120 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.10.2017
Ορφέας | Main Feed
Έλλη Ρουμπέν

Τι πρόκειται να συμβεί εάν ήρωες με ονόματα όπως Ιάγος, Μάκμπεθ, Ρωμαίος και Άμλετ-Όλιβ συναντηθούν σε ένα “σκοτεινό” μπαρ με το όνομα “ΠΥΡ”?...
Περνώντας συχνά από την Ζωοδόχου Πηγής γύρω στις 9 το βράδυ, μου έκανε πάντα εντύπωση ότι έβλεπα πολύ κόσμο να περιμένει έξω από το Casablanca και ιδιαίτερα ότι έβλεπα πολλά νέα παιδιά. Ο τίτλος της παράστασης περίεργος, η αφίσα πρωτοποριακή και κάπως gothic θα έλεγα, μου είχε κινήσει την περιέργεια να το δω, καθώς, έτσι κι αλλιώς, εκτιμώ ιδιαίτερα το καλλιτεχνικό ταλέντο της Μπέσσυς Μάλφα. Έτσι βρέθηκα και εγώ εκεί με τους φίλους μου.
Πολύ ωραία ή είσοδος του Casablanca και ο χώρος καλαίσθητος και φροντισμένος, σου δημιουργούσε κατευθείαν μια ωραία αίσθηση, φιλόξενη και ζεστή.
Η παράσταση αρχίζει … Ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης ως Ιάγος βγαίνει στην σκηνή σε έναν σαιξπηρικό μονόλογο που σε βάζει κατευθείαν στο ύφος του έργου. Ο Ιάγος είναι ο μπάρμαν του bar «Πυρ», το μέρος που συναντιούνται οι ήρωες του Σαίξπηρ που έχουν πεθάνει...
Με τα προβλήματα και τις ιστορίες τους καταφθάνουν ένας ένας οι ήρωες … Ο Άμλετ που θέλει να είναι η Όλιβ - Κώστας Ζαχαράκης, ο Οθέλος - Κρατερός Κατσούλης, η Οφηλία - Κατερίνα Παπουτσάκη, η Ιουλία - Ζέτα Δούκα, ο Ρωμαίος - Ορέστης Τζιόβας και, βεβαίως, η Μακμπέθ - Μπέσσυ Μάλφα. Ερωτικά ντουέτα, διαπλοκές, ο Οθέλος που αγαπάει την Οφηλία, αλλά φλερτάρει την Ιουλία, ο Ρωμαίος που αγαπάει την Ιουλία, αλλά φλερτάρει την Μακμπέθ, ο Άμλετ που παίζει με όλες αλλά αγαπάει τον Ιάγο και ο Ιάγος που προσπαθεί να τα ‘φτιάξει’ μεταξύ των ζευγαριών και θέλει αθεράπευτα την Μακμπέθ… Πολύ έξυπνοι διάλογοι από την πολυτάλαντη Μπέσσυ Μάλφα, με χιούμορ, κάνουν τον θεατή να μπαίνει στην υπόθεση και να ταυτίζεται με τους ήρωες, σε μια καλοστημένη μαύρη κωμωδία, διεθνών προδιαγραφών.
Τα μουσικά θέματα ανάμεσα στα σκετς παρμένα από την ροκ εποχή της δεκαετίας ’60 και ’70 και οι μουσικές των τραγουδιών από τον Νίκο Παπουτσά, τον μαέστρο του 5μελούς σχήματος που συνοδεύει live την παράσταση, πολύ προσεγμένες και ταιριαστές. Μέχρι εδώ, βλέπω μια καλοστημένη μουσική κωμωδία - παρωδία, που μου αρέσει …






Δεν μπορώ όμως να κρύψω την έκπληξή μου, την ώρα που ξεκινάνε ένας ένας οι ήρωες να τραγουδούν περιγράφοντας την ιστορία τους. Στο εξωτερικό θεωρείται δεδομένο πως θα συναντήσεις ολοκληρωμένους ηθοποιούς, που ξέρουν να ερμηνεύουν, να χορεύουν και να τραγουδούν. Στην Ελλάδα δεν είναι συνηθισμένο, όμως, να βλέπεις τέτοια καλλιτεχνική αρτιότητα σε παραστάσεις.
Ασχολούμενη χρόνια με τη μουσική και με συναυλίες, είμαι πάντα πολύ επιφυλακτική και συνήθως αυστηρή στις κρίσεις μου, για τα φωνητικά προσόντα ενός καλλιτέχνη. Και σας ομολογώ πως δεν πίστευα αυτό που άκουγα από τους ηθοποιούς επί σκηνής …
Πέρα από την Μπέσσυ Μάλφα, με την οποία έχω συνεργαστεί και ξέρω τις φωνητικές της ικανότητες σε όποιο είδος τραγουδιού επιλέξει να πει και η οποία ξεσήκωνε το κοινό με χειροκροτήματα και σφυρίγματα κάθε φορά που τραγουδούσε (τι να πω για την ερμηνεία της στο τραγούδι «The winner takes it all» των Abba, στο οποίο σχεδόν δάκρυσα) με κατάπληξη άκουσα την Κατερίνα Παπουτσάκη να ερμηνεύει μοναδικά τα τραγούδια του ρόλου της και να φτάνει σε οκτάβες που λίγες τραγουδίστριες μπορούν, επιβεβαιώνοντας την θεωρία πως μια ηθοποιός πρέπει να μπορεί να παίζει και να τραγουδά το ίδιο καλά.
Πολύ καλή η Ζέτα Δούκα, ερμήνευσε αισθαντικά τα μουσικά μέρη του ρόλου της και τα δύσκολα τραγούδια του δεύτερου μέρους που επέλεξε, ενθουσιάζοντας το κοινό με την παρουσία της, αλλά ακόμα περισσότερο με την έκφρασή της… μια πληγωμένη Ιουλία, που ωρίμασε πια και απέχει πολύ από την ρομαντική Ιουλιέττα που ξέρουμε…
Ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς που διαθέτει η χώρα μας κατά τη γνώμη μου, απέδωσε εξαιρετικά το ρόλο του, με μοναδικές εκφράσεις και κίνηση πάνω στη σκηνή. Πολύ διασκεδαστικό στιγμιότυπο η παραλλαγή του τραγουδιού του Gummy Bear, με το κοινό να λύνεται στα γέλια, αν και εγώ τον λάτρεψα ως Ιταλό τροβαδούρο και ως ράπερ.
Εξαιρετικός και ο Κρατερός Κατσούλης, ως σκληρός Οθέλλος με μια μεταμφίεση τελείως διαφορετική, από όλες όσες τον έχουμε δει μέχρι τώρα και με πολύ καλές ερμηνείες, όπως στο «Kiss» του Prince και στο τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου «Σ ‘αγαπάω ακόμα», αλλά και ως ‘‘μπράβος’’ του Γεράσιμου Σκιαδαρέση, ένα στιγμιότυπο με πολύ γέλιο και χιούμορ…
Ο Κώστας Ζαχαράκης, ήταν το must της παράστασης! Με την παρουσία του και μόνο προκαλούσε γέλιο στο κοινό, καθώς τόσο το στήσιμο, όσο και η όλη του ερμηνεία ήταν πολύ κοντά σ’ αυτό που ήθελε να πετύχει, δηλαδή σ’ έναν Άμλετ που θέλει να είναι η Όλιβ! Με καταγοήτευσε στην ερμηνεία του τραγουδιού «The lady from another grinning soul» του D. Bowie, αλλά και στo «Mack the Knife» του Kurt Weill, που του ταίριαζαν θαυμάσια.
Ηθοποιός που φαίνεται να του ταιριάζει αυτό το είδος θεάτρου και ο νεαρός και πολλά υποσχόμενος Ορέστης Τζιόβας, που ερμηνεύει έναν ερωτευμένο Ρωμαίο, ο οποίος σ’ αντίθεση με την Ιουλιέττα δεν έχει ωριμάσει και κατασταλάξει συναισθηματικά…
Πετυχημένη η επιλογή του ροκ συγκροτήματος LEVEL X, που παίζει live σε όλη την διάρκεια της παράστασης και στο δεύτερο μέρος ροκάρει ακόμα περισσότερο και το ευχαριστιέται, αποδεικνύοντας ότι αποτελείται από πραγματικά καλούς μουσικούς, που έχουν και υποκριτικές δυνατότητες.

Στο δεύτερο μέρος του προγράμματος, η παράσταση εξελίσσεται σε ροκ συναυλία με τους ηθοποιούς να περνάνε ό ένας μετά τον άλλον και να τραγουδάνε τραγούδια – μύθους, από
τα πιο γνωστά των δεκαετιών ’60 και ’70 (κομμάτια των Queen, David Bowie, Rolling Stones, Abba κλπ) αλλά ερχόμενοι και μέχρι τις μέρες μας, με τραγούδια όπως το «Wicked Game» του Chris Isaac, το «Immortal» και το «Wake me up» των Evanescenes, το «Creep» των Radiohead, το «No ti scordar di me» της Giusy Ferrero και πολλά άλλα.

Μικρές δόσεις ελληνικών τραγουδιών διάνθισαν το πρόγραμμα («Ζηλεύει η νύχτα» – Ορφέας Περίδης, «Σ’ αγαπάω ακόμα» - Β. Παπακωνσταντίνου, «Έλα» – Ελ. Ζουγανέλη), μαζί με ξεκαρδιστικά σκετς των ηθοποιών, που κατέδειξαν, για άλλη μια φορά, το μοναδικό
ταλέντο της Μάλφα ως σεναριογράφου και ως σκηνοθέτη.





Σίγουρα το ρεπερτόριο ήταν ένα στοιχείο που με κέρδισε και με ώθησε να ‘‘μπω’’ στην παράσταση, να τραγουδήσω και να συμμετάσχω, με τρόπο που σπάνια μου συμβαίνει πια. Δεν ήταν όμως το μοναδικό χαρακτηριστικό της παράστασης που με οδηγεί να γράψω τόσο καλά λόγια … Ήταν η απόδοση όλων των ηθοποιών σε τραγούδια τόσο δύσκολα και με τέτοιες απαιτήσεις, που με έκανε να τους χειροκροτήσω με την ψυχή μου και, δεν σας κρύβω, να συγκινηθώ και να χαρώ συγχρόνως.
Να συγκινηθώ βλέποντας ηθοποιούς της νεότερης γενιάς να έχουν δουλέψει τόσο πολύ τους ρόλους και τα τραγούδια τους, να χαρώ βλέποντας πόσο καλά περνάνε οι ίδιοι επί σκηνής και κυρίως, πόσο καλό δυναμικό ηθοποιών έχουμε στην Ελλάδα, που δεν διστάζουν να τολμήσουν και να τσαλακωθούν για τις ανάγκες του ρόλου.
Η Μπέσσυ Μάλφα, λοιπόν, πρωτοτυπεί μ' ένα έργο που ακροβατεί ανάμεσα στην πρόζα και σε ροκ συναυλία, μαζί με την Μαριάννα Κοντούλη στη σκηνοθεσία, σε μια παράσταση όπου η επικοινωνία των ηθοποιών με τους θεατές είναι έντονη και συνεχής.

Ο σκηνογράφος Κώστας Κοντός, ο ενδυματολόγος Πάνος Σταυριανός και ο μακιγιέρ Δημήτρης Φραγκιουδάκης πέτυχαν να μας δώσουν την καλύτερη δυνατή αίσθηση του χώρου και του χρόνου που διαδραματίζεται το έργο, συνδυάζοντας στοιχεία από τους ήρωες και την εποχή τους με μια ροκ συναυλία.
Πρωτοποριακή και πετυχημένη, λοιπόν, και πάλι η επιλογή του παραγωγού και επιχειρηματία του Casablanca, Κωνσταντίνου Σκορδάλη, που μας έχει συνηθίσει σε έξυπνα concept που έχουν τη συνταγή της επιτυχίας.
Αν περιμένετε να δείτε κάτι από κλασικό έργο του Σαίξπηρ, μην επισκεφτείτε αυτή την παράσταση. Αν επιθυμείτε να απολαύσετε κάτι διαφορετικό και πρωτότυπο, που θα σας εκπλήξει και θέλετε να δείτε τους αγαπημένους σας ηθοποιούς να ξετυλίγουν πολλά από τα ταλέντα τους, σπεύσατε! Η παράσταση παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη, ως το Πάσχα… Μην τη χάσετε!

Φωτογραφίες: Έλλη Ρουμπέν

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πατρίδα είναι αυτό που αντέχει η καρδιά του κάθε ανθρώπου να υπερασπιστεί.
Γιώργος Νταλάρας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

20/10/1854 Γεννήθηκε ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ. Πέθανε στις 10.11.1891
21/10/1907 Γεννήθηκε ο σουρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος