82 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.11.2017
Ορφέας | Main Feed

Δισκοκριτικές

Δώρα Παπαδοπούλου

Ο δίσκος κυκλοφόρησε πριν το Μάϊο του 2011. Κάποιοι μπορεί να πουν πως επτά και πλέον μήνες μετά, για τους ρυθμούς με τους οποίους τρέχει η δισκογραφία και η ενημέρωση είναι «μπαγιάτικος». Δε συμφωνώ και θα συνιστούσα στη δισκογραφία και την ενημέρωση να χαλαρώσουν λίγο τους ρυθμούς και να δώσουν τόπο στην ποιότητα και την ουσία. Θέλω από την άλλη να καταγραφεί εδώ στον Ορφέα μία άποψη για τη δουλειά αυτή, την οποία θεωρώ μία από τις καλύτερες του 2011. Μιλάω για το «Flaneur» του περιπλανώμενου Γιώργη Χριστοδούλου.

Ο Γιώργης Χριστοδούλου, νέος, ωραίος και αναμφίβολα ταλαντούχος μοιράζει το χρόνο του, τη μουσική και την έμπνευσή του ανάμεσα σε τρεις χώρες του μεσογειακού νότου. Η περιπλάνηση αυτή, πότε νοερή και πότε απτή οδήγησε στη δημιουργία αυτού του δίσκου. Ένας δίσκος που περιλαμβάνει συνολικά δώδεκα κομμάτια, έντεκα τραγούδια και ένα ορχηστρικό, όλα με ισπανικό και γαλλικό στίχο, και σχεδόν όλα σε στίχους και μουσική του ίδιου του καλλιτέχνη. Είναι δηλαδή μία αμιγώς προσωπική καταγραφή εμπειριών, συναισθημάτων και μουσικών πονημάτων.
Όταν σε συνέντευξη που παραχώρησε σε εμένα και στον Ορφέα με αφορμή την κυκλοφορία του δίσκου τον ρώτησα πως προσδιορίζει ο ίδιος τα τραγούδια του μου απάντησε: «Είναι θα έλεγα ιστορίες της πόλης, με ακουστικό ήχο. Τόσο απλό.». Τόσο απλό λοιπόν. Να που είναι απλό να γράψει κανείς μικρές και ουσιαστικές μελωδικές ιστορίες, αφήνοντας τους ουσιαστικούς πρωταγωνιστές, το στίχο, τη μελωδία, τις χορδές και τα πλήκτρα να κάνουν παιγνίδι. Για να κάνουμε λοιπόν τα απλά σύνθετα;
Με άλλα λόγια, τραγούδια ακουστικά, ενορχηστρωμένα απλά, τραγούδια χαριτωμένα, ευαίσθητα και μελαγχολικά, που ανακατεύονται στη ροή του δίσκου δίνοντας αίσθηση πραγματικής περιπλάνησης σε μια πόλη, σε έναν τόπο, με όλες τις εικόνες και όλες τις εναλλαγές της. Τραγούδια που πότε μας σπρώχνουν να λικνιστούμε στο χαρούμενο ρυθμό τους (Flaneur), πότε  μας γυρίζουν πίσω στα χρόνια της αθωότητας (Cancion Naif), πότε μας μελαγχολούν (Silencio) και πότε μας κρατούν δέσμιους των μελωδικών αναζητήσεών μας (Carrer Joaquin Costa). Αυτά είναι και τα κομμάτια που ξεχώρισα, χωρίς καμμία πρόθεση να αδικήσω τα υπόλοιπα, μιας και όλος ο δίσκος ακούγεται πολύ ευχάριστα. Φαίνεται εξάλλου  να πετυχαίνει απολύτως το ζητούμενο –για το δημιουργό και εμπνευστή του - αποτέλεσμα. Που είναι, αν καταλαβαίνω καλά, να γράφει πολύ όμορφα και καλοφτιαγμένα φολκ τραγούδια, με στίχο και άρωμα μεσογείου, καθαρά από προσμίξεις και περιττά και πασπαλισμένα με μπόλικη ποπ σαντιγύ.
Συμπέρασμα: μία αξιόλογη δουλειά, σε μια δύσκολη εποχή, που αξίζει να ακούσει κάποιος και να τη χαρεί. Τουλάχιστον ως την επόμενη.

Tracklist
01 Deriva
02 Mi Nido
03 Cancion Naif
04 Le flaneur
05 Tous les Mardis
06 Carrer Joaquin Costa
07 Barcelone
08 Quiza muy pronto
09 Silencio
10 Vendaval
11 La Mitad
12 Flaneur Mix Bonus Track

Ο δίσκος κυκλοφορεί από την Ankh Music
http://ankhmusic.bandcamp.com/album/giorgis-flaneur

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Ο Έρωτας είναι ο θάνατος.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/11/1989 Δόθηκε στο θέατρο Παλλάς η πρώτη συναυλία της Ορχήστρας των Χρωμάτων που ίδρυσε ο αξέχαστος Μάνος Χατζιδάκις
24/11/1980 Ολοκληρώθηκαν οι ηχογραφήσεις του ιστορικού δίσκου Εδώ Λιλιπούπολη στα στούντιο της Columbia.