότερα τα Βενιζελικά. Τα δύο τελευταία μέρη της παράστασης αφορούν τον ξεριζωμό από τη Σμύρνη και τα Επινίκεια από τον πόλεμο του ’40.
Δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσει κάποιος την καλύτερη στιγμή της παράστασης. Ο λόγος; Πολύ απλά, ολόκληρη η παράσταση είναι η καλύτερη στιγμή που θα μπορούσε να ζητήσει ένας θεατής σε μια καλοκαιρινή περιοδεία θεατρικού έργου. Τι να πρωτοξεχωρίσει κανείς; Τον Τάσο Νούσια που στον ρόλο του κλέφτη συγκινεί όλους τους θεατές; Ή τη Μαρίνα Ασλάνογλου που παίζει, χορεύει και τραγουδάει σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του έργου; Ή τον Γιώργο Αρμένη, ο οποίος μέσα από τον ρόλο του αγάλματος του Κολοκοτρώνη παραδίδει μαθήματα φυσικής υποκριτικής; Ο Ζαχαρίας Καρούνης συνεπαίρνει τους θεατές σε κάθε τραγούδι – και ιδιαίτερα στο «Λαέ μη σφίγγεις άλλο το ζωνάρι». Στο σημείο που ερμηνεύει το «Φίλοι κι αδέρφια» ακούγεται από τα μεγάφωνα η φωνή του Νίκου Ξυλούρη και όλος ο κόσμος σηκώνεται όρθιος και καταχειροκροτεί. Ο δε Σταύρος Ξαρχάκος, καθήμενος μπροστά από την ορχήστρα, χρησιμοποιώντας μόνο τα χέρια του «προκαλεί» την προσοχή τόσο από την αμεσότητά του όσο και από το ειλικρινές γέλιο του σε πολλά σημεία της παράστασης (ιδιαίτερα στην σκηνή με τον Καραγκιόζη όπου ξεκαρδίζεται στα γέλια…). Οι υπόλοιποι ηθοποιοί και οι χορευτές γίνονται πρωταγωνιστές σε ένα έργο που επιτρέπει τη δυναμική παρουσία όλου του θιάσου. Ο σκηνοθέτης Σωτήρης Χατζάκης, μαζί με την Έρση Δρίνη στα σκηνικά και τα κουστούμια και τον Δημήτρη Σωτηρίου στη χορογραφία, κατάφεραν να φέρουν στο σήμερα ένα έργο 40 ετών.
Για το τέλος, μια σκέψη μόνο μπορεί να γίνει, έστω κι αν είναι εντελώς ουτοπική. Μακάρι να ζούσε σήμερα ο Ιάκωβος Καμπανέλλης ώστε να έγραφε τέτοια κείμενα για όλα αυτά που συμβαίνουν τώρα…

Πληροφορίες για την περιοδεία της παράστασης: http://www.facebook.com/events/423957240982003/

  
  
  
  
  

 

Φωτογραφίες: Καλή Βανδώρου

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Θα ήθελα μια κοινωνία που θα έχει μια γραμμή – οριζόντια – για όλα τα παιδιά που γεννιούνται. Να είναι όλα ίσα στην εκκίνηση. Όταν μου λένε αν είμαι αριστερός, αυτό τους απαντώ.
Θάνος Μικρούτσικος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά