132 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
25.02.2018
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις τύπου

Σάκης Ιντζεβίδης

Στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» παρακολουθήσαμε την Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου και ώρα 13.30 την συνέντευξη τύπου που δόθηκε από τους συντελεστές μιας πολύ μεγάλης παραγωγής. Θα μεταφέρω στους αναγνώστες του Ορφέα τα βασικά σημεία από τις δηλώσεις τους, ώστε να έχουν μια σφαιρική  ενημέρωση. Το Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», τιμώντας τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Νίνο Ρότα (1911-1979), παρουσιάζει με τη Χάρις Αλεξίου και την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ ένα μεγάλο αφιέρωμα με τίτλο «Η ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΤΟΥ ΝΙΝΟ ΡΟΤΑ». Για μόνο 6 παραστάσεις, στις 7, 8, 9 και 14, 15, 16 Οκτωβρίου.

Η Χάρις Αλεξίου, συνοδευόμενη από την εξηκονταμελή Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση του Ανδρέα Πυλαρινού, θα ερμηνεύσει στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» μια σειρά από τραγούδια αλλά και μουσικά θέματα που φέρουν τη μουσική υπογραφή του Νίνο Ρότα. Οι έξι μοναδικές βραδιές στον «Ελληνικό Κόσμο» περιλαμβάνουν, μεταξύ πολλών άλλων, αγαπημένες μελωδίες από ταινίες των Φεντερίκο Φελίνι, Φράνκο Τζεφιρέλι, Φράνσις Φορντ Κόπολα, Λίνα Βερτμίλερ, Λουκίνο Βισκόντι, όπως: “Dolce Vita”, “La Strada”, «Νύχτες της Καμπίρια», “81/2”, “Amarcord”, «Λευκός Σεΐχης», «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», «Noνός» και «Νονός 2», «Μια ιστορία έρωτος και αναρχίας», «Ο Ρόκο και τα αδέλφια του», «Ο Γατόπαρδος» και άλλες.

Ο γενικός διευθυντής της Ελληνικής ραδιοφωνίας Δημήτρης Παπαδημητρίου πήρε τον λόγο πρώτος από τον κύριο Γιάτσιο (καλλιτεχνικό διευθυντή του θεάτρου Ελληνικός Κόσμος). Μας μίλησε για το πρόβλημα που έχουν τα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ τα τελευταία 30 χρόνια , όσο αφορά την έλλειψη έδρας.  Αυτό αποτελούσε πρόβλημα στον προγραμματισμό τους. Υπήρχαν μεν δύο μουσικά σύνολα που μπορούσαν να παίξουν ανά πάσα στιγμή, αλλά χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα και προσανατολισμό. Μία από τις θεμελιακές αλλαγές που επιχειρήσαμε ήταν να κάνουμε μια έρευνα για να βρούμε αίθουσες μέσα στην Αθήνα που μπορούν να φιλοξενήσουν τα σύνολα μας , και σε επίπεδο υποδομής, δηλαδή μεγάλη σκηνή αλλά και σε επίπεδο prestige, δηλαδή ανάλογης θεατρικής αίσθησης. Έτσι βρισκόμαστε εδώ με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ σε μία συνεργασία με το θέατρο «Ελληνικός Κόσμος» για έξι παραστάσεις μαζί με την Εθνική μας, κατά την γνώμη μου τραγουδίστρια, Χάρις Αλεξίου.
Ο Ιάσων Τριανταφυλλίδης είναι αυτός που επιμελήθηκε το στήσιμο του προγράμματος και μας έδωσε μια πλήρη εικόνα του Νίνο Ρότα  λέγοντας: Στον ελληνικό και τον παγκόσμιο κινηματογράφο η ταύτιση σκηνοθέτη και συνθέτη είναι συχνά αναπόφευκτη. Καμιά όμως περίπτωση δε μοιάζει με την απόλυτη, θα έλεγε κανείς, ταύτιση του Φεντερίκο Φελίνι με το Νίνο Ρότα.
Ο Ρότα όμως δε συνεργάστηκε μόνο με το Φελίνι, από το 1933 που πρωτοέγραψε μουσική για το σινεμά, και συγκεκριμένα για την ταινία “Treno popolare” του Raffaello Matarazzo έως το 1979 που έφυγε από τη ζωή, ο Ρότα συνέθεσε μουσική για περισσότερες από 150 ταινίες, και μάλιστα για μεγάλους σκηνοθέτες όπως ο Βισκόντι («Γατόπαρδος», 1963), η Λίνα Βερτμίλερ («Ιστορία έρωτος και αναρχίας», 1973), ο Κινγκ Βίντορ («Πόλεμος και ειρήνη», 1956) και ο Κόπολα με το «Νονό Νο1» και «Νονό Νο2». Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε τη συνεργασία του με τον Τζεφιρέλι στο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» το 1968 ή τη «Στρίγγλα που έγινε αρνάκι» το 1967, αλλά και τη μουσική του σε μεγάλες χολιγουντιανές παραγωγές όπως το «Βατερλό» το 1970, το «Θάνατος στο Νείλο» το 1978, το «Χάρρυ Κέιν, ο φοβερός τυφώνας» το 1979 και άλλα.
Από το πλήθος των ταινιών και τις τόσο εκλεκτές συνεργασίες, εκείνη με το Φελίνι είναι που τον χαρακτήρισε ως δημιουργό περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη. Από το 1952 που πρωτοσυνεργάστηκαν στην ταινία «Ο λευκός σεΐχης» έως το 1979 που πέθανε, ο Ρότα έγραψε τη μουσική για όλες τις ταινίες του Φελίνι, κάποιες από τις οποίες χαρακτηρίστηκαν ως τα μεγαλύτερα αριστουργήματα του κινηματογράφου. Η μουσική του γι’ αυτές έγραψε ιστορία. Ανάμεσά τους οι τέσσερις βραβευμένες με το όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας: “La strada” το 1954, «Νύχτες της Καμπίρια» το 1956, «8 ½» το 1963 και “Αmarcord” το 1973, και ακόμη «Βιτελόνι» το 1953, “Il bidone” το 1955, “La Dolce Vita” το 1960, “Casanova” το 1976 και πολλές ακόμα. Τόσο σπουδαίες ταινίες και με τη μουσική του Ρότα κεντημένη λες πάνω στο σελιλόιντ. Δεν ξέρεις αν ο Φελίνι φτιάχνει την εικόνα και ο Ρότα τη μουσική ή το αντίθετο.











Για την σχέση της Χάρις Αλεξίου με τον Νίνο Ρότα είπε: Ο Νίνο Ρότα προτιμούσε πάντα τις απλές μελωδίες που έβγαιναν από την καρδιά του και είχαν τη «μυρωδιά» της ιταλικής γης. Ποτέ δεν προσπάθησε να εξευρωπαΐσει τη μουσική του ή –πιο συγκεκριμένα– να της δώσει έναν αγγλοσαξονικό αέρα, ακόμα και όταν του ζητήθηκε να γράψει για μεγάλες χολιγουντιανές παραγωγές. Όπως συνέβαινε με το Μάνο Χατζιδάκι και την Ελλάδα, έτσι και για το Ρότα η Ιταλία ήταν πάνω απ’ όλα και τον ενέπνεε σε όλες του τις δημιουργίες.
Οι μελωδίες αλλά και τα τραγούδια του, λοιπόν, δε ζητούν μόνο μια μεγάλη φωνή που θα εκφράσει κάθε λεπτό «χρωματισμό» τους. Δεν θέλουν μόνο τη δεξιοτεχνία αλλά και το συναίσθημα. Θέλουν ψυχή! Και είναι αναμφισβήτητο ότι η Χάρις Αλεξίου, στη σκηνή, βάζει σε κάθε τραγούδι που ερμηνεύει κάτι από τον εαυτό της: εκφραστικότητα και αμεσότητα, συγκίνηση αλλά και πείσμα, θηλυκότητα αλλά και μαγκιά.
Από την άλλη, η σχέση της με την ιταλική μουσική και τον ιταλικό πολιτισμό γενικότερα είναι διαρκής και δυνατή. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν εκείνος που τη «μύησε» στη μουσική του Νίνο Ρότα και της «δίδαξε» το σωστό τρόπο ερμηνείας των τραγουδιών του. Δεν είναι τυχαίο και ότι από τις παραστάσεις στο Σείριο, το 1987, αλλά και από το άλμπουμ «Η Χάρις Αλεξίου σε απρόβλεπτα τραγούδια» –παραγωγός του οποίου ήταν ο ίδιος ο Μάνος Χατζιδάκις–, το “Canto per me” (όπως είναι γνωστό στους περισσότερους Έλληνες το “Canzone Arrabbiata” από την ταινία «Μια ιστορία έρωτος και αναρχίας» της Λίνα Βερτμίλερ) ήταν εκείνο που ξεχώρισε
.
Πρόσφατα, μόλις τον περασμένο Μάιο, η Ιταλία επιφύλασσε μια μεγάλη τιμητική διάκριση για την  Χάρι Αλεξίου: Στη Φλωρεντία τής απονεμήθηκε το βραβείο “Una vita per la musica – Giglio d’Oro” από το Fondazione “Premio Galileo 2000”, το οποίο εδώ και 14 χρόνια βραβεύει εξέχουσες προσωπικότητες της Ευρώπης από την πολιτική, την οικονομία, τις επιστήμες και τις τέχνες για τη δράση και την προσφορά τους στο χώρο που υπηρετούν. «Ο Νίνο σκηνοθετεί μουσικά» έλεγε ο Φεντερίκο Φελίνι για το συνεργάτη και φίλο του. Και μέσα από την ερμηνεία της, στη σκηνή του «Ελληνικού Κόσμου», η Χάρις Αλεξίου θα δώσει νέα «κίνηση» και «σκηνοθεσία» στις αξεπέραστες µουσικές του.
Ο Κύριος Κώστας Παπαδούκας που ανέλαβε τις ενορχηστρώσεις όλου του προγράμματος μας είπε: Αυτή η δουλειά είναι μια πρόκληση, είναι εύκολη αλλά και δύσκολη παράλληλα για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Η μουσική του Νίνο Ρότα έχει ένα αποκλειστικό ύφος και χρώμα, το οποίο είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της σύνθεσης της ίδιας, και υπό αυτή την έννοια δε μπορεί να παραβλεφθεί  καθόλου. Εκεί έγκειται η ευκολία για το τι μοντέλο θα ακολουθήσουμε, μιας που δεν είμαστε αναγκασμένοι να ψάχνουμε στο άπειρο των μουσικών δυνατοτήτων , αλλά εκεί είναι και η δυσκολία, γιατί πρέπει να προσθέσουμε το κάτι παραπάνω , ώστε να μην είναι μια αντιγραφή του πρωτότυπου. Έχω την αίσθηση ότι κάτι κατάφερα, ελπίζω να γίνει αισθητό και σε εσάς.
Ο Διευθυντής της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ, Ανδρέας Πυλαρινός, με την σειρά του αναφέρθηκε στον Νίνο Ρότα και εγκωμίασε την Χάρι Αλεξίου ως τραγουδίστρια, τέλος είπε ότι ξεκίνησαν οι πρόβες από σήμερα και πιστεύει ότι αυτό το μουσικό γεγονός θα αφήσει πολύ καλές εντυπώσεις, ευχαρίστησε επίσης εκ μέρους της ορχήστρας όλους όσους συνέβαλαν στην πραγματοποίηση αυτής της ιδέας.
Από την μεγάλη πρωταγωνίστρια Χάρις Αλεξίου που έκλεισε την συνέντευξη τύπου θα μεταφέρω όσα είπε σχετικά με το πώς αισθάνεται και αντιμετωπίζει αυτήν την παράσταση. Είπε λοιπόν: Δέχθηκα αυτή την τιμητική πρόταση από τον Κύριο Γιάτσιο κατόπιν πολύς σκέψης , γιατί έπρεπε να σιγουρευτώ μέσα μου ότι δεν πρέπει να είμαι ένα πρόσωπο που θα κοντράρει με την μουσική του Ρότα και την ιστορία του. Το πρώτο ερώτημα που έθεσα στον εαυτό μου ήταν- γιατί εγώ να τραγουδήσω Ρότα και όχι κάποια άλλη τραγουδίστρια που ανήκει ίσως στο χώρο της Λυρικής σκηνής-. Έπρεπε να το ξεπεράσω αυτό, με σιγούρεψε λίγο το ότι η Ιταλική γλώσσα δεν μου είναι ξένη, εξάλλου είχα συνεργαστεί στο παρελθόν με τον Paolo Conte και είχα κάνει μαθήματα Ιταλικής γλώσσας, όπως και τώρα έχω δίπλα μου δάσκαλο. Όταν άκουσα τραγούδια του που μου έφερε ο Ιάσωνας, ανακάλυψα ότι ο Ρότα έχει μία λαϊκή ρίζα στο τρόπο που γράφει τα τραγούδια του, οπότε ίσως τα πω και καλύτερα από τις πρώτες εκτελέσεις.  Βλέπω επίσης ταινίες του, ειδικά τον τελευταίο καιρό που μελετάω καθημερινά για να μπω στο κλίμα. Έτσι ανακαλύπτω μέσα από αυτές πόσο ίδια είναι η Ιταλία με την δική μας Ελλάδα του 50’ και του 60’ .
Δεν μπορώ να πω όλα τα τραγούδια του Νίνο Ρότα, μπορώ να πω αυτά που μπορεί η φωνή μου να κατανοήσει και να τα αποδόση καλά. Δοκιμάσαμε και τολμήσαμε σε κάποια από αυτά να γράψουμε Ελληνικούς στίχους , τόσο εγώ, όσο και η αγαπημένη φίλη Λίνα Νικολακοπούλου, οπότε θα ακούσετε και με ελληνικούς στίχους τραγούδια. Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους για την τιμή που μου κάνετε, με ενθουσιάζει η ιδέα ότι θα τραγουδήσω με την μεγάλη ορχήστρα της ΕΡΤ. Έχουμε όλοι την ανάγκη να ζήσουμε αυτή την μαγεία , ελπίζω να ανταποκριθώ στις ανάγκες αυτής της δουλειάς.

Τέλος να αναφέρω ότι ο Πάνος Παπαδόπουλος στη σκηνοθετική επιμέλεια, και η Ελευθερία Ντεκώ στους φωτισμούς συμπληρώνουν την ομάδα που πλαισιώνει αυτή την παράσταση.

7, 8, 9, 14, 15, 16 Οκτωβρίου 2011
«ΘΕΑΤΡΟΝ», Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»
Πειραιώς 254, Ταύρος, Αίθουσα «Αντιγόνη»
Τηλ. 212 254 0300
www.theatron254.gr
Ώρα έναρξης: 21.00

ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΧΩΡΟΣ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
«ΘΕΑΤΡΟΝ», Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»,
Πειραιώς 254, Ταύρος, τηλ. 212 254 0300
Στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.theatron254.gr
Τηλεφωνικά στο 212 254 0300 με χρέωση πιστωτικής κάρτας
Public, Kαραγεώργη Σερβίας 1, Πλ. Συντάγματος, τηλ. 210 3246210
Public, Γρ. Λαμπράκη 152-154, Πειραιάς, τηλ. 210 4126460
Public, Καράγιωργα & Λαζαράκη, Γλυφάδα, τηλ. 210 8984300
Public, Ανδρέα Παπανδρέου 35, MALL Αμαρουσίου, τηλ. 210 6300023
Public, Λεωφ. Βουλιαγμένης 276, MALL Αγίου Δημητρίου, τηλ. 210 9730006

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ
Λεωφορεία: 049 (Πειραιάς-Ομόνοια), στάση ΥΦΑΝΤΗΡΙΑ
914 (Ομόνοια-Πειραιάς-Παλαιά Κοκκινιά), στάση ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
Τρένο (γραμμή ΗΣΑΠ): ηλεκτρικός σταθμός Καλλιθέας

Φωτογραφίες: Σάκης Ιντζεβίδης

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Κάθε μου λέξη μια σταγόνα αίμα.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

25/2/1943 Γεννήθηκε ο κιθαρίστας του συγκροτήματος Μπητλς Τζωρτζ Χάρισον
25/2/1973 Ο Νίκος Κοεμτζής σκοτώνει τρεις αστυνομικούς για μία "παραγγελιά" στο κέντρο Νεράϊδα. Ο Διονύσης Σαββόπουλος με αφορμή το περιστατικό θα γράψει το τραγούδι "Μακρύ ζεϊμπέκικο για το Νίκο"
26/2/1969 Κάνει πρεμιέρα η ταινία "Ζ" του Κώστα Γαβρά με θέμα τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Βασίλη Βασιλικού και με τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη

ΤΥΧΑΙΑ TAGS