132 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.10.2017
Ορφέας | Main Feed
Στέλιος Καζαντζίδης
Αναζήτηση με tags

Στέλιος Καζαντζίδης:  Ακυκλοφόρητες εκτελέσεις στο φως!


Γράφει ο Κωνσταντίνος Γρηγοριάδης



 Το 1993 κυκλοφόρησε από την MBI ο «ζωντανός» δίσκος του Στέλιου Καζαντζίδη με τίτλο «Ένα γλέντι με το Στελάρα», στον οποίο συμπεριλαμβάνονται επανεκτελέσεις των κλασικών επιτυχιών του Βάρδου των δεκαετιών του ’50 και του ’60, με συμμετοχή της Πίτσας Παπαδοπούλου.

Θα μπορούσε να πει κανείς, ότι αυτές οι εκτελέσεις είναι καλύτερες από τις πρώτες του ερμηνευτή στα συγκεκριμένα τραγούδια.

  Όμως ο λαϊκός τραγουδιστής στα πλαίσια αυτά δε συμπεριέλαβε συγκεκριμένες ηχογραφήσεις, οι οποίες αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο στις 29 Νοεμβρίου 2013 από το χρήστη pigasos323. Συνολικά αυτές οι ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις είναι έξι. Το πιο γνωστό τραγούδι από αυτά είναι το «Πάρε τα χνάρια μου», το οποίο προσεγγίζει διαφορετικά ο Καζαντζίδης χωρίς την Πίτσα Παπαδοπούλου στα σιγόντα. Στο δίσκο αυτό συμπεριλήφθηκε μια καλύτερη εκτέλεση του τραγουδιού. Επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζει η ηχογράφηση του κομματιού «Μια παλιά ιστορία», η οποία προσεγγίζεται ιδιαίτερα από το Βάρδο. Η μουσική ανήκει στον ίδιο και οι στίχοι στο μεγάλο Κώστα Βίρβο. Πληροφοριακά το τραγούδι ερμηνεύθηκε από τον Καζαντζίδη στην εκπομπή της Σεμίνας Διγενή «Στις γειτονιές των ανθρώπων» το 1997.

  

  Ένα από τα σπουδαία τραγούδια της κλασικής περιόδου του ερμηνευτή είναι η γνωστή «Θεατρίνα». Η σύνθεση αυτή, σε μουσική Χρήστου Νικολόπουλου και στίχους του Κώστα Βίρβου, εκτελείται πονεμένα από το λαϊκό τραγουδιστή,  δηλαδή με τον τρόπο, με τον οποίο ο Καζαντζίδης ταυτίστηκε αλλά και τραγουδούσε τόσο καλά όσο λίγοι. Η κορύφωση αυτού του τρόπου φτάνει στην ανέκδοτη εκτέλεση του τραγουδιού «Μια Κυριακή στη φυλακή», όπου ο Καζαντζίδης είναι συγκλονιστικός. Ο λυγμός που βγάζει είναι εκπληκτικός και αποτελεί παράδειγμα κατάθεσης ψυχής. Θυμίζει εν μέρει το ύφος του μεταπολεμικού ρεμπέτικου, διότι το τραγούδι γράφτηκε το 1953.

  Σε αυτές τις εκτελέσεις περιλαμβάνεται επίσης το όμορφο ζεϊμπέκικο, σε μουσική Αποστόλου Καλδάρα και στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, «Ποιος θα με πληροφορήσει». Πατώντας εξαιρετικά στο ζεϊμπέκικο, δίνει μια ανανέωση σε αγαπημένα τραγούδια της κλασικής περιόδου του λαϊκού τραγουδιού. Το τελευταίο τραγούδι είναι το «Δε μου ‘δειξαν λίγη στοργή» σε μουσική Χρήστου Νικολόπουλου και στίχου Κώστα Βίρβου.

  Όχι μόνο οι «Καζαντζιδικοί», αλλά και αυτοί που αγαπούν το λαϊκό τραγούδι ας ευχαριστήσουν το χρήστη του youtube pigasos323 για την ανάρτηση αυτών των διαμαντιών. Σε όλους εσάς εύχομαι καλή ακρόαση!

 

Η άλλη όψη του Στέλιου Καζαντζίδη (Μέρος 1ο)

Γράφει ο Κωνσταντίνος Γρηγοριάδης


    Ξεκινώντας τη διαδρομή του, το 1952, και τελειώνοντας αυτή τη σταδιοδρομία το 2000, ο Στέλιος Καζαντζίδης τραγούδησε μια ευρεία γκάμα συνθέσεων. Το ρεπερτόριο του μεγάλου ερμηνευτή είναι πολυδιάστατο, καθώς ερμήνευσε από ανατολίτικα και τούρκικα τραγούδια, μέχρι την «Καταχνιά» του Χρήστου Λεοντή. Η εικόνα που έχουν πολλοί για το Βάρδο, είναι αυτή του «κλάψα» τραγουδιστή, που προσφέρει τη φωνή του για να παρηγορήσει τους βασανισμένους, τους ταλαιπωρημένους, τους ξενιτεμένους, τους κοινωνικά αδικημένους. Όντως, πολλά είναι τα τραγούδια του ρεπερτορίου του Καζαντζίδη που απευθύνονται στο φτωχό λαό και στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Όμως υπάρχει και μια «έντεχνη» πτυχή του λαϊκού τραγουδιστή, η οποία είναι εξίσου σημαντική και τραγούδια αυτής της ομάδας ακούγονται μέχρι και σήμερα. Σκέφτηκα λοιπόν να φανερώσω, όσο καλύτερα μπορώ, τις συνθέσεις αυτές στον αναγνώστη, για να γίνει γνωστός κι ο «δωρικός» Καζαντζίδης.

   Αρχικά, η πρώτη χαρακτηριστική συνεργασία της λεγόμενης «έντεχνης» όψης του λαϊκού ερμηνευτή, ήταν με το Μίκη Θεοδωράκη στο δίσκο «Πολιτεία Α’», καθώς ο Καζαντζίδης ερμηνεύει 6 τραγούδια, εκ των οποίων το σπουδαιότερο και πιο γνωστό είναι το «Σαββατόβραδο», σε στίχους Τάσου Λειβαδίτη. Από αυτά ακούστηκε πολύ το «Βράχο-βράχο». Ο τριαντάχρονος τότε λαϊκός τραγουδιστής απέδωσε εξαιρετικά αυτά τα κομμάτια με τη μελωδική, ογκώδη φωνή του. Τα υπόλοιπα τραγούδια είναι ο «Μετανάστης», το «Παράπονο»(Τι θέλεις απ’ τα νιάτα μου»), ο «Καημός» και το «Έχω μια αγάπη», με δεύτερη φωνή της Μαρινέλλας.

Η συνεργασία των δυο μεγάλων καλλιτεχνών θα συνεχιστεί στο δίσκο «Στην Ανατολή» το 1974, ο οποίος παρά τις προσδοκίες, πάτωσε κυριολεκτικά. Τους λόγους της αποτυχίας του δίσκου δεν τους ξέρουμε, αλλά σύμφωνα με τα λεγόμενα του Θεοδωράκη, άνθρωποι της εταιρείας «Μίνως Μάτσας και Υιός» έπαιρναν τα αντίτυπα από τα δισκοπωλεία. Από αυτό το δίσκο ξεχωρίζουν οι «Άπονες εξουσίες». Το τραγούδι έχει πολιτικό περιεχόμενο, καθώς είναι αντιχουντικό. Οι «άπονες εξουσίες» συμβολίζουν απολυταρχικά, ολοκληρωτικά καθεστώτα(η χούντα των συνταγματαρχών ήταν ένα από αυτά). Χαρακτηριστικό είναι το ρεφραίν: «Μάνα σε ξεκληρίσανε/άπονες εξουσίες/ψυχή δε σου αφήσανε/μόνο φωτογραφίες». Το τραγούδι αυτό εκτέλεσε ζωντανά στην τηλεόραση ο Καζαντζίδης το 1982. Επίσης, μπορεί να διακρίνει κάποιος το ζεϊμπέκικο «Μες την ταβέρνα», σε στίχους του ίδιου του Θεοδωράκη. Σε αυτό το υλικό αναδεικνύεται ατόφια η φωνή του Καζαντζίδη, απαλλαγμένη από τον πονεμένο χαρακτήρα των «καθαρόαιμων» λαϊκών τραγουδιών. Αυτό γίνεται πιο φανερό στο τραγούδι «Τα παραθύρια ορθάνοιχτα», όπου ο Καζαντζίδης ερμηνεύει πεντακάθαρα, στέρεα, δυνατά, ελληνικά, με το σπάνιο σε χρώματα φωνητικό του όγκο. Γενικά ο δίσκος αυτός είναι εξαιρετικός, ενδεικτικός του θεοδωρακικού ύφους και είναι παράδοξη η μηδενική απήχησή του, διότι θα περίμενε κανείς μετά το τέλος της χούντας, ότι ένας δίσκος Θεοδωράκη - Καζαντζίδη θα είχε γνωρίσει μεγάλη αποδοχή.

   Επιστρέφοντας στη δεκαετία του ’60, οπωσδήποτε πρέπει να αναφέρουμε την εκτέλεση τεσσάρων τραγουδιών του αείμνηστου Μάνου Χατζιδάκι, τα οποία ερμήνευσε ο Καζαντζίδης, μαζί με τη Μαρινέλλα στα φωνητικά. Το καλύτερο (κατά τη γνώμη μου) και πιο γνωστό είναι «Το πέλαγο είναι βαθύ», σε στίχους του ιδιοφυούς Γκάτσου. Η σύνθεση αυτή πραγματικά ταξιδεύει τον ακροατή. Εντύπωση προκαλούν οι κρυστάλλινες και πεντακάθαρες πενιές του Χιώτη σε μια ηχογράφηση της δεκαετίας του ’60, κάτι πρωτοποριακό για εκείνη την εποχή. Στα τέσσερα άσματα συγκαταλέγεται η «Αθήνα», ένα από τα πιο αισιόδοξα τραγούδια του ρεπερτορίου του λαοφιλούς ερμηνευτή. Τα άλλα δύο είναι το «Κουρασμένο παλικάρι» και ο «Κυρ –Αντώνης», τα οποία επίσης είναι χαρούμενα άσματα. Οι πρώτες εκτελέσεις αυτών των τραγουδιών ανήκουν στη Νανά Μούσχουρη.

  
 
 


   Μετά τη δωδεκαετή σιωπή του Καζαντζίδη (η περίοδος 1975-1987) θα σταθούμε σε ορισμένα τραγούδια του δίσκου «Ελεύθερος», που κυκλοφόρησε το 1988.Το πρώτο είναι το «Αν ρωτάς να σου πω», το μοναδικό τραγούδι από τη φωνή του κοσμαγάπητου τραγουδιστή σε στίχους του σπουδαίου Μάνου Ελευθερίου. Στη δεύτερη περίοδο αυτή διακρίνουμε στις ερμηνείες του μεγάλου Βάρδου ένα μεγαλύτερο εύρος και όγκο και σαφέστατα την ανάλογη ωριμότητα. Κυριολεκτικά το αποκορύφωμα, κατά τη γνώμη μου, της άλλης όψης του λαϊκού ερμηνευτή είναι στο τραγούδι «Πέτρινα χρόνια» του Σταμάτη Σπανουδάκη. Τολμώ να φρονώ, ότι αυτή η σύνθεση θα μπορούσε να σταθεί και σε μια τελετή έναρξης Ολυμπιακών Αγώνων. Απίστευτες ερμηνευτικές δυνατότητες του κορυφαίου Καζαντζίδη εκδηλώνονται στο ρεφραίν:«Ελλάδα στους ώμους/τη γη κουβαλάς/εσύ που χάραξες τους δρόμους/τη φωνή σου να βρεις ζητάς». Το τραγούδι θα επανεκτελεστεί το 1995, σε μια λίγο καλύτερη εκτέλεση και θα συμπεριληφθεί στο κύκνειο άσμα του ερμηνευτή, στο δίσκο «Έρχονται χρόνια δύσκολα».
  Το ίδιο έτος(1995) θα κυκλοφορήσει ο δίσκος «Τα βιώματα μου», ο οποίος συμπεριλαμβάνει δέκα σημαντικά τραγούδια. Το τραγούδι που εντάσσεται στο άλλο πρόσωπο του Καζαντζίδη είναι ο «Ύμνος στη ζωή» σε μουσική Θανάση Πολυκανδριώτη, σε στίχους του σπουδαίου Τούρκου ποιητή Ναζίμ Χικμέτ και σε μετάφραση του Γιάννη Ρίτσου. Ο κορυφαίος λαϊκός τραγουδιστής ερμηνεύει τη χαρά και τη λύπη της ζωής. Η σύνθεση αποτελεί απάντηση στους επικριτές του ρεπερτορίου του θρύλου. Επίσης, ο Καζαντζίδης πραγματοποιεί μια απροσδόκητη συνεργασία με το συνθέτη Αντώνη Βαρδή, καθώς συμμετέχει σε κουαρτέτο στο τραγούδι «Στην Ελλάς του 2000». Το εξαιρετικό άσμα, σε στίχους Σαράντη Αλιβιζάτου, συνιστά ένα από τα  επίκαιρα τραγούδια των ημερών μας, κάτι που επιβεβαιώνεται από τους εξής στίχους: «Στην Ελλάς του 2000/γίναν όλοι βασιλιάδες/λαϊκοί τραγουδιστάδες» και «Πες μου τι θα κάνεις τώρα/έτσι που σε καταντήσαν/πατρίδα σερβιτόρα/στα σκυλάδικα χορεύεις/μες τη νύχτα ταξιδεύεις/ταυτότητα γυρεύεις». Το πρώτο απόκομμα υπονοεί τον ξεφτιλισμό του λαϊκού τραγουδιού, καθώς ο κάθε τραγουδιστής αυτοαποκαλείται λαϊκός, χωρίς να εκφράζει τα λαϊκά προβλήματα. Το δεύτερο απόκομμα περιέχει μια θλίψη για την κατάντια την πολιτιστική της σύγχρονης Ελλάδας. Να σημειωθεί, ότι οι άλλοι συμμετέχοντες του κουαρτέτου είναι οι αδελφοί Κατσιμίχα και ο Αντώνης Βαρδής. Ο ίδιος ο συνθέτης είδε το όνειρο του να γίνεται πραγματικότητα μετά από χρόνια υπομονής(όπως έχει δηλώσει ο ίδιος σε συνέντευξη) : τραγουδήθηκε έστω ένα τραγούδι του από τη φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη.

 Ανακεφαλαιώνοντας, η άλλη όψη του λαϊκού τραγουδιστή συνιστά ένα σημαντικό κομμάτι κι όχι αμελητέο της παρακαταθήκης του. Είναι λανθασμένη κι επιπόλαια η κρίση πολλών, ότι ο Καζαντζίδης έχει τραγουδήσει μόνο βαριά τραγούδια, αμανετζίδικα κλπ. Η κρίση αυτή προέρχεται από άγνοια και ημιμάθεια πολλών, διότι απλούστατα δεν έχουν ερευνήσει τη δισκογραφία του τραγουδιστή. Βέβαια, οι συνεργασίες της άλλης πτυχής δεν είναι οι μόνες. Σε ένα δεύτερο κείμενο θα εκτεθεί η σύμπραξη με το Χρήστο Λεοντή και τον Κώστα Βίρβο στο έργο «Καταχνιά» και οι συνεργασίες με το Γιώργο Κατσαρό, Μάνο Λοΐζο, το Γιάννη Μαρκόπουλο, το Γιώργο Ζαμπέτα.
  Είναι αναγκαία αυτή η παρουσίαση για να υπάρξει αποτελεσματική καταπολέμηση της ημιμάθειας.

 
Ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Στελάρας  για τους ορκισμένους θαυμαστές του,  «έφυγε» από κοντά μας  το 2001 αφήνοντας  πίσω του πολλά τραγούδια και ένα μύθο αξεπέραστο! Όπως όλα τα φαινόμενα συζητήθηκε σε όλη του τη ζωή. Κάποιοι  προσπάθησαν να τον αναλύσουν, άλλοι να τον βιογραφήσουν, άλλοι να τον αγιοποιήσουν, άλλοι να τον αποκαθηλώσουν από το θρόνο του…  Ό,τι  κι αν προσπάθησαν να κάνουν ο Στέλιος ήταν πάντα ένα βήμα πιο πέρα, άπιαστος, απλησίαστος, όπως όλα τα φαινόμενα. Η φωνή του Καζαντζίδη δεν χρειάζεται συστάσεις ή αναλύσεις. Δεσπόζει και θα δεσπόζει στο πάνθεον των μεγαλύτερων τραγουδιστών του κόσμου!
 

Στις 15 Οκτωβρίου 2007 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη το καινούριο βιβλίο του Λευτέρη Παπαδόπουλου με τον τίτλο «Εν αρχή ην ο Καζαντζίδης». Πρόκειται για συνεντεύξεις-πορτρέτα έντεκα καλλιτεχνών που έχουν γράψει τη δική τους ξεχωριστή διαδρομή μέσα στο χώρο της ελληνικής μουσικής σκηνής : Καζαντζίδης, Μπιθικώτσης, Κουγιουμτζής, Πάνου, Μαρινέλλα, Νταλάρας, Φαραντούρη, Μικρούτσικος, Μούτσης, Σπανός και Χατζηνάσιος αποτελούν τους «ήρωες» του βιβλίου.
Πρόκειται για ένα βιβλίο που συντίθεται από συνεντεύξεις τις οποίες είχε πάρει ο συγγραφέας στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από τους καλλιτέχνες οι οποίες εμπλουτίζονται από κάποια κείμενα του ίδιου του Παπαδόπουλου τα οποία, όπως μας πληροφορεί ο ίδιος στην εισαγωγή του βιβλίου του, έχουν δημοσιευτεί στο παρελθόν στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»(στην οποία εργάζεται ανελλειπώς από το 1959).

 
Ο Στέλιος Καζαντζίδης είναι ο πρωταγωνιστικός «μύθος - τραγουδιστής» της «μυθολογίας του ελληνικού τραγουδιού». Πέρα όμως από μύθους και μυθολογίες είναι, σίγουρα, η μεγαλύτερη, σε έκταση και βάθος, αντρική φωνή του ελληνικού τραγουδιού. Ταυτόχρονα όμως, είναι κι ένας τραγουδιστής συγκεκριμένων λαϊκών και μουσικών ορίων και τρόπου έκφρασης, έχοντας, μάλιστα, τη δική του «καζαντζιδική σχολή» ερμηνείας στο λαϊκό μας τραγούδι.
 
Το «Υπάρχω», είναι, ίσως, ο πιο γνωστός, στους πάντες, τίτλος δίσκου του Καζαντζίδη. Για τον ίδιον είναι συμβολικός, αφού, όπως το λέει στον πρόλογό του: «Αφορά εσάς κι εμένα. ΥΠΑΡΧΩ σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος, από τον καιρό που εσείς οι γνωστοί και άγνωστοι φίλοι μου, με αγαπήσατε και με κάνατε δικό σας». Έχει χαρακτηριστεί όμως κι ως ο πιο εγωιστικός του, άλλωστε μην ξεχνάμε, ότι το σουξέ του δίσκου αυτού και του ομώνυμου κομματιού («Υπάρχω»), προσπάθησε να το εκμεταλλευτεί – λαϊκίστικα κατά τη γνώμη μου – κι εμπορικά, με την κυκλοφορία του ούζου «ΥΠΑΡΧΩ», όπου φιγουράριζε η φωτογραφία του ίδιου του Καζαντζίδη στην ετικέτα του μπουκαλιού.
 
Την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου δόθηκε η συνέντευξη τύπου για τις μεγάλες συναυλίες με τίτλο « Η ΦΩΝΗ ΖΕΙ» που είναι αφιερωμένες στη μνήμη του Στέλιου Καζαντζίδη. Οι δυο μεγάλες συναυλίες θα πραγματοποιηθούν στις 18 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα (Καλλιμάρμαρο) και στις 23 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη (Καυταντζόγλειο στάδιο). Η πρωτοβουλία της εκδήλωσης ανήκει στη Μαρινέλλα, η οποία υπήρξε σύντροφός του στη ζωή και στο τραγούδι για μια δεκαετία και μαζί έγραψαν ιστορία ως ντουέτο. Στην πρόσκληση της Μαρινέλλας ανταποκρίθηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό οι Γ.Νταλάρας, Χ.Αλεξίου, Δ.Μητροπάνος , Μ.Τερζής & Γλυκερία. Τα έσοδα των δυο μεγάλων συναυλιών θα διατεθούν στο Σωματείο Κοινωνικής Μέριμνας «Αρωγή» για τις ανάγκες ανέγερσης ενός ξενώνα για ορφανά και απροστάτευτα παιδιά με ειδικές ανάγκες στο Δήμο Αχαρνών.
 
Ένας από τους πιο σπουδαίους ,αλλά και πιο αδικημένους , κατά την ταπεινή μου γνώμη , δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας είναι ο δίσκος του Μίκη Θεοδωράκη "Στην ανατολή" με ερμηνευτή το Στέλιο Καζαντζίδη.Ο δίσκος εκδόθηκε στις 4/11/1974, λίγο μετά την πτώση της χούντας.
 
Ντοκουμέντο με 56 ανέκδοτα τραγούδια του Στέλιου Καζαντζίδη
Με την φροντίδα της Κυρίας Βάσως Καζαντζίδη, την επιμέλεια του Πάνου Υφαντή και την συνδρομή του Στάθη Καζαντζίδη κυκλοφόρησε μια κασετίνα με 56 ανέκδοτα τραγούδια του Στέλιου Καζαντζίδη αφιερωμένη στα 80 χρόνια μετά την γέννηση του και 10 χρόνια από όταν έφυγε για την τελευταία του παράσταση.
 

O μεγάλος Έλληνας στιχουργός μιλά στον «ΟΡΦΕΑ» για το νέο βιβλίο του «Εν αρχή ην ο Καζαντζίδης»

Πρόσφατα (Οκτώβρης 2007) κυκλοφόρησε, από τις εκδόσεις Καστανιώτη, ένα νέο βιβλίο του Λευτέρη Παπαδόπουλου με το τίτλο «Εν αρχή ην ο Καζαντζίδης – από τον Άκη Πάνου ως τη Μαρινέλλα». Στην πολύτιμη αυτή έκδοση περιλαμβάνονται τα πορτρέτα έντεκα (11) μεγάλων δημιουργών κι ερμηνευτών του ελληνικού τραγουδιού και συγκεκριμένα (με τη σειρά δημοσίευσής τους στο βιβλίο) των : Στέλιου Καζαντζίδη, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Σταύρου Κουγιουμτζή, Άκη Πάνου, Μαρινέλλας, Γιώργου Νταλάρα, Μαρίας Φαραντούρη, Θάνου Μικρούτσικου, Δήμου Μούτση, Γιάννη Σπανού και Γιώργου Χατζηνάσιου.

 
Όλα έδειχναν πως θα ήταν μία μαγική βραδιά. Έστω κι αν ο τιμώμενος ήταν απών, η μορφή και τα τραγούδια του θα ήταν παρόντα. Θεωρήσαμε εξ’ αρχής πως αυτή ήταν μία σημαντική πρωτοβουλία για να βοηθηθεί η δραστηριότητα του σωματείου «Αρωγή», με αναμφισβήτητα ισχυρές καλλιτεχνικές παρουσίες, με σπουδαία τραγούδια και μνήμες για έναν καλλιτέχνη που σημάδεψε με τη σημαντική του προσφορά το ελληνικό τραγούδι, το Στέλιο Καζαντζίδη. Άλλωστε επιλέξαμε να παρακολουθήσουμε τη συναυλία ως θεατές και όχι απλά ως συνεργάτες του Ορφέα. Όμως τα πράγματα εξελίχθηκαν λίγο διαφορετικά το βράδυ της Παρασκευής 18 Σεπτέμβρη στο Καλλιμάρμαρο της Αθήνας.
 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Γελάω άμα ακούω για ελληνικό ροκ. Είναι σα να μου λένε αμερικάνικο τσάμικο.
Στέλλα Βλαχογιάννη

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

21/10/1907 Γεννήθηκε ο σουρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος
22/10/1937 Γεννήθηκε ο συνθέτης Μάνος Λοίζος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS