105 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
22.06.2017
Ορφέας | Main Feed
Τάσος Π. Καραντής

Από τον περασμένο Μάρτη (2009), που πρωτάκουσα κάποια κομμάτια από την – ανέκδοτη τότε - «Mona Lisa», ζωντανά στον ΙΑΝΟ, στα πλαίσια των live εμφανίσεων της Στέλλας Γαδέδη, ομολογώ ότι περίμενα με ενδιαφέρον την κυκλοφορία αυτής της νέας της δουλειάς, με την Αντιγόνη Μπούνα, μια εκφραστική, με λαϊκά ηχοχρώματα, φωνή. Και να, που η «Mona Lisa» κυκλοφόρησε (LYRA / 2010) και, νομίζω, πως κάνει καλό ποδαρικό στο 2010, γιατί είναι ένας καλός δίσκος με όμορφα τραγούδια.
Η καταξιωμένη φλαουτίστα και αναγνωρίσιμη συνθέτρια τα εξηγεί όλα στο ένθετο, πως, δηλαδή, τα τραγούδια έχουν γραφτεί το διάστημα 2002 – 2006 κι είναι 10 ερωτικά τραγούδια, με διαφορετικούς ρυθμούς κι ιδιώματα, που τα ενώνει η κοινή μουσική κι ενορχηστρωτική προσέγγιση, αλλά κι η υπέροχη φωνή της Αντιγόνης Μπούνα, στη χροιά της οποίας κρύβονται όλα τα μυστήρια της γυναικείας φύσης. Όσο για τον τίτλο(«Mona Lisa»), από το ομώνυμο τραγούδι, θέλει να δηλώσει την προτίμησή της στις αναμφισβήτητες αρετές κι αξίες που έχει το διάσημο πορτρέτο : ομορφιά, διαχρονικότητα, απλότητα, αλλά και μυστήριο, κύριο συστατικό σε κάθε μορφή τέχνης. Τους στίχους υπογράφουν ο Πόλυς Κυριάκου, η Ζωή Παναγιωτοπούλου, η Χριστίνα Αλογογιάννη κι η ίδια η Γαδέδη. Η θεματολογία τους είναι όντως ερωτική κι, ενίοτε “υπαρξιακή” κι είναι σίγουρο, ότι οι στίχοι διαθέτουν ποιότητα και μαεστρία, αλλά όχι τόσο την απλότητα κι αμεσότητα των στίχων του λαϊκού τραγουδιού.
Η νέα φωνή της Αντιγόνης Μπούνα – η «Mona Lisa» είναι ο πρώτος της προσωπικός δίσκος – έχει, πράγματι, ωραία χροιά, είναι εκφραστική και διαθέτει όμορφα λαϊκά ηχοχρώματα. Διακρίνω όμως και μια κυρίαρχη “αστική ευγένεια” στην ερμηνευτική παλέτα της, η οποία κρατά δέσμια τη λαϊκή γυναίκα που έχει μέσα στη φωνή της. Νομίζω, κι ελπίζω, πως είναι θέμα χρόνου κι εμπειρίας, να την απελευθερώσει και να μας αποκαλυφθεί ως μια πολύ καλή, καθαρά λαϊκή, τραγουδίστρια.
Η Στέλλα Γαδέδη δηλώνει πως τα τραγούδια της αυτά είναι λαϊκά. Το σίγουρο είναι, ότι η Γαδέδη είναι μια δημιουργός που έχει ευρεία γκάμα γραφής και, βέβαια, οι συνθέσεις της διαθέτουν ατμόσφαιρα, ζωντάνια και μια κυρίαρχη γυναικεία ευαισθησία. Είναι φανερό ότι είναι επηρεασμένη από το ελαφρό τραγούδι των περασμένων δεκαετιών, αν κι εδώ έχουμε κι αναφορές στα εντεχνολαϊκά τραγούδια του ’70 και του ’80. Φυσικά και τα τραγούδια είναι σύγχρονα, με σημερινό ήχο, απλά αναφέρομαι στις καταβολές τους. Επίσης, έχει παίξει το ρόλο της, στη συνθετική της ταυτότητα κι η θητεία της – ως μουσικού – στις ηχογραφήσεις τραγουδιών των Καλδάρα, Ζαμπέτα, Πλέσσα, Κουγιουμτζή και Λοίζου. Δεν θα έλεγα λοιπόν, ότι τα κομμάτια του δίσκου είναι, στην πλειοψηφία τους, λαϊκά - με την έννοια του λαϊκού τραγουδιού που ο πολύς κόσμος αναγνωρίζει ως τέτοιο – διαθέτουν όμως, μελωδική ποικιλία, ατμόσφαιρα, και μια γυναικεία ευαισθησία, που είναι βασικό χαρακτηριστικό στη Γαδέδη. Μου άρεσαν ιδιαίτερα τα : «Σ’ ένα παγκάκι», «Mona Lisa», «Το φεγγάρι στην ταράτσα», «Με τρένα και με πλοία» και «Κάτι βγαίνει στη ματιά μας». Ενώ ξεχώρισα περισσότερο το «Λίγο πριν ξημερώσει». Ιδιαίτερη αναφορά οφείλω να κάνω στο, εξαιρετικό, «Άσε καλύτερα», που είναι το πιο λαϊκό κομμάτι του δίσκου. Νομίζω, ότι, με μια πιο λαϊκή κι ανατολίτικη ενορχήστρωση, θα το ζήλευαν κλασικοί λαϊκοί συνθέτες! Η Μπούνα εδώ είναι στα καλύτερά της, αλλά, το είπα και παραπάνω, θα την ήθελα πιο απελευθερωμένη, να βγάλει τα εσώψυχά της και να με νταλκαδιάσει, αφού το έχει!
Όσο μεγαλώνω, τόσο λιγότερο κολλάω στις ταμπέλες, που, εξάλλου, έχουν να κάνουν(δημοσιογραφικά κι όχι μουσικολογικά βέβαια), με τα προσωπικά μας ακούσματα και βιώματα, καθώς και τη γενικότερη, υποκειμενική, οπτική που βλέπουμε τα πράγματα. Πέρα λοιπόν από την “ορολογία”, η «Mona Lisa» της Στέλλας Γαδέδη είναι ένας πολύ όμορφος, μελωδικός δίσκος και της αξίζει ένα μπράβο. Όπως, επίσης, αξίζει κι ένα θερμό καλωσόρισμα η είσοδος(με προσωπικό δίσκο) της, πολλά υποσχόμενης, φωνής της Αντιγόνης Μπούνα, στη δισκογραφία. Εύχομαι καλή συνέχεια!

TRACKLIST
Σ' ΕΝΑ ΠΑΓΚΑΚΙ 01
ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ
02
ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ 03
ΕΡΩΤΙΚΟ ΞΥΠΝΗΜΑ 04
ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ 05
ΕΝΑ ΜΟΒ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ 06
ΜΕ ΤΡΕΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΛΟΙΑ (Τραγουδά η Στέλλα Γαδέδη) 07
ΓΥΡΝΑ ΜΟΝΑΧΑ 08
ΑΣΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 09
ΚΑΤΙ ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ 10
ΕΡΩΤΙΚΟ ΒΑΛΣ (Οργανικό) 11

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εν αρχή ην ο ήχος κι όχι ο λόγος.
Σταύρος Ξαρχάκος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

22/6/1973 Ανέβηκε στο θέατρο "Αθήναιον" η θεατρική παράσταση "Το Μεγάλο μας Τσίρκο" του Ιάκωβου Καμπανέλλη σε σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου, με το ίδιο και τη Τζένη Καρέζη στους πρώτους ρόλους και το Νίκο Ξυλούρη στα τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου. Ένα έργο καταδίκη της χούντας, λίγο πριν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και την πτώση της
23/6/2005 Έφυγε από τη ζωή ο ποιητής Μανώλης Αναγνωστάκης

ΤΥΧΑΙΑ TAGS