139 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
18.11.2017
Ορφέας | Main Feed

Η δισκογραφία σήμερα

Τάσος Π. Καραντής

Διαβάζοντας το βιβλίο του αείμνηστου Σταύρου Κουγιουμτζή «Χρόνια σαν βροχή» (εκδ. ΙΑΝΟΣ, 2005), μου είχε κάνει εντύπωση ένα απλό περιστατικό (που του έτυχε μέσα σε ένα ταξί) που αναφέρει ο γνωστός συνθέτης: «… ο ταξιτζής ήταν ένας λαϊκός τύπος γύρω στα σαράντα. “Που πάμε;”, με ρώτησε. “Μεσογείων”, του είπα κι επειδή δεν θυμόμουν αριθμό, συμπλήρωσα: “Στη Μίνως, τη δισκογραφική εταιρεία, αν την ξέρετε”. Γύρισε και με κοίταξε μια - δυο φορές. Ύστερα με ρώτησε: “Ασχολείσαι με τη μουσική;”. Σε τέτοιες περιπτώσεις νιώθω λίγο άβολα και απαντώ με μισόλογα: “Λιγάκι”. Αφού περάσαμε δυο-τρία φανάρια, με ρώτησε πάλι αυτήν τη φορά αν είμαι τραγουδιστής. “Όχι”, του είπα κάπως ξερά. Εκείνος όμως συνέχισε : “Γνωστή φυσιογνωμία”. Είχαμε φτάσει πια στα γραφεία της “Μίνως”. Ανοίγοντας την πόρτα να κατέβω, για να μην τον αφήσω με την απορία του είπα χαμογελώντας: “Γράφω τραγούδια”. Τότε εκείνος, με ύφος εγκάρδιο κι ενθουσιασμένος, μου είπε στον ενικό: “Τώρα σε θυμήθηκα ρε φίλε. Είσαι ο Κουγιουμτζής. Εσύ που έκανες μάγκα τον Νταλάρα”.»(βλ. ό.π. σελ. 66 - 67).
Αυτή η βεβαιότητα του ταξιτζή, όχι για τα δυο συγκεκριμένα αυτά πρόσωπα, αλλά γενικότερα για τη σχέση συνθέτη – τραγουδιστή στο τραγούδι με απασχολούσε πάντα. Το τραγούδι κάνει μεγάλο τον τραγουδιστή; ή ο τραγουδιστής κάνει μεγάλο ένα τραγούδι; Και, φυσικά, υπάρχουν κι οι στίχοι, που, πάντα, παίζουν κι αυτοί το ρόλο τους. Αλλά επειδή μιλάμε, βασικά, για ένα μουσικό έργο, νομίζω ότι η μουσική έχει τον πρώτο ρόλο. Ένα καλό στίχο θα μπορούσαμε να τον διαβάσουμε κι ως ένα καλό ποίημα. Από την άλλη, επειδή το τραγούδι είναι ένα μουσικό έργο για φωνή, δεν μπορούμε να το δούμε ξεχωριστά από αυτήν, αλλιώς μιλάμε για ένα ορχηστρικό κομμάτι. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Για να δείξω ότι τα πράγματα, ποτέ, δεν είναι άσπρα – μαύρα. Σαφώς κι ένας καλλιτέχνης με μεγάλη φωνή γίνεται μεγάλος τραγουδιστής μόνο όταν έχει μεγάλο ρεπερτόριο, αλλά κι ένα τραγούδι γίνεται μεγάλο όταν το ερμηνεύσει μια μεγάλη φωνή. Γιατί ο τραγουδιστής αναλαμβάνει να περάσει το τραγούδι στον κόσμο τραγουδώντας το κι, αν είναι μεγάλος, θα το περάσει στον πολύ κόσμο. Έχουμε παραδείγματα, δεύτερων εκτελέσεων που ήταν σαν να μην έγιναν, όταν συγκρίθηκαν με την πρώτη εκτέλεση μιας μεγάλης φωνής, αλλά και δεύτερων εκτελέσεων που ανέδειξαν τραγούδια, αφού η μεγάλη ερμηνεία της δεύτερης εκτέλεσης ανέδειξε κι έκανε επιτυχίες τραγούδια, που με την πρώτη τους εκτέλεση ήταν άγνωστα.
Οπότε, ποιος κάνει μάγκα ποιον; Ο συνθέτης τον τραγουδιστή ή ο τραγουδιστής τον συνθέτη; Σκέφτηκα λοιπόν να δούμε το όλο θέμα μέσα από την παράθεση στοιχείων, να εξετάσουμε, δηλαδή, τη δισκογραφία των γνωστότερων σε όλους μας συνθετών. Όλοι τους έχουν υπογράψει(μιλώ πάντα για ολοκληρωμένες δουλειές τους κι όχι για συμμετοχές τους) τους προσωπικούς δίσκους γνωστών τραγουδιστών,  αλλά κι έχουν κυκλοφορήσει και προσωπικούς δίσκους όπου πρωταγωνιστές είναι οι ίδιοι οι συνθέτες και τραγουδούν δυο και τρεις και τέσσερις τραγουδιστές, γνωστοί και λιγότερο γνωστοί. Στην πρώτη περίπτωση δηλαδή έχουμε δίσκους συνθετών με πρωταγωνιστή έναν τραγουδιστή και στη δεύτερη,  δίσκους συνθετών με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον συνθέτη και τη συμμετοχή διαφόρων τραγουδιστών.
Ποιοι δίσκοι, απ’ αυτές τις δυο περιπτώσεις, έχουν πουλήσει περισσότερο; Ποιοι, δηλαδή, έχουν απευθυνθεί στο μεγάλο κοινό κάνοντας μάγκες τους συντελεστές τους; Κι όσον αφορά, αυτούς με πρωταγωνιστή τον έναν τραγουδιστή, με ποιους συγκεκριμένα; Ποιοι είναι οι τραγουδιστές που έκαναν τις μεγαλύτερες πωλήσεις ως οι μοναδικοί πρωταγωνιστές σε δίσκους συνθετών; Εδώ να κάνω μια μικρή παρένθεση. Θυμάμαι, μου ’χε πει ένας νεαρός συνάδελφος δημοσιογράφος, μα έχει τόση σημασία αν ένας δίσκος έγινε χρυσός ή πλατινένιος; Του απάντησα ως εξής, από τη στιγμή που ένα έργο τέχνης (όπως είναι ένας δίσκος με τραγούδια) δημοσιοποιείται, κυκλοφορεί κι απευθύνεται σε ανθρώπους, έχει τη, μεγάλη, σημασία του, αν σ’ αυτό το έργο τέχνης ανταποκρίνεται 1 άνθρωπος ή 1 εκατομμύριο άνθρωποι.
 
Πήρα λοιπόν (αλφαβητικά) τους γνωστότερους συνθέτες μας κι εξέτασα τη δισκογραφία τους, αναζητώντας τους δίσκους τους με τις υψηλότερες πωλήσεις, όπως αυτές μεταφράζονται για τον καθένα τους, είτε με χρυσούς, είτε με πλατινένιους δίσκους. Ας δούμε τα αποτελέσματα, πριν περάσουμε στην χαρτογράφηση και σε κάποια συμπεράσματα.
 
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Τρεις (3), όλοι κι όλοι, είναι οι δίσκοι με τις υψηλότερες πωλήσεις (πλατινένιοι) του μύθου - Μίκη Θεοδωράκη, απ’ όλη την τεράστια δισκογραφία του. Κι οι τρεις με πρωταγωνιστές τρεις κορυφαίους μας τραγουδιστές. Με χρονολογική σειρά :
- «Άξιον Εστί»(1964), το εμβληματικό αυτό έργο, σε ποίηση του νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση(πολυπλατινένιος, 500.000 πωλήσεις, 5ο  στο top-10 με τις υψηλότερες πωλήσεις της ελληνικής δισκογραφίας).
- «18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» (1974), το χαρακτηριστικότερο ίσως έργο του της συγκεκριμένης περιόδου (δικτατορία-μεταπολίτευση), σε ποίηση, του, τιμημένου με το βραβείο ΛΕΝΙΝ, Γιάννη Ρίτσου, στην εκδοχή με την ερμηνεία του Γιώργου Νταλάρα (100.000 πωλήσεις).
- «Ο ερωτικός Θεοδωράκης» (2001), επιλογή ερωτικών τραγουδιών του ερμηνευμένα από τον Γιάννη Πάριο, σε ζωντανή ηχογράφηση από τη συναυλία στο Λυκαβηττό, παρόντος του ίδιου του Μίκη (100.000 πωλήσεις).
Στους τρεις (3) δηλαδή δίσκους με τις υψηλότερες πωλήσεις του Θεοδωράκη ερμηνευτές είναι ο Μπιθικώτσης, ο Νταλάρας κι ο Πάριος.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΛΔΑΡΑΣ
Μοιρασμένη είναι η πιο επιτυχημένη εμπορικά δισκογραφία του Απόστολου Καλδάρα, ανάμεσα σε έναν προσωπικό του, ως συνθέτη, δίσκο και σε έναν με πρωταγωνιστή έναν δημοφιλή τραγουδιστή: η «Μικρά Ασία», σε στίχους του Πυθαγόρα, με ερμηνευτές, όμως, τον Νταλάρα και την Αλεξίου, έστω και στα πρώτα τους βήματα, κι ένα εθνικά ευαίσθητο θέμα(μικρασιατική καταστροφή), κι ο δίσκος με πρωταγωνιστή τον Κόκοτα και μια πολύ μεγάλη επιτυχία («Γιε μου, γιε μου») σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
- «Μικρά Ασία» (1972 – Νταλάρας/Αλεξίου, χρυσός, 50.000 πωλήσεις)
- «Τελευταία νύχτα» (1977 – Κόκοτας, χρυσός, 50.000 πωλήσεις)

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ
Τέσσερις (4) χρυσούς δίσκους(των 50.000 πωλήσεων) έχει στη δισκογραφία του ο Σταύρος Κουγιουμτζής, τον έναν με την Αλεξίου και τους άλλους τρεις, με τον Νταλάρα:
- «Μικρές πολιτείες» (1974 - Νταλάρας)
- «Στα ψηλά τα παραθύρια» (1975 - Νταλάρας)
- «Λαϊκές Κυριακές» (1976 - Αλεξίου)
- «Τρελοί κι άγγελοι» (1986 - Νταλάρας)
 Εδώ, δηλαδή, είναι πολύ πιο ξεκάθαρα τα πράγματα, ο Νταλάρας αποδεικνύεται κι εκ των αριθμών ο «ιδανικός ερμηνευτής των τραγουδιών του Κουγιουμτζή», όπως τον είχε χαρακτηρίσει ο ίδιος ο Κουγιουμτζής.

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ
Οι δυο πιο επιτυχημένοι εμπορικά – χρυσοί - δίσκοι του Σταμάτη Κραουνάκη, είναι με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, την πιο χαρακτηριστική δηλαδή ερμηνεύτρια του συνθέτη, η οποία, ως πρωταγωνίστρια, είναι πασιφανές ότι εκτίναξε τις πωλήσεις :
- «Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ» (1985 – Πρωτοψάλτη, χρυσός, 92.000 πωλήσεις )
- «Ανθρώπων έργα» (1993 – Πρωτοψάλτη, χρυσός, 60.000)

ΜΑΝΟΣ ΛΟΙΖΟΣ
Δυο πλατινένιους έχει στη δισκογραφία του ο Μάνος Λοΐζος, χωρίς να είναι καθόλου τυχαίο, ότι σ’ αυτούς τους δυο δίσκους του τραγουδούν αποκλειστικά ο Νταλάρας κι η Αλεξίου :
- «Τα τραγούδια μας» (1976 - Νταλάρας, πλατινένιος, 100.000 πωλήσεις)
- «Τα τραγούδια της Χαρούλας» (1979 – Αλεξίου, πλατινένιος, 100.000 πωλήσεις)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
Δυο εμπορικά επιτυχημένους δίσκους έχει κι ο Γιάννης Μαρκόπουλος στην δισκογραφία του, ο ένας(«Μετανάστες») με Μοσχολιού και Λάκη Χαλκιά, ο άλλος(«Σεργιάνι στον κόσμο») με τον Νταλάρα. Καταλυτικές – κι εκ του αποτελέσματος – οι ερμηνείες της Μοσχολιού και του Νταλάρα και ξεκάθαρος πρωταγωνιστής ο Νταλάρας στα «Παραπονεμένα λόγια» :
-  «Μετανάστες» (1974 – Μοσχολιού/Χαλκιάς, χρυσός, 50.000 πωλήσεις)
-  «Σεργιάνι στον κόσμο» (1979 – Νταλάρας, χρυσός, 50.000 πωλήσεις)

ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ
Από τους τρεις (3) πιο επιτυχημένους εμπορικά δίσκους της δισκογραφίας του Θάνου Μικρούτσικου, ο ένας του ανήκει, εξ ημίσεως με τον Καββαδία, μιλώ, φυσικά, για το πιο χαρακτηριστικό έργο του, τον «Σταυρό του Νότου», ενώ οι άλλοι δυο(«Η αγάπη είναι ζάλη» & «Στου αιώνα την παράγκα») έχουν δυο κορυφαίους ερμηνευτές(Αλεξίου & Μητροπάνος) που έπαιξαν τον καταλυτικό ρόλο τους :
-    «Ο Σταυρός του Νότου» (1979 – δυο φορές πλατινένιος, 200.000 πωλήσεις)
-    «Η αγάπη είναι ζάλη» (1986 – Αλεξίου, πλατινένιος, 100.000 πωλήσεις)
-    «Στου αιώνα την παράγκα» (1996 – Μητροπάνος, πλατινένιος 140.000 πωλήσεις)

ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΤΣΗΣ
Έναν πλατινένιο («Άγιος Φεβρουάριος») και δύο(2) χρυσούς δίσκους έχει στη δισκογραφία του ο Δήμος Μούτσης, όλοι από την πρώτη του – ως συνθέτη -  περίοδο κι όχι από την δεύτερη όπου μας παρουσιάστηκε κι ως τραγουδοποιός που έλεγε ο ίδιος τα δικά του τραγούδια : 
-  «Άγιος Φεβρουάριος» (1971 – Μητροπάνος, πλατινένιος, 100.000 πωλήσεις)
-  «Συνοικισμός Α» (1972 – Μοσχολιού/Καλογιάννης, χρυσός, 50.000 πωλήσεις)
-  «Στροφές» (1973 – Μοσχολιού, χρυσός, 50.000 πωλήσεις)
Μητροπάνος και Μοσχολιού είναι, βασικά, οι φωνές των πλατινένιων και χρυσών δίσκων του Μούτση κι κτός από τις «Στροφές» που θεωρείται και προσωπικός δίσκος της Μοσχολιού - οι άλλοι δυο είναι προσωπικοί του συνθέτη, δεν μπορούμε όμως να παραβλέψουμε την βαρύτητα των Μοσχολιού και Μητροπάνου (με ερμηνείες σε τραγούδια σαν τα : «Ο χάρος βγήκε παγανιά» & «Άλλος για Χίο τράβηξε») , ειδικά όταν στη δεύτερη περίοδο του Μούτση, που επωμιζόταν ο ίδιος όλους τους ρόλους, δεν υπάρχει εμπορικά επιτυχημένος δίσκος στη δισκογραφία του. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Οι πιο εμπορικοί δίσκοι του δημοφιλέστερου λαϊκού συνθέτη, του Χρήστου Νικολόπουλου, είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία(οι 3 στους 4) δίσκοι με πρωταγωνιστή έναν δημοφιλή και μεγάλο τραγουδιστή και μόνος ένας του χρεώνεται αποκλειστικά του ιδίου, ο οποίος όμως είναι το σάουντρακ επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς («Ψίθυροι καρδιάς»).
- «
Ο τραγουδιστής» (1983 – Νταλάρας, πλατινένιος, 100.000 πωλήσεις)
- «
Ο Σαλονικιός» (1985 – Διονυσίου, πλατινένιος, 100.000 πωλήσεις)
- «Μη μιλάς κινδυνεύει η Ελλάς» (1989 – Νταλάρας, πλατινένιος, 180.000 πωλήσεις)
- «Ψίθυροι καρδιάς» (1997 – πλατινένιος, 100.000)

ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ
Δύο είναι οι πιο επιτυχημένοι εμπορικά δίσκοι στη δισκογραφία στου Σταύρου Ξαρχάκου. Εδώ τα πράγματα είναι μοιρασμένα, ο ένας δίσκος ανήκει στον συνθέτη, αλλά και στην ομώνυμη(«Ρεμπέτικο») ταινία του Κώστα Φέρρη, της οποίας αποτελεί το σάουντρακ κι ο άλλος στο όνομα, αλλά και τις ερμηνείες του Γιάννη Πάριου:
- «Ρεμπέτικο» (1983, διπλός πλατινένιος, 200.000 πωλήσεις)
- «Ξαρχάκος – Πάριος» (1986, πλατινένιος, 100.000 πωλήσεις)

ΑΚΗΣ ΠΑΝΟΥ
Έναν (1) μόνο χρυσό δίσκο (50.000 πωλήσεις) έχει στην δισκογραφία του ο πολύς Άκης Πάνου! Το «Θέλω να τα πω» (1982) με ερμηνευτή -πρωταγωνιστή τον Γιώργο Νταλάρα.

ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ
Ο Μίμης Πλέσσας έχει στη δισκογραφία του τον εμπορικότερο δίσκο όλων των εποχών του ελληνικού τραγουδιού! Με τις 1 εκατομμύριο πωλήσεις του  «Δρόμου» βρίσκεται στην κορυφή του top-10 των δίσκων της ελληνικής δισκογραφίας με τις υψηλότερες πωλήσεις. Μάλλον εδώ έχουμε μια μοναδική περίπτωση, όπου υπεύθυνοι για την τεράστια επιτυχία είναι κι οι τρεις συντελεστές του δίσκου (Μίμης Πλέσσας – Λευτέρης Παπαδόπουλος – Γιάννης Πουλόπουλος), δεν μπορούμε, δηλαδή, να παραβλέψουμε τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, ούτε τις κλασικές ερμηνείες του Γιάννη Πουλόπουλου, αλλά δεν θα μπορούσαμε να τον χρεώσουμε αυτόν τον δίσκο στον Πουλόπουλο, ο οποίος, παρότι έχει αρκετούς χρυσούς δίσκους στη δισκογραφία του, ποτέ άλλοτε δεν κατάφερε να φτάσει σε αντίστοιχα ύψη πωλήσεων.
Ο δεύτερος πιο επιτυχημένος δίσκος του Πλέσσα («Τραγούδια από τον ελληνικό κινηματογράφο») αφορά τα δημοφιλή τραγούδια του από τον κινηματογράφο.
- «Δρόμος» (1969, πολυπλατινένιος, 1.000.000 πωλήσεις)
- «Τραγούδια από τον ελληνικό κινηματογράφο» (1985, δυο φορές πλατινένιος, 200.000 πωλήσεις).

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ
Το ότι ο Γιάννης Σπανός προτιμούσε να βγάζει πολυσυμμετοχικούς (με διάφορους τραγουδιστές) δίσκους ή, να κάνει συμμετοχές σε δίσκους τραγουδιστών, τον περιόρισε, νομίζω, στο να έχει δυο μόνο εμπορικά επιτυχημένους δίσκους στη δισκογραφία του. Ο ένας («Προσωπικά», πλατινένιος), είχε ως πρωταγωνίστρια μια τραγουδίστρια (Ελένη Δήμου) που έφτασε στο ζενίθ της τη δεκαετία του ’80 κι ο άλλος («Χάρτινες καρδιές»), χρεώνεται ως η τελευταία (με καινούρια τραγούδια) εμπορική επιτυχία του Γιάννη Πουλόπουλου, ενός ιστορικού ονόματος με μεγάλο κοινό.
- «Χάρτινες καρδιές» (1985 – Πουλόπουλος, χρυσός, 50.000 πωλήσεις)
- «Προσωπικά» (1988 – Δήμου, πλατινένιος, 100.000 πωλήσεις)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΝΑΣΙΟΣ
Δυο κυρίες, δυο μεγάλες τραγουδίστριες, είναι οι πρωταγωνίστριες των δύο πιο εμπορικά επιτυχημένων (πλατινένιων) δίσκων του Γιώργου Χατζηνάσιου. Η Νάνα Μούσχουρη κι η Μαρινέλλα! Αλλά κι από ‘κει και κάτω, και στους υπόλοιπους εμπορικούς δίσκους του, οι πρωταγωνιστές είναι μεγάλοι: Πάριος, Μητροπάνος, Κόκοτας κ.ά.
- «Η Μαρινέλλα του σήμερα» (1978 – Μαρινέλλα, πλατινένιος, 100.000 πωλήσεις)
- «Η ενδεκάτη εντολή» (1985 – Νάνα Μούσχουρη, πλατινένιος, 130.000 πωλήσεις)

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ
Ο μόνος συνθέτης που οι περισσότερο εμπορικά επιτυχημένοι δίσκοι του δεν αποτελούν ταυτόχρονα και τον προσωπικό δίσκο ενός δημοφιλούς τραγουδιστή :
- «Το χαμόγελο της Τζοκόντα» (1965, πλατινένιος, 100. 000 πωλήσεις)
- «Ποτέ την Κυριακή» (1965, το σάουντρακ της ομώνυμης βραβευμένης με όσκαρ τραγουδιού ταινίας, πλατινένιος, 100.000 πωλήσεις)
- «Ο μεγάλος ερωτικός» (1972, διπλά πλατινένιος, 200.000 πωλήσεις)
 
Από το – ενδεικτικό αλλά κι ουσιαστικό – δείγμα των 15 γνωστότερων συνθετών που εξετάστηκαν, φαίνεται καθαρά ότι, οι πιο επιτυχημένοι εμπορικά δίσκοι των περισσοτέρων(9) είναι αυτοί στους οποίους πρωταγωνιστούν δημοφιλείς μα και μεγάλοι, συνάμα, τραγουδιστές. Συγκεκριμένα οι δίσκοι των
: Κουγιουμτζή, Κραουνάκη, Λοΐζου, Μαρκόπουλου, Μούτση, Νικολόπουλου, Πάνου, Σπανού & Χατζηνάσιου.
Στο μισό ποσοστό(5) ανήκουν αυτοί των οποίων οι επιτυχημένοι δίσκοι μοιράζονται σε προσωπικούς (στο όνομα του συνθέτη) και σε εκείνους στους οποίους πρωταγωνιστεί ένας τραγουδιστής.
Συγκεκριμένα οι δίσκοι των : Θεοδωράκη, Καλδάρα, Μικρούτσικου, Ξαρχάκου & Πλέσσα.
Τέλος, μόνο ένας, ο Μάνος Χατζιδάκις, είναι ο συνθέτης του οποίου οι εμπορικότεροι δίσκοι του ανήκουν 100% (αν κι εδώ υπάρχει η ιδιαίτερη περίπτωση του οσκαρικού «Ποτέ την Κυριακή»).
Βέβαια, στις παραπάνω κατηγορίες, ανήκουν σε ιδιαίτερες περιπτώσεις, το “εθνικό” «Άξιον Εστί» του Θεοδωράκη, το “εθνικής ευαισθησίας” «Μικρά Ασία» του Καλδάρα, το «Ποτέ την Κυριακή», το «Ρεμπέτικο» και το «Ψίθυροι καρδιάς» του Χατζιδάκι, του Ξαρχάκου και του Νικολόπουλου αντίστοιχα, που είναι σάουντρακ και, βέβαια, το φαινόμενο του «Δρόμου», των Πλέσσα - Παπαδόπουλου με τον Πουλόπουλο.
 
Για να περάσω στους τραγουδιστές που έκαναν μάγκες, στις πωλήσεις, συνθέτες, πρώτος είναι ο Νταλάρας (πρωταγωνιστής 6 συνθετών : Θεοδωράκη, Κουγιουμτζή, Λοΐζου, Μαρκόπουλου, Νικολόπουλου, Πάνου) κι ακολουθούν η Αλεξίου(πρωταγωνίστρια 3 συνθετών : Κουγιουμτζή, Λοΐζου, Μικρούτσικου), η Μοσχολιού (πρωταγωνίστρια 2 συνθετών : Μαρκόπουλου, Μούτση), ο Πάριος (πρωταγωνιστής 2 συνθετών : Θεοδωράκης, Ξαρχάκος), ο Μητροπάνος (πρωταγωνιστής 2 συνθετών : Μικρούτσικου, Μούτση), ο Πουλόπουλος (πρωταγωνιστής 2 συνθετών : Πλέσσα, Σπανού), ο Μπιθικώτσης (πρωταγωνιστής 1 συνθέτη : Θεοδωράκη), ο Διονυσίου (πρωταγωνιστής 1 συνθέτη : Νικολόπουλου) η Μαρινέλλα (πρωταγωνίστρια 1 συνθέτη : Χατζηνάσιου), η Μούσχουρη(πρωταγωνίστρια 1 συνθέτη : Χατζηνάσιου), η Πρωτοψάλτη (πρωταγωνίστρια 1 συνθέτη : Κραουνάκης), ο Κόκοτας (πρωταγωνιστής 1 συνθέτη : Καλδάρα) κι η Δήμου (πρωταγωνίστρια 1 συνθέτη : Σπανού). Αυτοί όμως – εκτός ενός δύο, και πάλι, πολύ καλών τραγουδιστών - δεν ανήκουν στους κορυφαίους ερμηνευτές του τραγουδιού μας; Τίποτα δεν είναι τυχαίο!
 
Οπότε; Ο συνθέτης κάνει μάγκα τον τραγουδιστή; ή ο τραγουδιστής τον συνθέτη;  Κατά τον μέσο όρο – γιατί πάντα θα υπάρχουν κι οι εξαιρέσεις - ο συνθέτης κάνει, από πλευράς ρεπερτορίου, μάγκα τον τραγουδιστή(όταν βρει όμως την κορυφαία φωνή) κι ο τραγουδιστής(όταν είναι μεγάλος ερμηνευτής) κάνει μάγκα τον συνθέτη, από πλευράς πωλήσεων κι αναγνωρισιμότητάς του στο ευρύ κοινό, γιατί αυτός είναι που περνάει, με τη μεγάλη φωνή του, το τραγούδι στον κόσμο. Και βέβαια και τους δυο(συνθέτη & τραγουδιστή) τους κάνουμε μάγκες εμείς, όταν ακούμε, αγαπάμε κι αγοράζουμε τα τραγούδια τους.
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Χτύπος γλυκόλαλης καμπάνας, μια πασχαλιά που κουβαλά μαζί της και το αεράκι του Επιτάφιου είναι για τους Έλληνες ο Πάριος. Μια ηχώ από τις γυναίκες που αγάπησε. Ένα φωτόδεντρο στην αυλή του ελληνικού τραγουδιού. Δεν είναι τυχαίο πως από πολύ νωρίς ο Καζαντζίδης μου είχε εμπιστευτεί ότι αυτόν θαύμαζε περισσότερο από τη γενιά του. Δεν είναι τυχαίο ότι Φλέρυ Νταντωνάκη, η μεγαλύτερα για μένα Ελληνίδα τραγουδίστρια, τρελαινόταν με τον Πάριο
Γιώργος Λιάνης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/11/1985 Πέθανε ο συνθέτης και τραγουδιστής του ρεμπέτικου Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας
19/11/1944 Γεννήθηκε στη Λευκάδα η μέτζο-σοπράνο Αγνή Μπάλτσα
19/11/1959 Γεννήθηκε ο συνθέτης Νίκος Ζούδιαρης

ΤΥΧΑΙΑ TAGS