105 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.11.2017
Ορφέας | Main Feed
ΤΟ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΑΛΜΠΟΥΜ
Αναζήτηση με tags

Χ.Α.: ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ - ΤΟ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΗΣ

Μια απάντηση στον Τάκη Μίχα


Γράφει ο : Τάσος Π. Καραντής


Ο Νίκος Μιχαλολιάκος, της «Χρυσής Αυγής», ωρύεται – για να παραπλανήσει ψηφοφόρους – ότι το κόμμα του δεν είναι ναζιστικό, αλλά εθνικιστικό, όπως κι ο ίδιος, δεν είναι ναζιστής, αλλά εθνικιστής.
Βέβαια, ο ναζισμός, εμπεριέχει τον εθνικισμό …


«Ναζισμός (εθνικοσοσιαλισμός)»: «η ιδεολογία και το πολιτικοκοινωνικό καθεστώς με κύρια χαρακτηριστικά τον ακραίο ρατσισμό και εθνικισμό, την ξενοφοβία και τον ολοκληρωτικό τρόπο διακυβέρνησης, την απόρριψη της δημοκρατίας και την εδαφική επέκταση».  

«Εθνικισμός»: «η υπερβολική κι αποκλειστική προσήλωση προς την ιδέα του έθνους και των εθνικών ιδεωδών, με κύριο χαρακτηριστικό την διάκριση των εθνών σε ανώτερα και κατώτερα και τη διάθεση επιβολής των πρώτων στα δεύτερα».

Όπως βλέπετε, είναι αυτό που λέει ο λαός «όχι Γιάννης, Γιαννάκης» και διακρίσεις εθνών σε ανώτερα και κατώτερα περιέχει ο εθνικισμός και διάθεση επιβολής των πρώτων στα δεύτερα, ακριβώς όπως ο ναζισμός.
Αντίθετα, πατριωτισμός είναι ο «εθνισμός» : «η συνείδηση ότι ανήκει κανείς σε συγκεκριμένο έθνος και το πατριωτικό αίσθημα που προκύπτει από αυτήν». Κάντε τις σκέψεις σας, δείτε τις ομοιότητες του εθνικισμού με το ναζισμό και τη διαφορά του από τον εθνισμό και βγάλτε τα συμπεράσματά σας…
Είχα σκοπό, με όλα αυτά, τα παραπλανητικά, του Μιχαλολιάκου, να παρουσιάσω(από φωτογραφίες, που κυκλοφορούν ευρέως κι ελεύθερα στο διαδίκτυο), «Το ναζιστικό άλμπουμ της Χρυσής Αυγής», όπου βρίθει από, ξεκάθαρα ναζιστικά σύμβολα και λάβαρα της εποχής του Χίτλερ!
Ήρθε, όμως, πρόσφατα, ένα, ατυχές, άρθρο του Τάκη Μίχα («Γιατί όχι εθνικοσοσιαλιστές;», βλ. www.protagon.gr), όπου έκρινα, ότι, έπρεπε να το εντάξω κι αυτό – καθώς και τη δική μου θέση – στη δημοσίευσή μου αυτήν.

Αλλά ας το διαβάσουμε πρώτα, για να εστιάσουμε στα ατοπήματά του, αλλά και σε κάποια δίκια του:

«Ο έλεγχος που ασκεί η εθνικομπολσεβίκικη Αριστερά στην πνευματική ζωή της χώρας είναι τόσο ασφυκτικός ώστε πλέον έχει περάσει στο υποσυνείδητο των πολιτών της χώρας και σημαδεύει τη χρήση της γλώσσας. Αυτό αφορά ιδιαίτερα τη δημοσιογραφική γλώσσα όπου τα γλωσσικά ιδεολογικά κατασκευάσματα της Αριστεράς χρησιμοποιούνται κατά κόρον ακόμα και από δημοκρατικά ΜΜΕ που δεν φαίνεται να συνειδητοποιούν το πρόβλημα.
Μία τέτοια χρήση π.χ. είναι η αναφορά στην αστυνομία ως «δυνάμεις καταστολής» - που, παραδόξως, χρησιμοποιείται κατά κόρον και στα Κεντρώα ή Κεντροδεξιά ΜΜΕ. Φυσικά πρόκειται για μία ονομασία που είναι βαθύτατα ιδεολογικά φορτισμένη στο βαθμό που βλέπει την αστυνομία όχι ως έναν θεσμό προστασίας και παροχής ασφάλειας στους πολίτες όταν απειλείται η ζωή και η περιουσία τους, αλλά αντίθετα ως μία δύναμη που εμποδίζει τον αγώνα των μαζών για τη χειραφέτηση. Όπως έλεγε ο Όργουελ «όταν συζητιούνται ορισμένα θέματα, το συγκεκριμένο εξανεμίζεται στο αφηρημένο».
Μία άλλη εξίσου φορτισμένη λέξη είναι η λέξη «αντιεξουσιαστές» που πάλι χρησιμοποιείται κατά κόρο από τα ΜΜΕ όλων των πολιτικών χώρων. Χωρίς να παραγνωρίζει κανείς το γεγονός ότι πολλές φορές έχουμε πράγματι να κάνουμε με άτομα ή ομάδες συγκεκριμένων αντιλήψεων, τις περισσότερες φορές πρόκειται για χούλιγκανς, δολοφόνους και ληστές - και τίποτα παραπάνω. Όμως για μία ακόμη φορά η αριστερή φρασεολογία σπεύδει, όπως έγραφε ο Όργουελ, «να κάνει τα ψεύδη να φαίνονται αλήθειες και τον φόνο σεβαστό».
Και τώρα έρχομαι στο πιο ενδιαφέρον, πρόσφατο παράδειγμα: Αυτό αφορά τον χαρακτηρισμό της Χρυσής Αυγής ως «ναζί»; Το ερώτημα εδώ είναι γιατί χρησιμοποιείται αυτός ο ξένος όρος τη στιγμή που υπάρχει ένας ωραιότατος ελληνικός όρος για να αποδώσει το ίδιο φαινόμενο - δηλαδή, «εθνικοσοσιαλιστές»; Γιατί, λοιπόν, «ναζί» και όχι «εθνικοσοσιαλιστές»; Πρόκειται για μια τυχαία επιλογή;
Ασφαλώς όχι! Η γενικευμένη χρήση του όρου «ναζί» και η εξαφάνιση του ελληνικού όρου «εθνικοσοσιαλιστές» εξυπηρετεί καίριες σκοπιμότητες του Kομιτάτου.».
Καταρχάς ο όρος «ναζί» απευθύνεται στα σμιλεμένα από την Αριστερά «αντι-ιμπεριαλιστικά» αντανακλαστικά του Ρωμιού. Ο όρος «ναζί» σχετίζεται και παραδηλώνει «Γερμαναράδες» - κάτι που ασφαλώς δεν συμβαίνει με τον όρο «εθνικοσοσιαλιστές». Εκεί ακριβώς στοχεύει η χρήση του όρου «ναζί».
Αντίθετα ο ελληνικός όρος «εθνικοσοσιαλισμός «όχι μόνο δεν προκαλεί τα ίδια «αντι-ιμπεριαλιστικά» αντανακλαστικά αλλά επιπλέον δεν ακούγεται και ιδιαίτερα άσχημος : Συνδυάζει το αφήγημα του περιούσιου λαού (Εθνικός») με το αφήγημα του νιρβάνα της αιώνιας δημοσιοϋπαλληλίας («Σοσιαλισμός»). Τι καλύτερο;
Ένας άλλος σημαντικός λόγος για τον οποίο το Κομιτάτο έχει επιβάλλει τη χρήση του όρου «ναζί» αντί για «εθνικοσοσιαλιστές» είναι διότι με αυτό τον τρόπο αποφεύγονται ενοχλητικές απορίες που αφορούν το σημασιολογικό πεδίο στο οποίο αναφέρεται ο όρος. Διότι μία τυχόν γενικευμένη χρήση του όρου «εθνικοσοσιαλιστές» σε κάποια φάση θα οδηγούσε κάθε καλόπιστο πολίτη να θέσει το ερώτημα : «Πού διαφέρει ο σοσιαλισμός της Χ.Α. από αυτόν του Σύριζα ή του ΚΚΕ; Τι το κοινό έχουν για να χαρακτηρίζονται με τον ίδιο τρόπο;» - και από τη στιγμή που απλά τεθεί αυτό το ερώτημα καταρρέει όλο το ιδεολογικό εποικοδόμημα που με τόση προσπάθεια και επίμονη οικοδομείται τα τελευταία 40 έτη. Η χρήση λοιπόν του λατινογενούς όρου «ναζί» σε σχέση με τη Χ.Α. αντί για «εθνικοσοσιαλιστές», συσκοτίζει τις συνάφειες των προαναφερθέντων πολιτικών χώρων. Όπως έγραφε ο Όργουελ : «Μια λατινογενής λέξη πέφτει επάνω στα δεδομένα όπως το μαλακό χιόνι, κρύβοντας το σχήμα τους και εξαφανίζοντας τις λεπτομέρειες».
Λέγεται πολλές φορές ότι για να μπορέσει η χώρα να κάνει μία νέα αρχή θα πρέπει να αλλάξουν οι κυρίαρχες νοοτροπίες. Προσωπικά νομίζω ότι το πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο. Θα πρέπει ίσως να αλλάξει πρώτα απ' όλα η γλώσσα. Θα πρέπει οι φιλελεύθεροι πολίτες να αρνούνται να χρησιμοποιούν τη γλώσσα του Κομιτάτου και να βροντοφωνούν: Δεν υπάρχουν «δυνάμεις καταστολής». Υπάρχουν δυνάμεις ασφαλείας. Δεν υπάρχουν «αντιεξουσιαστές». Υπάρχουν χούλιγκανς, δολοφόνοι και ληστές. Δεν υπάρχουν Έλληνες «ναζί». Υπάρχουν Έλληνες εθνικοσοσιαλιστές.»


1) «Ο έλεγχος που ασκεί η εθνικομπολσεβίκικη Αριστερά στην πνευματική ζωή της χώρας είναι τόσο ασφυκτικός ώστε πλέον έχει περάσει στο υποσυνείδητο των πολιτών της χώρας και σημαδεύει τη χρήση της γλώσσας. Αυτό αφορά ιδιαίτερα τη δημοσιογραφική γλώσσα όπου τα γλωσσικά ιδεολογικά κατασκευάσματα της Αριστεράς χρησιμοποιούνται κατά κόρον ακόμα και από δημοκρατικά ΜΜΕ που δεν φαίνεται να συνειδητοποιούν το πρόβλημα.»

Θα συμφωνήσω, ότι, από την μεταπολίτευση και μετά, κυριάρχησε ένα «δογματικό αριστερό πρίσμα», σε ότι αφορά, τον πολιτισμό, τις τέχνες, την κοινωνική ζωή και τη δημοσιογραφία, αλλά, τα τελευταία χρόνια, μέσω του διαδικτύου, έχει δημιουργηθεί, πλέον, μια κοινή δημοσιογραφική ορολογία, που προσαρμόζεται στην κάθε εθνική γλώσσα. Και γι’ αυτό, φυσικά, δεν έχει ευθύνη η «ελληνική αριστερά». Τα ΜΜΕ – εξαιρουμένων των καθαρά κομματικών και των ακροδεξιών κι ακροαριστερών – είναι, ή οφείλουν να είναι δημοκρατικά!

2) «Μία τέτοια χρήση π.χ. είναι η αναφορά στην αστυνομία ως «δυνάμεις καταστολής» - που, παραδόξως, χρησιμοποιείται κατά κόρον και στα Κεντρώα ή Κεντροδεξιά ΜΜΕ. Φυσικά πρόκειται για μία ονομασία που είναι βαθύτατα ιδεολογικά φορτισμένη στο βαθμό που βλέπει την αστυνομία όχι ως έναν θεσμό προστασίας και παροχής ασφάλειας στους πολίτες όταν απειλείται η ζωή και η περιουσία τους, αλλά αντίθετα ως μία δύναμη που εμποδίζει τον αγώνα των μαζών για τη χειραφέτηση.»

Δυστυχώς κ. Μίχα, το «η αστυνομία είναι ένας θεσμός προστασίας και παροχής ασφάλειας στους πολίτες όταν απειλείται η ζωή και η περιουσία τους », έχει αποδειχτεί, ιστορικά, ότι αποτελεί έναν «εθνικό μύθο.». Ο ρόλος της αυτός, αποτελεί πάρεργο… Ο κυρίαρχός της είναι, να αποτελεί «το στρατό της εκάστοτε εξουσίας»! Θυμηθείτε – εντελώς παραδειγματικά το θέτω, σε διαφορετικά καθεστώτα – το ρόλο της αστυνομίας στη Χούντα(γεγονότα Νομικής, Πολυτεχνείου), την περίοδο Μητσοτάκη(η καταστολή με καπνογόνα των διαμαρτυριών των μαθητών!) και, γενικότερα, την κατασταλτική, κάθε φορά, βίαιη συμπεριφορά τους, σε κάθε(δίκαιη τις περισσότερες φορές), διαμαρτυρία, όλου του φάσματος των πολιτών και ηλικιών(μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικοί, ομάδες εργαζομένων, ηλικιωμένοι συνταξιούχοι), ακόμα και σε ιστορικές προσωπικότητες, όπως ο Μανώλης Γλέζος…  

3) «Μία άλλη εξίσου φορτισμένη λέξη είναι η λέξη «αντιεξουσιαστές» που πάλι χρησιμοποιείται κατά κόρο από τα ΜΜΕ όλων των πολιτικών χώρων. Χωρίς να παραγνωρίζει κανείς το γεγονός ότι πολλές φορές έχουμε πράγματι να κάνουμε με άτομα ή ομάδες συγκεκριμένων αντιλήψεων, τις περισσότερες φορές πρόκειται για χούλιγκανς, δολοφόνους και ληστές - και τίποτα παραπάνω.»

Μόνος σας το λέτε, μόνος σας το ξελέτε. Και τα δυο συμβαίνουν, αλλά, τελικά, γιατί καταλήγετε, στο δεύτερο, αναπόδεικτα; Επίσης, τους προβοκάτορες τους ξεχάσατε;

4) «Και τώρα έρχομαι στο πιο ενδιαφέρον, πρόσφατο παράδειγμα: Αυτό αφορά τον χαρακτηρισμό της Χρυσής Αυγής ως «ναζί»; Το ερώτημα εδώ είναι γιατί χρησιμοποιείται αυτός ο ξένος όρος τη στιγμή που υπάρχει ένας ωραιότατος ελληνικός όρος για να αποδώσει το ίδιο φαινόμενο - δηλαδή, «εθνικοσοσιαλιστές»; Γιατί, λοιπόν, «ναζί» και όχι «εθνικοσοσιαλιστές»; Πρόκειται για μια τυχαία επιλογή;
Ασφαλώς όχι! Η γενικευμένη χρήση του όρου «ναζί» και η εξαφάνιση του ελληνικού όρου «εθνικοσοσιαλιστές» εξυπηρετεί καίριες σκοπιμότητες του Kομιτάτου.
Καταρχάς ο όρος «ναζί» απευθύνεται στα σμιλεμένα από την Αριστερά «αντι-ιμπεριαλιστικά» αντανακλαστικά του Ρωμιού. Ο όρος «ναζί» σχετίζεται και παραδηλώνει «Γερμαναράδες» - κάτι που ασφαλώς δεν συμβαίνει με τον όρο «εθνικοσοσιαλιστές». Εκεί ακριβώς στοχεύει η χρήση του όρου «ναζί.»

Ο εθνικοσοσιαλισμός (= ναζισμός), δεν είναι πρωτογενής ελληνικός όρος, αλλά, σύμφωνα με τα ελληνικά λεξικά : «απόδοση στην ελληνική του γερμανικού Nationalsozialismus(Nazi)». Οπότε ποιο είναι το πρόβλημα; Το ίδιο πράγμα λένε. Αλλά εκεί είναι η βαρύτητα του θέματος; Ή η ταυτότητα, οι ιδέες, οι αποτρόπαιες πράξεις κι οι σκοποί της Χρυσής Αυγής; Ας μην παίζουμε με τις λέξεις – δίνοντάς τους, αναπόδεικτα - συνωμοσιολογική σημασία. Και να σας πω και κάτι; Εδώ που, επικίνδυνα, έχουν κατρακυλήσει τα πράγματα, επιβάλλεται η χρήση της λέξης «ναζί», που αφυπνίζει τα αντανακλαστικά των δημοκρατικών ελλήνων πολιτών, σε σχέση από το, λεξικογραφικό, εθνικοσοσιαλισμός. Είναι σαν το σεξ, η κοινή – λαϊκή ονομασία, ενός σεξουαλικού μέλους του σώματος, μας(και σας) ερεθίζει κι όχι η ανατομική – ιατρική ορολογία του!
Τέλος, σας ξέφυγε και κάτι άλλο! Στο λεξικό αναφέρεται ότι η λέξη ναζί, χρησιμοποιείται και για τον «θαυμαστή της προσωπικότητας και των πράξεων του Χίτλερ»! Κι οι χρυσαυγίτες είναι θαυμαστές του! Φαίνεται, ολοκάθαρα, στο φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί! Άρα, σωστά – κι από αυτό το πρίσμα – χαρακτηρίζονται ναζί! Την Τετάρτη(16/7/2013), ο Μίκης Θεοδωράκης (αν σας ενδιαφέρει η γνώμη του) – στα πλαίσια της συνέντευξης Τύπου για την ταινία «Ανακυκλώνοντας τη Μήδεια» - μίλησε (σε ερώτηση του «ΟΡΦΕΑ») για τη Χρυσή Αυγή, λέγοντας, μεταξύ άλλων : «Είναι ένα καρκίνωμα. Θεωρώ πως οι ηγέτες είναι ναζί και πως έχουν συνδέσεις με ναζιστικά κόμματα.»

5) «Αντίθετα ο ελληνικός όρος «εθνικοσοσιαλισμός «όχι μόνο δεν προκαλεί τα ίδια «αντι-ιμπεριαλιστικά» αντανακλαστικά αλλά επιπλέον δεν ακούγεται και ιδιαίτερα άσχημος : Συνδυάζει το αφήγημα του περιούσιου λαού (Εθνικός») με το αφήγημα του νιρβάνα της αιώνιας δημοσιοϋπαλληλίας («Σοσιαλισμός»). Τι καλύτερο;»

Η νιρβάνα της αιώνιας δημοσιοϋπαλληλίας δεν εφαρμόστηκε ποτέ στην Ελλάδα από κομμουνιστικό κόμμα, αφού ποτέ δεν ήρθε στην εξουσία! Αντίθετα η ρουσφετολογία και το βόλεμα στο δημόσιο ήταν το κυρίαρχο ψηφοθηρικό όπλο των κυρίαρχων αστικών κομμάτων που εξουσιάζουν το ελληνικό κράτος, από ιδρύσεώς του! Ακόμα και στις περιόδους της «βασιλευόμενης δημοκρατίας», αλλά και των δικτατοριών(Μεταξά, Χούντα κλπ.), λειτουργούσε στο ακέραιο, συνάμα και με την ρουφιανιά, που γέννησε τον λακέ! Όταν(υποθετικά) εφαρμοστεί η δημοσιοϋπαλληλική νιρβάνα, από αριστερό κόμμα εξουσίας στην Ελλάδα, τότε να το δούμε και να το συζητήσουμε.

6) «Ένας άλλος σημαντικός λόγος για τον οποίο το Κομιτάτο έχει επιβάλλει τη χρήση του όρου «ναζί» αντί για «εθνικοσοσιαλιστές» είναι διότι με αυτό τον τρόπο αποφεύγονται ενοχλητικές απορίες που αφορούν το σημασιολογικό πεδίο στο οποίο αναφέρεται ο όρος. Διότι μία τυχόν γενικευμένη χρήση του όρου «εθνικοσοσιαλιστές» σε κάποια φάση θα οδηγούσε κάθε καλόπιστο πολίτη να θέσει το ερώτημα : «Πού διαφέρει ο σοσιαλισμός της Χ.Α. από αυτόν του Σύριζα ή του ΚΚΕ; Τι το κοινό έχουν για να χαρακτηρίζονται με τον ίδιο τρόπο;»

Πιστεύω, ότι οι Έλληνες πολίτες – τουλάχιστον αυτοί που μπορούν να κατανοήσουν τα άρθρα σας και να είναι, συνειδητά, ευαισθητοποιημένοι, ενάντια στην Χρυσή Αυγή - γνωρίζουν πολύ καλά τις διαφοροποιήσεις του «σοσιαλισμού»! Έτσι, ξέρουν πολύ καλά, που διαφέρει ο δημοκρατικός σοσιαλισμός και η σοσιαλδημοκρατία, από τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» και που συγγενεύει ο δεύτερος με τον εθνικοσοσιαλισμό: «δικτατορία» (του προλεταριάτου) & «συγκεντρωτισμός» (δημοκρατικός). Ξέρουν, επίσης, ή, πολύ εύκολα, μπορούν να καταλάβουν από ποιο είδους σοσιαλισμό διέπονται τα διάφορα ελληνικά αριστερά κόμματα.

«Δεν υπάρχουν «δυνάμεις καταστολής». Υπάρχουν δυνάμεις ασφαλείας. Δεν υπάρχουν «αντιεξουσιαστές». Υπάρχουν χούλιγκανς, δολοφόνοι και ληστές. Δεν υπάρχουν Έλληνες «ναζί». Υπάρχουν Έλληνες εθνικοσοσιαλιστές».  

Υπάρχουν αστυνομικές δυνάμεις, που, κυρίως λειτουργούν ως δυνάμεις καταστολής σε κάθε λαϊκή κινητοποίηση, υπηρετώντας πιστά την όποια εξουσία(!) κι έχουν ως «πάρεργο» και την ασφάλεια των πολιτών(από τα ποινικά εγκλήματα). Υπάρχουν αντιεξουσιαστές, υπάρχουν χούλιγκανς, αλλά υπάρχουν και κρατικοί προβοκάτορες! Υπάρχουν Έλληνες εθνικοσοσιαλιστές, οι οποίοι είναι και ναζί(!), θαυμάζοντας τον Χίτλερ, τα τσιτάτα του, τα σύμβολα και τα λάβαρά του! Μια περιήγηση στο άλμπουμ που ακολουθεί, αποτελεί την ισχυρότερη απόδειξη!

ΤΟ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

  
  
  
  
  
  
  

 

 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Το παραμύθι της τέχνης λέει πάντα την αλήθεια
Διονύσης Σαββόπουλος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/11/1989 Δόθηκε στο θέατρο Παλλάς η πρώτη συναυλία της Ορχήστρας των Χρωμάτων που ίδρυσε ο αξέχαστος Μάνος Χατζιδάκις
24/11/1980 Ολοκληρώθηκαν οι ηχογραφήσεις του ιστορικού δίσκου Εδώ Λιλιπούπολη στα στούντιο της Columbia.