90 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
18.04.2019
Ορφέας | Main Feed

Μουσικά ρεπορτάζ

Μιχάλης Τσαντίλας

Σαββόπουλος - Παπακωνσταντίνου10 Σεπτεμβρίου 2008, Λυκαβηττός
Ανηφορίζοντας προς το θέατρο του Λυκαβηττού εκείνο το βράδυ Τετάρτης, μετά από αρκετά χρόνια, διαπίστωσα ότι είχα ξεχάσει πόσο όμορφη φαίνεται η Αθήνα, που εκείνη την ώρα «άναβε σαν ούφο», από εκεί ψηλά. Η βραδιά ήταν γλυκιά και δροσερή, παρέχοντας τις ιδανικές συνθήκες για τη συναυλία που θα παρακολουθούσαμε.
Το πλήθος που συγκεντρώθηκε ήταν αναντίρρητα μεγάλο, αν και μάλλον δεν άγγιζε το μέγεθος εκείνου που είχε συγκεντρωθεί για μια παλιότερη συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου στον ίδιο χώρο, την εποχή των Λαϊκεδέλικα. Αυτό εξηγείται εύκολα, αν ανατρέξει κανείς στις συζητήσεις που διεξήχθησαν στο διαδίκτυο σχετικά με τη φετινή συνεργασία του με τον Διονύση Σαββόπουλο.
Υπήρξαν τεράστιες κόντρες μεταξύ των μουσικόφιλων, με αυτούς που δεν θέλουν να βλέπουν ούτε ζωγραφιστό το Νιόνιο, ειδικά μετά τις διάφορες καλλιτεχνικές και ιδεολογικές επιλογές που έχει κάνει τα τελευταία 15-20 χρόνια, να έχουν τις περισσότερες ενστάσεις. Ο Σαμάνος, που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες, παρότι αποτελεί ισχυρό επιχείρημα για την «ορθότητα» του εγχειρήματος, δεν κατάφερε να αμβλύνει τις διαφορές, ενώ η όλη κόντρα μοιάζει να παρέσειρε και τους ίδιους τους δημιουργούς, οι οποίοι δεν απέφυγαν στις συνεντεύξεις τους κάποια «φίλια πυρά» και υπαινιγμούς.
Παρόλα αυτά, όταν οι δυο τους βγήκαν στη σκηνή, η εικόνα ήταν μαγική, τουλάχιστον για τα δικά μου μάτια. Έβλεπα κάτι το οποίο έμοιαζε απόλυτα ταιριαστό αλλά και πολύ απίθανο συνάμα. Ο Σαββόπουλος ήταν αρκετά κεφάτος και η πληθωρική παρουσία του «γέμιζε» τη σκηνή, σε αντίθεση με τον Παπακωνσταντίνου, ο οποίος είναι πάντα χαμηλών τόνων. Το πρόγραμμα περιελάμβανε κάποια τραγούδια από τον Σαμάνο και επιλογές από τις προσωπικές πορείες των δύο δημοφιλών τραγουδοποιών, σε ενδιαφέρουσες εναλλαγές.
Η μικρή ομάδα μουσικών οδήγησε σε ενδιαφέρουσες ενορχηστρωτικές προσεγγίσεις, με τα τραγούδια του Σαββόπουλου να εξηλεκτρίζονται και να θυμίζουν πότε εναλλακτική σκηνή και πότε... heavy metal (!) και αυτά του Παπακωνσταντίνου να ξεστρατίζουν σε free jazz αυτοσχεδιασμούς.


Η Βάσω Δημητρίου (κιθάρες, παραδοσιακά νυκτά έγχορδα, φωνητικά), ο Γιώτης Κιουρτσόγλου (μπάσο, φωνητικά), ο Αλέξης Αποστολάκης (τύμπανα, κρουστά), ο Παντελής Στόικος (τρομπέτα) και ο Μάκης Πελοπίδας (κιθάρα) έχτιζαν με μαεστρία και σπάνια μουσικότητα το ηχητικό τείχος που «αγκάλιαζε» τα τραγούδια. Ο ήχος, υπό την επιμέλεια του Γιάννη Τούντα, ήταν κρυστάλλινος και «τραγανιστός», απρόσμενα «γεμάτος», ενώ οι φωτισμοί του Κώστα Τσαγανού δημιουργούσαν την απαραίτητη ατμόσφαιρα.
Σαββόπουλος - Παπακωνσταντίνου Αξιοσημείωτες στιγμές ήταν η ευχή του Σαββόπουλου «και στο παιδί που κρύβετε μέσα σας, καλή σχολική χρονιά!» και η απάντηση του Παπακωνσταντίνου «και στον Ινδιάνο που κρύβετε μέσα σας, καλή τύχη!» πριν παίξει τις πρώτες νότες από το «Άστρο Του Πρωινού», η αφιέρωση από τον Λαρισαίο του «Διάφανος» σε όσους κάθονταν στα βραχάκια, η σπάνια εκτέλεση του «Κωλοέλληνες» και το μανιασμένο «Should I Stay Or Should I Go» των Clash από την παρέα του Πελοπίδα, ως απάντηση σε αυτούς που υπέβαλαν μήνυση για διατάραξη της κοινής ησυχίας. Το τελευταίο, μάλιστα, ανέδειξε και τη διαφορετική στάση των δύο καλλιτεχνών, με τον Θανάση να «χτυπιέται» δίπλα στα ηχεία και το Νιόνιο να παρακολουθεί με σταυρωμένα τα χέρια, εμφανώς ενοχλημένος. Οι δυο τους αποχαιρέτισαν για τελευταία φορά το αθηναϊκό κοινό με έναν κατανυκτικό «Αποσπερίτη».
Tracklist
1. Αυτό 2. Ορυχεία 3. Ασπρομόντε
4. Τειρεσίας
5. Η Δημοσθένους Λέξις 6. Κιλελέρ
7. Σαμπάχ
8. Ολαρία Ολαρά 9. Παλιά Πληγή
10. Σόλο Γιώτη Κιουρτσόγλου
11. Ούτε Τριγμός, Ούτε Λυγμός 12. Ζεϊμπέκικο
13. Άστρο Του Πρωινού
14. Σύνθεση Βάσως Δημητρίου 15. Σαν Αστραπή
16. Παραμυθάκι
17. Τι Έπαιξα Στο Λαύριο
18. Όταν Χαράζει
19. Παράβαση 20. Σωματική Ανάγκη
21. Στάσιμο
22. Πεχλιβάνης 23. Μαύρη Θάλασσα
24. Διάφανος
25. Σόλο Αλέξη Αποστολάκη 26. Θαλασσογραφία
27. Στην Αμερική
28. Πέντε Μάγκες Στον Περαία
29. Σαν Τον Καραγκιόζη
30. Ανδρομέδα
31. Ας Κρατήσουν Οι Χοροί
32. Μπουμπού
33. Αερικό Encore
34. Α. Μάνθος
35. Άγγελος Εξάγγελος 36. Η Παράγκα
37. Κωλοέλληνες
38. Ζεϊμπέκικο Της Κυριακής
39. Αγία Νοσταλγία
40. Η Συννεφούλα
41. Should I Stay Or Should I Go
42. Αποσπερίτης





Και τώρα τι;
....................................................................................
Ο Σαββόπουλος ετοιμάζεται να «κρεμαστεί» απ’ τα μανταλάκια των περιπτέρων ( 40 τραγούδια του θα μοιραστούν δωρεάν από την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα») ενώ ο Παπακωνσταντίνου ετοιμάζει συνεργασία με το Γιάννη Χαρούλη και ίσως του χρόνου να περιοδεύσει παρέα με τον παλιόφιλό του, Σωκράτη Μάλαμα (μια πολύ πιο «ασφαλής» επιλογή).
Κι όμως, παρά το σούσουρο και τις συγκρούσεις, είναι σίγουρο ότι βραδιές σαν κι αυτή στο Λυκαβηττό θα τις θυμόμαστε με νοσταλγία στο μέλλον.
Σαββόπουλος - Παπακωνσταντίνου

Υ.Γ.: Μια βραδιά στο Polis Theatre
...........................................................................................................................................................................
Μπορεί το κοινό των δύο τραγουδοποιών να επικαλύπτεται σε κάποιο ποσοστό, αλλά οι παραστάσεις στους στο Polis Theatre της Πέτρου Ράλλη έδειξαν ότι υπάρχει και ένα αγεφύρωτο χάος. Είναι χαρακτηριστικό ότι την παράσταση παρακολούθησαν, σε ανύποπτο χρόνο, ο Γιώργος Παπανδρέου αλλά και ο Γιάννης Αγγελάκας, αντιεξουσιαστές αλλά και γιάπηδες.
Εκεί βρέθηκα κι εγώ ένα σαββατόβραδο του Φλεβάρη με τη σύζηγο και μια φίλη. Φτάσαμε λίγο καθυστερημένοι και μας έβαλαν σε ένα τραπέζι μαζί με τέσσερεις κυρίες και έναν κύριο, όλοι τους κοντά στα πενήντα, που προφανώς βρίσκονταν εκεί για τον Σαββόπουλο. Η κυρία που καθόταν δίπλα μου, όλο το βράδυ διαμαρτυρόταν, καθώς δεν άντεχε τα τραγούδια του Παπακωνσταντίνου. Μία από τις άλλες κυρίες προσπαθούσε να της εξηγήσει ότι δεν είχε δίκιο αλλά μάταια. Κάποια στιγμή, ο Θανάσης άρχισε να παίζει με τη μπουζουκομάνα του την «Παράγκα». «Ορίστε, άκου, είναι τραγούδι αυτό;» πέταξε η διαμαρτυρόμενη κυρία για να πάρει την απάντηση από την άλλη: «Μα καλή μου, αυτό είναι του Σαββόπουλου!»

Φωτογραφίες από τη συναυλία του Λυκαβητού: Μιχάλης Τσαντίλας

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Κατάγομαι από μια οικογένεια που έζησε την τουρκική εισβολή και έχασε τα πάντα μέσα σε μια μέρα. Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον αρκετά φτωχό – ασχέτως αν στην πορεία οι γονείς μου ορθοπόδησαν και προχώρησαν. Όσο κι αν μεγαλώσεις, τα βιώματά σου δεν σε εγκαταλείπουν. Δεν έχω χάσει λοιπόν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Βιώνω απόλυτα αυτό που συμβαίνει γύρω μας
Μιχάλης Χατζηγιάννης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/4/1961 Ο Μάνος Χατζιδάκις κερδίζει το βραβείο Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού για το τραγούδι του «Τα παιδιά του Πειραιά» που ακουγεται στην ταινία "Ποτέ την Κυριακή", σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασέν και με ερμηνεύτρια τη Μελίνα Μερκούρη