115 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
25.02.2018
Ορφέας | Main Feed
γκρουπ
Αναζήτηση με tags

Οι Empty Frame είναι μια μουσική παρέα που αποτελείται από τους Αντώνη Βαβαγιάννη (πιάνο, φωνές, κιθάρες, μαντολίνο), Μπάμπη Βασιλειάδη (τύμπανα), Χρήστο Καλλιμάνη (κιθάρες), Ίσιδα Μουζά (τσέλο), Παναγιώτη Φέτση (μπάσο, φωνές), Ματθαίο Δακουτρό (βιολί), Καίτη Πάντζαρη (τσέλο) και Νίκο Σολωμό (βιολί). Αφού όργωσαν για χρόνια τις διάφορες μουσικές σκηνές της Αθήνας, έφτασε η ώρα της κυκλοφορίας του πρώτου τους άλμπουμ που έχει τίτλο They Think We Are Eskimos. Για να το παρουσιάσουν, θα ανέβουν στη σκηνή του ΑΝ Club την Πέμπτη 12 Μαΐου. Ο Ορφέας, εντυπωσιασμένος από την πρώτη ακρόαση του δίσκου τους, ενδιαφέρθηκε αμέσως να τους κλέψει μερικές κουβέντες και κάπως έτσι προέκυψε η παρακάτω συνέντευξη ...

 
Βρίσκονται μόλις δύο χρόνια στην ελληνική μουσική βιομηχανία, αλλά ήδη έχουν συνεργαστεί με ένα πλήθος πασίγνωστων καλλιτεχνών, ανάμεσα στους οποίους είναι ο Δημήτρης Μητροπάνος και ο Σάκης Ρουβάς. Ο λόγος για το συγκρότημα που όλοι γνωρίσαμε μέσα από το x-factor1, τους «Τριημιτόνιο». Στο τέλος του 2010 κυκλοφόρησαν το πρώτο ολοκληρωμένο τους cd με τίτλο το όνομά τους, στο οποίο υπάρχουν τραγούδια για όλα τα γούστα. Ξεχωρίζουν τα «Η ζωή τα ‘χει μ’ άλλον», « Η πεντάμορφη και το τέρας» και «Το φυλαχτό», το οποίο μάλιστα, είναι αφιερωμένο στην Πέγκυ Ζήνα. Ταυτόχρονα, ετοίμασαν και το τραγούδι «Χαμογέλα» για τον διαγωνισμό της Eurovision. Ένα λοιπόν, δυναμικό και πολλά υποσχόμενο γκρουπ, μιλάει στον Ορφέα για την αντικατάσταση του ενός μέλους του, για τη Eurovision, αλλά και για την έννοια της αγάπης.
 
Πρόσφατα, ο ΟΡΦΕΑΣ φιλοξένησε την δισκοκριτική μου για το πρώτο και ομότιτλο άλμπουμ των KollektivA. Εκφράζοντας τότε τη σκέψη μου, ότι προτιμώ τα “ολοκληρωμένα” μουσικά projects, σε αντίθεση με τα cd/albums του ενός hit, έγραψα 10 ερωτήσεις που, κατά τη δική μου άποψη θα αναδείκνυαν τον αληθινό χαρακτήρα της KollektivA. Ο Θανάσης Χουλιαράς δεν δίστασε να τις απαντήσει όλες, μία προς μία δίνοντας και την δική του διάσταση για το φαινόμενο της ιδέας “που εξαπλώνεται...”. Απολαύστε τον.
 
Χριστούγεννα 2010. Ο Άγιος Βασίλης δεν θα περάσει απ’ την Ελλάδα. Άδικα θα τον περιμένεις κοιτώντας το τζάκι. Άδικα θα λαχταράς να τον δεις  να μπαίνει και να  αφήνει τα δώρα του κάτω από το στολισμένο δέντρο.
Μην στεναχωριέσαι όμως. Βρέθηκε λύση!  Οι BURGER PROJECT , αποφάσισαν να αντιδράσουν σύσσωμοι σε αυτή την κοινωνική διάκριση και να στήσουν το μεγαλύτερο NO CHRISTMAS PARTY των εποχών στο Fuzz club. Το ποιο ξέφρενο συναυλιακό πάρτυ της χρονιάς  με την γνωστή συνταγή των BURGER PROJECT  είναι γεγονός. Ο General ConZou, ο Al the X-King, o Cosmic Communist και ο Mosch Holiday στις 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ  θα αντικαταστήσουν με το μουσικό ταλέντο τους και τον αχαλίνωτο ρυθμό  τους  την απουσία του ανθρώπου που όλοι περιμέναμε.

 
Είναι ιδιαίτερη η χαρά να συνομιλείς με ανθρώπους που καταβάλουν προσπάθειες για να ανεβάσουν το επίπεδο της μουσικής πραγματικότητας. Ακόμα περισσότερο, χαίρομαι οταν είναι νέοι σε ηλικία και με όρεξη και μεράκι, μας προσφέρουν μια κυκλοφορία που είναι άκρως ενδιαφέρουσα και πετυχημένη. Οι ΜΑΥ DAY, ο Μπάμπης Συντάκης και η Ελβίρα Διαγιόγλου, “εδρεύουν” στην Θεσσαλονίκη και απαντούν στις ερωτήσεις για το debut album τους με τίτλο “Γυάλινη Σφαίρα” αλλα και σε πολλές άλλες για την ζωή στην συμπρωτεύουσα και τα σχέδιά τους. Απολαύστε τους!
 
Δημιουργήθηκαν τον Αύγουστο του 2008 απο τον Νίκο Ζάμπα και τον Νικόλαο Αδέσποτο. Η προεργασία απέφερε δεκάδες τραγούδια, απο τα οποία και επιλέχθησαν τα 12 που ακούμε στο άλμπουμ. Ένα αλμπουμ που έχει έντονη καλοκαιρινή διάθεση και βασίζεται στο τρίπτυχο, reggae – salsa – ska που κερδίζει έδαφος τους καλοκαιρινούς μήνες. Το πρώτο τραγούδι, η «Μαλαισίνα» μιλαει «για έναν ουτοπικό προορισμό» που θυμίζει την πόλη της Φθιώτιδας (Μαλεσίνα) όμως γράφεται με “αι” οπότε και μοιάζει να αναφέρεται στην εξωτική Μαλαισία. Συνεχίζουμε με salsa – ska και τίτλο “Αποκέντρωση” ενώ επανερχόμαστε σε reggae ρυθμούς με το “Υποβρύχιο”. Το εύθυμο και ιδιαίτερα χιουμοριστικό (απο πλευράς στίχου) “Ξένες Γλώσσες” θα μας κάνει να χαμογελάσουμε με την ιδιαίτερη ερμηνεία του Νίκου Αδέσποτου ενώ δε μας αρέσει το “Πές μου πως θα'ρθεις”. Μας αρέσει όμως η προσέγγιση στη φράση “Δε πας για κανα ψάρεμα” ενω και η ενορχήστρωση και ερμηνεία στο συγκεκριμένο ειναι ξεχωριστές.
 
Πρόσφατα βρέθηκα σ’ ένα live των Cabaret Balkan στην Αλεξανδρούπολη και έφυγα ενθουσιασμένος και χαρούμενος για όλα αυτά που άκουσα και είδα! Ένα ζωντανό, δυναμικό και πολύχρωμο μουσικό σχήμα που αποτελείται από ταλαντούχους και έμπειρους μουσικούς και ένα κοινό που χόρευε και τραγουδούσε από την αρχή μέχρι το τέλος σ’ ένα πάρτι από αυτά που δεν θέλεις να τελειώσει ποτέ! Έπαιξαν και ερμήνευσαν με φαντασία, με τρέλα, με κέφι, με πολλές ανατροπές και εκπλήξεις ελληνικά και ξένα τραγούδια, rock και θρακιώτικα, pop και λαϊκά του ΄60.
 
Δύο άνθρωποι απλοί, ούτε καλοί, ούτε κακοί, ξεκίνησαν από το όμορφο νησί της Σύρου πριν από δώδεκα χρόνια τη μουσική και καλιτεχνική τους διαδρομή, για να γίνουν σήμερα το μακροβιότερο rap συγκρότημα της Ελληνικής επαρχίας. Δεν είναι άλλοι από τους «Νέα Τάξη Πραγμάτων» ή αν προτιμάτε «ΝΤΠ». Με αφορμή τη νέα τους δισκογραφική συνεργασία με την εταιρία Sony, έναν ολοκαίνουργιο δίσκο με περιεχόμενο πιο επίκαιρο και από τον τίτλο και ένα επερχόμενο live στην Αθήνα την προσεχή Παρασκευή 5 του Μάρτη στο Metropolis Live Stage, δίνεται η ευκαιρία να τους γνωρίσουμε.
 
Σας παρουσιάζουμε τους «Μικρόκοσμους»! Ένα γκρουπ πολύ νέο στο χώρο της μουσικής και του τραγουδιού που μας έρχεται από την Κέρκυρα. Μην σας ξεγελά το όνομα, ούτε το νεαρό της ηλικίας του συγκροτήματος. Η αγάπη για τη μουσική είναι μεγάλη. Με αφορμή τη συναυλιακή κάθοδό τους στην Αθήνα την επόμενη εβδομάδα ζητήσαμε να τους γνωρίσουμε και να μιλήσουμε για μελωδίες και παραμύθια. Ιδού ο μικρός μαγικός κόσμος τους.
 

Ακούσαμε τη νέα τους δουλειά, μας άρεσε, ζητήσαμε να τους γνωρίσουμε, να τα πούμε και να τους συστήσουμε με τη σειρά μας και σε εσάς. Αν και μας χωρίζει κάμποσες ώρες ταξίδι με το πλοίο, δεν ήταν καθόλου δύσκολο τελικά να μιλήσουμε γι΄αυτό που μας ενώνει και δεν είναι άλλο από την αγάπη μας για τη μουσική. Ο λόγος για το συγκρότημα Αρμός, τους Λευτέρη Μουρτζάκη, Γιάννη Κιαγιαδάκη, Μάνο Σμαργιαννάκη και Απόστολο Ξυριτάκη, μία παρέα που ήδη μετρά δέκα και πλέον χρόνια παρουσίας στα μουσικά μας πράγματα. Ξεκίνησαν να γράφουν και να τραγουδούν, μαθητές ακόμη και τόσα χρόνια μετά εξακολουθούν να κάνουν αυτό που αγαπούν και να αγαπούν αυτό που κάνουν. Μιλήσαμε για πολλά, ιδού αυτά που καταγράφηκαν. Τελικά, η απόσταση Κρήτη - Αθήνα είναι ακριβώς όσο χρειάζεται να ανακαλύψει κανείς το καλό τραγούδι. Ένα κλικ!

 

Οι Magic de Spell γιορτάζουν φέτος 30 χρόνια παρουσίας στην ελληνική μουσική σκηνή. Πρόκειται για μια παρέα που ξεκίνησε το 1980, πέρασε από πολλές αλλαγές ύφους και σύνθεσης και που σήμερα απαρτίζεται από τους Θοδωρή Βλαχάκη (τύμπανα), Νίκο “Ketcup” Γεωργούλη (κιθάρα, φωνή), Δημήτρη Μποτή (πλήκτρα), Πάνο “Rat” Χριστοφόρου (μπάσο), Γιώργο Λαγγουρέτο (φωνή) και Δημήτρη “Pixel” Δημητριάδη (φωνή, κρουστά, μελόντικα). Καθώς ετοιμάζονται να γιορτάσουν τη μέχρι σήμερα πορεία τους παρέα με τους φίλους τους με μια μεγάλη συναυλία στο Μετρό, στις 31 Μαρτίου, ο Ορφέας θέλησε να τους κλέψει λίγες κουβέντες για τα παραπάνω αλλά και για θέματα της επικαιρότητας. Να τι είχαν να μας πουν...

 

Ένα πολύ ωραίο cd «Όσα αντίο μας μένουν» μας παρουσιάζουν οι Όναρ, γεμάτο προβληματισμούς για όσα συμβαίνουν στις μέρες μας, αλλά και τολμώντας να εκφράσουν την πίκρα τους για όλα αυτά. Λόγια και σκέψεις που εκφράζουν όλους μας.... Ταυτόχρονα όμως, με ήχο χωρίς υπερβολές και εξάρσεις, αλλά πράο.
Η συνέντευξη που παραχώρησαν στον Ορφέα ακριβώς αυτό αποδεικνύει: ότι νοιάζονται και πονούν... Κι αυτό τους τιμά ιδιαίτερα!

 
Το ραντεβού είχε δοθεί στο City Cafe στον σταθμό του Αγ. Αντωνίου. Ο Γιώργος Παντελιάς με περίμενε εκεί. Ομολογώ ότι περίμενα ανυπόμονα την συνάντησή μας. Κυρίως επειδή στο τηλέφωνο μιλούσαμε σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Η πρώτη φορά που είχαμε μιλήσει ήταν στα 20 χρόνια του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στο Λυκαβηττό. Κι όμως. Δεν είχε ξεχάσει ούτε το όνομά, ούτε το πρόσωπο. Για μένα το παρακάτω δεν είναι συνέντευξη, είναι μια κουβέντα μεταξύ φίλων. Δεν είχα καν προσχεδιασμένες ερωτήσεις, μόνο κάποιες ημερομηνίες και σημειώσεις σχετικές με βιογραφικά στοιχεία. Ουσιαστικά μιλάμε για μία από τις μεγαλύτερες συνεντεύξεις του Γιώργου Παντελιά και των Κίτρινων Ποδηλάτων. Στα δικά μου μάτια, λογαριάζονται ως φίλοι. Οι φίλοι μου που εξωτερικεύουν με μουσική και τραγούδι όσα δεν μπορώ να πω εγώ, ο απλός ανώνυμος πολίτης. Φυσικά μια φιλία πρέπει να διέπεται από σεβασμό και ειλικρίνεια. Τα Κίτρινα Ποδήλατα, δε στερούνται κανενός εκ των δύο παραπάνω αρετών. Απολαύστε λοιπόν την κουβέντα μας με τον Γιώργο Παντελιά, για το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον των Κίτρινων Ποδηλάτων. Πώς πήραν το όνομά τους και τί σημαίνει αυτό; Τι ετοιμάζουν στην Αρχιτεκτονική; Πώς και γιατί “ταξίδεψαν το εγώ τους” και τί σημαίνει η μουσική γι' αυτούς;
 
Έχουν περάσει ήδη 16 χρόνια από τη δημιουργία του «Μπλε» συγκροτήματος. Ένα γκρουπ που, παρά το όνομά του, μόνο μονόχρωμο δεν είναι. Από το 1997 μέχρι σήμερα, έχοντας ως μόνη τραγουδίστρια την Τζώρτζια Κεφαλά, η πορεία διαγράφτηκε και συνεχίζει να διαγράφεται εξαιρετικά ανοδική. Στις επόμενες γραμμές, η προαναφερθείσα ερμηνεύτρια μιλάει στον ΟΡΦΕΑ για τη διάρκεια του συγκροτήματος, για την πιθανότητα συμμετοχής του στην Eurovision, αλλά και για το... διάστημα!
 
Οι Αλχημιστές δημιουργήθηκαν στις αρχές του 2001 απο μια παρέα φίλων και από τότε μέχρι σήμερα δεν έχουν σταματήσει να εμφανίζονται σε διάφορες μουσικές σκηνές της Αθήνας αλλα και να συνεργάζονται με σημαντικούς ανθρώπους απο το χώρο της μουσικής.Το 2008 συναντούν στο στούντιο τον αείμνηστο Σταμάτη Μεσημέρη ο οποίος τους εμπιστεύεται τα τραγούδια του,τους μεταφέρει την εμπειρία του και ως αποτέλεσμα της συνεργασίας τους δημιουργήθηκε ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο ‘’Καύτρα’’.Δυο χρόνια αργότερα οι μουσικές τους αναζητήσεις οδήγησαν στη δημιουργία της νέας τους δισκογραφικής δουλειάς με τίτλο ‘’Όλα γυρίζουν’’ (Legend) στην οποία συναντούν το Βασίλη Καρρά και η οποία περιέχει δυο τραγούδια του αξέχαστου Σταμάτη Μεσημέρη.Οι Αλχημιστές με αφορμή τη νέα τους δισκογραφική δουλειά μίλησαν στον Ορφέα  για τις νέες τους δημιουργίες,για τους μουσικούς πειραματισμούς τους,τις ζωντανές εμφανίσεις και τις εντυπώσεις τους απο τις συνεργασίες με το Σταμάτη Μεσημέρη και το Βασίλη Καρρά...
 
Όταν μου ζητήθηκε να πάρω συνέντευξη από τους Maria And The Photo Frame, ένα γκρουπ για το οποίο δεν είχα ακούσει τίποτα, χρειάστηκε απλώς να διαβάσω στο δελτίο τύπου το όνομα του αρχηγού τους για να πω το «ναι». Βλέπετε, ο Μάρκος Δεληβοριάς – γιατί γι’ αυτόν πρόκειται – είναι, κατά τη γνώμη μου, ένας από τους καλύτερους εγχώριους τραγουδοποιούς της τελευταίας δεκαετίας. Με τη Μαρία Πάτσου στη φωνή, κυκλοφόρησαν πρόσφατα το ομώνυμο πρώτο άλμπουμ τους μέσω της Lyra ενώ στις ζωντανές εμφανίσεις τους πλαισιώνονται από την κιθάρα του Δρόσου Παμπούρα. Έχοντας μονίμως τον δίσκο στο στερεοφωνικό και αδυνατώντας να πατήσω το Stop, σκάρωσα γι’ αυτούς μερικές ερωτήσεις – να τι είχαν να μου πουν.
 
Στη βουή του δρόμου, οι Domenica επιστρέφουν στα μουσικά πράγματα με ένα ολοκαίνουργιο άμπουμ και με φρέσκο ροκ ήχο. Μίλησαν στο Ορφέα με λόγο τόσο καθαρό και δυνατό, όσο και ο ήχος τους, για το χθες, το σήμερα και το αύριο, το άσπρο και το μαύρο, τη "Λήθη" τη δική τους και τη δική μας, τα πολύχρωμα desktop τους και άλλες κουβέντες με νόημα και ουσία. Δε ζορίστηκα να βρω τον τίτλο της συνέντευξης, δανείστηκα την πιο γλαφυρή αλλά και αληθινή ατάκα τους, που δίνει το στίγμα της εποχής και την απαίτηση της εποχής μας. Πάμε να τους ακούσουμε.
 
Τους συνάντησα στο Prova Studio στον Ταύρο. Εκεί ετοιμάζονται για τις εμφανίσεις Απρίλη, Μάη και καλοκαίρι του 2010 που θα δώσουν σε μουσικές σκηνές της Αθήνας και όχι μόνο. Στον μεγάλο, άνετο, κόκκινο καναπέ κάθομαι με τον Βασίλη Σαλταγιάννη (ΒΣ) και τους LathosPathos που αποτελούνται από την Έφη Καραγιάννη (ΕΚ), Ανδρέα Νικόλη (ΑΝ), Γιάννη Σταύρου (ΓΣ), Μάκη Χαρίτο (ΜΧ) και Δημήτρη Παπαδάμη. Έχω το άλμπουμ τους με τίτλο Lathos Pathos στα χέρια και αφού το έχω ακούσει επανελεγμένα στο αμάξι τρέχω να μάθω περισσότερα γι αυτούς.
 
Εδώ και μια σχεδόν 25ετία οι APURIMAC κάνουν “ελληνικό λάτιν” - όπως δηλώνουν κι οι ίδιοι – και το κάνουν με έμπνευση, αγάπη και μεράκι, γι’ αυτό κι έχουν κερδίσει την εκτίμηση και την αγάπη του κοινού, αλλά και – ύστερα από τόσα χρόνια – και το στοίχημα του χρόνου. Πρόσφατα κυκλοφόρησε ο νέος τους δίσκος («Παράθυρα ανοιχτά», ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ, 2009) κι έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω με το ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος, τον Αργεντινό Daniel Armando (Ντανιέλ Αρμάντο) ο οποίος, φυσικά, μιλάει άπταιστα ελληνικά!
Αρχίσαμε να ξετυλίγουμε το κουβάρι της κουβέντας μας από τον ερχομό του στην Ελλάδα και τη δημιουργία των APURIMAC, το 1983, περάσαμε στη δισκογραφία και τις σπουδαίες συνεργασίες τους, μιλήσαμε για τη λάτιν μουσική γενικότερα και τον πολιτικό λόγο της ιδιαίτερα στη Λατινική Αμερική, για την αγάπη που έχουν σ’ αυτή τη μουσική οι Έλληνες, αλλά και για την χρησιμοποίησή της από τη μουσική βιομηχανία. Ο Ντανιέλ Αρμάντο μας είπε πως προέκυψε το όνομα APURIMAC και ποιος ήταν ο νονός τους, μας αποκάλυψε το μυστικό της μακροβιότητας του συγκροτήματος κι αναφέρθηκε στους τελευταίους ινδιάνους που έχουν μείνει στην Ελλάδα! Το σίγουρο πάντως είναι πως κουβεντιάσαμε με διάθεση “ανοιχτών παράθυρων”, ακριβώς σαν τη live διάθεση που έχει ο καινούριος δίσκος τους, τα «Παράθυρα ανοιχτά».

 
Είχαμε κανονίσει αυτή τη συνέντευξη από καιρό. Λίγο το καλοκαίρι, λίγο οι υποχρεώσεις, πιο πολύ οικογενειακές για εμένα, συναυλιακές για τους συνομιλητές μου, μας πρόλαβε τελικά ο Σεπτέμβρης. Τη πρώτη Τετάρτη του φθινοπώρου και μόλις δεύτερη μέρα του Σεπτεμβρίου, αργά το απόγευμα κλείστηκε το ραντεβού με το Βασίλη Μερζιώτη και την Ειρήνη Μωβιά, τους Megavat. Συναντηθήκαμε στα μέρη του Βασίλη, στην Καλλιθέα, χαιρετηθήκαμε, καθήσαμε αναπαυτικά στις πολυθρόνες και παραγγείλαμε παγωμένο καφέ. Αν και τα ραδιόφωνα, οι τηλεοράσεις και οι δημοσιογράφοι από νωρίς ήταν στο πόδι και ανέμεναν ανακοινώσεις λόγω της έντονης φημολογίας για την πιθανή προκήρυξη πρόωρων εκλογών, εμείς αποφασίσαμε να μιλήσουμε για μουσική.
 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Κάθε μου λέξη μια σταγόνα αίμα.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

25/2/1943 Γεννήθηκε ο κιθαρίστας του συγκροτήματος Μπητλς Τζωρτζ Χάρισον
25/2/1973 Ο Νίκος Κοεμτζής σκοτώνει τρεις αστυνομικούς για μία "παραγγελιά" στο κέντρο Νεράϊδα. Ο Διονύσης Σαββόπουλος με αφορμή το περιστατικό θα γράψει το τραγούδι "Μακρύ ζεϊμπέκικο για το Νίκο"
26/2/1969 Κάνει πρεμιέρα η ταινία "Ζ" του Κώστα Γαβρά με θέμα τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Βασίλη Βασιλικού και με τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη

ΤΥΧΑΙΑ TAGS