122 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
22.10.2017
Ορφέας | Main Feed
ΡΟΥΒΑΣ
Αναζήτηση με tags

Ο ΡΟΥΒΑΣ ΣΤΙΣ «ΒΑΚΧΕΣ» : ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΑΤΑΝΤΙΑΣ

Γράφει ο : Τάσος Π. Καραντής


Προσπάθησα να κατευνάσω τα πνεύματα – αντιλαμβανόμενος ότι «θα τ’ ακούσει» ο Ρουβάς και, μάλιστα, χωρίς να δουν την παράστασή – με σχόλιό μου, από τις 26/6/2013 στον «ΟΡΦΕΑ»(βλ. Ο ΡΟΥΒΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ), αλλά, δυστυχώς, ο «κουλτουριάρικος δογματισμός», δεν έχει όρια, κινδυνεύοντας να χάσει κάθε έννοια δημοκρατίας και ισότητας, οδηγώντας μας σε μια «πολιτισμένη κοινωνία» μη ανοχής και μιασμάτων…

Στο «ΒΗΜΑ», της περασμένης Κυριακής(14/7/2013), μας προέκυψε σχόλιο(«Στιγμιότυπα κατάντιας/tv guide – off stage», της Αφροδίτης Γραμμέλη) – εντελώς ειρωνικό, απαξιωτικό και… βαρύγδουπο!
Αλλά, ας το δούμε πρώτα, για να θέσω κάποια ερωτήματα, που μου γεννήθηκαν, διαβάζοντάς το :
« Στιγμιότυπα  κατάντιας
Παίρνω το ερέθισμα από μια ανάρτηση καλού φίλου στο Facebook ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ, περιέγραφε με μελανά χρώματα το στιγμιότυπο όπου ο Σάκης Ρουβάς με τα εσώρουχα ως Διόνυσος στις «Βάκχες» ποζάρει δίπλα στη Ρούλα Πατεράκη, μια γυναίκα βαθιά μυημένη στον πολιτισμό.

Γύρω - γύρω αλαλάζουσες «ρουβίτσες» με τα κινητά σε θέση μάχης για να αποθανατίσουν τους γραμμωμένους κοιλιακούς του τραγουδιστή που ανέδειξε τα μακαρόνια με κιμά σε σουξέ του πενταγράμμου. Εσχάτως ο κ. Ρουβάς ανεδείχθη σε χρησιμότατο πολυσουγιά καθώς προηγήθηκε και η παρουσίαση των «Ηρώων» υποδυόμενος το παιδί της διπλανής πόρτας που αναγνωρίζει τη φιλανθρωπία, όταν την κάνουν οι διπλανοί φυσικά, ως κάτι συγκινητικό.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι είμαστε για γέλια και για κλάματα. Βυθισμένοι στην υποκουλτούρα και βρεγμένοι ως το κόκαλο από τα μπουγαδόνερα. Και δεν είναι μόνο ο Ρουβάς το πρόβλημα. Καλοκαίρι για το ήμισυ του ελληνικού Τύπου είναι η βαθμολόγηση των οπισθίων των λουόμενων κοριτσιών της σόουμπιζ. Υπάρχουν άνθρωποι που αυτή τη στιγμή κάνουν καριέρα ως γραμμωμένοι κοιλιακοί και αψεγάδιαστοι γλουτοί. Υπάρχουν παρουσιάστριες οι οποίες ανεβάζουν τις μετοχές τους στο τηλεοπτικό χρηματιστήριο ξεπουλώντας, εκτός από την κορμοστασιά τους, ακόμη και τα κουβαδάκια των παιδιών τους.

θα περίμενε κανείς ότι σε έναν κόσμο που άλλαξε άρδην, σε μια κοινωνία που ζει μια δυσάρεστη έκπληξη καθημερινά, σε ένα εργασιακό σύστημα το οποίο γκρεμίστηκε, θα υπάρξει μια επιστροφή στην ουσία, θα ήταν λογικό μετά τη μακρά περίοδο ψεύδους και αυταπάτης να αναζητηθεί η αλήθεια για να γίνει η επανεκκίνηση. Μάταια. Καμία συστολή απέναντι στον όλεθρο. Απάθεια και εγωκεντρισμός. Καταντά αηδία όλο αυτό. Και ακόμη χειρότερα είναι τα επιχειρήματα των lifestylάδων που προβάλλονται: «Δεν μπορεί να κολυμπάμε όλοι στην κρίση και στη μιζέρια». Αλλά μπορούμε να κάνουμε μακροβούτι στη σαχλαμάρα και στην ανοησία. Δεν μας φταίνε μόνο οι πολιτικοί, δυστυχώς. Μας φταίει και η έλλειψη Παιδείας. Γιατί εκεί αρχίζουν και εκεί τελειώνουν όλα.».

  
  
  

 



1) «Παίρνω το ερέθισμα από μια ανάρτηση καλού φίλου στο Facebook».
 
 Από πότε οι δημοσιογράφοι βγάζουν συμπεράσματα(γραπτά κι ενυπόγραφα), με το σκεπτικό, είδα μια ανάρτηση από φίλο, μου είπε ένας φίλος κλπ.;! Δεν πρέπει να δει ο ίδιος για να κρίνει;

2) «…όπου ο Σάκης Ρουβάς με τα εσώρουχα ως Διόνυσος στις «Βάκχες… τους γραμμωμένους κοιλιακούς του τραγουδιστή».

Λίγη γνώση ιστορίας δεν βλάπτει. Ο Διόνυσος – ως θεός – είναι ο « αιώνιος έφηβος», όπου στα αγάλματα (βλ. φωτό), αναπαρίσταται, ακριβώς έτσι : γραμμωμένος! Μια χαρά, λοιπόν, «γάντι», πάει ο σωματότυπος του Ρουβά, αλλά και το όλο νεανικό προφίλ του,  στον ρόλο του Διονύσου!

3) «Γύρω - γύρω αλαλάζουσες «ρουβίτσες» με τα κινητά σε θέση μάχης για να αποθανατίσουν…».

Όχι! Δεν σας τα είπανε καλά! Παρακολούθησα την παράσταση! Δεν ακούστηκε κιχ κατά τη διάρκειά της! Το ρεπορτάζ του «ΕΘΝΟΥΣ» (14/7/2013) είναι ακριβέστατο στο θέμα αυτό : «Όσοι περίμεναν αποθεωτικές ιαχές και ουρλιαχτά λατρείας από εκείνα που συνοδεύουν τις εμφανίσεις του ποπ σταρ διαψεύδονται, αφού φαίνεται ότι και οι περίφημες «ρουβίτσες» αντιμετωπίζουν το ίδιο σοβαρά με το είδωλό τους το «στοίχημα» της συμμετοχής του στην αρχαία τραγωδία.».

4) «Ολα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι είμαστε για γέλια και για κλάματα. Βυθισμένοι στην υποκουλτούρα και βρεγμένοι ως το κόκαλο από τα μπουγαδόνερα. Και δεν είναι μόνο ο Ρουβάς το πρόβλημα».

Ακριβώς! Μου θυμίσατε τον Διονύση Σαββόπουλο, το 2004, όπου γιόρτασε(!) τα γενέθλιά του(!) στο Ηρώδειο(!), ο οποίος, επέλεξε – ως χάπενινγκ -την εκπρόσωπο της ριάλιτι κουλτούρας ΚΑΛΟΜΟΙΡΑ, αναδυόμενη από τη γενέθλια τούρτα του(!) Όλα αυτά στο Ηρώδειο! Πως το λέει η λαϊκή ρήση; «Δυο μέτρα και δυο σταθμά»!

5) «…το ήμισυ του ελληνικού Τύπου είναι η βαθμολόγηση των οπισθίων των λουόμενων κοριτσιών της σόουμπιζ. Υπάρχουν άνθρωποι που αυτή τη στιγμή κάνουν καριέρα ως γραμμωμένοι κοιλιακοί και αψεγάδιαστοι γλουτοί…».

Ας σταματήσουμε, επιτέλους, με την ενοχοποίηση της ομορφιάς! Χρειάζεται κι αυτή, ή, έστω, θέλει να την βλέπει κάποιος κόσμος, ας τον σεβαστούμε! Εξάλλου, το γράφετε, πρόκειται για καριέρα και σόουμπιζ, όχι για πολιτισμό! Χρειάζονται κι αυτές οι ανάλαφρες στιγμές κι εικόνες, ο άνθρωπος είναι πολύπλευρο ον κι αντιφατικό στην καθημερινότητά του. Απλά, για όλα, πρέπει να ισχύει η σοφή αρχαία ελληνική ρήση : «παν μέτρον άριστον». Κι ο «πολιτισμένος» το θέλει το «οφθαλμόλουτρό» του, ας μην είμαστε υποκριτές. Στις ολοκληρωτικές κοινωνίες απαγορεύονται αυτά, παρουσιάζοντας μια τραγελαφική εικόνα σοβαροφάνειας κι όλα γίνονται, από πίσω, κρυφά κι απαγορευμένα…
Όμως, ο Ρουβάς, ανήκει στον μουσικό μας πολιτισμό, στο είδος της ποπ μουσικής, όπου είναι κορυφαίος!

6) «Θα περίμενε κανείς ότι σε έναν κόσμο που άλλαξε άρδην, σε μια κοινωνία που ζει μια δυσάρεστη έκπληξη καθημερινά, σε ένα εργασιακό σύστημα το οποίο γκρεμίστηκε, θα υπάρξει μια επιστροφή στην ουσία, θα ήταν λογικό μετά τη μακρά περίοδο ψεύδους και αυταπάτης να αναζητηθεί η αλήθεια για να γίνει η επανεκκίνηση. Μάταια. Καμία συστολή απέναντι στον όλεθρο. Απάθεια και εγωκεντρισμός. Καταντά αηδία όλο αυτό. Και ακόμη χειρότερα είναι τα επιχειρήματα των lifestylάδων που προβάλλονται: «Δεν μπορεί να κολυμπάμε όλοι στην κρίση και στη μιζέρια». Αλλά μπορούμε να κάνουμε μακροβούτι στη σαχλαμάρα και στην ανοησία. Δεν μας φταίνε μόνο οι πολιτικοί, δυστυχώς. Μας φταίει και η έλλειψη Παιδείας. Γιατί εκεί αρχίζουν και εκεί τελειώνουν όλα.».

Όλα αυτά απευθύνονται στους 3000 ανθρώπους που παρακολούθησαν και καταχειροκρότησαν την παράσταση; Τους περάσατε, έναν – έναν, από, ποικίλες εξετάσεις και βγάλατε το ομαδικό συμπέρασμά σας;!

7) «Μας φταίει και η έλλειψη Παιδείας. Γιατί εκεί αρχίζουν και εκεί τελειώνουν όλα.»

Πολύ μεγάλο θέμα, η παιδεία και κατά πόσο σε κατευθύνει σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής σου και της καθημερινότητάς σου. Όπως και το εκπαιδευτικό μας σύστημα με τους «εθνικούς & θρησκευτικούς μύθους» μας, τη «φυλετική συνέχειά» μας και που οδήγησε πολιτικά… αλλά και την «αριστερή δογματική κουλτούρα», που κυριάρχησε από τη μεταπολίτευση και μετά… Θα υπάρξει ξεχωριστό σχόλιο εν καιρώ…

Να σας απευθύνω και μερικά ακόμα ερωτήματα, που έχουν να κάνουν με την αντικειμενικότητα του άρθρου σας :

Δεν είδα, πουθενά, να αναφέρεται το όνομα του σκηνοθέτη Δημήτρη Λιγνάδη. Ξέρετε; Δική του είναι η παράσταση, όχι του Ρουβά! Ο Λιγνάδης επέλεξε τον Ρουβά για πρωταγωνιστή της παράστασής του.

Το εισιτήριο είχε λαϊκή τιμή (5 μόλις ευρώ). Καμιά αναφορά σας δεν υπάρχει σ’ αυτό το γεγονός, στα πλαίσια, που εσείς γράφετε: «σε μια κοινωνία που ζει μια δυσάρεστη έκπληξη καθημερινά, σε ένα εργασιακό σύστημα το οποίο γκρεμίστηκε».

Τα έσοδα από την πρεμιέρα της παράστασης στη Σαλαμίνα πήγαν στο σύλλογο φίλων παιδιών με καρκίνο «ΕΛΠΙΔΑ». Καμιά ευαισθησία για τα αγγελούδια με καρκίνο, ώστε να αναφερθείτε – βρίσκοντας, κάτι, ΕΝΑ βρε αδερφέ - θετικό;!


Τελικά, «χαράς ευαγγέλια» για την «δογματική κουλτούρα» : «Η παράσταση θα περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα (σήμερα παίζεται στο αρχαίο θέατρο των Φιλίππων), αλλά δεν θα τη δούμε στην Επίδαυρο. «Θέλω να πατήσω αυτό το ιερό. Με μεγάλη λαχτάρα θα εμφανιζόμουν στο θέατρο της Επιδαύρου» είχε δηλώσει πρόσφατα ο δημοφιλής ποπ σταρ. Για την ιστορία αναφέρουμε ότι πρόταση για να συμπεριληφθεί η παράσταση στο πλαίσιο των Επιδαυρίων είχε γίνει, επίσημα, από την παραγωγό εταιρεία (την καλλιτεχνική εταιρεία «Αργώ») στο Φεστιβάλ. Οι πιέσεις πολλές... Η απάντηση δεν ήλθε ποτέ. Ωστόσο, υπήρξε έντονη η επιθυμία από πλευράς της τοπικής κοινωνίας να «κατέβει» η παραγωγή στην Επίδαυρο, έστω και εκτός Επιδαυρίων. Κάτι τέτοιο, τελικά, δεν έγινε εφικτό να πραγματοποιηθεί, αφού το Φεστιβάλ με τις παραγωγές του καλύπτει όλα τα Παρασκευοσάββατα Ιουλίου και Αυγούστου στο αργολικό θέατρο...»(«ΕΘΝΟΣ», 14/7/2013).

Στην Ελλάδα του 2013, υπάρχουν ακόμα άβατα! Μόλις στις αρχές του ’80, κατάφερε να πατήσει το λαϊκό μας τραγούδι στο θέατρο του Λυκαβηττού… Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα για μια ανοιχτή ελευθεριακή κοινωνία… Έτσι είναι : «Μας φταίει και η έλλειψη Παιδείας. Γιατί εκεί αρχίζουν και εκεί τελειώνουν όλα.»…

Πηγή φωτογραφιών από την παράσταση «ΒΑΚΧΕΣ» στη Σαλαμίνα : www.ethnos.gr

Διαβάστε επίσης :

Ο ΡΟΥΒΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ





 

 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Η αλήθεια είναι ότι είμαστε στην πρώτη θέση της επικαιρότητας, όπως τον καιρό της χούντας. Με τη διαφορά ότι τότε ήταν όλοι μαζί μας, ήθελαν να μας βοηθήσουν. Τώρα είναι όλοι εναντίον μας
Νάνα Μούσχουρη

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

22/10/1937 Γεννήθηκε ο συνθέτης Μάνος Λοίζος
23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις