129 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
24.09.2017
Ορφέας | Main Feed
ΟΧΙ ΣΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ
Αναζήτηση με tags

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ!

Γράφει ο Τάσος Π. Καραντής


Έγραφα στο χτεσινό μου σχόλιο, στον «ΟΡΦΕΑ» («ΗΡΩΔΕΙΟ: ΑΒΑΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ ΛΟΓΩ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΩΝ ΤΙΜΩΝ!», βλ. παρακάτω το λινκ), πως, όταν το θέμα μου, ήταν το «άβατο του Ηρωδείου» για τους καλλιτέχνες, ήμουν στο πλευρό τους. Και, συμπλήρωνα, ότι, τώρα – στην Ελλάδα της κρίσης – το «άβατο του Ηρωδείου» αφορά τον ίδιο το λαό! Και, μάλλον, οι καλλιτέχνες δεν είναι στο πλευρό του…
Κι όταν γράφω άβατο, αναφέρομαι στις τιμές των εισιτηρίων που, όχι μόνο είναι απαγορευτικές για τον μέσο Έλληνα (που του έχουν ψαλιδίσει τα πάντα και τον χαρατσώνουν συνεχώς κι ανελέητα), αλλά και προκλητικές, στη σημερινή διαλυμένη Ελλάδα της εξαθλίωσης, λόγω των υπέρογκων εισιτηρίων (που φτάνουν και τα 100 ευρώ!), όσο και για την απαξίωση των πιο πληγέντων κοινωνικών στρωμάτων (άνεργοι, πολύτεκνοι, τρίτεκνοι κλπ.), όπου, στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, δεν έχουν προβλεφτεί μειωμένα εισιτήρια γι’ αυτούς…
Και, με στοιχεία, που παρουσιάζω, κατέληγα στη διαπίστωση, πως το ελληνικό κράτος του μνημονίου, που διέλυσε την Ελλάδα(υγεία, σχολεία, δημόσιες υπηρεσίες, τηλεόραση κλπ.) και χαρατσώνει τους Έλληνες, δεν άφησε έξω και τον πολιτισμό! Να τ’ αρπάξει κι από εκεί, με τιμές εξωφρενικές – που απευθύνονται μόνο για τους ολίγους – και κοινωνική αναλγησία για τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες(άνεργοι, πολύτεκνοι, τρίτεκνοι κ.ά.).
Καταλήγοντας : Κι οι λαϊκοί, ευαίσθητοι και πολιτικοποιημένοι καλλιτέχνες – με όλο το σεβασμό στη σημαντικότητά τους και στο σπουδαίο έργο τους – τι κάνουν, ως πολίτες; Αποδέχονται, αυτήν τη «λύση», με τα εξωφρενικά κι απαγορευτικά για το λαό εισιτήρια, για να τραγουδήσουν, εν τέλει,  για αυτούς, που βούλιαξαν την Ελλάδα στον πάτο του βυθού;

Καταρχάς, να διευκρινίσω, ότι αυτή η «ανοιχτή επιστολή» προς τους καλλιτέχνες(ουσιαστικά πρόκειται για μια δημοσιογραφική προσωπική άποψη – μια κι όλα έχουν δρομολογηθεί πλέον…), γράφεται με όλο το σεβασμό προς την καλλιτεχνική τους οντότητα και το σπουδαίο καλλιτεχνικό έργο τους. Απευθύνομαι στους πολίτες(στους ανθρώπους δηλαδή), τα οποία τα έχω πλήρως διαχωρισμένα, ως άνθρωπος και δημοσιογράφος. Μπορεί να διαφωνώ με την κίνηση, ενός καλλιτέχνη, για παράδειγμα, όπως στο θέμα μας, με τις τιμές των εισιτηρίων, αλλά, θα ενημερώσω – τηρώντας τη δημοσιογραφική δεοντολογία – τον ακροατή, και θα κάνω και δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, όσον αφορά το καλλιτεχνικό του έργο. Εξάλλου, για τη συναυλία της Μαρίας Φαραντούρη(που μου προτάθηκε, χωρίς να μου γνωστοποιηθούν οι τιμές), είμαι χορηγός επικοινωνίας. Αλλά, έτερον εκάτερον, όπως λέμε τα καλά, θα λέμε και τα στραβά.

Επανέρχομαι στο καυτό θέμα του Ηρωδείου. Η ρίζα του προβλήματος είναι το ακριβό ενοίκιό του, σε μια εποχή που τα πάντα έχουν καταρρεύσει κι ο λαός μας βρίσκεται στην εξαθλίωση. Και πως το αντιμετωπίζουν οι καλλιτέχνες; Αποδεχόμενοι(ώστε να ισοσταθμιστεί το υψηλό ενοίκιο, με τα έσοδα που προσδοκούν και τα κασέ τους) τις υψηλές – για τις μέρες μας – τιμές, ακόμα και των φθηνότερων εισιτηρίων(20 & 25 ευρώ) και με αδιαφορία για τις πληγέντες κοινωνικές ομάδες(άνεργοι, πολύτεκνοι, τρίτεκνοι κ.ά.). Δηλαδή, κατά τη γνώμη μου, παθητικά.

Κι όμως - αναφέρομαι στους συγκεκριμένους καλλιτέχνες των παραστάσεων του Σεπτεμβρίου του 2013 - όλοι τους, είναι πλήρεις και αποδοχής του καλλιτεχνικού έργου τους από την κοινωνία κι αγάπης και δημοφιλίας και δόξας και χρήματος. Σχεδόν όλοι δε, είτε προέρχονται από λαϊκά στρώματα, είτε αυτοί και το έργο τους έχει λαϊκή, αριστερή, προοδευτική, ανθρωπιστική ταυτότητα, που όμως το θυσιάζουν στο βωμό της παρουσίασής του στο Ηρώδειο, το οποίο, ούτε κι αυτό κι η αίγλη του, τους έχει λείψει στη ζωή τους, στο βιογραφικό τους και στην μεγάλη καριέρα τους. Και τώρα, στο μεταίχμιο της ολοκλήρωσης του κύκλου τους, αποδέχονται μια αντιλαϊκή οικονομική σύμβαση.   

Φέτος το καλοκαίρι, σε όλους τους συναυλιακούς χώρους, που δεν έχουν ενοίκιο το υπέρογκο ποσό του Ηρωδείου, είχαν εισιτήριο από 10 έως 15 ευρώ, με το πρώτο νούμερο(10 ευρώ) να πλειοψηφεί, γιατί τόσα αντέχει – οριακά – ο μέσος Έλληνας! Μάλιστα υπήρχαν κι οι λαμπρές εξαιρέσεις(παίζει, βέβαια, ρόλο η δημοφιλία του ονόματος του καλλιτέχνη και το μέγεθος της ορχήστρας και γενικά η όλη παραγωγή), που είχαν τιμές 8 και 5 ευρώ. Για μένα, εκεί πρέπει να φτάσουμε, στην Ελλάδα του σήμερα, για να μπορεί ο Έλληνας να παρακολουθεί συναυλίες. Όταν τα εκατομμύρια του λαού μας «ζούνε» με τριψήφιο μηνιάτικο, μπορούν, άνετα, ειδικά οι μεγάλοι καλλιτέχνες, που για πολλές δεκαετίες πληρώνονταν(γιατί το άξιζαν σαφώς) από το κοινό τους, να αφαιρέσουν ένα – δυο ψηφία από το κασέ τους, ειδικά για επετειακές συναυλίες, που – πρέπει – κυρίως, να απευθύνονται στο κοινό που τους στήριξε και τους αγάπησε όλα αυτά τα χρόνια!

Αν ήθελαν, ντε και καλά, να εμφανιστούν στο Ηρώδειο, ας αποσύρονταν από την προσωπική τους αμοιβή(που είναι πενταψήφια) γι’ αυτή τη συγκεκριμένη βραδιά. Γιατί με 20 και 25 ευρώ το φθηνότερο εισιτήριο, δεν μπορεί ο μέσος Έλληνας να πάει! Ή, ας επέλεγαν έναν άλλον ανοιχτό χώρο – και με περισσότερη χωρητικότητα από το Ηρώδειο – όπου θα μπορούσε να έρθει με 10 ευρώ το πλατύ κοινό.

Θα συμφωνούσε – αν ζούσε - ο Τσιτσάνης, που μια ζωή έπαιζε σε χώρους για τους λαϊκούς ανθρώπους, να παρουσιαστούν τα τραγούδια του με τέτοιες τιμές, για να τα ακούσουν ποιοι; Οι απόγονοι των μεγάλων σαλονιών που λοιδορούσαν τα μπουζούκια και τα θεωρούσαν υπόκοσμο και περιθώριο;

Θα επιθυμούσε η λαϊκή κι αριστερή Μελίνα να γίνει αναφορά στο έργο της, που, με τέτοιες τιμές, απευθύνεται σ’ αυτούς που ποτέ δεν εκπροσωπούσε ιδεολογικά;

Θα μπορέσουν, με τέτοιες τιμές, να ακούσουν τους «Μετανάστες» του Μαρκόπουλου, δεν θα πω οι μετανάστες, αλλά οι Έλληνες που ζουν σαν μετανάστες στην πατρίδα τους; Ποιοι θα ακούσουν τον «Σκλάβο» και το «Πετρέλαιο»;… Σε ποιους θα απευθυνθούν τα «Παραπονεμένα λόγια», σ’ όλους εμάς που αδικούμαστε από την κούνια μας, ή σ’ αυτούς που μας αδικούν;!

Ποιοι θα παρακολουθήσουν, με 90 ευρώ πρώτη θέση, τα 50χρονα της Φαραντούρη, με το πολιτικό – αριστερό – επαναστατικό ρεπερτόριο του Θεοδωράκη – οι οικοδόμοι, που είχαν τα τραγούδια της ύμνο στις απεργίες και στις αιματηρές διαδηλώσεις τους, ή οι εργοδότες τους;…

Πως έρχονται τα πράγματα… τα σύμβολα μιας εποχής, να απευθύνονται, οικονομικά(με τις τιμές των εισιτηρίων τους) σ’ αυτούς, που - στα νιάτα τους – επαναστατούσαν εναντίον τους…

Όπως το έγραψα, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, όλα έχουν, πια, δρομολογηθεί… Το Ηρώδειο θα γεμίσει κι οι συναυλίες τους θα είναι επιτυχημένες, μέσα από ένα μηχανικό κι όχι από καρδιάς χειροκρότημα…

Στα 5 εκατομμύρια του πληθυσμού τις Αθήνας, υπάρχουν οι μερικές χιλιάδες πλουσίων κι εχόντων, που θα το γεμίσουν. Πρώτοι – πρώτοι, στη διακεκριμένη ζώνη, οι κυβερνώντες, οι ατιμώρητοι δηλαδή καταστροφείς της Ελλάδας, «τα σπασμένα των οποίων» τα πληρώνει, πεινώντας, ο ελληνικός λαός.

Το Ηρώδειο έχει χωρητικότητα 5000 θέσεων. Θα πλειοψηφούν αυτοί που θα πάνε, όχι για το είναι του όποιου καλλιτεχνικού έργου, αλλά για το φαίνεσθαι, την επόμενη μέρα, ως «χριστουγεννιάτικα δέντρα», στα ΜΜΕ. Ξέρετε; 5000, όσους χωράει το Ηρώδειο, είναι οι Έλληνες που αυτοκτόνησαν τον τελευταίο χρόνο, βυθισμένοι στην απόγνωση που προκαλεί το μηδέν της εξαθλίωσης… Θα πρότεινα, στους αγαπητούς καλλιτέχνες, όταν εμφανιστούν στη σκηνή, να κλείσουν τα μάτια τους και να μην βλέπουν τους θύτες, αλλά να βλέπουν, με τα μάτια της ψυχής τους, τα θύματα, τους 5000 αυτόχειρες, που σ’ αυτούς θα τους έπρεπε μια θέση στο Ηρώδειο!

Διαβάστε:

ΗΡΩΔΕΙΟ: ΑΒΑΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ ΛΟΓΩ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΩΝ ΤΙΜΩΝ!




 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Κάθε μου λέξη μια σταγόνα αίμα.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

25/9/1948 Γεννήθηκε ο συνθέτης Σταμάτης Μεσημέρης

ΤΥΧΑΙΑ TAGS