113 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.07.2019
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής, Δώρα Παπαδοπούλου

Γιώργος Νταλάρας: Τραγούδια με ουσίες | UNIVERSAL

Δισκοκριτικές

Τάσος Π. Καραντής

Γιώργος Νταλάρας: Τραγούδια με ουσίεςΖωντανή ηχογράφηση από το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Ο Γιώργος Νταλάρας κράτησε το λόγο του, έστω και μετά από 25 ολόκληρα χρόνια! Όσοι είχαμε την τύχη να παρευρεθούμε, το 1983, στις περίφημες συναυλίες του στον «Ορφέα», τον ακούσαμε - με αφορμή τα τραγούδια «Ο ξεμάγκας» & «Η φωνή του αργιλέ», που έπαιξε τότε στις συναυλίες αυτές – να προαναγγέλλει ένα δίσκο με χασικλίδικα τραγούδια.

Κάλιο αργά παρά ποτέ, που λένε, κι έτσι, φτάσαμε στο 2007 όπου ο Γιώργος Νταλάρας , σε συνεργασία με τον μελετητή του ελληνικού τραγουδιού Παναγιώτη Κουνάδη, τα παρουσίασε σε δυο συναυλίες στο Ηρώδειο («ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ – ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΣΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΥΧΤΕΣ», 4-5/7/2007), στα πλαίσια του ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2007, εκπληρώνοντας με τον καλύτερο τρόπο την υπόσχεσή του!
Και, βέβαια, με τη συμβολή του Κουνάδη, περιέλαβε, ένα σαφώς ευρύτερο υλικό ελληνικών τραγουδιών που αναφέρονται στις ουσίες. Έτσι, με πρωταγωνιστή το Νταλάρα και με τη συμμετοχή των: Χρήστου Θηβαίου, Μπάμπη Τσέρτου, Στέλιου Βαμβακάρη, Νίνας Λοτσάρη, Μάρθας Φριντζήλα, Χαράς Κεφαλά, Ασπασίας Στρατηγού, Ζαχαρία Καρούνη και Θέμη Σερμιέ, παρουσιάστηκε ένα χαρακτηριστικό δείγμα τραγουδιών που έχουν ως θέμα τους τις ουσίες και προέρχονται από το χώρο του ρεμπέτικου, της οπερέτας, της επιθεώρησης, του ελαφρού τραγουδιού, του λαϊκού, ακόμα και του ροκ!

Ένα σχεδόν λοιπόν χρόνο μετά, οι συναυλίες αυτές κυκλοφόρησαν, σε ζωντανή ηχογράφηση από το Ηρώδειο, μέσα από μια συλλεκτική έκδοση της UNIVERSAL (Απρίλης 2008), όπου, με τον τίτλο «Τραγούδια με ουσίες», περιλαμβάνει 2 cd με 42 τραγούδια κι 1 dvd διάρκειας 2 ωρών. Την έκδοση αυτή συνοδεύει ένα βιβλίο 60 σελίδων, όπου πέρα, από τις αναλυτικές πληροφορίες (στίχοι τραγουδιών, μουσικοί, συντελεστές) και το πλούσιο φωτογραφικό υλικό, περιλαμβάνει και δυο κείμενα του Παναγιώτη Κουνάδη, αποτέλεσμα, κοπιαστικής έρευνας και ειλικρινούς αγάπης για το αντικείμενο. Το πρώτο, με τον τίτλο «Μια περιήγηση στον κόσμο των ουσιών», είναι μια ιστορική επισκόπηση του θέματος των ουσιών, ενώ το δεύτερο, με τον τίτλο «Ο Γιώργος Νταλάρας ως μουσικός», εξετάζει τη σχέση του Νταλάρα με την κιθάρα (αναδεικνύοντας, πέρα από το σπουδαίο ερμηνευτικό του πρόσωπο και το, αντίστοιχο, μουσικό),αλλά και τη θέση της κιθάρας στο ρεμπέτικο τραγούδι.

Γιώργος Νταλάρας: Τραγούδια με ουσίες

Αξίζει να τονιστεί και να σταθούμε λίγο, στην υποδοχή αυτών των δυο συναυλιών στο Ηρώδειο, που το περιεχόμενό τους αποτυπώθηκε πλέον σε cd και dvd. Τα «Τραγούδια με ουσίες» ενθουσίασαν την πλειοψηφία του κοινού, αλλά ξεσήκωσαν κι ενστάσεις από μια μικρή συντηρητική μερίδα του, όπου, όπως αποδείχτηκε, “κατά λάθος” παρευρέθηκε στις παραστάσεις αυτές που, από αρκετούς, χαρακτηρίστηκαν ανατρεπτικές. Μάλιστα, οι διαμαρτυρίες αυτές, τόσο για το περιεχόμενο των τραγουδιών όσο και για το χώρο όπου αυτά ακούστηκαν), αποτυπώθηκαν και στον Τύπο(«Εστία», «Ελεύθερη ώρα», «Αδέσμευτος Τύπος», «Ελεύθερος Τύπος») και, πολύ έξυπνα βέβαια, τα δημοσιεύματα αυτά μπήκαν και στο ένθετο της έκδοσης, αφού, για όλα, κριτής θα είναι ο χρόνος κι η Ιστορία. Πάντως το επιχείρημα ότι «οι συναυλίες αυτές υπήρξαν μια πρώτης τάξεως προπαγάνδα υπέρ των ναρκωτικών», είναι, τουλάχιστον, βλακώδες. Είναι αυτονόητο, για την κοινή λογική, ότι οι καλλιτέχνες, μέσα από την παρουσίαση αυτών των τραγουδιών, δεν εκθειάζουν, αλλά, απλά, περιγράφουν. Όσοι από μας δεν μεγαλώσαμε στα σαλόνια αλλά σε λαϊκά σπίτια, ακούγαμε, και μάλιστα στην τρυφερή παιδική ηλικία, από τη γιαγιά και τον παππού, δεκάδες παραδοσιακά ελληνικά παραμύθια. Παραμύθια, που, αρκετά συχνά, αναφερόντουσαν σε ληστείες, σε σκοτωμούς, μέχρι και σε ανθρωποφαγίες από δράκους και τέρατα! Και λοιπόν; Να απαγορεύσουμε στις γιαγιάδες να διηγούνται παραδοσιακά παραμύθια στα εγγόνια τους, γιατί τους κάνουν προπαγάνδα στη βία;!

Πέρα απ’ όλα όμως, η έκδοση αυτή αποτελεί ένα πανόραμα διαφορετικών ειδών ελληνικών τραγουδιών, από τις αρχές του 20ου αιώνα ως τις μέρες μας, που αναφέρονται στις ουσίες. Έτσι στο διπλό αυτό cd παρελαύνουν, μέσα από εξαιρετικές ερμηνείες κι ενορχηστρώσεις, τραγούδια των Μάρκου Βαμβακάρη («Εφουμάραμ’ ένα βράδυ», «Ο μαστούρας»), Βασίλη Τσιτσάνη («Όταν συμβεί στα πέριξ», «Η λιτανεία του μάγκα»), Ανέστη Δελιά («Σούρα και μαστούρα»), Γιώργου Μπάτη («Ο μπουφετζής», «Ζεμπεκάνο σπανιόλο»), Παναγιώτη Τούντα («Κουβέντα με το Χάρο», «Φέρτε πρέζα να πρεζάρω», «Γι’ αυτό φουμάρω κοκαΐνη»), Ευάγγελου Παπάζογλου («Ο ξεμάγκας», «Η φωνή του αργιλέ»), Γιοβάν Τσαούς («Πέντε μάγκες»), Στελλάκη Περπινιάδη («Το παράπονο στου δερβίση») , των Ζακ Ιακωβίδη(«Το αλκοόλ κι η νικοτίνη») και Μιχάλη Σουγιούλ («Το τελευταίοτραμ», «Άλα»), αλλά και των Άκη Πάνου («Η ζωή μου όλη»), Παύλου Σιδηρόπουλου(«Η»), Θάνου Μικρούτσικου («Ένας νέγρος θερμαστής από το Τζιμπουτί») και Χρήστου Νικολόπουλου («Μία είναι η ουσία»).

Γιώργος Νταλάρας: Τραγούδια με ουσίες Ο Νταλάρας είναι σήμερα ο πιο ιδανικός ερμηνευτής των ρεμπέτικων και των κλασικών λαϊκών τραγουδιών. Τα έχει στο αίμα του και στη φωνή του κι αυτό φαίνεται, ή, μάλλον, ακούγεται! Οι ερμηνείες του εμπερικλείουν μέσα τους αλήθεια, μαγκιά, τέχνη και τεχνική, και, το κυριότερο, πρωτοτυπία και μοναδικότητα, που εκφράζεται σε ένα σπάνιο εκφραστικό χρώμα το οποίο σε αιχμαλωτίζει, σε συγκινεί και σε συγκλονίζει! Κατά τα λεγόμενά του, «τα χασικλίδικα είναι τα καλύτερα ρεμπέτικα» κι έτσι, στο δίσκο αυτό, μας προσφέρονται απλόχερα, από την καλύτερη και πιο μαστόρικη φωνή του τραγουδιού μας.

Ιδιαίτερα στεκόμαστε στις ερμηνείες του στα παρακάτω τραγούδια, που τις θεωρούμε τις πιο αντιπροσωπευτικές της γκάμας των λαϊκών ερμηνειών του μεγάλου μας τραγουδιστή:
«Σούρα και μαστούρα» : Υπέροχη, “βιωματική” ερμηνεία, γεμάτη πειστικότητα.
«Είμαι πρεζάκιας»: Ένα εμβληματικό μουσικά τραγούδι, αριστοτεχνικά ενορχηστρωμένο και μ’ ένα Νταλάρα που είναι τέλειος στον ερμηνευτικό του ρόλο : «δική μου είναι η Ελλάς / και στην κατάντια της γελάς … κι ο κόσμος στάχτη αν θα γίνει / ο ένας θα μ’ ανάβει το λουλά / κι ο άλλος θα τον σβήνει».
«Ηρωίνη και μαυράκι»: Μοναδικά γεμάτη και χρωματιστή ερμηνεία : «με προδώσαν κάτι μπράβοι … και στα κούφια μου τακούνια / ηρωίνη ως τα μπούνια».
«Στην υπόγα» : Νταλάρας, κιθάρα, φωνή. Υπόδειγμα εσωτερικής ερμηνείας, που αναδύει μουντά χρώματα και ποιητικές παρακμιακές εικόνες.
«Ο μάγκας του Βοτανικού» : Στακάτη, εκφραστική ερμηνεία, μ’ ένα άρωμα απ’ τα παλιά.
«Φέρτε πρέζα να πρεζάρω»: Με μια φράση, η γλύκα κι η ομορφιά της λαϊκής ερμηνείας.

Γιώργος Νταλάρας: Τραγούδια με ουσίες«Μαστούρια»: Η εισαγωγή με το ταξίμι του Τρίγκα μας βάζει στο κλίμα, για ένα μάγκικο τραγούδι, που ο Νταλάρας το ερμηνεύει μάγκικα, γιατί την έχει μέσα του τη στόφα του μάγκα. Τέτοιες ερμηνείες αποτελούν αληθινές καταθέσεις, γιατί ή τις έχεις ή δεν τις έχεις, δεν μαθαίνονται. Κι ο Νταλάρας τις έχει! Ακούστε πόσο μοναδικά αποδίδει τη φράση «παίζουν το μπουζουκάκι τους / κι έρχεται το μεράκι τους».
«Το παράπονο του δερβίση» : Ιδανικό τραγούδι που δίνει την ευκαιρία στο Νταλάρα να ξετυλίξει τα γυρίσματα της φωνής του που είναι μοναδικά.
Ξεχωριστή μνεία πρέπει, επίσης, να γίνει και στα εξής:
«Άλα» : Σ’ αυτό το πασίγνωστο τραγούδι του Μιχάλη Σουγιούλ, ο Νταλάρας μας χαρίζει μια, αξιοσημείωτη, εξωστρεφή κι αλέγρα ερμηνεία.
«Μία είναι η ουσία» : Άξια προσοχής είναι η ανατολίτικη γεμάτη ηδυπάθεια ενορχήστρωση και, βέβαια, η ερμηνεία του Νταλάρα στο ρεφρέν κι, ιδιαίτερα, στο φινάλε, όπου, κυριολεκτικά, εκτοξεύει το τραγούδι, δίνοντάς του άλλη έκταση.
Αφήσαμε για το τέλος, το «Κουβέντα με το Χάρο», το οποίο, κατά τη γνώμη μας, συγκεφαλαιώνει όλη τη “ρεμπέτικη πλευρά” του δίσκου κι είναι η κορυφαία ερμηνευτική στιγμή του Νταλάρα, αφού, επί της ουσίας, αποτελεί την κωδικοποιημένη επιτομή όλων των λαϊκών ερμηνειών του.

Δεν θα μπορούσαμε, φυσικά, να μην αναφερθούμε στην ορχήστρα της «Εστουδιαντίνας», η οποία έφερε σε πέρας μια “δύσκολη αποστολή”, αφού, με την αυτάρκεια και την ευελιξία της, ανταποκρίθηκε άριστα στις πολλαπλές απαιτήσεις, ενός προγράμματος, που περιλάμβανε, σχεδόν, όλα τα είδη τραγουδιού! Το όλο άρτιο ηχητικό αποτέλεσμα στολίζουν με τα μπουζούκια τους οι δεξιοτέχνες Χρήστος Κωνσταντίνου και Βαγγέλης Τρίγκας, οι οποίοι κεντούν πάνω στα τραγούδια. Όλα δε τα τραγούδια είναι πολύχρωμα και μεστά ενορχηστρωμένα από το Γιώργο Νταλάρα και τον Ανδρέα Κατσιγιάννη.

«Τραγούδια με ουσίες» λοιπόν, από έναν ερμηνευτή που δεν έχει καμιά σχέση με τις ουσίες, αλλά που αποδεικνύει, μέσα από την πολύχρονη καλλιτεχνική διαδρομή του, ότι η αληθινή τέχνη, και τέτοια είναι η τέχνη του Νταλάρα, είναι η καλύτερη ουσία!

ένας δίσκος, δύο ακροάσεις ...

Τα χασικλίδικα στο Ηρώδειο ...! | γράφει η Δώρα Παπαδοπούλου

Το είδαμε κι αυτό!, έσπευσαν να φωνάξουν κάποιοι έντονα διαμαρτυρόμενοι πολίτες, μπροστά στην ηγεσία του πολιτισμού μας, ζητώντας τη ματαίωση μιας ανήθικης παράστασης. Και γρήγορα μετά αποχώρησαν για να πνίξουν το θυμό και τον καημό τους στο ποτό και το τσιγάρο σε κάποιο κοντινό μπαράκι του κέντρου ... Πολυσυζητήθηκαν οι δύο περσινές συναυλίες του Φεστιβάλ Αθηνών και όχι επί της ... ουσίας, αλλά περί των στεγανών της ελληνικής κοινωνίας. Μεγάλη κουβέντα αυτή, δεν τελειώνει εύκολα. Καιρός να κουβεντιάσουμε εδώ τη δισκογραφική τους αποτύπωση που εδώ και λίγο καιρό είναι γεγονός και κυκλοφορεί από τη δισκογραφική εταιρία Universal. Ας επιχειρήσουμε να δώσουμε τα highlights της έκδοσης αυτής ...

Μία προαναγγελθείσα ... έκπληξη: Μία μουσική παραγωγή που καταγράφει δισκογραφικά ένα μουσικό γεγονός που έχεις παρακολουθήσει, δε μπορεί να κρύβει εκπλήξεις. Κι όμως, μία ευχάριστη έκπληξη είναι αυτή εδώ η κυκλοφορία, διότι απλά έχει όλα τα στοιχεία μίας έκδοσης που σέβεται τον ακροατή και θεατή.
Οι ουσίες: Από το τσιγάρο στην ηρωίνη, από την κοκαίνη στο ποτό. Καταγράφεται πολύ εύστοχα ο ρόλος τους μέσα στην κοινωνία. Απομυθοποιούνται και απογυμνώνονται. Διαπιστώνουμε εύκολα και μουσικά, πόσο εμείς εξαρτώμαστε από αυτές και πόσο αυτές από εμάς.
Τα τραγούδια: Θα ακούσεις πολλά και διαφορετικά τα είδη τραγουδιών, γύρω από το ίδιο «επί της ουσίας» θέμα! Ρεμπέτικα, λαϊκά, ροκ, τανγκό, οπερέτες. Κι όμως όλα αυτά τα είδη δένουν αρμονικά στην ίδια συναυλία! Κι όμως 2000 και πλέον τραγούδια για ουσίες στολίζουν το ελληνικό πεντάγραμμο! Κι όμως υπάρχει αριστοκρατικό τανγκό που μιλά χύμα και σταράτα για την πρέζα!
Ο Νταλάρας: Επέστρεψε στη μεγάλη του αγάπη, στο ρεμπέτικο τραγούδι. Λίγο ετεροχρονισμένα μας τραγούδησε τα χασικλίδικα και όχι μόνο, αλλά η καθαρότητα φωνής και ερμηνείας σχεδόν σβήνει τα χρόνια. Σα να μην πέρασε μια μέρα ...
Ο Κουνάδης: Εξαιρετικός γνώστης της ιστορίας του ρεμπέτικου. Ευκαιρία να τον ανταμείψουμε ηθικά, μαθαίνοντας κι εμείς κάτι από αυτόν.
Οι άλλοι: Έχουν ονοματεπώνυμα. Και όχι μόνο. Είναι υπέροχες φωνές και ξεχωριστές παρουσίες. Ο Μπάμπης Τσέρτος, ο Ζαχαρίας Καρούνης, η Νίνα Λοτσάρη, η Χαρά Κεφαλά, η Ασπασία Στρατηγού, η Μάρθα Φριντζήλα. Ουσιαστικότατη η συμβολή τους στο αποτέλεσμα, μακάρι να τους δούμε ξανά σε παρόμοιες δουλειές.
Τα όργανα: Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η Εστουδιαντίνα έφερε τα πάνω κάτω στα μουσικά πράγματα. «Καλοκουρδισμένοι» μουσικοί παίζουν περίτεχνα όργανα με σχεδόν ευλαβική προσήλωση. Μία ορχήστρα που ήλθε για να μείνει και να παίζει.
Η έκδοση: Μοναδικό πάντρεμα έντυπης και μουσικής έκδοσης. Βιβλίου και cd. Εξαιρετικά προσεγμένη έκδοση το βιβλίο με πλήθος ιστορικών στοιχείων, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό και όλες τις πληροφορίες από τις δύο παραστάσεις. Διπλό cd με εξαιρετικό ηχητικό αποτέλεσμα και προσεγμένο dvd με το μεγαλύτερο μέρος των συναυλιών.

Συμπέρασμα: Αναμφισβήτητα, μία έκδοση που πρέπει να υπάρχει στη δισκοθήκη σας. Προσοχή όμως! Μην τρομάξετε διαβάζοντας τους τίτλους, παραπέμπουν μόνο σε ... «ουσίες». Εσείς μείνετε στην «ουσία» των τραγουδιών ...

Κυκλοφορεί από τη UNIVERSAL.

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Κάθε μου λέξη μια σταγόνα αίμα.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/7/1996 Πέθανε στην Αθήνα, χτυπημένη από τον καρκίνο, η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη. Στην κινηματογραφική της καριέρα, τραγούδησε τραγούδια πολλών μεγάλων συνθετών.
23/7/2011 Πέθανε στο Λονδίνο η τραγουδίστρια Amy Winehouse

ΤΥΧΑΙΑ TAGS