99 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.05.2017
Ορφέας | Main Feed

Η δισκογραφία σήμερα

Τάσος Π. Καραντής

Ένα μουσικό ταξίδι … στ’ άστρα … με όχημα τους στίχους του Μάνου Ελευθερίου και πιλότο το Γιώργο Νταλάρα. Στο Μάνο Ελευθερίου θα είναι αφιερωμένο το τρίτο βιβλίο–cd της σειράς «Άξιος Λόγος» των Γιώργου Νταλάρα και Μιχάλη Κουμπιού, όπου, με τον τίτλο «Πάντα κάτι μένει» θα κυκλοφορήσει από την UNIVERSAL («ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ») στα τέλη του Μάρτη. Ο «ΟΡΦΕΑΣ», στηρίζοντας, εξαρχής, την όλη προσπάθεια, βρέθηκε στο στούντιο «ΑΙΟΛΙΑ» όπου και ολοκληρώθηκαν οι ηχογραφήσεις του δίσκου, με το Γιώργο Νταλάρα να τραγουδά τα τραγούδια: «Η πανοπλία» (σε μουσική του Γιώργου Καζαντζή) και «Οι σταθμάρχες» (σε μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου).

aeolia.jpgΑξίζει να σημειωθεί ότι στον ίδιο δίσκο ο Γιώργος Νταλάρας ερμηνεύει άλλα δύο τραγούδια, τα: «Ένας ζητιάνος στα χρυσά»(σε μουσική του Χρήστου Θηβαίου) και «Στου σπιτιού τη σάλα»(σε μουσική του Διονύση Τσακνή). Ενώ, ο ίδιος ο Νταλάρας έχει μελοποιήσει το κομμάτι «Τα τραγούδια που έχω γράψει τα φοβάμαι», που το τραγουδά ο Χρήστος Θηβαίος, σε μια δημιουργική καλλιτεχνική ανταλλαγή που γίνεται μεταξύ του κορυφαίου ερμηνευτή και του σημαντικού αυτού τραγουδοποιού.

Βρεθήκαμε λοιπόν, την τελευταία μέρα των ηχογραφήσεων, στο στούντιο «ΑΙΟΛΙΑ», μέλη μιας παρέας που, βασικά, την αποτελούσαν ο συνθέτης και συμπαραγωγός του δίσκου Μιχάλης Κουμπιός, ο ενορχηστρωτής Πητ Γιατράκος, ο υπεύθυνος του στούντιο-συνθέτης Μιχάλης Νικολούδης κι ο ηχολήπτης Γιώργος Φραγκέλης.

Κατά τη διάρκεια όμως των πολύωρων δοκιμών και ηχογραφήσεων (κράτησαν απ’ τις 11 το πρωί ως τις 12 τα μεσάνυχτα!) προστέθηκαν, πρόσκαιρα, στην παρέα τόσο ο ίδιος ο Μάνος Ελευθερίου (για τις ανάγκες της φωτογράφησης), όσο κι ο συνθέτης Γιώργος Καζαντζής, μια και το τραγούδι του «Η πανοπλία», θα ήταν ένα από τα κομμάτια που θα ηχογραφούσε ο Γιώργος Νταλάρας.

aksios_logos_5.jpg Πράγματι, πριν την άφιξη του Γιώργου Νταλάρα, προηγήθηκε η φωτογράφηση, από τον φωτογράφο Γιάννη Βελισσαρίδη, των υπολοίπων συντελεστών και, βεβαίως, του πρωταγωνιστή του δίσκου, του Μάνου Ελευθερίου - ο οποίος, είτε φωτογραφιζόταν με τον Κουμπιό και τον Καζαντζή, είτε παρακολουθούσε το μειξάρισμα των τραγουδιών – “σχολίαζε” τα πάντα μέσα από ένα ευγενικό χιούμορ. Τέλος, λίγο αργότερα, η παρέα συμπληρώθηκε με το Γιώργο Νταλάρα, ο οποίος, με κέφι και χαμόγελο εφήβου, ολοκλήρωσε, κι αυτός, τη διαδικασία μιας φωτογράφησης που πραγματοποιήθηκε στο φυσικό του χώρο, το στούντιο των ηχογραφήσεων, συντροφιά με τους συνεργάτες του και με φόντο το πιάνο, την κιθάρα, το μικρόφωνο, αλλά και την κονσόλα του ήχου.

aksios_logos_3.jpg«Η πανοπλία» ήταν πλέον έτοιμη να υποδεχτεί τη φωνή του Γιώργου Νταλάρα, μια φωνή που, λίγο πριν, είχε “προετοιμαστεί” κάνοντας - προς τέρψη των αυτιών μας – μεγάλης έκτασης ανοίγματα στο μικρόφωνο κι είχε “ψάξει” το τραγούδι, με σύντροφο κι “οδηγό” τον ίδιο το συνθέτη του. Γιατί, πραγματικά, ήταν ένα πολύ όμορφο στιγμιότυπο η “ψηλάφηση” του τραγουδιού απ’ τη φωνή και το πιάνο του Γιώργου Καζαντζή κι απ’ τη φωνή και την κιθάρα του Γιώργου Νταλάρα. Όταν όλα πια ήταν έτοιμα, ξεκίνησε η ηχογράφηση, όπου το άκουσμα της ηλεκτρικής εισαγωγής της «Πανοπλίας», μας έβαλε, αμέσως, στο κλίμα του κομματιού. Η φωνή του Νταλάρα, ζεστή κι εκφραστική, στα κουπλέ, επέλεγε τις λέξεις εκείνες των στίχων του Ελευθερίου που είχαν ένα “ειδικό βάρος”, παρουσιάζοντάς ανάγλυφα τους «έρωτές μας» που είναι «με τους πόνους μπαλωμένοι», την «αγάπη» που έγινε «προσφυγιά ταπεινωμένη», και τις «αξίες» που, για να «σωθούν» χρειάζονται «μεγάλες θυσίες». Εκεί δε που χρειαζόταν, όπως στο στίχο «γιατί περίσσεψε πολύ / σ’ αυτόν τον κόσμο η χολή», η φωνή του αποκτούσε την απαραίτητη ορμή, χωρίς όμως υπερβολή, ώστε να μη χαθεί η διαχρονικότητα της ήρεμης καταγγελίας από μια, ίσως, εντυπωσιακότερη σημερινή κραυγή διαμαρτυρίας, που, όμως, μπορεί να μη σηματοδοτεί τίποτα αύριο! Το, σαφώς δυναμικό, ρεφρέν του τραγουδιού, ο Γιώργος Νταλάρας το μοιράζεται με το Σταύρο Σιόλα, δείχνοντάς μας, για άλλη μια φορά, την τέχνη του και την πείρα του στο πως “αγκάλιαζε” με τη φωνή του τη φωνή του Σιόλα κι απογειωνόντουσαν μαζί! Η μαστοριά του Νταλάρα στις β’ φωνές είναι μοναδική, όχι όμως χωρίς βάσανο κι εξαντλητικό ψάξιμο στις χορδές της κιθάρας του και του λαιμού του! Ο Νταλάρας είναι ένα ζωντανό παράδειγμα για το πώς “τ’ αγαθά κόποις κτώνται” κι ένα φροντιστήριο για τους νέους ερμηνευτές, που, αρκετές φορές, τους χαρακτηρίζει η ερμηνευτική ευκολία κι η έπαρση της άγνοιάς τους! Πάντως το κομμάτι, μετά την πανέμορφη αυτή ταυτοφωνία Νταλάρα – Σιόλα, έκλεισε με ένα “νταλαρικό” διπλό ρεφρέν όπου το μέταλλο της φωνής του εκτόξευσε τους στίχους «γι’ αυτό αν θες να ονειρευτείς / έλα κοντά μου να κρυφτείς / και μην πατάς στα ετοιμόρροπα σανίδια» κάνοντας τους πάντες στο στούντιο να σχολιάσουν το πόσο τέλειος ήταν ερμηνευτικά!

aksios_logos_ntalaras_1.jpg«Οι σταθμάρχες», μια λυρική μπαλάντα του Δημήτρη Παπαδημητρίου γραμμένη ειδικά από το συνθέτη για τη φωνή του Γιώργου Νταλάρα, μας έβαλαν, αμέσως μετά, σε μια διαφορετική μελαγχολική ατμόσφαιρα, όπου οι ψιθυριστές, συλλαβή – συλλαβή, αναγνώσεις του Νταλάρα, με τη φωνή και την κιθάρα του, πάνω στο τραγούδι ήταν σα να “γέμισαν” το στούντιο με φωτογραφίες βροχερών γκρίζων απογευμάτων. Μόλις ήταν πια έτοιμος, αναφώνησε, απλά, «φύγαμε!» κι άρχισε να ερμηνεύει με αισθαντικότητα, σχεδόν ερωτικά, και να εκφράζει ιδανικά μέσα από τη φωνή του, τη θλίψη, το κλάμα και το παράπονο των στίχων. Ακουμπούσε, πραγματικά, σα χάδι η φωνή του, και σμίλευε εικόνες μέσα απ’ τα λόγια του Μάνου Ελευθερίου : «Σκυμμένος πάνω στο μπουκάλι / τους ρόλους σου μονολογούσα / σιωπές μονάχα αφαιρούσα / κι όλα τα κλικ απ’ τη σκανδάλη».

Στο ρεφρέν του τραγουδιού άρχισε πια να “ξεσπαθώνει” : «και τ’ όνομά σου έχω ξεχάσει / σε μια γωνιά στη Βαβυλώνα» με, υπέροχα και τρυφερά όμως τσακίσματα στη φωνή του. aksios_logos_4.jpgΗ ολοκλήρωση αυτού του φωνητικού έργου τέχνης ήρθε μέσα από τις δροσερές πινελιές των β’ φωνών του, στολίζοντας ο ίδιος, περίτεχνα, τη φωνή του με τη φωνή του!

Το τραγούδι, αν και μελαγχολικό, τελειώνει αισιόδοξα : «το ’ξερα πως δε μ’ αγαπούσες / μα εγώ ανέβαινα προς τ’ άστρα». Ακριβώς στη λέξη «ανέβαινα» ο Νταλάρας έκανε ένα πολύ όμορφο “δίπλωμα-ανέβασμα” με τη φωνή του, έβαλε ένα “σκαλοπατάκι”, όπως το χαρακτήρισε ο ίδιος. Ένα σκαλοπατάκι, θα λέγαμε εμείς, “παρμένο” απ’ ένα καλντερίμι του Πειραιά ή και της Σύρου. Να λοιπόν ποια είναι η μαγεία του τραγουδιού μας και μιας μεγάλης φωνής σαν του Νταλάρα, απ’ ένα μόνο απλό σκαλοπατάκι σ’ ανεβάζει κατευθείαν στ’ άστρα!

Η ΠΑΝΟΠΛΙΑ
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιώργος Καζαντζής
Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας – Σταύρος Σιόλας

Για μας η κάθε αλλαξιά
ήταν καημός και μοναξιά
κι οι έρωτές μας με τους πόνους μπαλωμένοι.
Γιατί περίσσεψε πολύ
σ’ αυτόν τον κόσμο η χολή
κι έγινε η αγάπη προσφυγιά ταπεινωμένη.

Εμείς φυλάξαμε σκοπιά
στου κόσμου την αδιαντροπιά
μήπως στο τέλος και σωθούν κάποιες αξίες.
Αφού κι όσα τραγούδια ακούς
σέρνουν καημούς εικονικούς
και δεν θυμίζουν τις μεγάλες μας θυσίες.

Η πανοπλία που φοράς
είναι κι αυτή της συμφοράς
και στολισμένη με τα ψεύτικα στολίδια.
Γι’ αυτό αν θες να ονειρευτείς
έλα κοντά μου να κρυφτείς
και μην πατάς στα ετοιμόρροπα σανίδια.

ΟΙ ΣΤΑΘΜΑΡΧΕΣ
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας

Στόλιζες τούλια την οθόνη
κι η τηλεόραση σα νύφη.
Πως να διαβάσω αν έχω τύχη
που η αγάπη πάντα με σταυρώνει.

Γραμμές δε βρίσκω στην παλάμη
για να μου πεις κι εσύ τη μοίρα.
Θυμίζω κάποιο χρυσοθήρα
μπροστά σ’ ένα στεγνό πηγάδι.

Τα σύνορα φυλούν σταθμάρχες
σαν κάποιους μετρ ξενοδοχείων.
Μοιάζουν με λήγοντες λαχείων
και με παλιές χαμένες μάχες.

Σκυμμένος πάνω στο μπουκάλι
τους ρόλους σου μονολογούσα.
Σιωπές μονάχα αφαιρούσα
κι όλα τα κλικ απ’ τη σκανδάλη.

Σε σκέφτηκα μετά από χρόνια
τα ίχνη σου πια τα ’χω χάσει.
Και τ’ όνομά σου έχω ξεχάσει
σε μια γωνιά στη Βαβυλώνα.

Με τρένο ερχόμαστε απ’ την Πάτρα
και στις στροφές γι’ άλλα μιλούσες.
Το ’ξερα πως δε μ’ αγαπούσες
μα εγώ ανέβαινα προς τ’ άστρα.

Δείτε ακόμη: Άξιος λόγος | Μάνος Ελευθερίου

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Δεν έχει τοίχους η χαρά δεν έχει χώρισμα η αγάπη.
Γιάννης Ρίτσος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS