93 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
27.06.2019
Ορφέας | Main Feed
Έλλη Ρουμπέν

Με πολύ χαρά ανέλαβα να κάνω την παρουσίαση της συναυλίας του Γιάννη Σπανού, για λογαριασμό του Ορφέα… Μια μεγάλη συναυλία, ενός πολύ σημαντικού Έλληνα συνθέτη που γιόρταζε τα 50 χρόνια του στο τραγούδι και για ένα πολύ σοβαρό σκοπό, για το Σύλλογο Φίλων Παιδιών με καρκίνο «Ελπίδα». Έφτασα στο Καλλιμάρμαρο νωρίς όπως φάνηκε … 9 παρά, με την έναρξη να έχει δοθεί για τις 9.00. Με την πρώτη ματιά, περίμενα περισσότερο κόσμο, καθώς πρώτη φορά γιόρταζε ο Γιάννης Σπανός το σύνολο του έργου του και με τόσους πολλούς (αν και ετερόκλητους) ερμηνευτές… δύσκολοι, βέβαια, οι καιροί …
Δύσκολος χώρος και το Καλλιμάρμαρο για ένα τέτοιο γεγονός. Το στήσιμο της σκηνής και της όλης ηχητικής εγκατάστασης είχε γίνει στο εσωτερικό πέταλο και αφορούσε γύρω στους 5.000 θεατές, οι οποίοι πρέπει να έφτασαν μέχρι το τέλος της βραδιάς τους 6.000 με 7.000. Μικρή η σκηνή για ένα τόσο μεγάλο χώρο. Δεν είχαν τοποθετηθεί και οι ειδικές οθόνες προβολής (όπως είχε διαφημιστεί) που θα έδειχναν στιγμιότυπα από την ζωή και την πορεία του συνθέτη και που σίγουρα θα βοηθούσαν το κοινό να απολαύσει περισσότερο την παράσταση, όντας αρκετά απομακρυσμένο από τη σκηνή…
Άργησε πολύ να αρχίσει η συναυλία και ο κόσμος διαμαρτυρήθηκε έντονα. Γύρω στις 10.00, κατέφτασαν οι μουσικοί, με μαέστρο τον Γιώργο Παγιάτη και έπαιξαν ορχηστρικά το «Εκείνο το καλοκαίρι», για να ανέβει να προλογίσει ο μεγάλος Λευτέρης Παπαδόπουλος και να παρουσιάσει τον φίλο του Γιάννη Σπανό.
Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος εξέφρασε τη χαρά του για την παρουσία του κόσμου … «λαοθάλασσα» το αποκάλεσε και το θεώρησε ένα πολύ ελπιδοφόρο μήνυμα για τους καιρούς της οικονομικής καταστροφής που διανύουμε.
Η παρουσία του στη συναυλία ήταν η εκπλήρωση ενός χρέους, είπε… Ενός χρέους προς τον Γιάννη Σπανό, τον μεγάλο αυτό και τόσο σημαντικό συνθέτη, ενός χρέους σε μια συναυλία που πραγματοποιείται για να σωθούν μικρά παιδιά, ενός χρέους προς όλους αυτούς τους μεγάλους ερμηνευτές που με την καρδιά τους και απολύτως αφιλοκερδώς ήρθαν να τραγουδήσουν για το δάσκαλό τους.
Μισό αιώνα κοσμεί με τα τραγούδια του ο Γιάννης Σπανός, είπε. Ένας άνθρωπος πραγματικός καλλιτέχνης, που ήρθε χωρίς καμία έπαρση από τη Γαλλία, μετά από συνεργασίες με κορυφαίους καλλιτέχνες όπως η Ζυλιέτ Γκρεκώ και η Μπριζίτ Μπαρντό και με μεγάλα τραγούδια στο ενεργητικό του, καθώς ήδη είχε μελοποιήσει Γάλλους ποιητές.
Πάνω στον Γιάννη Σπανό, και με την υποστήριξη του Γιώργου Παπαστεφάνου,  στήριξε ο Αλέκος Πατσιφάς την δημιουργία μιας από τις σημαντικότερες μετέπειτα δισκογραφικές εταιρείες της Ελλάδας, την Lyra. Ο Γιάννης Σπανός ήταν ο πρώτος εκπρόσωπος του «Νέου Κύματος», μέσα από το οποίο αναδείχθηκαν πολύ σημαντικοί έλληνες συνθέτες και τραγουδοποιοί (από τον Νότη Μαυρουδή ως τον Διονύση Σαββόπουλο και πολλοί άλλοι).
Η ιστορία του Γιάννη Σπανού δεν έμεινε όμως μόνο στο «Νέο Κύμα». Έφτιαξε πολύ μεγάλα λαϊκά τραγούδια και δημιούργησε αξεπέραστους ερμηνευτές με τα κομμάτια του, όπως η Βίκυ Μοσχολιού και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Μελοποίησε ποιητές (να μην ξεχνάμε ότι η πρώτη μελοποίηση του Νίκου Καββαδία είναι του Γιάννη Σπανού) και στιχουργούς … μόνο μαζί μου έχει πάνω από 50 τραγούδια, τόνισε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Ειδική μνεία έκανε, με κάποια πικρία, χωρίς όμως να κατονομάσει, (αν και όλοι καταλάβαμε για ποιους μιλούσε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος) τα "μεγάλα" ονόματα τραγουδιστών που χρωστάνε την καριέρα τους στο Σπανό και αρνήθηκαν να τον τιμήσουν σε  αυτή τη συναυλία ...
Ο Γιάννης ο αξιοπρεπής, ο Γιάννης ο αυτάρκης, ο Γιάννης ο δίκαιος, ο Γιάννης ο μελωδικός  … αυτόν γιορτάζουμε σήμερα, μαζί με τον σκοπό … με αυτά τα λόγια τελείωσε την παρουσίαση ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, για να δώσει τη σκυτάλη στην Πένυ Ξενάκη και στον Μιχάλη Βιολάρη και το τραγούδι «Άσπρα Καράβια». Τραγούδι που στην πρώτη εκτέλεση είχε πει ο ίδιος και η Καίτη Χωματά και την οποία, προφανώς, αντικαθιστούσε η Πένυ Ξενάκη, καθώς δεν ήταν στην αρχική διανομή. «Μια αγάπη για το καλοκαίρι» (ένα από  τα τραγούδια που σφράγισαν το Νέο Κύμα, σε στίχους  του μοναδικού Γιώργου Παπαστεφάνου), «Χριστινάκι», «Κι αν σ’ αγαπώ δεν σ’ ορίζω» και τα τρία σε πρώτη εκτέλεση της Καίτης Χωματά, ερμήνευσε η Πένυ Ξενάκη, για να κλείσουν μαζί με τον Μιχάλη Βιολάρη και τα τραγούδια «Ήρθες εψές» (πρώτη εκτέλεση Γιάννης Πουλόπουλος), «Τρεις νέοι, τρεις φίλοι, τρία παιδιά» και «Βάρκα χωρίς πανιά». Τα αρκετά προβλήματα ήχου στα πρώτα τραγούδια και ο κόσμος που διαμαρτυρόταν έντονα γιατί δεν άκουγε, δεν μας άφησαν να απολαύσουμε τα τραγούδια …
Η Μελίνα Ασλανίδου ανέβηκε στη σκηνή, για να τραγουδήσει τέσσερα μεγάλα τραγούδια του συνθέτη, μεταξύ των οποίων το «Πώς να σε λησμονήσω», σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και πρώτη εκτέλεση της Χαρούλας Αλεξίου και το «Πέφτει μια βροχή», σε στίχους Μάνου Ελευθερίου και πρώτη εκτέλεση της Βίκυς Μοσχολιού (από τον υπέροχο δίσκο «Η Βίκυ Μοσχολιού τραγουδάει Γιάννη Σπανό»). Το πρόγραμμά της έκλεισε με εύθυμο τρόπο, με το τραγούδι «Θέλω τα ώπα μου», σε στίχους Αλέκου Σακελάριου και πρώτη εκτέλεση της Άννας Φόνσου και με μια μεγάλη αγκαλιά στον Γιάννη Σπανό.
Τη σκυτάλη πήρε ο Κώστας Καραφώτης και τραγούδησε (αδιάφορα, κατά τη γνώμη μου) το «Είπα θα φύγω» (πρώτη εκτέλεση Γιάννης Πάριος) , το «Χάρτινες καρδιές» (πρώτη εκτέλεση Γιάννης Πουλόπουλος) και το τραγούδι που έκανε επιτυχία ο Γιώργος Νταλάρας «Πρώτη του Δεκέμβρη», σε στίχους Μάνου Ελευθερίου, που διάνθισε με ένα υπέροχο σόλο στο μπουζούκι ο Μανώλης Καραντίνης.
Ο κόσμος περίμενε τον Κώστα Καράλη και φάνηκε από το χειροκρότημα, που ίσως ήταν το εντονότερο από όλους τους τραγουδιστές που ανέβηκαν στη σκηνή. Ο Κώστας Καράλης ευχαρίστησε με πολύ συγκινητικά λόγια τον Γιάννη Σπανό, που του χάρισε αυτά τα τραγούδια – διαμάντια και τον έκανε τραγουδιστή.
Το «Σπασμένο καράβι» (στίχοι Γιάννης Σκαρίμπας) ξεσήκωσε το στάδιο πρώτη φορά και έκανε το κοινό να τραγουδήσει. Με φωνή αναλλοίωτη από το χρόνο και με μια αξιοπρέπεια που με συγκίνησε όσο και την πρώτη φορά που τον είχα ακούσει, ερμήνευσε τα τραγούδια «Στης Χαλιμάς τα παραμύθια», «Πώς θες να το ξέρω» και από το δίσκο «Τρίτη Ανθολογία» το «Είναι ν’ απορείς» και το μοναδικό «Ιδανικός και ανάξιος εραστής» του Νίκου Καββαδία και μας θύμισε, πως, κάποιες πρώτες εκτελέσεις τραγουδιών είναι αξεπέραστες…!
Δεν θεώρησα καθόλου ιδανική αλλαγή την έλευση της Πέγκυς Ζήνα, ειδικά μετά τον Κώστα Καράλη. Όσο καλή φωνή και να έχει κάποιος τραγουδιστής, οφείλει να ξέρει τι μπορεί να τραγουδήσει και τι όχι, κυρίως όταν καλείται να ερμηνεύσει τραγούδια που σημάδεψαν τον αιώνα που μας πέρασε, όπως το «Αν μ’ αγαπάς» (πρώτη εκτέλεση Τάνια Τσανακλίδου), «Οι Κυριακές στην Κατερίνη» (πρώτη εκτέλεση Χάρις Αλεξίου), «Αγάπη δίκοπη» (πρώτη εκτέλεση Άλκηστις Πρωτοψάλτη), «Φίλε» (πρώτη εκτέλεση Τάνια Τσανακλίδου) και «Κάτω απ’ τη μαρκίζα» (πρώτη εκτέλεση Βίκυ Μοσχολιού). Είμαι πολύ θετική στις επανεκτελέσεις, καθώς και στους τραγουδιστές που επιθυμούν να αναμετρηθούν με μεγάλα τραγούδια … αν μπορούν όμως … και θεωρώ πως η Πέγκυ Ζήνα δεν στάθηκε στο ύψος της περίστασης, ούτε στο ύψος τέτοιων τραγουδιών … αν δεν νοιώθεις το βίωμα που κουβαλάνε μέσα τους αυτοί οι στίχοι και αυτή η μουσική (που σημαίνει ότι δεν τα ‘χορεύουμε’ τα τραγούδια αυτά, σαν να είμαστε σε πίστα) διαλέγεις απλά κάποια άλλα τραγούδια … από σεβασμό στο δημιουργό κυρίως …
Η Ελένη Δήμου ξεσήκωσε το κοινό, όπως και ο Κώστας Καράλης. Με σεβασμό και αυτή την τόσο χαρακτηριστική φωνή που σε κερδίζει και δίνει άλλο νόημα στα τραγούδια, ερμήνευσε τρία τραγούδια από τον υπέροχο δίσκο που έκανε με τον Γιάννη Σπανό και τίτλο «Προσωπικά», τα «Άκου λοιπόν», «Τραγούδι γενεθλίων» και «Προσωπικά», καθώς και το «Ήρθε ένας φίλος» (πρώτη εκτέλεση Μαρινέλλα) και το  «Άνθρωποι μονάχοι» (πρώτη εκτέλεση Βίκυ Μοσχολιού).
Η Ελένη Δήμου έδωσε ‘πάσα’ στο κοινό, το  παρέσυρε και τραγούδησε μαζί της όλα τα τραγούδια.
Στη συνέχεια ανέβηκε ο Κώστας Μακεδόνας στη σκηνή, σταθερή αξία και μεγάλη λαϊκή φωνή … Τραγούδησε το υπέροχο «Ούτε που ρώτησα» (πρώτη εκτέλεση Μανώλης Λιδάκης), το «Με πνίγει τούτη η σιωπή» (πρώτη εκτέλεση Μαρινέλλα), «Ο μπαγλαμάς» (πρώτη εκτέλεση Γρηγόρης Μπιθικώτσης) και το «Μια φορά μονάχα φτάνει» που ερμήνευσαν πολύ αισθαντικά μαζί με την Ελένη Δήμου.
Ακολούθησε ο Μανώλης Μητσιάς , μια ακόμα μεγάλη λαϊκή φωνή της Ελλάδας. Ο τραγουδιστής που έχει σημαδέψει πολλά τραγούδια με την ερμηνεία του, ευχαρίστησε πολύ συγκινημένος τον συνθέτη για τα τραγούδια που του εμπιστεύτηκε. Διάλεξε να πει το «Μαρικάκι» ένα τραγούδι από τον δίσκο που έκαναν, σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και τίτλο «Στου καιρού τα ρέματα», στο οποίο μας χάρισε και ένα φοβερό ταξίμι ο Μανώλης Καραντίνης στο μπουζούκι, το «Που να ‘βρω ένα ζεϊμπέκικο», το πολύ ερωτικό τραγούδι «Επειδή σ’ αγαπώ», καθώς και το «Ποτέ ξανά» από τον ίδιο δίσκο. Ερμήνευσε πολύ όμορφα το «Σαββατόβραδο» (πρώτη εκτέλεση Βίκυ Μοσχολιού) και έκλεισε, κατόπιν επιθυμίας του συνθέτη και του Λευτέρη Παπαδόπουλου, με το «Μια Κυριακή» αφιερωμένο στα θύματα της Γάζας … μια αφιέρωση που άγγιξε ιδιαίτερα το κοινό, που καταχειροκρότησε.
Ακολούθησε η Κατερίνα Κούκα … σε μια ήδη περασμένη ώρα, που ο κόσμος είχε αρχίσει να κουράζεται πια … Ερμήνευσε με κέφι δύο μεγάλες δικές της επιτυχίες, το «Να ‘χα δυο καρδιές» και το «Ρίξε στο κορμί μου σπίρτο» (στο οποίο μας χάρισε άλλο ένα υπέροχο σόλο ο Μανώλης Καραντίνης) και δύο σημαντικά τραγούδια της Βίκυς Μοσχολιού, το «Ναύτης βγήκε στη στεριά» και το «Σ’ ένα εξπρές», για να ακολουθήσει ο Αντώνης Ρέμος, τον οποίο ευχαρίστησε ιδιαίτερα ο Γιάννης Σπανός για την παρουσία του και το ταξίδι που έκανε από μακριά, για να είναι κοντά του σε αυτή τη συναυλία.

Ο Αντώνης Ρέμος αναπόλησε την συνεργασία τους από την Πειραιώς πριν μερικά χρόνια και ερμήνευσε πολύ ωραία το «Θα με θυμηθείς» (πρώτη εκτέλεση Γιάννης Πάριος), το «Κι αν περπατώ» και το «Παιδί μου ώρα σου καλή» (πρώτη εκτέλεση Γιάννης Πουλόπουλος). Τραγούδησε, με συγκίνηση, το «Θα σε θυμάμαι» μαζί με την Μελίνα Ασλανίδου, το «Φταίμε και οι δυο» και έκλεισε με το μεγάλο τραγούδι «Στην αλάνα», με το οποίο χαρακτήρισε ο Γιώργος Νταλάρας μια ολόκληρη εποχή.
Ο κόσμος είχε αρχίσει ήδη να αναχωρεί σιγά - σιγά. Σταμάτησαν όμως σχεδόν όλοι όρθιοι, με την άνοδο του Κώστα Χατζή στη σκηνή. Ο Κώστας Χατζής, σε μια από τις ελάχιστες φορές που τον έχω δει χωρίς να κρατάει κιθάρα, συγκινημένος και τόσο ‘μεγάλος’ σαν ερμηνευτής και σαν άνθρωπος (γιατί αυτή η αλήθεια του καλλιτέχνη φαίνεται πάντα πάνω στη σκηνή) ακούμπησε τους στίχους του στο πιάνο, δίπλα στον Γιάννη Σπανό και τραγούδησε το «Ακόμα μια νύχτα» και «Τα χέρια» του Λευτέρη Παπαδόπουλου τόσο αληθινά, που όλο το θέατρο τραγούδησε συγκινημένο μαζί του. Δεν νομίζω πως θα μπορούσε να επιλεχθεί καλύτερος τραγουδιστής από τους παριστάμενους, για να πει το πολυαγαπημένο τραγούδι που σημάδεψε το Νέο Κύμα και χαρακτήρισε η Αρλέτα με τη φωνή της  (μια από τις πολλές και ίσως η σημαντικότερη απουσία της βραδιάς), σε στίχους Γιώργου Παπαστεφάνου, «Μια φορά θυμάμαι», το οποίο ξεσήκωσε τους εναπομείναντες θεατές, μαζί με την «Οδό Αριστοτέλους», άλλο ένα τόσο σημαντικό και πολύτιμο τραγούδι. Ένα τραγούδι που, προσωπικά, με σημάδεψε στην εφηβεία μου και που το ακούω ακόμα και τώρα πάντα με ανατριχίλα…!
Είχαν περάσει πάνω από 3,5 ώρες καθαρής συναυλίας, όταν βγήκε για να κλείσει τη βραδιά ο Σταμάτης Κόκοτας. Ερμήνευσε τα σημαντικά τραγούδια που του έγραψε ο συνθέτης, όπως το «Σ’ ευχαριστώ», το «Μη καλέ μου, μη», «Ο τρελός» «Πες πως μ’ αντάμωσες μια νύχτα» …
Μαζί με τον κόσμο που είχε απομείνει, έφευγα και εγώ σιγά - σιγά, πολύ κουρασμένη πια … Δεν ξέρω να σας πω με ποιο τραγούδι έκλεισε η βραδιά …
Η αίσθηση μου ανάμικτη … Ξεκίνησα με πολύ χαρά για να παρακολουθήσω μια συναυλία ενός εμπνευσμένου Έλληνα συνθέτη, με τραγούδια που αγαπάω πολλά χρόνια… Έφυγα όμως κουρασμένη από μια πολύωρη παράσταση (σε δύσκολες συνθήκες, αφού ούτε να πιεις νερό δεν μπορούσες, αν δεν έβγαινες έξω από το θέατρο, αλλά ούτε καν υπήρχαν βασικές τουαλέτες για το κοινό) και πικραμένη κάπως, καθώς ένοιωσα πως ο Γιάννης Σπανός δεν έλαβε αυτό που του άξιζε …
Ένοιωσα πως, η πρώτη μεγάλη συναυλία που πραγματοποίησε με το σύνολο του έργου του , δεν έτυχε της προσοχής που του άξιζε και που του όφειλαν … Η ροή του προγράμματος δεν σε βοήθαγε να ταξιδέψεις στα τραγούδια, ο ήχος δεν έφτανε στο κοινό όπως έπρεπε, πολλοί ερμηνευτές δεν ήταν προετοιμασμένοι όπως άρμοζε στην περίσταση …
Και οι απουσίες των τραγουδιστών που του χρωστάνε την καριέρα τους μεγάλη. Έκανε κάποια νύξη, χωρίς να κατονομάσει, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος στον εναρκτήριο λόγο του … ακούστηκαν πολλά για το ποιοι και πόσοι αρνήθηκαν να συμμετέχουν … Μεγάλη και η απουσία των συνοδοιπόρων δημιουργών από το κοινό (μόνο τον Γιώργο Παπαστεφάνου και τον Μάνο Ελευθερίου διέκρινα στις λίγες θέσεις που υπήρχαν στην αρένα για καλεσμένους) … και όχι επειδή δεν θα ερχόντουσαν να τιμήσουν το φίλο τους, αλλά επειδή κανένας δεν τους κάλεσε …
Κρίμα … όλοι οφείλουμε σεβασμό και ένα μεγάλο ευχαριστώ στους λίγους εν ζωή συνθέτες και δημιουργούς που μας έχουν απομείνει … ένα σεβασμό που διέκρινα στα πολλά νέα παιδιά που με χαρά διαπίστωσα ότι ήξεραν τα τραγούδια του … αλλά δεν τον διέκρινα ούτε στη διοργάνωση, ούτε σε άλλες λεπτομέρειες που έπρεπε να έχουν φροντιστεί ανάλογα …
Το έργο όμως αυτού του σεμνού δημιουργού παραμένει μεγάλο, έτσι κι αλλιώς … Τα τραγούδια του θα συνοδέψουν πολλές γενιές. Ακόμα και τα παιδιά μας αυτά τα τραγούδια θα σιγοψιθυρίζουν στα επόμενα χρόνια. Αυτή είναι η δικαίωσή σου Γιάννη Σπανέ … είσαι στην καρδιά μας, συντρόφεψες τα νιάτα μας και μας πήγες ένα βήμα πιο μπροστά … και πιο εσωτερικά, ίσως … μας γύρισες μέσα μας, μέσα από τα ‘ακριβά’ και πολύτιμα για όλους μας τραγούδια σου. Σ΄ ευχαριστούμε από καρδιάς!



Φωτογραφίες: Θανάσης Φούκας
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Δεν έχει τοίχους η χαρά δεν έχει χώρισμα η αγάπη.
Γιάννης Ρίτσος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS