86 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
19.10.2019
Ορφέας | Main Feed
Μανώλη Μητσιά
Αναζήτηση με tags

Οι δηλώσεις του Μανώλη Μητσιά κι ο ρόλος του καλλιτέχνη



Οι δηλώσεις του Μανώλη Μητσιά, για τον κουμπάρο του, πρωθυπουργό της χώρας, Αντώνη Σαμαρά, είναι γνωστές κι επαναλαμβανόμενες. Από την προεκλογική περίοδο δήλωνε ο Μητσιάς πως «Μόνο ο Σαμαράς μπορεί να μας βγάλει από το λούκι»… κι ας κυκλοφορούσε, παράλληλα, τον δίσκο «Πατρίδα δανεισμένη», για την κατάσταση της οποίας είχε υπογράψει(το «μνημόνιο») κι ο Σαμαράς…
Πρόσφατα επανήλθε : «Ο Σαμαράς είναι μέγας πατριώτης. Ακούω μερικούς ηλίθιους στην τηλεόραση που τον βρίζουν και μιλάνε εναντίον του και θυμώνω. Πρόκειται περί ηλιθίων. Είναι ο καταλληλότερος άνθρωπος την εποχή αυτή να βγάλει την Ελλάδα από την κρίση. Ξέρω πόσο αγαπάει την Ελλάδα. Μέρα-νύχτα το μυαλό του είναι στο πώς θα βγούμε από το τούνελ».
Αφορμή για το σχόλιό μου – γιατί ο καθένας είναι ελεύθερος να δηλώνει ότι θέλει, αλλά και να κρίνεται κιόλας – μου έδωσε ένα σχόλιο του στιχουργού Γεράσιμου Ευαγγελάτου, για τις δηλώσεις Μητσιά : «Διαβάζω ότι ο Μανώλης Μητσιάς αποκάλεσε το Σαμαρά Πατριώτη. Κι αναρωτιέμαι: τόσος Γκάτσος πέρασε και δεν ακούμπησε;».
Όσο ακούμπησε – υπό αυτό το πρίσμα - τον «μύθο - Μπιθικώτση», το πέρασμά του από την Μακρόνησο, καθώς κι η ερμηνεία του σε κορυφαία έργα, όπως τα : «Άξιον Εστί», «Ρωμιοσύνη», «Επιτάφιος», «Επιφάνια» κ.ά. Κι όμως! Ο ίδιος αυτός ερμηνευτής, ερμήνευσε σε πρώτη εκτέλεση (μαζί με την Μοσχολιού), επί επταετίας, τον «Ύμνο της 21ης Απριλίου 1967»(σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και σε στίχους του Γιώργου Οικονομίδη). Όπου, ο Γιώργος Οικονομίδης είναι ο στιχουργός του πασίγνωστου τραγουδιού «Κορόιδο Μουσολίνι», που το ξέρουμε όλοι και το ακούμε, κάθε χρόνο, στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου… Σας μπέρδεψα;! Μα κι αυτός, ακόμα, ο – όντως ως μουσουργός - «μέγας – Μίκης Θεοδωράκης», που πολέμησε στα «Δεκεμβριανά», δεν είχε, μεταπολιτευτικά, τέτοιες πολιτικές αμφιταλαντεύσεις, που τον έφτασαν να γίνει ακόμα κι υπουργός του Μητσοτάκη στις αρχές των ’90ς;
Τα πράγματα, είναι πιο απλά, αν διαχωρίσουμε τον καλλιτέχνη, από τον άνθρωπο και τον πολίτη. Στην μεταπολιτευτική Ελλάδα – όπου κυριάρχησε η Αριστερή ιδεολογική κουλτούρα - δημιουργήθηκε μια ιδεολογία, ως προς το τραγούδι μας και τις τέχνες γενικότερα, που ήθελε τον καλλιτέχνη «αριστερό πρότυπο». Δεν ισχύει αυτό! Οι καλλιτέχνες είναι άνθρωποι και πολίτες με τα πάθη τους, τα λάθη τους, τις παλινδρομήσεις και τις αμφιταλαντεύσεις τους, όπως όλοι μας. Σαφώς κι υπάρχουν καλλιτέχνες επαναστάτες κι ακτιβιστές(στρατευμένοι), αλλά είναι η εξαίρεση κι όχι ο κανόνας. Δεν είναι ο ρόλος του καλλιτέχνη η πολιτική και κοινωνική ευαισθησία. Είναι διαστρέβλωση αυτό. Το έχει θέσει πολύ εύστοχα ο Γιάννης Ζουγανέλης : «Ο καλλιτέχνης δεν είναι ο πιο ευαίσθητος άνθρωπος. Η αποστολή του είναι να εκφράζει τη ζωή με αισθητικό τρόπο».
Είναι, λοιπόν, κορυφαίοι τραγουδιστές κι ερμηνευτές (και δεν εννοώ μόνο από καλλιφωνία κι έκταση φωνής), για παράδειγμα, ο Μπιθικώτσης, ο Μητσιάς, ο Νταλάρας, η Μοσχολιού, η Μποφίλιου; Είναι! Έχουν σπουδαίο ρεπερτόριο, έχουν λαϊκό έρεισμα, έχουν χροιά που σε αγγίζει, έχουν εκφραστικότητα, έχουν και φωνή. Ας αρκεστούμε σ’ αυτά! Μακάρι να ήταν κι … «άγιοι» … αλλά δεν είναι!
Φυσικά, να κρίνονται οι δηλώσεις τους, αφού είναι δημόσια πρόσωπα(όπου εμείς τους κάναμε, η λαϊκή αποδοχή δηλαδή), αλλά αυτό που θα μείνει απ’ αυτούς στην Ιστορία, θα είναι το έργο τους(αν είναι δημιουργοί) ή το έργο που ερμήνευσαν(αν είναι ερμηνευτές). Οι δηλώσεις τους θα αφορούν, πάντα, τις υποσημειώσεις.

 

Μανώλη Μητσιά, Αφροδίτη Μάνου & Γιάννη Μηλιώκα

Ρεπορτάζ: Δημήτρης Βαγενάς


Με το Μανώλη Μητσιά, την Αφροδίτη Μάνου και το Γιάννη Μηλιώκα να τραγουδούν ένα κομμάτι για το «Δεύτερο Πρόγραμμα», άνοιξε η σκηνή του «Γυάλινου Μουσικού Θεάτρου», όπου οι τρεις καλλιτέχνες εμφανίζονται κάθε Σάββατο. Αμέσως μετά, ο Μιχάλης Ρέππας άρχισε ν’ αφηγείται, μέσα από μια γιγαντοοθόνη την ιστορία του «Δεύτερου Προγράμματος», δίνοντας τη δυνατότητα στους τρεις ερμηνευτές να παρουσιάσουν κομμάτια του ελαφρού τραγουδιού («Ας ερχόσουν για λίγο», «Ξύπνα αγάπη μου»), του Νέου Κύματος («Μικρό παιδί»), καθώς και πολιτικά κομμάτια («Το ακκορντεόν», «Τους έχω βαρεθεί»). Δεν έλειψαν φυσικά και οι «στάσεις» στο προσωπικό τους ρεπερτόριο, όπου, ακούσαμε, μεταξύ άλλων, από το Μανώλη Μητσιά τα «Ήρθατε σαν κύματα», «Στην Ελευσίνα μια φορά», «Ο Γιάννης ο φονιάς», «Ποτέ», από την Αφροδίτη Μάνου τα «Ένα καλοκαίρι», «Νυχτερινή εκπομπή», «Μια μέρα μιας Μαίρης» και από το Γιάννη Μηλιώκα τα «Για το καλό μου», «Βάμος αλάνια», «Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες». Με το Μιχάλη Ρέππα ν’ αναφέρεται στο κλείσιμο του «Δεύτερου Προγράμματος» έκλεισε και η πρώτη ενότητα της μουσικής παράστασης, κατά τη διάρκεια της οποίας, η Αφροδίτη Μάνου και ο Γιάννης Μηλιώκας δεν κατάφεραν ν’ ανταποκριθούν απόλυτα στις απαιτήσεις τραγουδιών, που δεν περιλαμβάνονται στη δική τους δισκογραφία, σε αντίθεση με το Μανώλη Μητσιά, που κατάφερε να κάνει δικό του οποιοδήποτε κομμάτι τραγουδούσε. Αντίθετα, οι δύο σημαντικοί δημιουργοί κατάφεραν να διασκεδάσουν, αλλά και να μελαγχολήσουν το κοινό, μέσα απ’ το δικό τους ρεπερτόριο κατά τη διάρκεια του δεύτερου μέρους, όπου ακούσαμε τραγούδια όπως «Ροζ», «Κάπου θα συναντηθούμε», «Κακοσάλεσι», «Πάρε με», «Για ποια Ελλάδα» και «Ποιμενικό ροκ». Στη συνέχεια ακολούθησε το πιο λαϊκό, κι επομένως πιο εξωστρεφές, κομμάτι του προγράμματος, με το Μανώλη Μητσιά να τραγουδάει επιτυχίες δικές του ή συναδέλφων του, όπως «Αυτά τα χέρια», «Ερωτικό (Με μια πιρόγα)», «Επειδή σ’ αγαπώ», «Δραπετσώνα», «Αχ έλα κι άναψε το φως» και «Μια νυχτερίδα στη σκεπή». Το πρόγραμμα έκλεισε ιδανικά και με τους τρεις επί σκηνής να τραγουδούν τη «Θαλασσογραφία» του Διονύση Σαββόπουλου και το «Όταν σημάνει η ώρα» του Άκη Πάνου. Εν τέλει, μπορεί οι επιμελητές της παράστασης, Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου, να μην κατάφεραν να μας παρουσιάσουν την ιστορία της ελληνικής μουσικής μέσα από την ιστορία του «Δεύτερου Προγράμματος» – και πώς θα μπορούσε άλλωστε να χωρέσει αυτή η ιστορία σε μια χρονομετρημένη παράσταση; – κατάφεραν, όμως, να μας χαρίσουν μια βραδιά γεμάτη γνωστά κι αγαπημένα τραγούδια από τρεις πολύ σπουδαίους καλλιτέχνες, και μάλλον αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία…

  
  
  
 
 

 


Φωτογραφίες: Δημήτρης Βαγενάς

 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Άσκησα την όραση για μακριά κι έχασα τα κοντινά μου.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/10/1969 Ο Μίκης Θεοδωράκης μεταφέρεται από τη χούντα στο στρατόπεδο Ωρωπού
19/10/1993 Έφυγε από τη ζωή χτυπημένος από την επάρατη νόσο ο τραγουδιστής Διονύσης Θεοδόσης
20/10/1854 Γεννήθηκε ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ. Πέθανε στις 10.11.1891

ΤΥΧΑΙΑ TAGS