82 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
21.07.2017
Ορφέας | Main Feed

Η δισκογραφία σήμερα

Τάσος Π. Καραντής

Ο Χρήστος Νικολόπουλος είναι – μετά τον Ζαμπέτα – ο γνωστότερος, ίσως, στους πάντες, λαϊκός συνθέτης. Βέβαια, πέρα απ’ αυτήν την καθολική αναγνωρισιμότητά του, είναι, πρωτίστως, ένας σπουδαίος δεξιοτέχνης του μπουζουκιού κι ένας από τους σημαντικότερους λαϊκούς δημιουργούς του τραγουδιού μας, τα τελευταία 50 χρόνια. Η δισκογραφία του ανέρχεται σε δεκάδες δίσκους κι εκατοντάδες τραγούδια, αρκετά από τα οποία αποτέλεσαν μεγάλες, πανελλήνιας εμβέλειας, και διαχρονικές επιτυχίες.

Έχει μελοποιήσει τους μεγαλύτερους στιχουργούς μας κι έχουν πει τα τραγούδια του οι κορυφαίοι ερμηνευτές μας. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρω ονόματα, αφού έχει συνεργαστεί σχεδόν με όλους. Αξίζει, επίσης, να τονίσω, ότι ο Νικολόπουλος έδωσε τραγούδια του, όλες αυτές τις δεκαετίες, και σε δεκάδες δευτεραγωνιστές τραγουδιστές, καθώς και – χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις - σε ονόματα του διασκεδαστικού λαϊκού τραγουδιού της πίστας, στηρίζοντας, σ’ όλο του το φάσμα, το λαϊκό τραγούδι. Ακόμα, έπαιξε, ως σολίστας, σε δεκάδες ηχογραφήσεις δίσκων των σπουδαιότερων συνθετών μας και, βέβαια, παρουσίασε ζωντανά τις δικές του μουσικές παραστάσεις.   
Όσον αφορά τη δισκογραφία του, ο Χρήστος Νικολόπουλος υπέγραψε αρκετούς, χρυσούς και πλατινένιους, δίσκους μεγάλων τραγουδιστών, συμμετείχε με τραγούδια του στους δίσκους δεκάδων ερμηνευτών, αλλά κυκλοφόρησε κι ο ίδιος, βγαίνοντας μπροστά, πρωταγωνιστικά, ως δημιουργός κι, αυτό, όπως ξέρουμε, μπορούν να το κάνουν μόνο αυτοί που λέμε “μεγάλοι συνθέτες”. Πολλοί δηλαδή μπορεί να είναι, στην κυριολεξία, καλοί τραγουδοποιοί, δίνοντας, δεξιά κι αριστερά, τραγούδια τους, πολλά από τα οποία είναι πολύ καλά και γίνονται κι επιτυχίες, αλλά μόνο αυτός που μπορεί να σηκώσει το βάρος δίσκων με τη δική του υπογραφή και τη συμμετοχή μεγάλων τραγουδιστών, φέρει, νομίζω, στη συλλογική συνείδηση, την ταυτότητα – τίτλο του συνθέτη. Κι ο Νικολόπουλος σ’ αυτήν την κατηγορία των μεγάλων  συνθετών του τραγουδιού μας ανήκει.
Αυτή την πλευρά του έργου του θέλει να παρουσιάσει συνοπτικά αυτή η αναφορά μου, τους, πολυσυμμετοχικούς, δηλαδή, δίσκους της δισκογραφίας του Χρήστου Νικολόπουλου.

«Παίξε Χρήστο επειγόντως» (1982)
Ο κλασικός (αλλά όχι εμπορικά επιτυχημένος) δίσκος, του Χρήστου Νικολόπουλου με τον Μανώλη Ρασούλη. Τραγουδούν η Ελένη Βιτάλη, ο Πασχάλης Τερζής, ο Γιώργος Σαρρής κι ο Δημήτρης Κοντογιάννης. Η μεγάλη επιτυχία του δίσκου ήταν το ομότιτλο(«Παίξε Χρήστο επειγόντως») με την Ελένη Βιτάλη, αλλά, νομίζω, πως έκλεψαν την παράσταση, με την εξίσου τεράστια επιτυχία τους, «Οι νταλίκες»(«Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά»), με το Γιώργο Σαρρή, τραγούδι που μπήκε, την ίδια χρονιά(1982) και στον πρώτο του προσωπικό δίσκο, δίνοντάς του και τον τίτλο του. 

 

 

«Όλοι δικοί μας είμαστε» (1984)
Συνέχεια της ολοκληρωμένης συνεργασίας του Νικολόπουλου με τον Ρασούλη, στο «Όλοι δικοί μας είμαστε», όπου τραγουδάνε ο Δημήτρης Κοντογιάννης, ο Γιάννης Κούτρας, ο Πασχάλης Τερζής, η Νάντια Καραγιάννη, ο Ηλίας Μακρής κι ο Νίκος Παπάζογλου. Δεν μπορώ να πω ότι ο δίσκος αυτός έβγαλε κάποια μεγάλη επιτυχία που να ακουστεί τότε και να μείνει ως τις μέρες μας, αλλά, οπωσδήποτε είναι μια δουλειά των στάνταρ των δυο δημιουργών.

 

 

 

«Τραγούδια για τους φίλους μου» (1986)

Ο δίσκος του Νικολόπουλου με την “Εθνική Ελλάδος Τραγουδιστών”! Αυτός, πραγματικά, είναι ο μοναδικός τίτλος που ταιριάζει σ’ αυτήν τη δισκογραφική δουλειά του, αφού τραγουδούν οι : Μανώλης Αγγελόπουλος, Στράτος Διονυσίου, Γιώργος Νταλάρας, Γιάννης Πάριος, Μανώλης Μητσιάς, Λίτσα Διαμάντη, Χάρις Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Ελένη Βιτάλη, Διονύσης Θεοδόσης, Μαίρη Βάσου κι ο ίδιος ο Χρήστος Νικολόπουλος. Τους στίχους τους υπογράφει ο Λευτέρης Χαψιάδης κι ο δίσκος είχε, φυσικά, εμπορική επιτυχία(χρυσός, των 50.000 πωλήσεων).
Ο ίδιος ο Νικολόπουλος, εξηγεί, σε σημείωμά του στο οπισθόφυλλο, πως προέκυψε αυτός ο δίσκος του : «Ένα βράδυ συζητούσαμε με τη φίλη μου Άννα Ραγκούση(= η σύζυγος του Γιώργου Νταλάρα) και μου έριξε την ιδέα για ένα δίσκο με δώδεκα τραγουδιστές. Μίλησα με τους φίλους μου και δεχτήκανε με μεγάλη χαρά να τραγουδήσουν σαν μια παρέα στο δίσκο αυτό. Γράψαμε με πολύ κέφι τα τραγούδια με τον Λευτέρη Χαψιάδη έχοντας στο μυαλό μας τη φωνή του κάθε τραγουδιστή».
Τα τραγούδια που ακούστηκαν περισσότερο τότε, ήταν τα : «Μοιάζουμε»(Μανώλης Μητσιάς), «Αν τελείωνε η ζωή» (Στράτος Διονυσίου), «Πως μπορεί»(Ελένη Βιτάλη), «Έτσι σ’ αγάπησα»(Διονύσης Θεοδόσης), «Κάποια κάπου κάποτε»(Γιώργος Νταλάρας) κι «Όταν χορεύεις μάτια μου»(Μανώλης Αγγελόπουλος), ενώ διαχρονικότερο αποδείχτηκε το «Κάποια κάπου κάποτε».

«Ξημέρωμα 1ης Ιανουαρίου 2000 μ.Χ.» (1993)
Για κάποιους αυτός ο δίσκος, θεωρείται ο καλύτερος του Νικολόπουλου της τελευταίας 15ετίας. Το σίγουρο είναι ότι άφησε ένα πολύ όμορφο και κλασικό πλέον τραγούδι, το, πασίγνωστο, «Στων αγγέλων τα μπουζούκια» (Μιχάλης Δημητριάδης – Ελένη Τσαλιγοπούλου), αλλά και το, ομότιτλο, «Ξημέρωμα 1ης Ιανουαρίου 2000 μ. Χ.» (Μανώλης Λιδάκης – Ελένη Τσαλιγοπούλου).  Τραγουδούν οι: Αρλέτα, Μανώλης Λιδάκης, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μιχάλης Δημητριάδης κι ο ίδιος ο Νικολόπουλος. Του στίχους υπογράφουν οι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Μάνος Ελευθερίου, Λίνα Νικολακοπούλου, Γιάννης Λελάκης κι Αλέξανδρος Αλεξάνδρου. Ο δίσκος είχε εμπορική επιτυχία (χρυσός των 35.000 πωλήσεων).

 

«Άνθη ευλαβείας» (1996)
Τα «Άνθη ευλαβείας» θεωρείται το πιο προσωπικό άλμπουμ του Χρήστου Νικολόπουλου, αφού αναλαμβάνει ο ίδιος (είτε μόνος του, είτε σε ντουέτα) το ρόλο και του ερμηνευτή! Στο δίσκο αυτό μελοποιεί τους πιο ποιητικούς στιχουργούς του ελληνικού τραγουδιού (Κώστα Κινδύνη, Μάνο Ελευθερίου, Άκο Δασκαλόπουλο, Κωστούλα Μητροπούλου, Λίνα Νικολακοπούλου), ποίηση του Καβάφη(«Γκρίζα»), αλλά και στίχους δυο μεγάλων λαϊκών στιχουργών(Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου και Πυθαγόρας).
Συμμετέχουν μαζί του στο δίσκο, ο Τάκης Μπίνης, η Γλυκερία, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Ελένη Δήμου κι ο Κώστας Μακεδόνας.
Τα «Άνθη ευλαβείας» έβγαλαν ένα μεγάλο σουξέ, το πασίγνωστο (σε στίχους του Πυθαγόρα) «Και φούμα - φούμα», που το ερμηνεύει ο Νικολόπουλος μαζί με τον Τάκη Μπίνη.

 

«Η συνάντηση» (2001)
Τα πάντα εδώ έδειχναν πως θα είχαμε έναν δίσκο – γεγονός : ο Χρήστος Νικολόπουλος μελοποιεί ανέκδοτους στίχους του Βασίλη Τσιτσάνη και τα τραγούδια τα ερμηνεύουν η Χάρις Αλεξίου, ο Μανώλης Μητσιάς, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Μανώλης Λιδάκης, ο Ηλίας Μακρής κι η Μαρία Σπυροπούλου. Κι όμως! Η «Συνάντηση» δεν είχε εμπορική επιτυχία, αλλά ούτε και την απήχηση που θα αντιστοιχούσε σε δυο τέτοια μεγάλα ονόματα. Αλλά δεν παύει, βέβαια, να είναι Τσιτσάνης – Νικολόπουλος.

 

 

 

«Δική μου η χαρά» (2003)
Χρήστος Νικολόπουλος και Λευτέρης Χαψιάδης προσπαθούν να επαναλάβουν την επιτυχία(καλλιτεχνική κι εμπορική) του «Τραγούδια για τους φίλους μου»(1986), κάνοντας έναν δεύτερο δίσκο με “εθνική ομάδα τραγουδιστών”. Και πραγματικά τα ονόματα των ερμηνευτών είναι μεγάλα και δημοφιλή : Δημήτρης Μητροπάνος, Ελένη Βιτάλη, Γλυκερία, Γιώργος Μαργαρίτης, Γιώργος Μαρίνος, Πασχάλης Τερζής, Αντώνης Ρέμος, Κώστας Μακεδόνας, Μαριώ, Κώστας Δόξας κι ο ίδιος ο Νικολόπουλος.
Δεν υπάρχει όμως μαγική συνταγή, επαναληπτικής επιτυχίας, στην τέχνη! Ο δίσκος σαφώς κι είναι των στάνταρ όλων των συντελεστών του, αλλά, φυσικά, δεν είναι «Τραγούδια για τους φίλους μου Νο 2»!

 

«Με τον Ομπάμα αντάμα» (2009)
Τρεις σχεδόν δεκαετίες από την πρώτη σους καλλιτεχνική συνάντηση, απ’ όπου προέκυψε μια τριλογία(«Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η αγάπη μένει»/1980 – «Παίξε Χρήστο επειγόντως»/1982 – «Όλοι δικοί μας είμαστε»/1984), Χρήστος Νικολόπουλος και Μανώλης Ρασούλης ξανασυναντήθηκαν με τον δίσκο «Με τον Ομπάμα αντάμα»(2009), και δήλωσαν, ότι θα ακολουθούσαν άλλοι δύο, στοχεύοντας, προφανώς, σε μια νέα τριλογία, την οποία ανέκοψε όμως ο θάνατος του Ρασούλη(1945-2011).

Ο δίσκος του Νικολόπουλου και του Ρασούλη «Με τον Ομπάμα αντάμα» (SONY), προσπαθεί να μας μιλήσει χιουμοριστικά για το σήμερα και να σχολιάσει την επικαιρότητα. Ο τίτλος είναι χαρακτηριστικός “ρασουλικός” και το εξώφυλλο ευρηματικό και γουστόζικο, ίσως μάλιστα, κάποτε, να θεωρηθεί, λόγω του Αμερικανού Προέδρου, και καλτ. Τα τραγούδια είναι τα περίτεχνα λαϊκά που ξέρει πάντα να φτιάχνει ο Νικολόπουλος, υπάρχουν αρκετά που, μουσικά, ξεχωρίζουν, αλλά λείπει το σουξέ, που πάντα, χρειάζεται ένας δίσκος για να τραβήξει την προσοχή των ΜΜΕ και των ακροατών.
Δεν μπορώ, επίσης, να μην επισημάνω και κάποιους στίχους του Ρασούλη («Κούνια μπέλα/κούνια μπέλα/ο Αλέξανδρος/ γεννήθηκε στην Πέλλα», «Του έρωτα ο εχθρός/ είν’ η απάθεια/ χρειάζεται μια διαρκής προσπάθεια», «Η σχέση μας μωρό μου/ βρήκε θήκη/ σκουριάζει θλιβερά στην αποθήκη», «Άμα με ξαναπροδώσεις/ θα φας μπουνιές/ όχι στον Πούτιν πουτινιές/και βρωμοαμερικανιές», «Τρία δις γυναίκες ζούνε/ πάνω στον πλανήτη Γη/κι όμως διάλεξα εσένα/αγάπη μου παντοτινή», «Στο αεροδρόμιο Ντεγκόλ/ είναι περίπου σαν το Μολ») που, αν τους έχει γράψει ομότεχνός του, από άλλο “τραγουδιστικό στρατόπεδο”, θα τα ’χε ακούσει!
Τα τραγούδια ερμηνεύουν ο Μπάμπης Τσέρτος, η Σοφία Παπάζογλου, ο Παντελής Θεοχαρίδης, ο Απόστολος Στεργίου, ο Γιώργος Αιγιώτης, ενώ, ο βετεράνος Κώστας Σμοκοβίτης ευτύχησε να πει το καλύτερο(μουσικά & στιχουργικά) τραγούδι του δίσκου(«Το μανιφέστο»).

Συνοψίζοντας, η πολυσυμμετοχική δισκογραφία του Χρήστου Νικολόπουλου αποτελείται από 8 δίσκους, απ’ τους οποίους οι 2 ήταν κι εμπορικά επιτυχημένοι(χρυσοί). Στις προσωπικές του αυτές δουλειές, που βγήκε ο ίδιος μπροστά ως συνθέτης – πρωταγωνιστής, συνεργάστηκε, με ολόκληρο δίσκο, πέραν της μιας φοράς, με δυο συγκεκριμένους στιχουργούς, τον Μανώλη Ρασούλη(σε 3 δίσκους) και τον Λευτέρη Χαψιάδη(σε 2 δίσκους). Έκανε 2 δίσκους με “εθνική ομάδα τραγουδιστών”, ενώ ξεχωριστή θέση κατέχει η μεταθανάτια καλλιτεχνική του «Συνάντηση» με τον Βασίλη Τσιτσάνη στο ρόλο του στιχουργού, αφού μελοποίησε ανέκδοτους στίχους του. Τέλος, κι αυτό ίσως είναι και το ουσιαστικότερο, οι πολυσυμμετοχικοί αυτοί δίσκοι του, μας άφησαν μερικά κλασικά κι αγαπημένα τραγούδια : «Παίξε Χρήστο επειγόντως», «Οι νταλίκες(Με τα φώτα νυσταγμένα)», «Κάποια κάπου κάποτε», «Στων αγγέλων τα μπουζούκια», «Και φούμα - φούμα». 

 

 

 

 

 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εκεί που σμίγει η αγάπη των ανθρώπων είναι η πατρίδα σου.
Γιάννης Ρίτσος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

21/7/1928 Γεννήθηκε στην Τρίπολη ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης
22/7/1988 Πέθανε από καρκίνο ο τραγουδιστής Τώνης Μαρούδας

ΤΥΧΑΙΑ TAGS