138 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
30.04.2017
Ορφέας | Main Feed

Δισκοκριτικές

Τάσος Π. Καραντής

Έγραφα πέρσι για την Αρετή Κετιμέ - με αφορμή την κυκλοφορία του δίσκου της «Με τη φωνή της Αρετής» (2009) - ότι αφενός πρέπει να εξελιχτεί ερμηνευτικά κι αφετέρου να αφήσει τις επανεκτελέσεις και να μας παρουσιάσει καινούρια τραγούδια. Και, πραγματικά, μέσα σ’ ένα χρόνο υπήρξε σημαντική εξέλιξη όσον αφορά τις ερμηνείες της κι αυτό είχα την ευκαιρία να το διαπιστώσω ακούγοντάς την ζωντανά τον περασμένο Οκτώβρη στο “Half Note”, όσο και τώρα στο νέο της δίσκο («Καλή σου τύχη», LEGEND,2010) που μόλις κυκλοφόρησε.

Η Αρετή Κετιμέ λοιπόν μας παρουσιάζει 11 νέα τραγούδια, τα οποία ξεκινούν από την δημοτική παράδοση, και περνώντας από την λαϊκή φτάνουν ως τα σημερινά έντεχνα. Αυτό θα έλεγα πως είναι το πλαίσιο που περικλείει το υλικό του νέου δίσκου της, τη μουσική του οποίου την υπογράφουν οι Μανόλης Πάππος, Μανώλης Καραντίνης, Παναγιώτης Στεργίου, Αντρέας Κατσιγιάννης, Δημήτρης Καρράς, Γιώργος Ζωγράφος κι η ίδια η Αρετή Κετιμέ και τους στίχους οι Νίκος Ζούδιαρης, Βίκυ Γεροθόδωρου, Πόλυς Κυριάκου, Χρήστος Σπουρδαλάκης, Ουρανία Δήμου, Δημήτρης Τσάφας, Ηλίας Τζήμας, Θωμάς Κοροβίνης κι ο Δημήτρης Καρράς.
Ο Καραντίνης κι ο Πάππος είναι μπουζουξήδες πρώτης γραμμής, αλλά όχι, συνάμα, και πρώτης γραμμής λαϊκοί συνθέτες, όπως, για παράδειγμα, ο Νικολόπουλος κι ο Πολυκανδριώτης. Έτσι είναι αυτά τα πράγματα, ή το ’χεις ή δεν το ’χεις.
Ο Στεργίου πάλι, που έχει δώσει σαφώς καλύτερα λαϊκά τραγούδια, ιδίως με την Πίτσα Παπαδοπούλου, εδώ δεν είναι στα καλύτερά του, αλλά και πάλι, το κομμάτι του ξεχωρίζει, στο όλο μέτριο, δυστυχώς, υλικό του δίσκου. Ούτε οι δημιουργίες του Δημήτρη Καρρά - του έχοντος τη διεύθυνση παραγωγής του δίσκου - έχουν κάτι το ιδιαίτερο να πουν, ανακυκλώνουν τα “έντεχνα τετριμμένα”. Τα καλύτερα – μουσικά – κομμάτια του δίσκου τα υπογράφει ο  Αντρέας Κατσιγιάννης της Εστουδιαντίνας κι ίσως να ήταν καλύτερη ιδέα να έκανε κάτι ολοκληρωμένο μαζί του η Κετιμέ, θα παρουσίαζε τουλάχιστον κάτι πιο συγκεκριμένο και συγκροτημένο και θα αποτελούσε σαφώς μια πιο ενδιαφέρουσα πρόταση. Αλλά κι ο Κατσιγιάννης “ατύχησε” με “μπαγιάτικους” στίχους που μελοποίησε, στον 21ο αιώνα βρισκόμαστε, ας μιλήσουμε για το σήμερα κι ας αφήσουμε τις “Λωξάντρες” και τα “παλάτια” του Κοροβίνη, προτιμώ, τα προ μισού αιώνα αυθεντικά “παλάτια” του Τσετίνη! Και, γενικά, οι στίχοι των περισσότερων κομματιών είναι αδύναμοι, πολύ τεχνικοί κι αδιάφοροι, μόνο της Βίκυς Γεροθόδωρου και του Δημήτρη Τσάφα έχουν ψυχή και μ’ έπιασαν.

 

 


Όπως καταλαβαίνετε όχι μόνο, έστω και μια, μεγάλη επιτυχία δεν περιέχει ο δίσκος, αλλά ούτε κάποια έστω κομμάτια που να ξεχωρίζουν εύκολα. Αν ζοριζόμουνα να επιλέξω, θα έμενα στο «Υψώνω τείχη» λόγω των στίχων του και της καλής προσπάθειας της Κετιμέ στη μουσική, όπως – μουσικά, ερμηνευτικά - και στο «Δεν έχει πατρίδα ο άνεμος», στο «Λωξάντρα» ως ελάχιστο δείγμα του τι μπορεί να γράψει ο Κατσιγιάννης και στο «Εσένα σ’ έχω για θεό». Αυτά.
Στις αδυναμίες χρεώνω, για άλλη μια φορά -  όπως και στον προηγούμενο δίσκο της Κετιμέ - τις ενορχηστρώσεις. Τόσο δύσκολο είναι να βρεθεί ένας έμπειρος μάστορας να ντύσει τα κομμάτια με πλούσιες και σφριγηλές ενορχηστρώσεις; Ατυχές, παρά τον τίτλο -  ευχή για “καλή τύχη”, είναι και το εξώφυλλο. Τι σχέση έχει, επί της ουσίας, με το περιεχόμενο του δίσκου; Και τι δουλειά έχει το “αγγελικό πρόσωπο” στα καζίνα και στα τυχερά παιχνίδια; Δεν το ξέρει ότι καταστρέφουν ανθρώπους; Ας βγει πιο φυσική και πιο γυναίκα η Κετιμέ στα εξώφυλλά της κι ας αφήσει το παγιωμένο εδώ και μια δεκαετία αθώο παιδικό κοριτσίστικο προφίλ, ενηλικιώθηκε νομίζω.
Τι απομένει από το νέο δίσκο της Αρετής Κετιμέ; Η πλούσιων ηχοχρωμάτων φωνή της που έχει αρχίσει πλέον να αποκτά μεστότητα, εμπειρία κι ευλυγισία. Αν θα την παρομοίαζα με έναν άριστης ποιότητας πηλό, θα ήμουν αναγκασμένος όμως και να προσθέσω, πως δεν έχει βρει ακόμα τον κατάλληλο πλάστη του!


Tracklist
01 Ένα ταξίδι είναι η ζωή
02 Στιχάκια σιωπηλά (συμμετέχει ο Δημήτρης Καρράς)
03 Καλή σου τύχη
04 Υψώνω τείχη
05 Σταβέντο
06 Λωξάντρα
07 Η ζυγαριά
08 Δεν έχει πατρίδα ο άνεμος
09 Εσένα έχω για Θεό
10 Ο πόθος ο αστύλωτος
11 Οι μεγάλες στράτες

Φωτογραφίες: Στάμος Αμπατης

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Γι’ αυτό που είμαι σίγουρη για μένα είναι πως αγαπάω με ερωτικό πάθος τον Άνθρωπο.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

1/4/1902 Γεννήθηκε η ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη
30/4/1915 Γεννήθηκε στην Κάτω Ασέα Αρκαδίας ο ποιητής και στιχουργός Νίκος Γκάτσος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS