132 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
21.02.2017
Ορφέας | Main Feed

Δισκοκριτικές

Γιώργος Τζαγάκης

Η μουσική συνάντηση του Σταμάτη Κραουνάκη με το Δημήτρη Μητροπάνο δημιούργησε στο άκουσμά της υψηλές προσδοκίες στους ανθρώπους του χώρου της μουσικής αλλά και στο κοινό που παρακολουθεί τους δύο καλλιτέχνες.Ο πρώτος-καταξιωμένος συνθέτης με πολλές επιτυχίες αλλά και μ’ έναν ιδιαίτερο τρόπο γραφής-ο δεύτερος ένας απο τους πιο σημαντικούς λαϊκούς ερμηνευτές,αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους πάνω σε  καινούριο υλικό.
Ως προς τις συνθέσεις του δίσκου ο Σταμάτης Κραουνάκης δε βρίσκεται στις πιο εμπνευσμένες δημιουργικές του στιγμές. Πέρα απο το "Ζωή νταλίκα κόκκινη" που μετά απο το δίσκο "Στη διαπασών" (2008) συμπεριλαμβάνεται και σε αυτό το δίσκο και τις επανεκτελέσεις του "Χρόνια σαν τριαντάφυλλα" και "Το ταξίδι" απο το Μητροπάνο, οι νέες συνθέσεις του Κραουνάκη δεν είναι αντάξιες των παλαιότερων επιτυχιών του. Εντούτοις επιβεβαιώνει το γεγονός ότι μπορεί να κινηθεί σε διάφορα είδη τραγουδιών καθώς στο δίσκο συμπεριλαμβάνονται απο μπαλάντες μέχρι τσιφτετέλια και ζεϊμπέκικα. Αλλά και οι στίχοι του Κραουνάκη -αν απομονώσει κανείς τον ιδιαίτερο τρόπο γραφής του- δε νομίζω ότι μπορούν να τραβήξουν την προσοχή του ακροατή σε αντίθεση με τους σαφώς ανώτερους ποιοτικά στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου και του Μάνου Ελευθερίου. Στις ερμηνείες του Μητροπάνου είναι προφανής η άνεση που πηγάζει απο την πολύχρονη εμπειρία του αλλά και αξιοσημείωτη η ευελιξία με την οποία κινείται ακόμα και σε μη γνώριμους γι’ αυτόν ρυθμούς.Εξαιρετικές είναι οι ερμηνείες του στα τραγούδια "Φουστάνι", "Γειά", "Μαύρη σημαία", "Το ταξίδι", "Χρόνια σαν τριαντάφυλλα" και "Ζωή νταλίκα κόκκινη" τα οποία ξεχωρίζουν συνολικά στο δίσκο καθώς ντύνονται με αρκετά καλές μελωδίες απο το Σταμάτη Κραουνάκη. Στο σημείο αυτό θα’ θελα να σταθώ σε δύο απο τα τραγούδια του δίσκου για τα οποία η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε ήταν αρνητική. Ως προς την "Κατσαρόλα" για την οποία γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά-τώρα και με μια σχετική χρονική απόσταση απο το γεγονός-η άποψή μου είναι ότι οι τοποθετήσεις και οι αντιδράσεις που προκάλεσε -είτε θετικές είτε αρνητικές- ήταν δυσανάλογες με την αξία του τραγουδιού το οποίο θεωρώ ότι συγκαταλέγεται στα πιο μέτρια του δίσκου απο κάθε άποψη. Θεωρώ ατυχή επίσης τη σύνδεση που επιχειρήθηκε να γίνει με τα γεγονότα των διαδηλώσεων μιας και το τραγούδι όπως ομολόγησε και ο ίδιος ο συνθέτης προϋπήρχε και δε γράφτηκε με αφορμή αυτά τα γεγονότα. Στα αρνητικά του δίσκου συμπεριλαμβάνεται και το τραγούδι "Όταν έχω εσένα" τόσο για τους απλοϊκούς στίχους του Λαζόπουλου, όσο και για την αδύναμη μελωδία και τη μέτρια ερμηνεία του Μητροπάνου.
Συμπερασματικά -και παρά τις αρκετές καλές στιγμές της- θεωρώ ότι αυτη η δισκογραφική δουλειά δε στέκεται στο ύψος της μέχρι σήμερα πορείας των δυο καλλιτεχνών και δεν ξεπερνά τον πήχυ των προσδοκιών που δημιούργησε. Η μακρόχρονη και πλούσια καλλιτεχνική διαδρομή τόσο του Δημήτρη Μητροπάνου όσο και του Σταμάτη Κραουνάκη αποτελεί την καλύτερη απόδειξη της αξίας τους και νομίζω ότι δεν αρκεί -τόσο για το κοινό αλλά και για τους ίδιους- η απλή επιβεβαίωσή της μέσα απο αυτή τη νέα δισκογραφική δουλειά. Ο χρόνος θα δείξει-στο πέρασμά του  εξάλλου αποδεικνύεται η αξία των τραγουδιών- αν το "Εδώ είμαστε" θα συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους σταθμούς της πορείας των δύο καλλιτεχνών.
 
Τα τραγούδια του δίσκου
01 ΓΕΙΑ
02 ΜΟΙΡΑΣΑ
03 ΤΟ 'ΧΩ
04 ΜΑΥΡΗ ΣΗΜΑΙΑ
05 ΤΙ ΗΘΕΛΑ ΚΑΙ Σ' ΑΓΑΠΑΓΑ
06 ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ
07 ΤΟ ΖΗΤΙΑΝΑΚΙ
08 ΤΟ ΦΟΥΣΤΑΝΙ
09 ΟΤΑΝ ΕΧΩ ΕΣΕΝΑ
10 ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
11 ΚΑΤΣΑΡΟΛΑ
12 ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΩΣ
13 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ
14 ΖΩΗ ΝΤΑΛΙΚΑ ΚΟΚΚΙΝΗ

Ο δίσκος "Εδώ είμαστε" κυκλοφορεί απο τη MINOS-EMI
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

Σχόλια  

 
0 #3 Γιώργος Τζαγάκης 28-08-2011 13:51
Σας ευχαριστώ καταρχήν για το χρόνο που αφιερώσατε να διαβάσετε τη συγκεκριμένη δισκοκριτική και-ακόμα περισσότερο-να τη σχολιάσετε.Δε θα διαφωνήσω με την κριτική σας στους συγκεκριμένους στίχους (θα προσθέσω κι εγω το σχόλιό μου παρακάτω στη συζήτηση που άνοιξε περι στιχουργικής με αφορμή το σχόλιό σας και την παρέμβαση του Τάσου Καραντή) αλλα θα θελα αρχικά να δώσω κάποιες διευκρινίσεις και να υπερασπιστώ την άποψή μου μιας και σε αυτήν αναφέρεστε με το σχόλιο σας (''Ένα απάνθισμα από τους "ανώτερους ποιοτικά" στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου...'').
Νομίζω ότι η πλήρης διατύπωση μου (''Αλλά και οι στίχοι του Κραουνάκη -αν απομονώσει κανείς τον ιδιαίτερο τρόπο γραφής του- δε νομίζω ότι μπορούν να τραβήξουν την προσοχή του ακροατή σε αντίθεση με τους σαφώς ανώτερους ποιοτικά στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου και του Μάνου Ελευθερίου.'')είναι σαφώς πιο ακριβής και αποτυπώνει καλύτερα την κριτική μου.Κριτική η οποία-συγκρίνοντας τους στίχους των Κραουνάκη,Λαζόπουλου με αυτούς των Νικολακοπούλου,Ελευθ ερίου-καταλήγει ότι υπερτερούν σαφώς οι στίχοι των δύο πιο έμπειρων στιχουργών.Δε νομίζω ότι έχει νόημα η μεμονωμένη παράθεση στίχων-μάλλον περισσότερο εντυπώσεις δημιουργεί-αλλα η άποψή μου είναι ότι τα τραγούδια ''Γεια'',''Το χω'' τα οποία υπογράφει η Λίνα Νικολακοπούλου και τα '' Μαύρη σημαία'' και ''Χρόνια σαν τριαντάφυλλα'' που υπογράφει ο Μάνος Ελευθερίου είναι πιο αξιόλογα απο στιχουργική άποψη απο τα υπόλοιπα του δίσκου.Ναι δεν πρόκειται για...σπάνιες στιγμές ποιητικής απόλαυσης-δεν ανέφερα κάτι τέτοιο εξάλλου-δεν συγκαταλέγονται καν στις καλύτερες στιχουργικές στιγμές των Νικολακοπούλου,Ελευθ ερίου αλλα είναι- θεωρώ- σαφώς πιο αξιόλογες απο τις αλλες στιχουργικές στιγμές του δίσκου.
Συνολικά τώρα στη συζήτηση που ανοίξατε περι στιχουργικής έμπνευσης...Στη διαδρομή όλων των καλλιτεχνών υπάρχουν ατυχείς στιγμές,δημιουργίες λιγότερο εμπνευσμένες, και γι αυτές πρέπει να κρίνονται βεβαίως άσχετα απο το αν η συνολική τους προσφορά είναι σημαντική.Δε θεωρώ όμως ότι αυτές οι ατυχείς στιγμές είναι τόσο πολλές και σημαντικές στη διαδρομή της Νικολακοπούλου ώστε να δικαιολογείται να μιλήσουμε για έλλειψη έμπνευσης ή παρακμή της στιχουργικής της προσφοράς και γι αυτο και δεν το κάνω με αφορμή τους στίχους της στο συγκεκριμένο δίσκο ακόμα κι αν αυτοί δε συγκαταλέγονται στους πιο αξιόλογους της καριέρας της.
Εξάλλου την έλλειψη έμπνευσης τη δικαιολογώ στους καλλιτέχνες,δεν μπορούν να έχουν την έμπνευση ''στο τσεπάκι τους'',δεν είμαστε πάντα όλοι εξάλλου στις δουλειές μας τόσο πρωτότυποι και δημιουργικοί ώστε να το απαιτούμε απο τους άλλους.Κρινόμαστε όλοι βέβαια για τη δουλειά μας αλλα λαμβάνοντας υπόψιν διάφορους παράγοντες...

Ευχαριστώ και πάλι για την παρέμβαση.
Παράθεση
 
 
0 #2 Τάσος Καραντής ... e-orfeas.gr 26-08-2011 22:44
Ηρακλή, καταρχάς, να σε καλωσορίσω στον ΟΡΦΕΑ, κι εύχομαι να σχολιάζεις, τακτικά, ότι σ’ αρέσει ή δεν σ’ αρέσει, προσωπικά δίνω βαρύτητα στη γνώμη σου, είτε συμφωνώ, είτε διαφωνώ.
Για το «απάνθισμά σου» τι να πω; Μιλάνε μόνοι τους οι στίχοι …
Βέβαια, η Λίνα έχει ανοίξει μια δική της «στιχουργική σχολή», εδώ και 30 χρόνια στο τραγούδι μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει, πως δεν πρέπει και να κρίνεται, εφόσον είναι ενεργή και δημοσιοποιεί έργα της.
Άνισες στιγμές έχουν όλοι οι καλλιτέχνες στην διάρκεια της καριέρας του, αρκεί να μην γέρνει η ζυγαριά προς αυτές, γιατί τότε δεν μιλάμε για σημαντικούς δημιουργούς… αλλά για αμφιλεγόμενους ή αντιφατικούς.
Επίσης, να συζητήσουμε και μια άλλη παράμετρο: την σχέση έμπνευσης – ηλικίας. Δηλαδή, ο κάθε καλός και μεγάλος καλλιτέχνης, αρχίζει να κρίνεται από τα νιάτα του, ως και την ωριμότητά του, όσο αυτή διαρκέσει. Μετά, για όλους, αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση, πιστεύω πως είναι και βιολογικό το θέμα. Οπότε θα αδικήσουμε κάποιον αν τον αποτιμήσουμε στο ναδίρ του ή σε μια περίοδο ντεφορμέ (υπάρχουν κι αυτές). Είναι σαν να πούμε, π.χ., αν ήταν κάποιος μεγάλος αθλητής ή όχι, κρίνοντάς τον στα 40 του κι όχι στα 25 του.
Φυσικά, επαναλαμβάνω, ότι δημοσιοποιείται πρέπει να κρίνεται, και να υπάρχει αυτογνωσία κι από τον ίδιον τον καλλιτέχνη.
Απλώθηκα λίγο παραπάνω, γιατί βγαίνει ένα ωραίο θέμα προς συζήτηση, με τις εύστοχες επισημάνσεις σου για τους ατυχείς αυτούς στίχους της Νικολακοπούλου.
Παράθεση
 
 
0 #1 μουσικά προάστια 26-08-2011 19:19
Ένα απάνθισμα από τους "ανώτερους ποιοτικά" στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου...

"το 'χω / είχα όνειρα λόχο / σ' ερημιές πολυβόλα / μάτια ονειροπόλα / και τρέχαμε".

"Γεια / στην απεραντοσύνη / κάνω εμπιστοσύνη / ταπεινά λυτρωμένα / με γεια".

"στην υγειά σου έρωτά μου / κι απ' το πριν στο μετά μου / μεταφέρθηκα προσωρινά / γεια".

Το πράγμα μιλάει από μόνο του... σπάνιες στιγμές ποιητικής απόλαυσης.
Παράθεση
 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πάντα θα έχουμε ανάγκη από ουρανό.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS