84 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
24.01.2018
Ορφέας | Main Feed
BERBERIAN SOUND STUDIO
Αναζήτηση με tags

BERBERIAN SOUND STUDIO

Το έχει η μοίρα μου τελικά να παρουσιάζω ταινίες θρίλερ και να γυρίζω γύρω από το Ιταλικό Τζιάλο (giallo). Για την ταινία που σας παρουσιάζω αυτό τον μήνα, θα πρέπει να ξέρετε κάποια πράγματα από την κινηματογραφική παραγωγή της Ιταλίας την δεκαετία του 70. Τώρα θα μου πείτε τι ακριβώς να ξέρετε; Και τι είναι αυτό το Τζιάλο; Λοιπόν ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στα τέλη της δεκαετίας του πενήντα, ενώ στον κινηματογράφο  μεσουρανούσαν οι Φελίνι, Αντονιόνι, Ντε Σίκα, και Βισκόντι, την ίδια εποχή λίγο στο περιθώριο, άρχισε να γεννιέται ένα είδος ταινιών θρίλερ. Θέμα τους είχαν τα γοτθικά στοιχεία. Τους αραχνιασμένους πύργους, τις μάγισσες, την νεκροφιλία. Αρκετά επηρεασμένοι από τις Αμερικάνικες ταινίες τρόμου, και την γοτθική παράδοση της Αγγλικής «HAMMER» οι σκηνοθέτες της Ιταλίας κατάφεραν να δώσουν στους θεατές τόνους από τρόμο στα κορμιά τους. Έτσι σκηνοθέτες όπως ο Μάριο Μπάβα, ο Ντάριο Αρτζέντο, ο Ρικάρντο Φρέντα, ο Μαρτίνο, ο Φούλτσι ή ο Αβάτι, μεταξύ των άλλων μπόλιασαν του θεατές με πολύ αίμα, με σαδιστικό αισθησιασμό, άφθονο γυμνό και Φροϋδικά μοτίβα. Σιγά σιγά λοιπόν οι Ιταλικές ταινίες τρόμου αποκτούσαν πολλούς οπαδούς με συνέπεια το Τζιάλο να κάνει την εμφάνιση του. Και το οποίο θα αφήσει κατά μέρος το μεταφυσικό στοιχείο για να στραφεί σε θέματα ρεαλιστικά. Δηλαδή στις δυο πρώτες ταινίες αυτού του είδους ο Μάριο Μπάβα θα έφτιαχνε τα «ΤHE GIRL WHO KNEW TOO MUCH 1962», «BLOOD AND BLACK LACE 1964» όπου όμορφες γυναίκες πεθαίνουν από έναν μανιακό δολοφόνο. Με το Τζιάλο σαν όρο εννοούμε τις φτηνές εκδόσεις  αστυνομικών μυθιστορημάτων. Αυτά τα φτηνά βιβλία τσέπης είχαν κίτρινα εξώφυλλα «giallo» το οποίο σημαίνει κίτρινο. Τα αστυνομικά αυτά είχαν πολύ μεγάλη αναγνωσιμότητα στη δεκαετία του 30. Το Τζιάλο εμπνεύστηκε  το υλικό του από την  πάλπ λογοτεχνία. Αλλά και από τον κινηματογράφο της Αμερικής το φιλμ Νουάρ. Οι διαφορά των Ιταλών όμως σε αυτά ήταν πως δεν έμειναν στο σασπένς η την απειλητική ατμόσφαιρα, αλλά ότι έβαλαν σε αυτά, πολύ αίμα, φρίκη και ακραία διαστροφή.
Και αφού λοιπόν σας έκανα αυτή τη μικρή αναφορά στο Τζιάλο , σας γυρίζω στην ταινία που σας προτείνω να δείτε αυτή τη φορά το «BERBERIAN SOUND STUDIO» του σκηνοθέτη Πίτερ Στρίκλαντ έχει ως στόρι έναν Βρετανό τεχνικό ήχου, ο οποίος ταξιδεύει στην Ιταλία για να δουλέψει στο πλάι ενός σκηνοθέτη ταινιών τρόμου. Όταν φτάνει εκεί έρχεται σε επαφή με την οργιαστική ατμόσφαιρα των Ιταλικών στούντιο, αλλά και το βίαιο κλοιό της ταινίας. Και αυτό τον επηρεάζει τόσο πολύ που εκείνος χάνει την επαφή του με την πραγματικότητα. Ο Στρίκλαντ έκανε την πρώτη του ταινία το «KATALIN VARGA» το 2009 και μάλιστα κέρδισε με αυτή στο φεστιβάλ του Βερολίνου. Στην καινούργια του ο σκηνοθέτης θα μας ταξιδέψει στα 1970 και συγκεκριμένα στην Ιταλία και εμπνευσμένος από τα αιματοβαμμένα της Τζιάλο. Τα υπόλοιπα θα τα ανακαλύψετε εσείς, όταν αποφασίσετε να δείτε την ταινία. Αλλά μια και είμαι καλός άνθρωπος πριν δείτε την ταινία, ψάξτε και βρείτε τις εξής Τζιάλο ταινίες. Αυτές τις δυο πρώτες που έγραψα στην αρχή του Μάριο Μπάβα και «THE BIRD WITH THE CRYSTAL PLUMAGE 1970» του Ντάριο Αρτζέντο και την «DEEP RED 1975» του ίδιου, «THE HOUSE WITH LAUGHING WINDOWS 1976» του Πούπι Αβάτι. Και μετά ο θεός βοηθός.


ΚΑΤΕΡΙΝΑ. Π. ΚΟΦΙΝΑ

 

 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Σαλπάρω ήρεμος για τον άλλο κόσμο. Αυτόν που αφήνω πίσω μου σίγουρα δεν είναι πια η Ελλάδα μου. Αυτός είναι άλλος τόπος με ανθρώπους άλλης φυλής. Δε με αφορούν. Τί θέλω εγώ ανάμεσά τους; Να ‘στε όλοι καλά. Στον τάφο μου να γράψετε: «Αντιστάθηκε το 1941 - 1944 στη ναζιστική κατοχή, το 1967 - 1974 στη στρατιωτική δικτατορία και το 1989 - 1996 στην ηθική σήψη». Μετά, στην πλημμύρα του άνοου, δεν υπάρχει αντίσταση και το μετά από την πλημμύρα αυτή δεν υπάρχει πια.
Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης (1922 - 2011), νομικός

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

24/1/2012 Πέθανε σε νοσοκομείο της Αθήνας, λίγες ώρες μετά από τροχαίο δυστύχημα ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
25/1/1925 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο συνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας