147 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.09.2019
Ορφέας | Main Feed
Τάσος Π. Καραντής

Ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού Γιώργος Αλτής είναι γνωστός τόσο ως μουσικός και δημιουργός(μέλος του κουαρτέτου μπουζουκιών «Ραστ»), όσο κι ως συγγραφέας κι ερευνητής (βλ. το βιβλίο του «Οκτώ λαϊκά πορτραίτα», αλλά και τη μόνιμη στήλη του «Πίσω από τα όργανα», στο «Μετρονόμο», όπου παρουσιάζει και τιμά τους οργανοπαίχτες).
«Λέει η ζωή» είναι ο τίτλος της προσωπικής δισκογραφικής δουλειάς του που κυκλοφόρησε πρόσφατα από το ΜΕΤΡΟΝΟΜΟ. Πρόκειται για ένα λαϊκό δίσκο με 10 τραγούδια σε στίχους του ίδιου του Αλτή και του Σπύρου Πετρέλλη και 2 οργανικά. Τα κομμάτια ερμηνεύουν τέσσερις νέες δισκογραφικά γυναικείες φωνές, η Φωτεινή Βελεσιώτου, η Μαρία Κώτη, η Άννα Καραγεωργιάδου κι η Μαριλένα, αλλά κι ο ίδιος ο δημιουργός τους.
Όπως γράφει ο Γιώργος Αλτής στο σημείωμά του στο ένθετο του cd : «… ο στόχος ήταν τραγούδια για την παρέα … τραγούδια που να περιέχουν τον αυθορμητισμό του γλεντιού … κάποια απ’ αυτά αλά παλαιά, παίχτηκαν σε κοινό όλο τον προηγούμενο χειμώνα και διαγράφουν ήδη την πορεία τους». Κι έτσι είναι, έχουμε, δηλαδή, να κάνουμε με κομμάτια που, μελωδικά, ενορχηστρωτικά, αλλά κι ερμηνευτικά, μας έρχονται από την παράδοση του λαϊκού τραγουδιού των περασμένων δεκαετιών. Ακόμα κι η ενορχήστρωσή τους είναι, αλά παλαιά, λιτή. Εξαίρεση, κατά τη γνώμη μου, αποτελούν οι στίχοι, οι οποίοι, ενώ είναι καλοί και λένε πράγματα, δεν έχουν την αμεσότητα – εκτός κάποιων εξαιρέσεων – του λαϊκού στίχου.
Οι τέσσερις γυναικείες φωνές είναι καλές κι υπηρετούν σωστά τα τραγούδια. Η Φωτεινή Βελεσιώτου είναι, σαφώς, μια φωνή από τα παλιά κι η Μαρία Κώτη, αν και δεν με έπεισε στον αμανέ, μου άρεσε στα «Η δύση κι η ανατολή»(στο Νο 6) και «Τα απομεινάρια». Αυτή όμως που τράβηξε την προσοχή μου περισσότερο, ήταν η Μαριλένα, με τη φρεσκάδα και το ωραίο χρώμα της φωνής της, καθώς και την ερμηνευτική τοποθέτησή της στη θεματολογία αυτού του είδους τραγουδιών. Πάντως, μου έλειψε κι η συμμετοχή μιας μεγάλης, από κάθε άποψη, φωνής, που θα έδινε άλλη ερμηνευτική βαρύτητα στην όλη δουλειά. Να δίνουμε ευκαιρίες στις φωνές της “επόμενης μέρας”, αλλά να πατάμε στο σήμερα και να μην μας διαφεύγει το χτες.
Ο δίσκος γενικά μου άρεσε και, με την ευκαιρία, να δώσω τα συγχαρητήριά μου, για άλλη μια φορά, στο «Μετρονόμο», για τις “χειροποίητες”, με μεράκι, εκδόσεις του. Ωραίοι και ταιριαστοί με το περιεχόμενο είναι οι πίνακες του ζωγράφου Τάκη Σιδέρη, στο εξώφυλλο και το ένθετο, άλλη μια πτυχή που δίνει ένα άρωμα απ’ τα παλιά στο δίσκο.
Τώρα, για να περάσουμε και στα τραγούδια, υπάρχουν αρκετά όμορφα κομμάτια, προσωπικά ξεχώρισα τα : «Γη του ονείρου», «Η δύση κι η ανατολή»(το Νο 6), «Τα ομόλογα κι οι μετοχές», «Ο άνθρωπος κι ο πόνος του» και «Τα απομεινάρια». Θα ήθελα όμως, στο σημείο αυτό, να κάνω λίγο το “δικηγόρο του διαβόλου”. Καλό και άγιο είναι για μένα το υλικό, αλλά εγώ που είμαι 40+ έχω μεγαλώσει μ’ αυτά τα τραγούδια και μου αποτελούν βίωμα, οπότε τα βλέπω και συναισθηματικά τα πράγματα. Η νέα όμως δυναμική γενιά των ακροατών(15-30) νομίζω πως τα βλέπει αλλιώς και ζητά έναν σύγχρονο λαϊκό ήχο που να μιλάει, μουσικά & στιχουργικά τη γλώσσα της. Και σύγχρονος ήχος δεν σημαίνει πάντα κακός και λαϊκοπόπ, γιατί, όλα, εν τέλει, είναι θέμα γνώσης κι αισθητικής.
Τελειώνοντας, μετά απ’ την παραπάνω, προς συζήτηση, παρατήρησή μου, θα συνόψιζα, ότι, η τοποθέτηση του δίσκου, είναι, πάντως, έντιμη και ξεκάθαρη, όπως το δηλώνουν κι οι στίχοι του : «θα πάω στην ανατολή / και θα σου ρίξω μαύρο». Όσοι λοιπόν αισθάνεστε εγγύτερα, όχι δυτικά, αλλά ανατολικά, μη ρίξετε μαύρο στο δίσκο του Γιώργου Αλτή, αλλά ψηφίστε τον! Δεν θα πάει χαμένη η ψήφος σας!


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
01 ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ | Άννα Καραγεωργιάδου (στίχοι: Γιώργος Αλτής)
02 ΜΗΔΕΝ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟ
| Φωτεινή Βελεσιώτου (στίχοι: Σπύρος Πετρέλλης)
03 ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΚΟΥΡΟΥ | Γιώργος Αλτής (στίχοι: Σπύρος Πετρέλλης)
04 ΓΗ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ | Μαριλένα (στίχοι: Γιώργος Αλτής)
05 Η ΔΥΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΟΛΗ | Μαρία Κώτη (στίχοι: Γιώργος Αλτής)
06 Η ΔΥΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΟΛΗ | Μαρία Κώτη (στίχοι: Σπύρος Πετρέλλης)
07 ΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΟΧΕΣ | Γιώργος Αλτής (στίχοι: Σπύρος Πετρέλλης)
08 Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ | Μαριλένα (στίχοι: Σπύρος Πετρέλλης)
09 ΤΙΤΑΝΕΣ | Οργανικό
10 ΜΕ ΑΛΛΟ ΚΕΦΑΛΙ | Φωτεινή Βελεσιώτου (στίχοι: Γιώργος Αλτής)
11 ΤΑ ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙΑ | Μαρία Κώτη (στίχοι: Γιώργος Αλτής)
12 ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΡΔΙΟΧΤΥΠΙΑ | Οργανικό
Από τις εκδόσεις ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν σαν στήλες δύο - δύο μες στα γραφεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/9/1971 Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Το Βήμα" το τελευταίο ποίημα του Γεωργίου Σεφέρη, τρεις ημέρες μετά το θάνατό του

ΤΥΧΑΙΑ TAGS