161 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
17.06.2019
Ορφέας | Main Feed

Μουσικά ρεπορτάζ

Έλλη Ρουμπέν

Από τις πιο καταξιωμένες Ελληνίδες τραγουδίστριες, αγαπημένη από όλες τις ηλικίες ακροατών, με αμέτρητες εμφανίσεις στην Ελλάδα και επιτυχημένες συμμετοχές σε φεστιβάλ εξωτερικού, η Ελευθερία Αρβανιτάκη βρέθηκε στο Παλλάς για να ξανασυστήσει και να επαναδιαπραγματευθεί τα πιο αγαπημένα της τραγούδια (δικά της και άλλων) για δέκα παραστάσεις, όπως χαρακτηριστικά έγραφε το δελτίο τύπου που συνόδευε την πρόσκλησή μου.
Σε ένα χώρο θεάτρου που η επαφή με το κοινό δεν μπορεί να είναι η ίδια μιας μουσικής σκηνής ή μιας καλοκαιρινής συναυλίας, έστησε μια παράσταση με τη λιτή σκηνοθετική πινελιά του Γιάννη Κακλέα για να αποδώσει διαφορετικά, αλλά με μια λιγότερο τολμηρή ενορχήστρωση από ότι περίμενα, πολλά από τα τραγούδια που έχει αγαπήσει το κοινό της, αλλά και κάποιες αναπάντεχες επιλογές, αφήνοντας άλλα, πολύ αγαπημένα, εκτός προγράμματος.
Η παράσταση άρχισε με την Ελευθερία να εμφανίζεται πάνω σε μια ράμπα που έκοβε τη σκηνή και την ορχήστρα στη μέση, με το τραγούδι του Νίκου Κυπουργού και της Αφροδίτης Μάνου «Τέλος δεν υπάρχει εδώ», για να συνεχίσει με το τραγούδι του Δημήτρη Παπαδημητρίου και του Νίκου Ζούδιαρη «Κι όλα αρχίζουν αλλιώς», που εμφανώς έδωσε και τον τίτλο στην παράσταση.
«Μέτρησα», «Χωρίς εσένα», «Ως τα χαράματα» ήταν τα τραγούδια που ακολούθησαν, για να φτάσει στην πρώτη πιο εύθυμη νότα της βραδιάς με το «Μην ορκίζεσαι» των M. Giuseppe / R. Giulio (σε ελληνικούς στίχους του Νίκου Μωραϊτη) που ήταν και το πρώτο κομμάτι που ουσιαστικά ξεκλείδωσε το κοινό και του έδωσε τη δυνατότητα συμμετοχής.
Συνέχισε το πρόγραμμά της με το τραγούδι «Θέλω να σε δω» (από τα ωραιότερα τραγούδια του Δημήτρη Παπαδημητρίου, σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου) «Κρυφός πυρετός»  και «Τι θέλω τι» από τον εξαιρετικό δίσκο που έκανε με τον Νίκο Ξυδάκη σε ποίηση Σαπφούς και ελεύθερη απόδοση του Οδυσσέα Ελύτη (τα οποία και προλόγισε ειδικά η Ελευθερία).
Αναπάντεχη και, δεν είμαι σίγουρη πόσο πετυχημένη, ήταν η επιλογή του «Yes I do» της Monika, στο οποίο εμφανίστηκε μαζί της η νεαρή Leoninne για να κάνει δεύτερες φωνές και φωνητικά. Με σκηνική παρουσία αμήχανη, αλλά με πολύ καλή φωνή και καλή χρήση της αγγλική γλώσσας, τραγούδησε με την Ελευθερία το τραγούδι της Monika, το οποίο το έδεσε ο ενορχηστρωτής με το «Ακρογιαλιές Δειλινά» του Βασίλη Τσιτσάνη, αλλά και το επόμενο τραγούδι με αγγλικό στίχο, το πασίγνωστο και πολυαγαπημένο «Stand by me».
Το τραγούδι αυτό κόσμησαν με την παρουσία τους και ανέδειξαν οι δύο πνευστοί της ορχήστρας που έκαναν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους, ο Δημήτρης Τσάκας στο σαξόφωνο και ο Αντώνης Ανδρέου στο τρομπόνι, οι οποίοι έδωσαν στο τραγούδι την πνοή που χρειάζονταν, αλλά και εκπληκτικά σόλα, τα οποία απόλαυσαν οι θεατές.
Το πρόγραμμα του πρώτου μέρους κρατήθηκε σε αυτό το κλίμα για ακόμα δύο τραγούδια, τα «Για των ματιών σου το χρώμα» και το «Φοβάμαι» από τις Ρόδες, προς απόλυτη ικανοποίηση των θεατών και στα οποία και πάλι έδωσαν το στίγμα τους οι δύο πνευστοί της ορχήστρας.
Η Ελευθερία το απέδωσε στο διαφορετικό του χώρου …. «Ξέρω … είμαστε στο Παλλάς …. Αλλά ας το ξεσηκώσουμε ….» είπε, προσπαθώντας να πάρει το κοινό μαζί της και να το οδηγήσει σε κέφι.
Το παρελθόν της από την Οπισθοδρομική Κομπανία επιχείρησε να θυμηθεί, στο τραγούδι του Νίκου Πορτοκάλογλου « Τα καράβια μου καίω», βγαίνοντας με ένα μπαγλαμαδάκι …. «Σήμερα έχω τρακ …. Αύριο θα παίξω καλύτερα …» είπε χιουμοριστικά …
«Το μηδέν» (Θάνος Μικρούτσικος και Λάκης Λαζόπουλος) και «Δεν μιλώ για μια νύχτα εγώ» πάνω σε βαλκανική μελωδία και στίχους του Νίκου Μωραϊτη, τραγούδησε μαζί της όλο το θέατρο, για να τελειώσει το πρώτο μέρος της παράστασης με το αξεπέραστο τραγούδι του Νικόλα Άσιμου «Αγαπάω και Αδιαφορώ», σε μια πολύ λιτή και αισθαντική απόδοση.
Στο δεύτερο μέρος του προγράμματος ξεκίνησε με το τραγούδι «Καρφωτή» της Γιώτας Κοτσέτα και της Μυρτώς Κοντοβά και «Πάω να πιάσω ουρανό» του Σταμάτη Κραουνάκη, για να προχωρήσει στην «Ξενιτιά», το υπέροχο παραδοσιακό τραγούδι της Αρμενίας (που τολμώ να πω ότι λατρεύω με την ερμηνεία του Haig Yazdjian).
Πολύ ωραία η σκηνοθετική παρέμβαση του Γιάννη Κακλέα στο παραδοσιακό κρητικό τραγούδι «Όσο βαρούν τα σίδερα» που ξεκίνησε a capella η Ελευθερία μαζί με νταούλι από τον κρουστό Άγγελο Πολυχρονίου και ήταν η πρώτη στιγμή της παράστασης που κυριολεκτικά μου ‘σήκωσε΄ την τρίχα …
«Στα κορμιά και τα μαχαίρια» η Ελευθερία προσφώνησε τον Μιχάλη Γκανά που βρισκόταν στην αίθουσα και ήταν ένα από τα τραγούδια στα οποία ο κόσμος βρήκε πάλι την ευκαιρία να συμμετέχει τραγουδώντας.
«Μια θάλασσα» ήταν ο τίτλος του νέου τραγουδιού του Σταμάτη Κραουνάκη που παρουσίασε για πρώτη φορά η Ελευθερία στο Παλλάς, για να συνεχίσει με την «Ζωή κλεμμένη» του Σταμάτη Σπανουδάκη, του «Πόθου τ’ αγρίμι» του Δημήτρη Παπαδημητρίου και το εξαιρετικό «Μη φοβάσαι» του Νίκου Ξυδάκη και του Μανώλη Ρασούλη.
Πολύ ωραίο το σκηνοθετικό πλάνο και στο «Ερωτικό» (σύνθεση Νίκου Ξυδάκη, σε ποίηση Ναπολέοντα Λαπαθιώτη) με μια τεράστια κόκκινη βεντάλια να κατεβαίνει και να δεσπόζει  στη σκηνή, που βάφτηκε ολόκληρη κόκκινη.
Σε αυτό το σημείο η Ελευθερία αποφάσισε να μοιραστεί με το κοινό της … «Τώρα που είμαστε μόνοι μας και έφυγαν οι κάμερες … τώρα που είμαστε μεταξύ μας εμείς που αγαπιόμαστε τόσα χρόνια … πρέπει να σας πω ότι με ταλαιπωρεί μια φοβερή γρίπη! Χρειάζομαι τη βοήθειά σας στα τραγούδια …»
Χαίρομαι που το εκμυστηρεύτηκε … σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα είχε δικαιολογία, παρόλο που συχνά, το άγχος της πρεμιέρας μπορεί να μπλοκάρει ακόμα και τον πιο έμπειρο και ταλαντούχο καλλιτέχνη. Σε κάποια σημεία φάνηκε από τις κινήσεις της ότι είχε πρόβλημα με τον ήχο, αλλά και η απόδοση της φωνής της δεν ήταν η συνηθισμένη … ούτε και το κέφι της …
Με το «Παράπονο» του Δημήτρη Παπαδημητρίου, σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη (που αποτελεί μία από τις καλύτερες μελοποιήσεις ποιημάτων, κατά τη γνώμη μου) έκλεισε τη συναυλία στο Παλλάς.
Τα χειροκροτήματα του κόσμου την οδήγησαν σε δύο encore … «Με το ίδιο μακό» του Αντώνη Μιτζέλου, σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου και το «Τι φταίει» του Νίκου Πορτοκάλογλου αποχαιρέτησε το κοινό της που σίγουρα ήθελε κι άλλο, καθώς ζητούσε επίμονα, εμβληματικά τραγούδια της που η Ελευθερία αποφάσισε να αφήσει εκτός προγράμματος.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να πω πως η ορχήστρα της αποτελούνταν από εξαιρετικούς μουσικούς. Ο Θωμάς Κωνσταντίνου, ο άνθρωπος ορχήστρα, κάλυψε από τα φωνητικά ως το ούτι, το λαούτο, το μπουζούκι και το μαντολίνο, ενώ εξαιρετικά κρουστά έπαιξε ο Άγγελος Πολυχρονίου και τύμπανα ο Αλέξανδρος Κτιστάκης. Πολύ καλός και ο Δημήτρης Μπαρμπαγαλάς στις κιθάρες, αν και οι ενορχηστρώσεις του στα τραγούδια της συναυλίας, ενώ μου άρεσαν ιδιαίτερα, δεν μου έδωσαν το στοιχείο του τόσο διαφορετικού, με το οποίο με είχε προϊδεάσει η παρουσίαση του δελτίου τύπου.
Εξαιρετικός ο Γιώργος Γεωργιάδης στο μπάσο, ο Θέμης Νικολούδης στο βιολί και στη τρομπέτα  και ο Γιάννης Κιμκιρίδης στο πιάνο και στα πλήκτρα, αν και όπως ανέφερα ήδη, την πραγματικά διαφορετική νότα στο μουσικό μέρος του προγράμματος έδωσαν οι δύο πνευστοί, που όμως συμμετείχαν μόνο σε τρία κομμάτια στο πρώτο μέρος και σε δύο στο δεύτερο.
H Ελευθερία Αρβανιτάκη θα παίξει στο Παλλάς για άλλες τέσσερις εβδομάδες (τουλάχιστον) και αξίζει τον κόπο να πάτε να την δείτε. Έχοντας επιλέξει τραγούδια που αγαπάει, παρουσιάζει μια παράσταση λιτή και προσεγμένη, με καλές και λιγότερο καλές στιγμές (δικαιολογημένες όμως, όπως ήδη ανέφερα), δίνοντας ολόψυχα τον εαυτό της, με έναν τρόπο ίσως όχι τόσο κοντά σε αυτόν που έχετε συνηθίσει, αλλά σίγουρα απόλυτα αληθινό. Μια Ελευθερία που θα αγαπήσετε από την αρχή.
 
Φωτογραφίες: Έλλη Ρουμπέν
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Στην άμμο τα έργα στήνονται μεγάλα των ανθρώπων και σαν παιδάκι τα γκρεμίζει ο Χρόνος με το πόδι.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/6/1939 Γεννήθηκε ο ηθοποιός και τραγουδιστής Γιώργος Μαρίνος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS