109 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.11.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Μιχάλης Τσαντίλας

The Boy: Κουστουμάκι | Inner Ear, 2010

Δισκοκριτικές

Μιχάλης Τσαντίλας

“Oh Boy!” ανέκραξε σύσσωμος ο εγχώριος μουσικός τύπος με αφορμή το περυσινό Please Make Me Dance του Αλέξανδρου Βούλγαρη. Κι εκείνος, αντί να επαναπαφθεί στις δάφνες του, ίσως και για να μη χάσει το ευνοϊκό momentum, κυκλοφόρησε μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο την επόμενη δουλειά του. Κουστουμάκι ο τίτλος της, 11 τα τραγούδια που περιέχει και αποκλειστικά ελληνικός πια ο στίχος που χρησιμοποιείται.
Και πάλι ετούτη εδώ η κριτική έρχεται κάπως αργά: οι περισσότεροι μουσικογραφιάδες έχουν ήδη αποφανθεί για την αξία αυτού του δίσκου, άλλοτε με διθυράμβους και άλλοτε με κάποιο προβληματισμό – η συνολική εικόνα πάντως είναι και πάλι παραπάνω από θετική. Τι μπορεί να προσθέσει ένα ακόμα κείμενο στα όσα έχουν ήδη γραφτεί; Όχι πολλά πιθανότατα. Γιατί να μπει κανείς στον κόπο να γράψει την άποψή του; Ίσως γιατί πιστεύει ότι αξίζει να φτάσει το «μήνυμα» σε ακόμα περισσότερους μουσικόφιλους.
Ο The Boy επιλέγει να μιλήσει εδώ, με κύριο άξονα τη σύγχρονη Αθήνα, για το σκοτεινό πρόσωπο της σύγχρονης Ελλάδας. Ο στίχος του είναι τολμηρός και αιχμηρός, δε φοβάται να μπει σε χωράφια που θα προκαλέσουν ή και θα απωθήσουν τον ακροατή (“Τρίβω τις ρώγες. Καυλώνω. Χύνω στο Πάτωμα. Λερώνω” στο Φαίνομαι Τόσο Όμορφος ή “Κάθε μέρα ονειρεύομαι να παίρνω το τσεκούρι μου και να βγαίνω στο δρόμο. Να σας χτυπάω δυνατά... και να σας διαλύω” στο Τσεκούρι). Οι μελωδίες του από την άλλη μοιάζουν άλλοτε να πατούν γερά πάνω σε συνθέτες όπως ο Θεοδωράκης και ο Χατζιδάκης, χρησιμοποιώντας ακόμα και τον ζεϊμπέκικο ρυθμό, και άλλοτε να προσπαθούν απλώς να συνοδεύσουν τα λόγια με οποιοδήποτε «κόστος». Ο ήχος χτίζεται από πιάνο, μπάσο, τύμπανα, προγραμματισμό και κάποιες κιθάρες – ο The Boy μοιράζεται την παραγωγή με τον callmelazy. Ο κόμβος του δίσκου είναι σίγουρα το Είμαι Αυτός όπου ο Βούλγαρης βγαίνει μια βόλτα στο αθηναϊκό μετρό παρέα με το φάντασμα των Στέρεο Νόβα. Αλλά και τα περισσότερα από τα υπόλοιπα κομμάτια στέκονται σε καλό επίπεδο και δημιουργούν ένα σύνολο το οποίο πρέπει να ακούσεις ολόκληρο ώστε να το αφομoιώσεις.
Για να μιλήσω με όρους της άλλης ιδιότητας του Αλέξανδρου Βούλγαρη, αυτής του σκηνοθέτη, το Κουστουμάκι μου θύμησε εκείνες τις απίστευτα βίαιες και κάπως β΄ διαλογής ταινίες, οι οποίες, παρότι δεν σου παρέχουν απαραίτητα ό,τι εσύ ζητάς για να «περάσεις καλά», δε σε αφήνουν παράλληλα να «ξεκολλήσεις» το βλέμα σου από την οθόνη. Πρόκειται για ένα άλμπουμ που σηκώνει το μεσιανό του δάχτυλο – ακριβώς όπως ο πιτσιρικάς στο εξώφυλλο – στη σύμβαση και στον καθωσπρεπισμό, επιχειρώντας να πει αυτά που θέλει, με οποιοδήποτε τρόπο – ή τώρα ή ποτέ. Κι αν σε κάποια λίγα σημεία σε «κλωνίζει» η έλλειψή του σε μελωδική ουσία, τελικά δεν μπορείς παρά να το αναγνωρίσεις ως ένα από τα σημαντικά ηχογραφήματα της ελληνικής δισκογραφίας των τελευταίων χρόνων.


Tracklist:
1. Αγρίμι
2. Κάποια Εποχή
3. Φαίνομαι Τόσο Όμορφος
4. Ελλάδα
5. Είμαι Αυτός
6. Άσπρες Φορεσιές
7. Μάτια Κλειστά
8. Νήμα
9. Τσεκούρι
10. Δαγκωματιά
11. Κουστουμάκι
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Χτύπος γλυκόλαλης καμπάνας, μια πασχαλιά που κουβαλά μαζί της και το αεράκι του Επιτάφιου είναι για τους Έλληνες ο Πάριος. Μια ηχώ από τις γυναίκες που αγάπησε. Ένα φωτόδεντρο στην αυλή του ελληνικού τραγουδιού. Δεν είναι τυχαίο πως από πολύ νωρίς ο Καζαντζίδης μου είχε εμπιστευτεί ότι αυτόν θαύμαζε περισσότερο από τη γενιά του. Δεν είναι τυχαίο ότι Φλέρυ Νταντωνάκη, η μεγαλύτερα για μένα Ελληνίδα τραγουδίστρια, τρελαινόταν με τον Πάριο
Γιώργος Λιάνης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/11/1989 Δόθηκε στο θέατρο Παλλάς η πρώτη συναυλία της Ορχήστρας των Χρωμάτων που ίδρυσε ο αξέχαστος Μάνος Χατζιδάκις
24/11/1980 Ολοκληρώθηκαν οι ηχογραφήσεις του ιστορικού δίσκου Εδώ Λιλιπούπολη στα στούντιο της Columbia.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS