91 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
21.01.2018
Ορφέας | Main Feed

Μουσική αρχειοθήκη

Τάσος Π. Καραντής

Νατάσσα Μποφίλιου: «Στα live μου είμαι ανοιχτό βιβλίο!»

Συνέντευξη στον Τάσο Π. Καραντή

Η Νατάσσα Μποφίλιου είναι, κατά τη γνώμη μου, η σημαντικότερη τραγουδίστρια της νέας γενιάς. Η εξαιρετική ερμηνεύτρια, μαζί με το δημιουργικό δίδυμο: Θέμης Καραμουρατίδης (μουσική) – Γεράσιμος Ευαγγελάτος (στίχοι), μας έχουν προφέρει την πιο φρέσκια μουσική πρόταση στο τραγούδι μας, γι’ αυτό κι έχουν κερδίσει, με το ταλέντο και την αλήθεια τους, την αποδοχή και την αγάπη του κόσμου.

Αυτό τον καιρό η Νατάσσα Μποφίλιου πραγματοποιεί την πρώτη της σειρά εμφανίσεων στη Θεσσαλονίκη (κάθε Δευτέρα στη σκηνή του «Orient Live») κι έτσι είχα μια καλή αφορμή, για να συναντηθώ μαζί της και να τα πούμε.


Η κουβέντα μας ξεκίνησε από την «Μικρή Άρκτο» του Παρασκευά Καρασούλου, στάθηκε στην καλλιτεχνική σχέση της με τον Θέμη Καραμουρατίδη και τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο και επικεντρώθηκε στο πρόγραμμά της στο “Orient Live”. Μας μίλησε ακόμα για τις φωνές που αγαπά και την έχουν επηρεάσει ερμηνευτικά, για το νέο της δίσκο που κυκλοφορεί σύντομα, αλλά και για τα δικά της(σε μουσική και στίχο) τραγούδια που έρχονται κι αυτά.

Η Νατάσσα Μποφίλιου, όταν μιλάει, είναι το ίδιο γοητευτική και παθιασμένη, όπως κι όταν τραγουδάει. Είναι μια εκρηκτική περσόνα σε κάθε της έκφανση. Εξάλλου, όπως δηλώνει κι η ίδια, της αρέσουν γενικώς τα γκάζια!


- Αν και σπούδασες από μικρή πιάνο, μεγαλώνοντας, επέλεξες τις σπουδές στη Νομική. Τι ήταν αυτό που σε έκανε να πάρεις τη μεγάλη απόφαση και να στραφείς επαγγελματικά προς το τραγούδι;

- «Σπούδασα πιάνο και φωνητικά γιατί αγαπάω πάρα πολύ τη μουσική. Ποτέ μου όμως δεν είχα σκεφτεί, ούτε για αστείο, το τραγούδι σαν επάγγελμα. Βλέπεις, από μικρούς, μας γεμίζουν με φόβους, ότι απ’ το τραγούδι δεν μπορείς να βγεις αλώβητος, γιατί πρέπει να κάνεις υποχωρήσεις κι επειδή εγώ δεν είμαι άνθρωπος των υποχωρήσεων, το είχα βγάλει από το μυαλό μου εντελώς. Επειδή, όμως, ως άνθρωπο, μ’ ενδιαφέρει η επικοινωνία, σπούδασα πολιτικές επιστήμες στη Νομική, για να γίνω επικοινωνιολόγος και πολιτικός αναλυτής. Ήμουν αρκετά ευχαριστημένη, είχα μπει πολύ δυναμικά στη φάση του πανεπιστημίου, ώσπου μπήκε, εντελώς αναπάντεχα, στη ζωή μου η “Μικρή Άρκτος” του Παρασκευά Καρασούλου κι από ξεκίνησαν όλα.».

- Πως προέκυψε λοιπόν η συμμετοχή σου στη “Δεύτερη ακρόαση της Μικρής Άρκτου”, απ’ όπου και σε πρωτογνωρίσαμε δισκογραφικά;

- «Ένας πάρα πολύ καλός μου φίλος ήθελε να στείλει ένα ντέμο με τραγούδια στη “Δεύτερη ακρόαση της Μικρής Άρκτου” και μου ζήτησε να τα τραγουδήσω εγώ, για να μην είναι με χάλια φωνές. Ο φίλος μου αυτός ήταν ο Κώστας ο Τσίρκας κι απ’ αυτόν γνώρισα και τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο. Περάσαμε ένα καλοκαίρι κι οι τρεις μαζί, απ’ το πρωί ως το βράδυ, δουλεύοντας το ντέμο. Κι έτσι έγινα μέλος αυτής της παρέας. Μου πρότειναν λοιπόν να πάω κι εγώ στην ακρόαση των ερμηνευτών κι έτσι πέρασα από το διαγωνιστικό μέρος. Τότε ήρθε η πρόταση από τον Παρασκευά Καρασούλο να μας κάνει έναν ολόκληρο δίσκο. Έτσι βγήκαν οι “100 μικρές ανάσες”, σε μουσική του Κώστα Τσίρκα και σε στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου. Τα περισσότερα τραγούδια ήταν από το ντέμο που είχαμε στείλει για το διαγωνισμό. Μ’ αυτόν, λοιπόν, τον πολύ φυσικό κι αυθόρμητο τρόπο βρέθηκα μέσα στο τραγούδι.».

- Πριν την ακρόαση δεν τραγουδούσες, έστω ερασιτεχνικά;


- «Πάντα τραγουδούσα! Από τη Β’ Γυμνασίου είχα το δικό μου γκρουπ και παίζαμε διασκευές στα μπαζάρ του σχολείου. Ήμουν και στη Χορωδία της ΕΡΤ. Όλα αυτά όμως τα είχα μέσα στο κεφάλι μου σ’ ένα επίπεδο εντελώς ερασιτεχνικό. Φοβόμουνα τον τρόπο που γίνεται η μουσική, γιατί έχω εμμονή με το πώς θέλω να γίνεται η μουσική. Για μένα, πρέπει να γίνεται μόνο μ’ έναν τρόπο, υπάρχει ένας δρόμος που πρέπει να ακολουθήσεις. Θα ασχολούμαι επαγγελματικά με τη μουσική για όσο θα μπορώ να λειτουργώ μ’ αυτόν τον τρόπο, διαφορετικά θα πάψει να με αφορά ως επάγγελμα.».

  
 

 


- Και ποιος είναι αυτός ο τρόπος;


- «Θέλω να δουλεύω σε επίπεδο ομάδας με ανθρώπους που τους εκτιμώ και τους θαυμάζω. Δεν μ’ αρέσουν οι πολυσυλλεκτικοί δίσκοι, εκτός αν έχουν κάποιο κόνσεπτ. Θέλω να έχω μια ανθρώπινη σχέση με τους συνεργάτες μου. Δηλαδή, με τα παιδιά είμαστε αδερφικοί φίλοι, πρώτα ζούμε μαζί και μετά κάνουμε μουσική! Η μουσική είναι προιόν της σχέσης μας, αν δεν υπήρχε η σχέση μας δεν θα υπήρχε κι η μουσική!».

- Οπότε μιλάμε για μια ανθρώπινη, αλλά και καλλιτεχνική χημεία σου με τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο και τον Θέμη Καραμουρατίδη. Πως έδεσε;

- «Τον Καραμουρατίδη τον γνωρίσαμε στην “Ακρόαση”. Τα ντέμο των τραγουδιών των “100 μικρών ανασών” του Τσίρκα και του Ευαγγελάτου έγιναν στο σπίτι του Καραμουρατίδη, αυτός έπαιξε πιάνο. Ήταν τόσο φιλική η φάση! Απίστευτη χημεία! Στα live ο Θέμης κάνει τις ενορχηστρώσεις και παίζει πιάνο, έχουμε μια συγκεκριμένη μπάντα που παίζουμε μαζί τους, ο Γεράσιμος κάνει την όλη επιμέλεια του προγράμματος, το video art το επιμελείται ο Παντελής Φραντζής, ένας εξαιρετικός κινηματογραφιστής, υπάρχει ένας συγκεκριμένος στα φώτα, στον ήχο κλπ. Δηλαδή υπάρχει, με όλους τους συνεργάτες – πέρα από τη σχέση μου με τον Θέμη και τον Γεράσιμο - ένα φιλικό κι ομαδικό κλίμα. Εγώ έτσι δουλεύω.».

- Βέβαια, στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, υπάρχουν αρκετά δημιουργικά δίδυμα ή και τρίδυμα, που άφησαν καλλιτεχνικό έργο, αλλά κι αρκετά εμπορικά που άφησαν μόνο σουξέ με ημερομηνία λήξης. Σαφώς και δεν ανήκετε στη δεύτερη κατηγορία, αλλά δεν φοβόσαστε, μ’ αυτήν την επανάληψη της συνεργασίας, την τυποποίηση και τη μανιέρα;

- «Το έχουμε σκεφτεί κι ίσως, κάποια στιγμή, κάνουμε, καλλιτεχνικά, ένα διάλειμμα. Επειδή όμως αυτό το πράγμα λειτουργεί πάρα πολύ καλά κι επειδή είμαστε αντισυμβατικοί, αφού δεν πάμε καθόλου με τα πρέπει, αλλά ζούμε και λειτουργούμε αυθόρμητα, το έχουμε αφήσει στην τύχη. Γιατί, αν κάνουμε αυτόν τον δίσκο που ετοιμάζουμε τώρα και μας βγει, αμέσως μετά, ακόμα ένας δίσκος που θα θέλαμε να κάνουμε, θα τον ξανακάνουμε! Αν πάλι δεν μας βγει, σαφώς και θα κάνουμε μια παύση, αλλά θα συνεχίσουμε να λατρευόμαστε! Το έχουμε αφήσει δηλαδή το όλο πράγμα να μας πάει όπως εκείνο ξέρει, γιατί εκείνο ξέρει καλύτερα από μας!».

- Συνεργάστηκες όμως – ενδιάμεσα – και με τον Κραουνάκη στο σάουντρακ της ταινίας «Πεθαίνοντας στην Αθήνα»(2006). Πως ήταν η εμπειρία σου μαζί του;

- «Ο Σταμάτης είναι δάσκαλος! Ο Κραουνάκης είναι απίστευτη προσωπικότητα, είναι ένας συγκλονιστικός συνθέτης, εγώ τον λατρεύω! Άκουσε η Μαργαρίτα Μυτιληναίου ότι ο Σταμάτης έψαχνε μια τραγουδίστρια που να μην την γνωρίζει ο κόσμος, για να ντουμπλάρει τη Ναυπλιώτου στην ταινία. Του είπε λοιπόν η Μαργαρίτα, ότι υπάρχει μια τραγουδίστρια που θα σου αρέσει, μου έκανε μια οντισιόν, του έκανα και ηχογραφήσαμε τα 2 τραγούδια που είπα. Η σχέση μου μαζί του σε επίπεδο επαγγελματικό ήταν άριστη κι η συνεργασία μου μαζί του στο στούντιο ήταν φοβερή εμπειρία.».

- Με παλιούς κλασικούς συνθέτες και στιχουργούς, όσοι ακόμα είναι ενεργοί, θα ήθελες να συνεργαστείς;

- «Θα ήθελα να συνεργαστώ με οποιονδήποτε άνθρωπο έχω την ίδια αντίληψη, το ίδιο πάθος και την ίδια αισθητική για τη μουσική. Είμαι ανοιχτή. Μέχρι στιγμής έχω βρεθεί με τέσσερις πάρα πολύ σπουδαίους καλλιτέχνες, τον Κραουνάκη, τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο, τον Χρόνη Αηδονίδη και την Αφροδίτη Μάνου. Είμαι ανοιχτή για όποια νέα συνεργασία προκύψει, στα πλαίσια που σου προανέφερα.».

- Ποιες γυναικείες φωνές θεωρείς πως σε έχουν επηρεάσει ερμηνευτικά;

- «Εγώ αγαπώ πάρα πολύ, από ξένες τραγουδίστριες, τη Νίνα Σιμόν, που είναι η αγαπημένη μου τραγουδίστρια, τη Μπάρμπαρα Στρέιζαντ και τη Mina. Από Ελληνίδες αγαπώ πάρα πολύ, τη Μαρία Δημητριάδη, τη Γαλάνη, την Τσανακλίδου και τη Μοσχολιού. Αλλά και παλιές, όπως η Βέμπο, καθώς και τραγουδίστριες του ελαφρού. Ακούω τραγούδια και φωνές από όλα τα είδη της μουσικής. Μπορώ να σου πω όμως, ότι, περισσότερο, έχω μελετήσει άντρες τραγουδιστές κι όχι γυναίκες.».

- Αλήθεια; Γιατί;

- «Νομίζω ότι οι ερμηνευτικές μου δυνατότητες είναι πιο πολύ αντρικές. Γι’ αυτό και τραγουδάω κυρίως άντρες τραγουδιστές, οι διασκευές τραγουδιών που κάνω είναι κυρίως ανδρών. Ξέρω πως τραγουδάνε οι άντρες και μ’ αρέσουν και τα γκάζια εμένα γενικώς!».

- Ποιες αντρικές φωνές λοιπόν σ’ αρέσουν;

- «Φυσικά μ’ αρέσει ο Νταλάρας, πάρα πολύ, εγώ το δηλώνω, είμαι νταλαρική! Από εκεί και πέρα ακούω από Θηβαίο, μέχρι Καζαντζίδη και Γαβαλά!».

- Έχεις μεγάλη ερμηνευτική γκάμα, αυτό είναι φανερό. Υπάρχει κάποιο είδος τραγουδιού που το αγαπάς περισσότερο ή νομίζεις ότι σου πάει καλύτερα;


- «Θεωρώ ότι είμαι αμιγώς έντεχνη τραγουδίστρια. Φαίνεται κι από τις αναφορές μου, ότι είμαι χατζιδακική, θεοδωρακική, κραουνακική, λεοντική κλπ., απλά, αγαπάω πάρα πολύ τη μουσική γενικά. Προτιμώ τη θλιμμένη μουσική, αγαπώ περισσότερο τα μελαγχολικά τραγούδια. Αστικό συγκινητικό τραγούδι τραγουδάω. Επίσης, την έχω σπουδάσει και μ’ αρέσει πάρα πολύ η τζαζ. Γενικότερα, τραγουδάω όλα τα είδη, ό,τι έχει να κάνει με την ψυχή μου!».

- Καθαρόαιμα λαϊκά, ακόμα και βαριά θα έλεγες ποτέ σου;

- «Φυσικά! Δεν έχω κανένα απολύτως ταμπού. Θα ήθελα να πω οτιδήποτε, με το δικό μου φυσικά τρόπο και οπτική. Εγώ δεν είμαι διστακτική. Ακουμπάω το κάθε τραγούδι με αγάπη και σεβασμό.».

- Πρόσφατα, εμφανίστηκες, σε μια κοινή συναυλία στο Γκάζι, μαζί με την Ελεονώρα Ζουγανέλη και τη Ρίτα Αντωνοπούλου. Είσαστε κι οι τρεις σας οι πιο σημαντικές φωνές της γενιάς σας, θα το σκεφτόσασταν για μια πιο σταθερή συνεργασία, ας πούμε, για μια σεζόν σε μια μουσική σκηνή;


- «Αυτή τη συναυλία την επιμελήθηκαν ο Θέμης Καραμουρατίδης κι ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος, τα παιδιά ευθύνονται για το ότι βρεθήκαμε οι τρεις μας, ήταν δική τους ιδέα, σε παραγωγή της Τεχνόπολης. Με τα κορίτσια έχουμε μια άψογη σχέση, αγαπιόμαστε πάρα πολύ και σεβόμαστε πάρα πολύ η μια την άλλη καλλιτεχνικά. Θέλουμε κάποια στιγμή να συνεργαστούμε πιο μόνιμα, αλλά αυτό πρέπει να προκύψει, πρέπει να ταιριάξουν και κάποιες συνθήκες.».

- Μέχρι τώρα πάντως εμφανίζεσαι, βασικά, μόνη σου. Θα επεδίωκες να συνεργαστείς και να εμφανιστείς δίπλα, σ’ ένα μεγάλο, ιστορικό όνομα; Δεν το λέω από πλευράς πρεστίζ, αλλά, σαν εμπειρία.

- «Κοίτα, όταν ξεκίνησα να παίζω, είχα πάρει μια απόφαση, ότι θέλω να φτιάξω το κοινό μου - να φτιάξω τη “μαγιά” – που θα ξέρει ποια είμαι, τις δουλειές μου, την αισθητική μου, τη νοοτροπία μου. Ήθελα, εξαρχής, έναν κόσμο που θα μπορεί να επενδύσει σε μένα κι εγώ σ’ αυτόν. Τον καιρό που το ξεκίνησα αυτό, ήταν αδιανόητο ένας νέος καλλιτέχνης να βγει και να παίξει μόνος του. Εμένα όμως μου βγήκε, το κατάφερα. Έμαθα όμως παράλληλα να δουλεύω και μ’ ένα συγκεκριμένο τρόπο και μου ’ναι δύσκολο να πάω δίπλα σ’ ένα μεγάλο όνομα. Δεν θα ’χω την ορχήστρα μου και τους ανθρώπους μου. Συναισθηματικά θα μου είναι δύσκολο. Θα πρέπει, για να γίνει αυτό το πράγμα, να μου τύχει μια συνεργασία, που να είναι για μένα όνειρο ζωής και να θέλω πάρα πολύ να την κάνω. Υπάρχουν κάποιοι τέτοιοι άνθρωποι, που ’ναι όνειρο ζωής να δουλέψω μαζί τους, αλλά θα γίνει όταν θα ’ρθει η ώρα του. Στη ζωή, το πότε πρέπει να κάνεις κάτι, στο δείχνει η ίδια. Για μένα, το timing είναι το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο.».

- Πέρα από την πολλών δυνατοτήτων φωνή σου, έχεις και μια σκηνική παρουσία που την χαρακτηρίζει, το πάθος, η δραματικότητα κι η θεατρικότητα. Σου βγαίνουν αυθόρμητα όλα αυτά ή είναι κι αποτέλεσμα μάθησης και δουλειάς;

- «Όχι, δεν έχω δουλέψει πάνω σ’ αυτό, είναι κάτι πολύ αυθόρμητο. Βρίσκομαι σε δίλημμα, για το αν πρέπει να πάω να μάθω κάποια πράγματα ή να κρατήσω αυτό το φυσικό στυλ μου. Φυσικά, απ’ ότι βλέπω από άλλους καλλιτέχνες και μου αρέσει, “κλέβω” πράγματα και τα προσαρμόζω στο στυλ μου. Γενικά όμως, όταν ανεβαίνω πάνω στη σκηνή θέλω να βγάζω στον κόσμο αυτό που είμαι. Γι’ αυτό, αν κάποιος θέλει να μάθει ποια είμαι, μπορεί να έρθει σ’ ένα live μου, εκεί φαίνονται όλα! Είμαι ανοιχτό βιβλίο! Γι’ αυτό κι έχω αναπτύξει και μια τόσο πολύ προσωπική σχέση με το κοινό μου. Τραγουδάω για τον καθένα ξεχωριστά! Κι αυτό μου έρχεται μπούμερανγκ και γεμίζω κι η ίδια πάρα πολύ! Είμαι ευτυχισμένη που κάνω αυτή τη δουλειά!».

- Να έρθουμε και στο πρόγραμμά σου που παρουσιάζεις στο “Orient Live”. Γιατί το ονόμασες «Μουσική συνωμοσία»;

- «Αυτά είναι τα τερτίπια του Ευαγγελάτου, γιατί ο Γεράσιμος, προφανώς, στην προηγούμενη ζωή του θα ήταν μυστικός πράκτορας, έχει μανία με τις συνωμοσίες! Εξάλλου κι όλα τα τραγούδια του σου κλείνουν λίγο συνωμοτικά το μάτι. Κι όλο μας το πρόγραμμα έτσι είναι, είναι μια διάθεση που έχουμε, ο κόσμος να έρχεται να μάθει τα μυστικά μας κι εμείς να θέλουμε να του τα πούμε!».

- Πως, γενικότερα, προετοιμάζετε τα live σας;

- «Όταν ετοιμάζουμε ένα πρόγραμμα, ο Γεράσιμος, που μου κάνει την επιμέλεια, ξέρει εκείνη την περίοδο με τι έχω κολλήσει, γιατί είμαι εμμονική σε πολλά επίπεδα. Ο Γεράσιμος θα κάτσει να κάνει την επιμέλεια του προγράμματος, γνωρίζοντας ότι έχει λευκή επιταγή από μένα, αφού εγώ κάνω ότι μου λένε, είμαι το εργαλείο τους. Θα μου βάλει, λοιπόν, τα τραγούδια που ξέρει ότι εκείνη τη στιγμή θα με ικανοποιήσουν ψυχολογικά και συναισθηματικά να τα τραγουδήσω. Έτσι, θα εκφράσω, μέσα απ’ αυτά, τη συγκεκριμένη φάση της ζωής μου τη στιγμή που γίνεται το live. Ο στόχος των παραστάσεών μας είναι να έχουν αρχή, μέση και τέλος κι ο ακροατής να φεύγει με την αίσθηση της αλήθειας μας.».

- Ποια θα είναι, μουσικά, η γκάμα του όλου προγράμματός σου;

- «Τώρα πια τα προγράμματά μας βασίζονται κυρίως στο δικό μας ρεπερτόριο. Τα υπόλοιπα είναι τραγούδια που συνομιλούν με τα δικά μας. Θ’ ακούσεις από ένα παλιό λαϊκό διασκευασμένο, μέχρι ένα βαλς του ’30. Θέλουμε ο κόσμος που θα έρθει να έχει μια αίσθηση υγρασίας, μια αίσθηση “μαύρη”, ηλεκτρικού καμπαρέ.».

- Στην ορχήστρα σου δεν υπάρχει το πιο λαοφιλές όργανο στην Ελλάδα, το μπουζούκι. Απουσιάζει από το συγκεκριμένο πρόγραμμα, λόγω του ύφους του, ή, γενικότερα, το αποφεύγεις θεωρώντας το παρεξηγημένο, όπως ήταν, παλιότερα, το κλαρίνο;

- «Πέρσι στο πρόγραμμά μου είχα δυο μπουζούκια! Εγώ δεν αρνιέμαι τις μουσικές καταβολές μας. Έχουμε μεγαλώσει με το λαϊκό τραγούδι και το αγαπάμε. Τα ταμπού στη μουσική δεν χωράνε. Η μουσική – οτιδήποτε κι αν είναι – έχει σημασία να είναι καλή μουσική.».

- Δισκογραφικά τι να περιμένουμε άμεσα, μετά το cd – single «Τρία μυστικά»;

- «Τα “Τρία μυστικά” ήταν ένας κύκλος 3 τραγουδιών, που εκείνη τη στιγμή είχαμε την ανάγκη να τα βγάλουμε προς τα έξω και να τα μοιραστούμε με τον κόσμο. Η επόμενη δισκογραφική δουλειά μας, με τον Καραμουρατίδη και τον Ευαγγελάτο, που θα κυκλοφορήσει σύντομα, θα είναι κάτι τελείως διαφορετικό, δεν θα υπάρχουν τα 3 τραγούδια των “Τριών μυστικών” μέσα στο νέο δίσκο μας. Θα είναι ένας κύκλος τραγουδιών αυτόνομος εντελώς.».

- Στα «Τρία μυστικά», εμφανίζεται για πρώτη φορά το πρόσωπό σου στο εξώφυλλο. Είναι απλά μια εικαστική επιλογή ή σηματοδοτεί, πλέον, την όλο κι αυξανόμενη αναγνωρισημότητα και δημοφιλία σου;

- «Δεν συμφωνώ με τα εξώφυλλα – πρόσωπα. Τα εξώφυλλα που θέλω να κάνω ως καλλιτέχνης είναι εικαστικά. Θεωρώ ότι δεν αφορά κανέναν πως είναι η φάτσα μου, γιατί στο cd δεν υπάρχει η εικόνα, είναι μόνο η φωνή μου κι η μουσική. Αν κάποιον τον αφορά το πρόσωπό μου, μπορεί να έρθει στα live που είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Βγήκε στο cd- single το πρόσωπό μου, γιατί το ήθελε πάρα πολύ ο παραγωγός μας κι επειδή είχε κάνει πάρα πολλά πράγματα για μας, το άφησα να το αποφασίσει εκείνος. Σαφώς και λειτούργησε θετικά εμπορικά, γιατί όταν βλέπεις κι αναγνωρίζεις κάποιον έχεις μια μεγαλύτερη οικειότητα. Είναι ένα εμπορικό κόλπο αυτό, που λειτουργεί τόσα χρόνια και δε σταμάτησε να λειτουργεί. Απλά, εγώ προσωπικά, νιώθω άβολα, όπως και με τις αφίσες στο δρόμο με την εικόνα μου. Είναι ένα μέρος της δουλειάς βέβαια, αλλά θα ήθελα περισσότερα εικαστικά εξώφυλλα στους δίσκους μου. Είναι κάτι όμως που με αφορά λιγότερο από τα υπόλοιπα σ’ ένα δίσκο μου, οπότε είμαι και πιο ελαστική εκεί. ».

- Υποπτεύομαι ότι γράφεις κι η ίδια μουσική και στίχους. Έτσι είναι;


- «Που το κατάλαβες; Μου φαίνεται; Ναι, γράφω και μουσική και στίχους. Νομίζω, ότι ο μεθεπόμενος δίσκος μου θα ’χει και δικά μου τραγούδια.».

Πρώτη δημοσίευση: περιοδικό «ΑΥΛΑΙΑ», τεύχος 58 (2009), σελ. 38 – 40.

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Θα ’ρθει η μέρα που η νέα φτώχεια θα εκδικηθεί πολύ σκληρά τους άθλιους τραπεζίτες. Για τη μέρα αυτή τραγουδώ πάντα.
Μανώλης Μητσιάς

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS