68 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.11.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Βασίλης Χαρδαλιάς

Μέλισσες: Μυστικό | Universal

Βασίλης Χαρδαλιάς

Είναι γεγονός  πώς ο ερχομός κάθε νέας προσπάθειας, κάθε νέου δίσκου, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ώς μια πρόκληση απο όλα τα συμβαλόμενα μέρη. Οι μεν συντελεστές, οφείλουν να αντιμετωπίσουν την πρόκληση μιας άρτιας παραγωγής, που δεν θα κακοποιεί την αίσθηση της ακοής σε κάθε ακροατή. Οι ακροατές απο την πλευρά τους, πρέπει να αντιμετωπίσουν την προσπάθεια αυτή βάση των ακουστικών εμπειριών τους ανακαλύπτωντας συνεχώς θέματα, στίχους, μουσικές που θα τους κεντρίσουν το ενδιαφέρον.
Όπως είναι φυσικό όμως, αν ο ακροατής δεν καταφέρει να βρεί κάτι που τον ενδιαφέρει σε μια μουσική προσπάθεια, δεν ειναι ο ίδιος υπεύθυνος. Υπεύθυνοι είναι καθαρά οι συντελεστές που απέτυχαν στην πρόκλησή τους. Ώς ακροατής λοιπόν του άλμπουμ “Μυστικό”, του πρώτου δίσκου του συγκροτήματος “Μέλισσες” ομολογώ πως βρίσκομαι σε αυτή την κατάσταση. Αδυνατώ πραγματικα να βρώ ένα μουσικό θέμα, ένα στίχο που θα μπορέσω να πώ οτι αξίζει τα χρήματα του δίσκου ή ακόμα και τον χρόνο που θα σπαταλήσει κάποιος για να τον ακούσει.
Θα χαρακτήριζα τον δίσκο ώς “ελαφρο-ποπ” που θα μπορούσε άνετα να απευθύνεται σε παιδιά ίσως και εφήβους.
Στο cd πρώτο τραγούδι είναι το ομώνυμο, “Μυστικό”. Ένα τραγούδι που επιβεβαιώνει πλήρως τον αμέσως προηγούμενο χαρακτηρισμό του δίσκου. Ακούγοντας το, μου ήρθε στο μυαλό το τέλος της σχολικής χρονίας με το κλασσικό μπουγέλο, τις πολυαναμενόμενες διακοπές που θα ακολουθούσαν και τον πρώτο εφηβικό μου έρωτα. Δίχως να υπάρχουν ενορχηστρωτικές ιδέες ενώ  το κλασσικό ρυθμικό μέρος, η αρμονία και το σόλο προσδίδουν μια αδικαιολόγητη (για πρώτο τραγούδι) μονοτονία. Στο ίδιο μοτίβο όμως συνεχίζει με τα “Επικίνδυνα φιλιά” που έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με το προηγούμενο τραγούδι με την διαφορά οτι το ματζόρε έγινε μινόρε...
Το πολυακουσμένο “Κρυφά” ακολουθεί, και ξεχωρίζει. Πολύ καλύτερο groove με όμορφα μουσικά θέματα σε εισαγωγή, κουπλέ και ρεφραίν και σίγουρα πιο όμορφο στίχο. Πολύ πιο έξυπνη και διαφορετική είναι η ενορχήστρωσή του κάνοντάς το, όχι άδικα, πιο τραγουδισμένο απο όλα. Μετά όμως απο το ευχάριστο αυτό “διάλειμμα” στο cd επανερχόμαστε στον κανόνα. “Μια φορά” λέγεται το 4ο τραγούδι που το μόνο που έχει να επιδείξει είναι η μελωδία στην εισαγωγή.
Ο ίδιος ρηχός στίχος που βασίζεται στο τρίπτυχο αγάπη – γυναίκα – έρωτας κάνει πολύ αισθητή την παρουσία του μαζί με το στανταρισμένο beat.
Το 5ο τραγούδι, με τίτλο “Πώς να σ'αφήσω” ειναι άλλη μια μπαλάντα της σειράς. Είναι βέβαια κάτι διαφοροποιημένο απο τα προηγούμενα αλλα αυτόνομα δεν έχει να επιδείξει απολύτως τίποτα καινούριο. Το ίδιο στιχουργικό θέμα με καμία πρωτοτυπία που να μας κάνει να το προσέξουμε. Το αποκορύφωμα αυτού του παιδικού ακούσματος είναι το 6ο τραγούδι, ο “Κινέζος”. Έμαθα μάλιστα οτι υπήρχε πιθανότητα να εκπροσωπήσει την χώρα μας στην Eurovision και πραγματικα λυπήθηκα που πηρε την θέση του το “ΟΠΑ”. Νομίζω πως με ένα τέτοιο τραγούδι θα δείχναμε πραγματικά σε πόσο μεγάλη υπόληψη έχουμε τον συγκεκριμένο διαγωνισμό.
Ακολουθεί το 7ο τραγούδι σε λίγο διαφορετική συνομωταξία απο τα υπόλοιπά, εντελώς ανούσιο όμως. Έχει τίτλο “Για ψώνια”, με ύφος που ρέπει προς το country και προσπαθώ με κάποιο τρόπο να χαρακτηρίσω στον στίχο που μιλάει για ένα τύπο που ξύπνησε και η γυναίκα του έλειπε και είχε πάει για ψώνια. Αν είναι αυτό πηγή έμπευσής για τον στιχουργό πραγματικά σκέφτομαι ποιός μπορεί να σκέφτηκε πως αυτό αξίζει να θεωρείται τραγουδι. Έπειτα έρχεται μια soft ballad με τίτλο “Ο χειμώνας πέρασε”, λίγο πιο μελωδική απο τα υπόλοιπα τραγούδια όμως με το ίδιο στιχουργικό θέμα (σ'αγαπάω, μ'αγαπάς, σε λατρεύω μαζί με όλο σου το κορμι.... κλπ). Εξαιρετική επιλογή όμως η παρουσία της τρομπέτας στην ενορχήστρωση που σίγουρα θα έπρεπε να την ακούμε πιο μπροστά σε σύγκριση με την ακουστική κιθάρα
Το “Θά 'ρθω κοντά σου” είναι το καλύτερο κομμάτι του δίσκου. Ρόκ με δυνατό ύφος και εξαιρετική ενορχήστρωση ειναι πραγματικα το τραγούδι που αξίζει να προσέξετε. Στιχουργικά αναλώνεται στο ίδιο θέμα όμως η αρμονία του ειναι σίγουρα άξια αναφοράς.
Το τραγούδι που ακολουθεί με τίτλο “Στιγμές” θα μπορούσε κάλλιστα να μήν υπάρχει. Δυστυχώς ότι ισχύει για την πλειοψηφία των κομματιών ισχύει και για αυτό. Ο δίσκος κλείνει με ένα εξαιρετικό πιάνο στην “Μπαλάντα των αστεριών” και το Lonely Heart ένα τραγούδι με αγγλικούς στίχους που μου φαίνεται πιο ταιριαστό στη φωνή του τραγουδιστή.
Η γενική μου εντύπωση όμως είναι άσχημη. Θεωρώ πως το συγκρότημα και ο πρώτος τους δίσκος περπατάει την πεπατημένη οδό που τίποτε απολύτως δεν παρέχει στις μέρες μας. Θεωρώ πως πρέπει να μπούν στην διαδικασία να ανακαλύψουν καινούρια πράγματα, νέους ήχους και περισσότερο απο όλα, καλύτερους στίχους. Εύχομαι να μή βαρεθώ ακούγοντας την επόμενη δουλειά τους που φυσικά συνιστώ να μή βιαστούν να την βγάλουν, αλλα να βεβαιωθούν και οι ίδιοι οτι πρόκειται για μια σοβαρή εξέλιξη στα μουσικά πεπραγμένα τους.
Tracklist
ΜΥΣΤΙΚΟ 01
ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΦΙΛΙΑ 02
ΚΡΥΦΑ 03
ΜΙΑ ΦΟΡΑ 04
ΠΩΣ ΝΑ Σ' ΑΦΗΣΩ 05
Ο ΚΙΝΕΖΟΣ 06
ΓΙΑ ΨΩΝΙΑ 07
Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΠΕΡΑΣΕ 08
ΘΑ 'ΡΘΩ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ 09
ΣΤΙΓΜΕΣ 10
Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ 11
LONELY HEART 12

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Όταν ψήλωσαν τα σπίτια, χώρισαν κι οι άνθρωποι. Ξεχάσαμε τις ζωές μας. Φλυαρούσαμε μόνο για τις ζωές των άλλων. Πότε σε ρώτησαν «πως νιώθεις;». Μόνο ο γιατρός μου έκανε αυτήν την ερώτηση.
Χάρις Αλεξίου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/11/1989 Δόθηκε στο θέατρο Παλλάς η πρώτη συναυλία της Ορχήστρας των Χρωμάτων που ίδρυσε ο αξέχαστος Μάνος Χατζιδάκις
24/11/1980 Ολοκληρώθηκαν οι ηχογραφήσεις του ιστορικού δίσκου Εδώ Λιλιπούπολη στα στούντιο της Columbia.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS