83 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
29.05.2017
Ορφέας | Main Feed
ΜΠΕΣΣΥ ΑΡΓΥΡΑΚΗ
Αναζήτηση με tags

Με την Μπέσσυ Αργυράκη συναντηθήκαμε σε ένα παραθαλάσσιο café-bar της Γλυφάδας. Είδα μπροστά μου το δροσερό, χαμογελαστό κορίτσι που ήξερα τόσα χρόνια από τα ΜΜΕ που βρίσκεται στο προσκήνιο, είτε με την παρουσία της, είτε και με την απουσία της! Συνάντησα ένα κορίτσι γεμάτο αισιοδοξία, αλλά και γεμάτο από τις εμπειρίες της ζωή της. Η κουβέντα μας κύλισε αβίαστα, σαν να γνωριζόμαστε καιρό. Η Μπέσσυ Αργυράκη απάντησε κοιτώντας με στα μάτια, με ειλικρίνεια κι ευθύτητα στις ερωτήσεις, Είπε και θυμήθηκε πολλά πράγματα από την καριέρα της, τη ζωή της και μοιράστηκε  τα όνειρά της και τα άμεσα σχέδιά της…

 

 

Πριν λίγο καιρό βγήκε ξανά ένα τραγούδι που είχαμε αγαπήσει πριν αρκετά χρόνια, το «Μια θάλασσα γαλάζια» του Νίκου Ιγνατιάδη σε στίχους Τ. Καρνάτσου με μια καινούρια εκδοχή. Θέλω να μου πείτε μερικά πράγματα γύρω απ’ αυτό. Πώς ξεκίνησε, αν ήταν δική σας η ιδέα ή ποιος σας προσέγγισε.
ΜΠΕΣΣΥ ΑΡΓΥΡΑΚΗ : Ευχαριστώ πάρα πολύ για την ευκαιρία που μου δίνετε να μιλήσω στους αναγνώστες σας μ’ αυτό τον καινούριο ψηφιακό τρόπο που τον πρόλαβα και χαίρομαι πάρα πολύ! Άλλη μια τέτοια χαρά είχα πάρει όταν πρόλαβα τα cd, τότε με το «Έλα ξανά» ,τις διασκευές που είχα κάνει… Βγήκε το πρώτο μου cd μετά από τους δίσκους που είχα κάνει και χάρηκα που πρόλαβα την τεχνολογία! Τώρα προλαβαίνω κι αυτή και βλέπω ότι αλματωδώς πληθαίνει ο τρόπος προσέγγισης του κόσμου μέσα από το internet! Κι αυτό είναι πολύ καλό γιατί δίνεται η ευκαιρία ν’ ακουστούν πολύ περισσότερο οι δουλειές! Τώρα πώς προέκυψε η νέα αυτή εκδοχή του τραγουδιού… Με πήρε τηλέφωνο ο Γεωργαλής από την Κύπρο που είναι φίλος μου χρόνια και μου είπε ότι θέλουν να κάνουν το «Μια θάλασσα γαλάζια» διασκευή, να το τραγουδήσουν ξανά, νέα version! Και σκέφτηκε και μου  είπε γιατί να μην είσαι εσύ που θα το τραγουδήσεις! Μ’ άρεσε η ιδέα. Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής. Σκέφτηκα ότι θα είναι μια όμορφη διασκευή απλά… Έχω τεράστιες απαιτήσεις  στις διασκευές των κομματιών μου για να είμαι ευχαριστημένη γιατί τα παλιά μου τραγούδια είχαν ζωντανές ορχήστρες , ήταν πολύ γεμάτα και πολύ πλούσια! Η διασκευή αυτή ξεπέρασε κάθε επιθυμία μου! Δεν το περίμενα , δεν μπορούσα να το φανταστώ ότι μπορεί αυτό το κομμάτι να έρθει και να λάμψει  και να ανανεωθεί τόσο όσο ο Kon Cept, αυτός ο καινούριος φίλος και πολύ - πολύ ταλαντούχος , κατάφερε να το κάνει! Θέλω ειλικρινά να τον ευχαριστήσω γιατί μέσα από αυτό το τραγούδι ξανά ανανεώθηκα και πιστεύω ότι έξω κυκλοφορεί πάρα πολύ να διασκευάζουν παλιά τραγούδια . Όταν μάλιστα ένα τραγούδι που έχει κάνει τέτοια πορεία επιτυχίας κι κόσμος το γνωρίζει μ΄έναν τρόπο για να καταφέρεις να αρέσει και μ’ ένα καινούριο τρόπο αυτό θέλει πολύ δουλειά και είναι και λίγο παρακινδυνευμένο! Ο Kon Cept το κατάφερε!

Ας γυρίσουμε  όμως στην  αρχή!... Η περιπέτεια αυτή με τη μουσική πώς ξεκίνησε;
ΜΠΕΣΣΥ :  Αυτή είναι η πιο γλυκιά περιπέτεια της ζωής μου για μην πω ότι είναι η ζωή μου! Τώρα γιατί τα άφησα μερικά χρόνια και ξαναβγήκα τώρα , αυτό διερωτώμαι κι εγώ! Αλλά άμα κάτσω και το σκεφτώ ίσως να μη θέλω να πω και δυσάρεστα! Έχασα την οικογένειά μου, την πρώτη , σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα … είχα χάσει τα νερά μου κι εγκατέλειψα για χρόνια… Αλλά πώς ξεκίνησε η μουσική περιπέτεια; Από μικρή όπου καθόμουν τραγουδούσα κι έτυχε και μ’άκουσε η θεία μου, το είπε στη  μαμά μου, η οποία ήθελε κι εκείνη να γίνει τραγουδίστρια γιατί είχε καλή φωνή αλλά τότε ήταν άλλες εποχές και δύσκολες, και με πήραν κρυφά από τον μπαμπά μου , ο οποίος δεν ήθελε να το ακούσει, δεν ήθελε για κανένα λόγο ν’ αφήσουμε χρόνο για κάτι άλλο εκτός από το σχολείο μας , και με πήγαν στα ταλέντα του Οικονομίδη! Με ανέβασαν στην καρέκλα πάνω με πιανίστα τον Μίμη Πλέσσα . Τα «ταλέντα» ήτανε Σκαραμαγκά 3 σ΄ένα αδιέξοδο εκεί συνέχεια της Αλεξάνδρας…

Θυμάστε ποιο τραγούδι είπατε;
ΜΠΕΣΣΥ :  Ήτανε να τραγουδήσω το «Εκείνον που πρόδωσα, εκείνον που έδιωξα..» (το τραγουδάει) της Νάντιας Κωνσταντοπούλου! Τώρα εγώ, έντεκα χρονών είχα προδώσει κιόλας κι είχα διώξει; (γέλια) Πώς γίνεται αυτό, δεν ξέρω! Αλλά , δυστυχώς, πριν από μένα βγαίνει ένας άλλος και το λέει! Πάω λοιπόν στον Πλέσσα και του λέω : «κύριε Πλέσσα σας παρακαλώ, μου ‘παν το τραγούδι μου!» . «Μη στεναχωριέσαι» μου λέει «πες ένα άλλο». Μου λέει , λοιπόν, η θεία μου –καλή μάνατζερ όπως κατάλαβα εκ των υστέρων- «δε λες ένα δικό του; Ποιο ξέρεις; ». Το «Έκλαψα χτες» της λέω (το τραγουδάει). Ανεβαίνω λοιπόν στην καρέκλα –γιατί από τότε φαινόμουν ότι θα ψηλώσω (γέλια)- και το τραγούδησα αυτό το τραγούδι! Το άκουσε ο Οικονομίδης και μου λέει «θα έρθεις να μου το τραγουδήσεις και στο Άλσος»! Θυμάσαι το «Άλσος» που τρώγανε παγωτά και πίναν πορτοκαλάδες και δροσίζονταν … τα αναψυκτήρια! Μια περίοδο φοβερή!

Μιλάμε για ποια χρονιά ;
ΜΠΕΣΣΥ : Αυτό πρέπει να ήτανε το 1970! Το τραγούδησα, λοιπόν, το τραγούδι! Από και πέρα μου είπε (ο Οικονομίδης)  ότι πρέπει να πάω σε μια σχολή  μουσικής . Πήγα στη σχολή του Κώστα Κλάββα , Νίκης 25 ! Ξεκίνησα εκεί μαθήματα  φωνητικής, ρεπερτορίου κτλ Εκεί ήταν ένας συνάδερφος τραγουδιστής που πήγαινε στη σχολή ο οποίος μου πρότεινε να τραγουδάω σε κάποια μέρη και να δώσω εξετάσεις στη ραδιοφωνία, καταρχάς! Τότε για μπεις στο ραδιόφωνο και να ακούγεσαι έπρεπε να δώσεις εξετάσεις. Έδωσα εξετάσεις και πέρασα με την πρώτη! Πράγμα που σημαίνει ότι ήταν πραγματικά μία μεγάλη νίκη γιατί τότε μεγάλα-μεγάλα ονόματα –που δεν θα αναφέρω- που έχουν κάνει και διεθνή καριέρα , πέρασαν με την τρίτη και με την τέταρτη! Τότε, λοιπόν, ο Χρήστος ο Μουραμπάς, ένας μουσικός που είχε τη δικιά του ορχήστρα κι έκανε εκδηλώσεις σε διάφορα μέρη μου λέει : «Θέλεις να σε πάρω μαζί μου για να τραγουδάς, να πάρεις τον αέρα της πίστας να δεις τι γίνεται, τι μπορείς να κάνεις;» Και , έτσι, ξεκίνησα να τραγουδάω και στην ορχήστρα , μπάσο  για χόμπι έπαιζε ο Δημήτρης Κωνσταντάρας! Από κει και πέρα, το ξέρετε λίγο πολύ, μου’δωσε  το «Την εποχή μας τη λένε ηλεκτρονική…» (σημ. βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) . Το τραγούδησα μ’ έναν ηλεκτρονικό-στο επάγγελμα- Άκη Παυλίδη , δίσκο το έκανα το ’73  μόνη μου όπου μπήκα και στην εταιρεία Polygram ! Κι έκανα αυτόν τον πρώτο δίσκο! Μετά τον επόμενο χρόνο μου’δωσε κι άλλο τραγούδι ο Δημήτρης ο Κωνσταντάρας τις «Καμπάνες» που πήρε βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Την τρίτη χρονιά έκλαιγα προσπαθώντας να μάθω ένα άλλο τραγούδι του Τζικ Νακασιάν το «Σε παρακαλώ» (το τραγουδάει) , τελικά αφού το πέρασα με τη φωνή μου , δεν ξέρω τα πράγματα τότε με την εταιρεία πώς ήταν, το δώσαν στην Ελπίδα να το πει! Και τι θα πω εγώ; Σκέφτηκαν ότι έπρεπε να μου δώσουν ένα άλλο τραγούδι κι επειδή έψαχναν μια δεύτερη φωνή να τραγουδήσει με τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς, τραγούδησα το «Σαν ένα όνειρο»! Πήραμε το 1ο βραβείο ! Κάθε εμπόδιο για καλό που λένε! Ο Ρόμπερτ υπήρξε και είναι ένας από τους πιο ξεχωριστούς μελωδούς ! Στα μελωδικά τραγούδια δε νομίζω ότι μπορεί να τον φτάσει άλλος! Έχει μια εξαιρετική ευαισθησία κι ίδιος βέβαια τα ερμηνεύει μ’ έναν πολύ τρυφερό τρόπο και γι’ αυτό και έκανε μια πολύ όμορφη πορεία! Από κει έχουν βγει κι άλλοι καλλιτέχνες που προσπαθούν ν’ αγγίξουν τον ερωτισμό μέσα από τα τραγούδια και την τρυφερότητα αλλά έχουν την ατυχία να ζουν σε μια τέτοια τραγική εποχή που είναι λίγο δύσκολο να νιώσεις αυτόν τον ερωτισμό για να γράψεις ένα στίχο όταν τα πράγματα έχουν ισοπεδωθεί κι έχουν γίνει τόσο πεζά! Κι είναι κρίμα αυτό! Αλλά όταν ζουν σ’ αυτή την κοινωνία και οι συνθέτες και οι στιχουργοί ; Γράφανε πρώτα όπως αισθάνονταν! Κι οπωσδήποτε όταν αισθάνεσαι και σου βγαίνει ένα πηγαίο πράγμα και το αποτέλεσμα είναι πάρα πολύ αγνό κι ωραίο! Στην πορεία, όταν υπήρχαν εταιρείες και δίσκοι,  γράφαν κατά παραγγελία και το πράγμα άρχισε να στραβώνει ως που τελικά τώρα δεν υπάρχουν εταιρείες ! Γίνεται ένας πανικός , ένα τίποτα , δυστυχώς! Όλα χύμα! Οπότε προσπαθούν να γράψουν για να επιβιώσουν!

Στη δισκογραφία, εκείνη την περίοδο, εκτός από τη συνεργασία με τους Έλληνες συνθέτες κάνατε και διασκευές ξένων τραγουδιών. Αυτό έγινε γιατί σας άρεσαν τα συγκεκριμένα τραγούδια και θέλατε να τα πείτε και στην ελληνική γλώσσα ή δε βρίσκατε άλλα τραγούδια για να συμπληρώσετε το δίσκο ;
ΜΠΕΣΣΥ :  Είχαν ξεκινήσει να μου δίνουν διασκευές και είδαν ότι τα καταφέρνω και στο τέλος δώσε του με διασκευές! Θα πω κάτι που δεν με τιμά εντελώς αλλά απ’ την άλλη με τιμά κιόλας ! Για πολλά χρόνια δεν επέλεγα τι τραγούδια θα πω! Για πάρα πολλά χρόνια! Απλώς είχα ικανούς ανθρώπους κοντά μου που μου έδιναν τραγούδια που έβλεπα ότι πήγαιναν στη φωνή μου. Ενδιάμεσα, ίσως , περίμενα και κάποιες άλλες στροφές που δεν γίνανε για κάποιους λόγους που ίσως εκεί ,σ΄αυτό το στυλ, ήταν κάποιοι άλλοι τραγουδιστές που δεν θέλαν να τους παρακάμψουν κι ήταν στην ίδια εταιρεία …. Κάποια στιγμή μετά το «Μεγάλη στιγμή» μου είχαν δοθεί κάτι τραγούδια που θα μπορούσα να κάνω μια υπέροχη στροφή ίσως όχι τόσο στην  ποπ , να το γυρίσω λίγο  αλλά δυστυχώς  διάφοροι λόγοι , όπως σου εξήγησα προηγουμένως, το σταμάτησαν όλο αυτό… Ιδίως μετά το «Μια θάλασσα γαλάζια» , το «Μεγάλη στιγμή»  είχε ανοιχτεί ένας δρόμος που ίσως θα μπορούσα να γίνω ο Πάριος θηλυκού γένους λέγοντας ερωτικά τραγούδια που να ξεφεύγουν από τα πολύ  ποπ ή τα ανάλαφρα! Αυτό το πράγμα δεν το έδωσα στον κόσμο! Δεν το έδωσα! Δεν έδωσα το μέγεθος των δυνατοτήτων μου που ίσως τότε να μην ήμουν έτοιμη αλλά τώρα νιώθω ότι θα μπορούσα να απλώσω την εμπειρία μου μέσα από την ερμηνεία λέγοντας καλύτερο στίχο, λέγοντας πιο γυναικεία, πιο ερωτικά τραγούδια!... Και τώρα όταν τραγουδώ άλλων τραγουδιστών κάποια τραγούδια όπως είναι το «Πάτωμα», η «Πανσέληνος» νιώθω ότι θα’θελα τόσο πολύ να είχα πει τέτοια τραγούδια!...

Θεωρώ κι εγώ ότι και κείνα τα υποστηρίξατε μια χαρά κι έτσι κάνετε αυτό το όνομα που έχετε σήμερα!
ΜΠΕΣΣΥ : Για κείνες τις εποχές ήταν εκείνα! Χαρακτηρίστηκα μέσα από αυτά! Αγαπήθηκα μέσα από αυτά αλλά δε σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν εξελίσσεται! Κι εγώ μέσα μου εξελισσόμουν αλλά δεν είχα τον τρόπο και τα μέσα να το κυκλοφορήσω αυτό το συναίσθημα κι επίσημα!...

  
 
 
  
  
  
  
 

Με τα Φεστιβάλ πώς ξεκίνησε αυτή η ενασχόληση ; Μιλάμε για πολλά Φεστιβάλ! Όχι μόνο της Θεσσαλονίκης!
ΜΠΕΣΣΥ : Πάρα πολλά! (γέλια) Με ξεκίνησε ο Τάκης ο Καμπάς που ασχολούνταν πάρα πολύ με διεθνή Φεστιβάλ! Μετά γράφτηκα στη FIDOF (Federation Internationale des Organisations de Festivals)  που είναι Διεθνής Οργανισμός των Φεστιβάλ  σε όλο τον κόσμο. Έγινα μέλος και με καλούσαν στα Φεστιβάλ να εκπροσωπήσω τη χώρα μου! Έτσι ξαφνικά βρέθηκα να πηγαίνω πολλές φορές σε Φεστιβάλ όχι αστεία , πιο οργανωμένα ακόμα κι από την EUROVISION! Μετείχαν και πιο πολλές χώρες! Απ΄όλο τον κόσμο! Αυτό το πράγμα για μένα ήταν πάρα πολύ σημαντικό και νιώθω πάρα πολύ τυχερή που το έζησα!

Τι εμπειρίες έχετε από αυτά τα Φεστιβάλ; Τι θυμάστε απ αυτά; Πιο Φεστιβάλ σας έχει μείνει περισσότερο;
ΜΠΕΣΣΥ: Μου έχει μείνει το Φεστιβάλ στο Τόκυο! Αυτό που εκπροσώπησα τους Ιάπωνες! Που τραγούδησα το TOSHIHIKO μισό γιαπωνέζικα μισό γαλλικά! Οι γαλλικές εφημερίδες έγραφαν ότι τους εκπροσωπώ, ότι τους τιμούσε αυτό! Έκανα το δίσκο μου εκεί τον μεγάλο, μέσα σε πέντε μέρες!  Τραγούδησα δυο δυο τραγούδια κάθε βράδυ για να βγει με γιαπωνέζικα! Μετά φώναξαν την Polygram, τον τότε διευθυντή, και του είπαν πως θα ήθελαν πάρα πολύ να συνεχίσουν τη συνεργασία μαζί μου γιατί εκείνος ο μεγάλος δίσκος έφτασε 6ος στα γιαπωνέζικα top! Έκανα τηλεοράσεις πολλές εκεί , τα έχω όλα σε βίντεο, δεν τα έχω δείξει ποτέ!

Κακώς!
ΜΠΕΣΣΥ : (γέλια) Μέχρι και σκετς κάνανε για να παρουσιάσουν εμένα στα γιαπωνέζικα! Δεν είχα έναν άνθρωπο δίπλα μου να κάνει κάτι για μένα! Είναι πολύ σημαντικό αυτό! Και δε σημαίνει ότι κι εγώ δεν θα μπορούσα να σκεφτώ προσπαθώντας για μένα… αλλά είχα βγει πάρα πολύ μικρή , πολύ ανέμελη για να καταλάβω και να συνειδητοποιήσω τη σπουδαιότητα, τι μεγάλο ήταν που γινόταν όταν ήμουν στην Ιαπωνία! Μια ολόκληρη εταιρεία πάσχιζε για μένα κάνοντας ελληνικές βραδιές , πάρτι προς τιμήν μου…

Τελικά αυτό γιατί σταμάτησε;
ΜΠΕΣΣΥ: Πήγε ο διευθυντής εδώ ,της ελληνικής εταιρείας , μίλησε εν κλειστώ , χωρίς να είμαι εγώ καν μέσα, και φαίνεται είχε πολλές απαιτήσεις η ελληνική δισκογραφική εταιρεία για να μπορέσω να συνεργαστώ και με την ξένη και είδαν (οι Ιάπωνες) ότι δεν τους συνέφερε κάτι τέτοιο και σταμάτησε, έτσι απλά… Αν τα πράγματα ήταν ευοίωνα και υπήρχε ένας μάνατζερ που να δούλευε για λογαριασμό μου , τότε, θα μπορούσε να είχε θησαυρίσει κι εκείνος κι ίσως κι εγώ! (γέλια) Η Ιαπωνία είναι μια τεράστια πόρτα για όλο τον κόσμο! Και βέβαια όλα τα πράγματα έχουν το τίμημά τους! Ίσως , αν το έκανα αυτό να μην είχα την οικογένειά μου! Θα  έπρεπε να είμαι με πια βαλίτσα στο χέρι και να τρέχω από χώρα σε χώρα! Δηλ. θα φτάσω να γεράσω γιατί νιώθω συνέχεια νέα (γέλια)-δεν ξέρω πότε θα γεράσω- και θα λέω άραγε τι ήταν πιο καλό , να έκανα καριέρα διεθνή ή που έκανα την οικογένειά μου; Την ίδια στιγμή γυρίζω και βλέπω τα παιδιά μου  που είναι καλά που είναι ταλαντούχα που είναι γερά πάνω απ΄όλα … Τον άνδρα μου που είναι σπουδαίος επιστήμονας και λέω: « Βρε , Μπέσσυ, μάλλον, ήταν καλύτερο αυτό που έγινε!». Κάθε εμπόδιο για καλό που λένε, ε;

Ποτέ δεν είναι αργά!
ΜΠΕΣΣΥ : Είναι αργά τώρα! Νιώθω ότι είναι αργά και είναι και η σκέψη μου διαφορετική. Δηλ. με τίποτα αν συνέβαινε κάτι δεν θα πήγαινα έξω! Δεν θα το’ κανα! Θέλω να τραγουδήσω για τους Έλληνες!

Αυτό είναι καλό για μας!
ΜΠΕΣΣΥ: Θέλω να τραγουδάω για τους Έλληνες και για τον απόδημο ελληνισμό! Όπου υπάρχει ελληνισμός στο εξωτερικό! Για μένα είναι μια μεγάλη συγκίνηση να τους πηγαίνω ένα κομμάτι Ελλάδα μέσα από τα τραγούδια μου! Έχω χρόνια να τραγουδήσω για τον ελληνισμό.  Έχω ζήσει όμως απίστευτες στιγμές από τους Έλληνες της Αμερικής, της Αυστραλίας… Τους έχω δει να δακρύζουν με το «Αθήνα μάνα μου»! Ένα τραγούδι ορόσημο για τους μετανάστες. Να σηκώνονται όρθιοι και να χειροκροτούν και να κλαίνε! Έχω ζήσει τα πάντα ως αναφορά τι κραδασμό έδωσαν τα τραγούδια μου έξω , απλώς ήρθαν έτσι τα πράγματα …

Να ρωτήσω για τη EUROVISION που πήγατε το 1977 με τον Γιώργο Χατζηνάσιο. Πώς έγινε αυτή η σύνθεση των τραγουδιστών;
ΜΠΕΣΣΥ : Δεν ξέρω πώς βρέθηκαν οι άλλοι! Εμένα με φωνάξανε!(γέλια) Κι ήταν κι άλλοι τρεις εκεί! Ο συνθέτης με φώναξε στο στούντιό του. Ήδη ήταν η Μαριάννα (Τόλη) εκεί, ο Πασχάλης κι ο Ρόμπερτ (Ουίλιαμς).

Έγινε , δηλ. τόσο απλά! Η εμπειρία σας από κείνη τη βραδιά και  από τα μετά της βραδιάς, δεδομένου ότι το τραγούδι (Μάθημα Σολφέζ) έκανε επιτυχία και έξω , το τραγουδήσατε και στα αγγλικά…
ΜΠΕΣΣΥ: Γερμανικά, Ιταλικά… Ούτε που θυμάμαι σε πόσες γλώσσες το είπαμε!

Η καλύτερη συμμετοχή της χώρας μας στη EUROVISION !
ΜΠΕΣΣΥ : Κι εγώ θα’ θελα να πω το ίδιο αλλά φοβάμαι επειδή συμμετείχα το λέω γι’ αυτό δε θα είμαι αμερόληπτη!(γέλια)

Μιλήστε μας για την αντιμετώπιση του κόσμου στο εξωτερικό, γιατί στην Ελλάδα γινόταν χαμός με αυτό το  τραγούδι!
ΜΠΕΣΣΥ : Το κομμάτι ήταν φαβορί, κατά γενική ομολογία από τη στιγμή που φτάσαμε εκεί (Λονδίνο)! Η προετοιμασία που έγινε στην Ελλάδα ήταν για πρώτη φορά τόσο μεγάλη και τόσο απλωμένη στα μέσα ενημέρωσης! Κάναμε άπειρα εξώφυλλα, άπειρες συνεντεύξεις ! Ήταν πραγματικά ένα  πολύ δουλεμένο κομμάτι  και οπτικά και κουστούμια ιδιαίτερα και η κίνηση, όλο το πακέτο δηλ !! Φαντάσου ένα τραγούδι που βγήκε το 1977 κι έχουν περάσει τόσα χρόνια –το λέω και δεν το πιστεύω!- να λέμε αν ξανάβγαινε ακριβώς έτσι με τέσσερα παιδιά θα είχε πιθανότητες βραβείου!

Πολλοί τότε έλεγαν ότι θα είναι πρώτο!
ΜΠΕΣΣΥ : Είχε μεγάλες πιθανότητες πρωτιάς! Τότε που πήγαμε εμείς πιο πολύ ήταν τα κομμάτια που είχαν απλωμένες νότες… Δεν είχαν οπτικοποιηθεί  τόσο πολύ τα πράγματα κι ήταν πραγματικά πρωτοπόρο ότι είχαμε τέτοια κίνηση!

Υπήρχαν και ζωντανές ορχήστρες!
ΜΠΕΣΣΥ : Αυτό πού το πας! Από τότε που αλλάξαμε τη γλώσσα και τραγουδήσαμε στα αγγλικά είχαμε αρκετά καλές στιγμές πάλι! Ενώ από τη μια θα ΄θελα πολύ να τραγουδάμε στη γλώσσα μας-και θα ΄θελα να πάμε μια φορά μόνο με ελληνικά μ’ ένα ρυθμό συρτάκι, χασάπικο και μ΄ένα μπουζούκι που να παίζει εκπληκτικά  που το οφείλουμε να το κάνουμε για τη χώρα μας κάποια χρονιά- εντούτοις είδα ότι από τότε που τραγουδήσαμε αγγλικά, ο κόσμος καταλάβαινε και τι λέμε, είχαμε καλή πορεία! Τώρα νιώθω όμως πως είναι η στιγμή να μη μας νοιάξει τι βραβείο θα πάρουμε  κι αν θα πάρουμε καλή θέση όσο το να δείξουμε ένα κομμάτι Grande Ελλάδα!

Μακάρι, αλλά θα δούμε τι θα γίνει με τις υπάρχουσες συνθήκες…
ΜΠΕΣΣΥ :  Τώρα είναι δύσκολα! Ακόμα και η συμμετοχή εκκρεμεί διότι δεν μπορούν να φανταστούν να δώσουν το 1ο βραβείο στην Ελλάδα –ακόμα και με το καλύτερο τραγούδι- διότι δεν έχει τις δυνατότητες να φέρει το διαγωνισμό στη χώρα!...

Όταν ξεκινήσατε ποιες φωνές ήταν τα πρότυπά σας;
ΜΠΕΣΣΥ : Ωραία ερώτηση! Θυμάμαι τη Βίκυ Λέανδρος, είχα μάθει όλα της τα τραγούδια! Θυμάμαι τη Νάνα Μούσχουρη, όταν ξεκίνησα την τραγουδούσα πολύ! Μετά ήρθε η Μαρινέλλα! Άκουγα τη Μαρινέλλα πολύ! Από Έλληνες δηλ είχα μια τάση ν’ ακούω ανθρώπους που είχαν κάνει και μια καριέρα στο εξωτερικό. Μετά ήρθαν άλλα ακούσματα. Τώρα αν με ρωτήσεις έχω μια κλίση τρελή στην Jazz ! Θα ήθελα να έχω το χρόνο (σημ. η κα Αργυράκη είναι ασφαλιστικός σύμβουλος της Interamerican  εδώ και 12 χρόνια) να μάθω πολλά Jazz τραγούδια . Νομίζω ότι μου πάνε πάρα πολύ! Θα ‘θελα να κάνω μία βραδιά τραγουδώντας “Fever” , τραγουδώντας “When a man loves a woman”, τραγουδώντας “Summertime” ! Δηλ. αυτά τα τραγούδια, τυχαία και χωρίς να έχω σπουδάσει πάνω στην Jazz νομίζω ότι μου βγαίνουνε! Το όνειρό μου είναι ένα half note τραγουδώντας Jazz τραγούδια! Κι ας είναι λίγοι φίλοι που θα το εκτιμήσουν και θα το πουν στους άλλους , σαν ξεκίνημα….

Ποια νέα παιδιά θεωρείτε, εσείς με την εμπειρία και τη γνώση σας, ότι έχουν το ταλέντο της φωνής, σήμερα; Νέα παιδιά που θα πείτε : «Τι ωραία παρουσία!» , υπάρχουν;
ΜΠΕΣΣΥ : Υπάρχουν κάποια παιδιά που έχουν μεγάλη αξία και δυνατότητες αλλά είναι τόσα πολλά και είναι τόσο δύσκολο να ξεχωρίσουν όταν δεν υπάρχει κάποια εταιρεία να τους στηρίξει… Η χειρότερη περίοδος που μπορεί ένα νέο ταλέντο να βγει προς τα έξω είναι αυτή! Έχει γίνει πια ένας αχταρμάς η κατάσταση! Δεν μπορούμε να συγκρατήσουμε τίποτα! Δεν μπορούν αυτά τα παιδιά να ξεχωρίσουν , όσα και ταλαντούχα να’ ναι , είναι φοβερά περιορισμένος ο χρόνος που θα σταθούν επάνω. Είναι τόσο λυπηρό! Από τα νέα παιδιά μ’ αρέσει αυτός που λέει το «Μυστήριο τρένο», ο Γιώργος Σαμπάνης!

Κάποια στιγμή σταματήσατε να ασχολείστε έντονα με τα μουσικά πράγματα. Ο λόγος;
ΜΠΕΣΣΥ:  Είχα απογοητευτεί από κάποιες συνεργασίες που είχα κάνει… Μετά έπεσαν κάποιες αρρώστιες μέσα στην οικογένειά μου που με έκαναν να απομακρυνθώ! Μια συγκυρία με έφερε να θέλω να δουλέψω και κάπου αλλού γιατί είμαι από φύση ζουζούνι δραστήριο που θέλω όλη την ημέρα να την καλύπτω … Ένας συνάδελφός μου μού πρότεινε να πάω στην Interamerican  να συζητήσω μαζί τους. Ο πατέρας μου και η αδερφή μου ήταν ασφαλιστές.  Όταν μου έγινε η πρόταση μου ήρθε ένα flash back . Ήθελα να ακολουθήσω αυτά που ζούσα μέσα στο σπίτι μου γιατί με αυτό τον τρόπο όπως είπε και η Τένια Μακρή ήταν ένα back-home ! Δηλ. είχα την ενασχόληση που έκανε ο πατέρας κι αδερφή μου και νόμιζα ότι τους είχα κοντά μου! Ξεκίνησα δειλά δειλά να κάνω αυτό, μου άρεσε πάρα πολύ κι ότι κάνω, το κάνω με πολύ πάθος κι αγάπη-όσο μου το επιτρέπει ο χρόνος-γιατί είναι ο χαρακτήρας μου τέτοιος και γιατί πιστεύω με ότι επάγγελμα ασχοληθείς αν είσαι σωστός είναι ένα πραγματικό λειτούργημα! Όταν ξεκίνησα να κάνω τη δουλειά των ασφαλειών έχανα τον ύπνο μου το βράδυ όταν πρωτοξεκίνησαν να έρχονται οι πρώτοι πελάτες με το που σκεφτόμουν ότι μου αφήνουν στα χέρια τους την υγεία τους και τα χρήματά τους. Είναι πραγματικά μια πολύ μεγάλη υπόθεση και πολύ δύσκολη! Είχα μεγάλη αγωνία να το βγάλω σε πέρας. Πάει πολύ καλά, είμαι πολύ ευχαριστημένη!

Κι η ενασχόληση με την πολιτική πώς προέκυψε;
ΜΠΕΣΣΥ : Αυτό ,πού το πας! Δεν είχα κανένα μικρόβιο για την πολιτική κι ούτε θεωρώ τον εαυτό μου πολιτικό. Απλώς με ότι καταπιάνομαι θέλω να το κάνω τέλεια και να είναι πάλι λειτούργημα. Πάλι να προσφέρω! Προχθές μίλαγα με μια φίλη και μου έλεγε : «Καλά βρε παιδί μου, έφερες τον Φραγκούλη,  άνοιξες θέατρο που ήταν κλεισμένο τρία –τέσσερα χρόνια , έριχνες όλη τη μέρα νερό για να βγει το γκαζόν… Έκανες εκπληκτικές συναυλίες στην παραλία! Έφερες τον Μπρέγκοβιτς , έφερες τη Μίλβα, τον Φίλιππο Πλιάτσικα, θεατρικές παραστάσεις πάρα πολύ καλές, έφερες τη Νίνα Λοτσάρη… Μαζέψαμε στη Γλυφάδα 42 χιλιάδες κόσμο μέσο όρο από τις συναυλίες αυτές που γίνανε κι ήμουν στο Πνευματικό μόνο οχτώ μήνες!

Άρα ήταν θετική η αποτίμηση;
ΜΠΕΣΣΥ: Ήταν θετική! Δεν είχα ποτέ από τις ενασχολήσεις μου παράπονο από τον κόσμο! Στην πολιτική είχα παράπονο από τους συναδέλφους μου! Είχα πέσει τόσο με τα μούτρα (στη δουλειά ) που ξαφνικά ένιωθα ότι ήμουν απειλή! Ακόμα κι για τον ίδιο τον δήμαρχο! Κι έτσι με τρόπο με εξοστρακίσανε…

Από όλα αυτά τα χρόνια στη μουσική και τις συνεργασίες που είχατε, ποιες συνεργασίες θυμάστε πολύ έντονα; Είτε δισκογραφικά είτε από νυχτερινό μαγαζί ή συναυλίες.
ΜΠΕΣΣΥ : Είχα την τύχη στα χρόνια αυτά να δουλέψω με Χατζηνάσιο που είχα το κέρδος το μεγάλο, μια ένεση σπουδαία,  το Φεστιβάλ της EUROVISION  που με κράτησε και με κρατάει, με βοηθάει να βρίσκομαι στα νέα παιδιά, ακόμα και στα σχολεία έχει περάσει το «Μάθημα σολφέζ», το κάνουν την ώρα της μουσικής! Επίσης , είχα την τύχη να δουλέψω με τον Νίκο τον Ιγνατιάδη που για μένα είναι ένας πολύ σπουδαίος , μεγάλος καλλιτέχνης για την Ελλάδα! Πολύ μεγάλος συνθέτης, πολύ μεγάλος πιανίστας, πολύ μεγάλος μουσουργός ! Έκανε καριέρα για χρόνια στο εξωτερικό και τώρα απόφασισε να γυρίσει πίσω και τώρα κάνουμε μια προσπάθεια να κάνουμε μια νέα συνεργασία! Έχω δουλέψει με τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς, μου έχει δώσει πάρα πολύ όμορφα τραγούδια! Έχω δουλέψει κατά διαστήματα με πολύ μεγάλους συναδέλφους που ήταν πραγματικά άνθρωποι που στήριζαν τα νέα ταλέντα που ανήκαν στο ίδιο σχήμα , όπως τον Τόλη τον Βοσκόπουλο! Ένας σπουδαίος συνεργάτης και πολύ σωστός! Ο Γιάννης ο Πάριος! Έχω δουλέψει με πάρα πολλά ονόματα ! Έχω απογοητευτεί από κάποια ονόματα που ποτέ δεν θα αναφέρω αλλά έχω χαρεί που μέσα απ΄αυτά απέκτησα μια τεράστια εμπειρία σε μια περίοδο υγιή! Γιατί τότε τα μπουζούκια πραγματικά ήταν μια υγιής κατάσταση! Ο κόσμος τα τιμούσε όταν ντυνόταν όμορφα κι ερχόταν , δεν ντυνόταν καθημερινά! Θα μου πεις δεν είναι το ντύσιμο αλλά είχε  μια άλλη υπόσταση η νύχτα, η βραδιά! Μετά ήρθε κι απλοποιήθηκαν όλα  όπως όλα τα πράγματα και δεν το κατηγορώ. Απλώς έζησα grande καταστάσεις στα νυχτερινά μαγαζιά! Τραγουδούσα στο πρώτο μέρος με τα μπαλέτα. Έδιναν μεγάλη έμφαση στο πρώτο μέρος με μπαλέτα και τραγούδια μοντέρνα, κάποια περίοδο ξεκίνησε το ελαφρολαϊκό και άρχιζαν κατευθείαν στο διαταύτα! Καταργήθηκαν τα μπαλέτα για οικονομικούς λόγους και σήμερα είναι αυτό που ζούμε!

Σήμερα, γιατί πιστεύετε ότι έχει φτάσει η δισκογραφία εδώ που έχει φτάσει ; Σχεδόν είναι σαν να μην υπάρχει! Ποιοι ήταν οι λόγοι που οδήγησαν τα πράγματα σ΄αυτό το σημείο;
ΜΠΕΣΣΥ : Έχουν βγει πάρα πολύ καλλιτέχνες σε περίοδο που υπάρχει οικονομικό θέμα! Το οικονομικό θέμα δεν είναι τωρινό είναι χρόνια που υποσκάπτει αυτή την κατάσταση!  Αυτό που έχει γίνει επίσης είναι ,δυστυχώς, ότι δεν υπάρχει μια επιτροπή ή δεν υπάρχει τρόπος να χαλιναγωγήσουνε  μια κατάσταση του να μπαίνουν τα σωστά άτομα σε καίριες θέσεις. Μπήκανε άτομα τα οποία , δυστυχώς, δεν έπρεπε να μπουν σε θέσεις που αποφάσιζαν για τον ποιο καλλιτέχνη θα πάρουνε, ποια τραγούδια θα πει! Χάθηκαν οι μεγάλες αξίες των παραγωγών! Των ανθρώπων που έχουν δισκογραφικές εταιρείες. Καθένας νόμιζε ότι μπορεί να είναι παραγωγός ή να γράφει ή να έχει δισκογραφική εταιρεία…

Έχουμε κρίση ρεπερτορίου;
ΜΠΕΣΣΥ : Υπάρχει μια αναξιοκρατία! Δυστυχώς! Οι σπουδαίοι άνθρωποι υποσκελίστηκαν ! Οι άνθρωποι που γνωρίζουν πώς και τι πρέπει να προωθήσουν έχουν μείνει στην άκρη. Είτε λόγω συγγενείας, αφήσαν πίσω τα παιδιά τους να συνεχίσουν… Δεν μπορώ να το εξηγήσω! Είναι πάρα πολύ ωραία ερώτηση! Είναι, πραγματικά, άξιο συζήτησης, γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε!

Είναι ένα μεγάλο πρόβλημα κυρίως για τους νέους κι όχι όλους εσάς που έχετε κάνει το όνομά σας πια. Τα νέα παιδιά δεν μπορεί να τα μάθει κανείς!
ΜΠΕΣΣΥ : Κολυμπάνε απότομα στα βαθιά αλλά δεν ξέρουν να κολυμπάνε γιατί δεν τους βοηθάνε να βρουν μια κοντινή ακτή να πιαστούν και να επιβιώσουν.

Τα παιδιά σας επηρεάστηκαν καθόλου από την μουσική καριέρα σας ή όχι;
ΜΠΕΣΣΥ: Βέβαια! Και τα δυο γίναν καλλιτέχνες, καθένας στο είδος του! Ο ένας έγινε ένας εξαιρετικός σεφ που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην Ελβετία, στη Γενεύη! Είναι σεφ σ’ ένα από τα καλύτερα ξενοδοχεία -για να μην πω το καλύτερο! Η δε κόρη μου έχει μια εξαιρετική φωνή, τελείωσε τη σχολή Θεοδοσιάδη έγινε ηθοποιός κι αυτή τη στιγμή παίζει -με πολύ σπουδαία ονόματα – στο «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει»  που κάνει περιοδεία σε όλη την Ελλάδα ως Εβελίνα Νικόλιζα, με το όνομα του πατέρα της! ΚΙ είμαι πολύ χαρούμενη που είμαι συνάδελφος με την κόρη μου! Αυτό μας έχει φέρει ακόμα πιο κοντά!

Πιστεύοντας όλα αυτά και βλέποντας τα πράγματα όπως είναι σήμερα από δω και στο εξής τι θέλετε να κάνετε στα μουσικά πράγματα;
ΜΠΕΣΣΥ : Καταρχάς θέλω να σου πω ότι ένα μεγάλο πρόβλημα με μένα ότι δε νιώθω την ηλικία μου! (γέλια) Νιώθω ότι θα΄θελα να βρω ένα χώρο δικό μου να φέρνω ταλέντα που πραγματικά αξίζουν , να έβρισκα έναν παραγωγό που πραγματικά να γουστάρει και να προωθεί ταλέντα όπως κι εγώ. Να τραγουδούσα τραγούδια που γλυκαίνουν την ψυχή μου –κι αυτό το κάνω κατά διαστήματα. Έχω βρει ανθρώπους , των είκοσι εφτά ετών όπως είναι ο Δημήτρης ο Κίκλης, ένα εξαιρετικό ταλέντο, που ξέρει όχι μόνο όλα τα δικά μου τα τραγούδια αλλά όλων των τραγουδιστών από το ’20 ακόμα ! Είναι παθιασμένος με τη μουσική! Θα’θελα , λοιπόν, να κάνω ένα όμορφο σχήμα , αξιοπρεπές, που να προβάλω την καλή μουσική όχι μόνο την ελληνική αλλά και τη διεθνή. Αυτό το πράγμα χρειάζεται χρήματα πάλι! Δηλ. αν εγώ θα’θελα να ενσαρκώσω με κουστούμια με σκηνοθεσία μ’ έναν άνθρωπο που θα μιλάει για την εποχή του ’70, με ανάλογες ορχήστρες , με ανάλογα ποτά , σ’ ένα μαγαζί με μια μπάλα να γυρίζει και να τραγουδάμε όλα τα τραγούδια της εποχής , το΄κλεισα το θέμα! Σου είπα ακριβώς τι θέλω και μπορεί να το πάρουν να το κάνουν κι άλλοι… Και κάποιοι το έχουν κάνει με επιτυχία! Θα ΄θελα να συμμετέχω σ΄αυτό, να ενσαρκώσω την εποχή αυτή!

Και τι θα μπορούσε η ίδια η καλλιτέχνις να εύχεται στον εαυτό της από δω και πέρα;
ΜΠΕΣΣΥ : Να έχω υγεία! Και θα’θελα να μπορώ να προσφέρω στην πορεία , να μπορώ να τραγουδήσω και να μοιραστώ τις ανησυχίες μου με τους ανθρώπους που μέσα από το facebook ανακάλυψα ότι είναι πολλοί! Και θέλω να τους ευχαριστήσω γι’ αυτό! Και το κυριότερο; Νεαρές ηλικίες! Με παρακολουθούν κι ενημερώνονται για το ρεπερτόριό μου! Αυτό το πράγμα δεν το περίμενα! Και το ζω αυτά τα χρόνια! Με ξαναγύρισαν αυτά τα παιδιά! Αυτή η ανησυχία τους κι αυτή η αγάπη τους! Μέχρι και τύψεις με έχουν δημιουργήσει γιατί έφυγα τόσα χρόνια ενώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο καλύτερα! Και καθένας άνθρωπος –και το εύχομαι-είναι να βρίσκει γρήγορα τι είναι αυτό που του πάει καλύτερα γιατί είναι χρήσιμο και για τον εαυτό του και για τους γύρω του! Έτσι δεν είναι;

Εγώ να ευχηθώ να πάνε όλα καλά! Ευχαριστώ πολύ γι αυτή την όμορφη κουβέντα!
ΜΠΕΣΣΥ : Κι εγώ ευχαριστώ! Ευχαριστώ πάρα-πάρα πολύ!


Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο της Μπέσσυς Αργυράκη και οι δίσκοι από το αρχείο του Κώστα Πατσαλή.

 

 


 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Ο καιρός σκουλήκιασε.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

29/5/1927 Γεννήθηκε στο Φάληρο ο αγαπημένος ηθοποιός του κινηματογράφου Θανάσης Βέγγος