72 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
13.12.2017
Ορφέας | Main Feed
Δώρα Παπαδοπούλου

Η Ηρώ Σαΐα μας πρωτοσυστήθηκε στη «Σπείρα Σπείρα» του Σταμάτη Κραουνάκη. Φέτος, κάνει το ντεμπούτο της στην προσωπική δισκογραφία -καθώς συμμετοχές είχε ήδη αρκετές- με ένα live άλμπουμ, αποτύπωση των παραστάσεων που έδινε το χειμώνα στη μουσική σκηνή «Αθηναΐς», με τον τίτλο «Γυναίκα τριαντάφυλλο». Ο δίσκος είναι μία παραγωγή του Σταμάτη Κραουνάκη και κυκλοφορέι από τη Λυχνία. Πρώτος δίσκος, πρώτο live. Σίγουρα έξυπνη κίνηση, μιας και φαίνεται πως αυτό ακριβώς είναι και το δυνατό σημείο της εν λόγω καλλιτέχνιδας.
Ωστόσο, δεν είναι ένα live από αυτά που συνήθως συναντάμε. Υπάρχουν πολλά στοιχεία που κάνουν αυτό το δίσκο ιδιαίτερο. Και είναι πολλά. Κατ΄αρχήν, ορχήστρα δεν υπάρχει. Μία φωνή, ένα πιάνο υπό τον Νεοκλή Νεοφυτίδη και ένα βιολοντσέλο με τη Μαριλίζα Παπαδούρη είναι οι τρεις πρωταγωνιστές της παράστασης. Αυτό το τρίο δημιουργεί μία όμορφη ατμόσφαιρα, κατανυκτική και ονειροπόλα, με τις εξάρσεις να είναι επί της ουσίας ερμηνευτικές και συναισθηματικές. Χειροκροτήματα λίγα και εντοπισμένα, καμμία διακοπή στα τραγούδια, χωρίς ωστόσο να χάνεται η αίσθηση του live. Όσο περνάει ο καιρός, και στις δύσκολες μέρες που βιώνουμε νομίζω πως η πολλή φασαρία αρχίζει και κουράζει και τα μάτια και η καρδιά αναζητούν δίσκους τέτοιου προφίλ. Εγώ, δε σας κρύβω τέτοιοι δίσκοι πως με έχουν κερδίσει σχεδόν ολοκληρωτικά.
Μετά είναι η φωνή. Η Ηρώ Σαΐα είναι σίγουρα τολμηρή ερμηνεύτρια. Το να εκτεθείς, και στις παραστάσεις που προηγήθηκαν και στο δίσκο που ακολούθησε, με ένα τέτοιο σενάριο που έχει τη φωνή σου πρωταγωνίστρια να συνοδεύεται από δύο μόνο μουσικά όργανα δεν είναι μικρό πράγμα. Ομως, μάλλον δικαιώνεται για την επιλογή της. Υπάρχει το χάρισμα μίας υπέροχης και καλά μονταρισμένης φωνής, υπάρχει η πίστη, η αντοχή και μία γλυκιά ευαισθησία στην ερμηνεία. Και είναι και αυτή η θεατρικότητα που εγώ λατρεύω, ιδιαίτερα στις γυναικείες ερμηνείες. Είναι αυτό ακριβώς που σε κάνει εσένα που ακούς, να πλάθεις διαρκώς εικόνες. Είναι και το άρωμα του τριαντάφυλλου. Διάχυτο. Τόσο λόγω του τίτλου. Τόσο λόγω της θεματολογίας αρκετών τραγουδιών. Αλλά κυρίως λόγω της φωνής, των οργάνων και της όλης ατμοσφαιράς του.
Έπειτα είναι και τα τραγούδια. Όταν πριν λίγο καιρό μιλήσαμε μαζί, στα πλαίσια της συνέντευξης για τον Ορφέα και ρώτησα για την επιλογή των τραγουδιών, η ίδια μου απάντησε απλά: «Αυτά μου άρεσαν, αυτά είπα». Ίσως αυτό να είναι τελικά και όλη η ουσία. Γιατί συναντάμε τραγούδια αγαπημένα, αλλά και τραγούδια ξεχασμένα. Και μάλλον τα δεύτερα κερδίζουν στα σημεία και παίρνουν πίσω το αίμα τους. Γιατί ποιος ακούει συχνά live το υπέροχο «Καναρίνι» του Απόστολου Καλδάρα και του Γιώργου Σαμολαδά; Που μάλιστα, ξεκινά, όχι με τη δική του μουσική εισαγωγή αλλά με το υπέροχο ξεκίνημα του «Κάπου νυχτώνει» του Σταύρου Κουγιουμτζή, υπό τον ήχο του βιολοντσέλου. Ποιος θυμάται το «Τριανταφυλλάκι» του Bregovic; Είναι και το πολύ όμορφο, ομώνυμο τραγούδι «Γυναίκα τριαντάφυλλο», του Νεοκλή Νεοφυτίδη που ανοίγει την αυλαία. Είναι και το «Send in the clowns», του Stephen Sondheim, το μοναδικό ξενόγλωσσο κομμάτι, από το μιούζικαλ «A little night music» παραγωγής του Broadway του 1973.  Από τις καλύτερες στιγμές του δίσκου. Είναι και το «Μείνε» (κοντά μου απόψε) του Νίκου Μαμαγκάκη και του Γιώργου Ιωάννου, που πρωτογνωρίσαμε από την Ελευθερία Αρβανιτάκη. Από την άλλη, είναι και η υπέροχη «Θάλασσα» του Μικρούτσικου και η «Μαρκίζα» του Σπανού και του Ελευθερίου. Είναι και το «Μαμά γερνάω» του Σταμάτη Κραουνάκη, σε μία αρκετα διαφορετική προσέγγιση, πιο θεατράλε. Είναι και το «Είν’ αρρώστια τα τραγούδια» του Ξαρχάκου. Και άλλα πολλά.
Σε ποιους απευθύνεται ο δίσκος αυτός; Σε όλους. Τουλάχιστον, έτσι θέλω να πιστεύω. Είναι πραγματικά μία εξαιρετική δουλειά, με το δικό της στίγμα, που αγγίζει σε βάθος τον ακροατή και του χαρίζει μουσική και τραγούδι με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Τελείως απεγκλωβισμένος από την ίδια την παράσταση ο δίσκος, πατάει γερά στα πόδια του. Είναι σαν γάργαρο νερό, κατευθείαν από την πηγή, καθαρό και δροσερό. Για την Ηρώ Σαΐα, ένα τέτοιο ξεκίνημα είναι πολλά υποσχόμενο. Ελπίζω να ενδώσει σε μελλοντικές προκλήσεις τέτοιου τύπου, που θεωρώ πως θα είναι πολλές. 

TrackList
ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ 01
Η ΜΑΡΚΙΖΑ
02
ΘΑΛΑΣΣΑ 03
ΤΑ ΠΕΔΙΛΑ 04
ΣΤΙΣ ΔΩΔΕΚΑ ΑΚΡΙΒΩΣ 05
SEND IN THE CLOWNS 06
ΜΑΜΑ ΓΕΡΝΑΩ 07
ΔΥΟ ΣΚΙΕΣ 08
ΘΑ ΚΛΕΨΩ ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΙΛΙΣΣΟΣ 09
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΙ 10
ΤΟ ΚΑΝΑΡΙΝΙ 11
ΕΙΝ' ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ 12
ΤΟ ΓΙΑΣΕΜΙ (παραδοσιακό Κύπρου) 13
ΦΙΛΑ ΜΕ - ΦΥΣΑ ΜΕ / ΡΟΖΑ-ΡΟΖΑΛΙΑ 14
ΜΕΙΝΕ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ ΑΠΟΨΕ 15
ΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑΣ ΤΑ ΦΥΛΛΑ 16
Bonus track Video clip ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ 17

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Η αίσθηση του ανεκπλήρωτου όταν είχαμε πετύχει, φιλοδοξίες, τύψεις, γενναιότητες, που σαν μεγεθυντικοί φακοί μεγάλωναν ως το άπειρο τον ελάχιστο εαυτό μας και δεν είδαμε τίποτα απ’ τον απέραντο κόσμο.
Τάσος Λειβαδίτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

14/12/1883 Γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας ο μουσουργός Μανώλης Καλομοίρης